Transgender man boos omdat verpleegsters hem verkeerd benoemden na bevalling

Bennett Kaspar-Williams uit Los Angeles deelt openhartig zijn ervaringen rond zijn zwangerschap en de geboorte van zijn zoon. Volgens Bennett, die zich tegenwoordig identificeert als non-binair en zowel hij/hem- als zij/hen-voornaamwoorden gebruikt, was vooral de manier waarop zorgverleners hem aanspraken een grote uitdaging tijdens zijn zwangerschap en bevalling.

Zijn verhaal krijgt internationaal aandacht en zorgt voor gesprekken over genderidentiteit en de manier waarop zorgverleners met patiënten omgaan.

Zwanger na het stopzetten van hormoontherapie

Bennett begon in 2014 met zijn medische transitie, nadat hij enkele jaren eerder tot de conclusie was gekomen dat hij transgender was.

Samen met zijn partner Malik ontstond later de wens om een gezin te stichten. Om zwanger te kunnen worden, stopte Bennett tijdelijk met zijn testosteronbehandeling, zodat zijn vruchtbaarheid kon herstellen.

Hoewel hij eerder een borstoperatie had ondergaan, had hij geen operaties aan zijn voortplantingsorganen laten uitvoeren. Na zorgvuldige afweging besloot hij zelf de zwangerschap te dragen.

Niet lang nadat het stel besloot een kind te proberen te krijgen, raakte Bennett op natuurlijke wijze zwanger.

Zwangerschap tijdens de coronapandemie

De zwangerschap begon kort voordat de coronapandemie wereldwijd grote gevolgen kreeg.

Volgens Bennett maakten de onzekerheid rondom COVID-19 en de zorgen over de gezondheid van zijn ongeboren kind deze periode extra spannend.

Ondanks die omstandigheden kijkt hij met veel liefde terug op de komst van zijn zoon Hudson, die in oktober 2020 via een keizersnede werd geboren.

Ervaringen in het ziekenhuis

Wat voor Bennett het meest belastend was, waren volgens hem niet de zwangerschap of de bevalling zelf, maar de manier waarop hij door zorgverleners werd aangesproken.

Hij vertelt dat hij, ondanks de informatie op zijn medische formulieren, meerdere keren als “moeder” werd aangesproken.

Volgens Bennett zorgde dat voor gevoelens van ongemak en genderdysforie tijdens een periode die voor hem juist bijzonder en emotioneel was.

Hij benadrukt dat zijn ervaring niet zozeer draaide om de zwangerschap zelf, maar om het gevoel dat zijn genderidentiteit onvoldoende werd erkend.

Pleidooi voor meer bewustwording

Na de geboorte van zijn zoon spreekt Bennett zich regelmatig uit over inclusieve zorg voor transgender en non-binaire ouders.

Volgens hem is zwangerschap een lichamelijke ervaring die niet automatisch iets zegt over iemands genderidentiteit.

Hij pleit ervoor dat zorgverleners oog hebben voor de manier waarop patiënten zichzelf identificeren en hen aanspreken op een wijze die daarbij aansluit.

Breder maatschappelijk gesprek

Het verhaal van Bennett past binnen een bredere maatschappelijke discussie over inclusiviteit in de gezondheidszorg.

Voorstanders benadrukken dat het gebruik van iemands gewenste naam en voornaamwoorden kan bijdragen aan een respectvolle behandelrelatie.

Tegelijkertijd bestaan er verschillende opvattingen over hoe taal rondom zwangerschap en ouderschap het beste kan worden gebruikt. Juist daardoor blijft het onderwerp regelmatig onderwerp van maatschappelijk debat.

Persoonlijk verhaal

Voor Bennett staat uiteindelijk vooral de geboorte van zijn zoon centraal.

Hij noemt het ouderschap een bijzondere ervaring en hoopt dat zijn verhaal kan bijdragen aan meer begrip voor de uiteenlopende ervaringen van ouders met verschillende achtergronden en genderidentiteiten.

Volgens hem laat zijn eigen situatie zien dat zwangerschap, ouderschap en identiteit niet altijd op dezelfde manier worden beleefd en dat ruimte voor persoonlijke ervaringen belangrijk is.