Algemeen
Uitgemergelde Mark Gillis deelt foto en is niet meer te herkennen
Mark Gillis ondergaat indrukwekkende transformatie: ‘Hij is haast onherkenbaar’
Mark Gillis, zoon van ondernemer en realityster Peter Gillis, heeft de afgelopen maanden een verbluffende metamorfose doorgemaakt. De bijna dertigjarige Mark, bekend van de populaire realityserie Massa is Kassa, is zichtbaar flink afgevallen. Fans reageren verbaasd en onder de indruk op zijn nieuwe, slankere uiterlijk. Sommigen vragen zich zelfs af of hij nog wel gezond is, zo groot is het verschil. Eén ding is zeker: Mark heeft zijn levensstijl drastisch omgegooid, en dat werpt zijn vruchten af.
Van Bourgondisch leven naar een gezonde koers
Wie Mark Gillis kent uit de afleveringen van Massa is Kassa, weet dat hij jarenlang een bourgondische levensstijl had. In de serie werd hij regelmatig gezien met een frietje, frikandel of een andere snack in zijn hand. En net als zijn vader Peter Gillis – de flamboyante eigenaar van vakantieparken en oprichter van de Oostappen Groep – kampte Mark met overgewicht. Zijn gewicht leek hem in toenemende mate parten te spelen, zowel fysiek als mentaal.
De grote omslag kwam na een ernstige gezondheidscrisis. Mark belandde in 2022 met een dubbele longontsteking in het ziekenhuis. De situatie was zo ernstig dat hij zelfs tijdelijk in coma werd gebracht. Die periode was een keerpunt in zijn leven. Na zijn ontwaken moest hij opnieuw leren eten, bewegen en praten. Het was een pijnlijk, maar ook leerzaam proces dat Mark aan het denken zette. Hij besloot zijn leven radicaal om te gooien.
Stoppen met roken, starten met sporten
Na zijn herstel maakte Mark werk van zijn goede voornemens. Hij stopte met roken, begon gezonder te eten en liet de snacks steeds vaker links liggen. Ook begon hij met sporten. In zijn eigen woorden: “Ik wil mijn gezondheid niet langer voor lief nemen.” Die nieuwe houding is hem niet in de koude kleren gaan zitten. De resultaten zijn zichtbaar: op recente foto’s is te zien dat Mark tientallen kilo’s kwijt is.
Een foto die hij recent deelde op social media, waarop hij strak in pak poseert naast zijn vader Peter, laat zien hoe ver hij al gekomen is. Waar de knoopjes van zijn colbert vroeger op spanning stonden, zit zijn pak nu als gegoten. Zijn gezicht oogt smaller, zijn kaaklijn is scherper en zijn hele lichaamstaal straalt meer energie en zelfvertrouwen uit.
Zorgen van fans
Toch zijn niet alle reacties onverdeeld positief. Onder de foto’s op Instagram en Facebook reageren sommige volgers bezorgd. “Hij ziet er zo mager uit, is hij wel gezond?”, vraagt iemand zich af. Een ander schrijft: “Zijn gezicht is zo ingevallen, ik herkende hem eerst niet eens.” De reacties variëren van bewondering tot bezorgdheid, maar over één ding zijn de meeste mensen het eens: Mark is bijna onherkenbaar veranderd.
Die onherkenbaarheid is voor velen wennen. “Ik moest twee keer kijken, wat een verschil!” schrijft een volger. Anderen prijzen zijn doorzettingsvermogen: “Knap dat je het hebt volgehouden, Mark. Hou vol en laat die frikandellen maar staan!”
De steun van zijn vader Peter
Peter Gillis, die zelf in 2022 ook met ernstige gezondheidsklachten kampte, steunt zijn zoon in zijn nieuwe levensstijl. Hij weet als geen ander hoe belangrijk het is om goed voor jezelf te zorgen. Peter kreeg destijds te horen dat zijn hartslag gevaarlijk laag was en dat zijn bloedsuikerwaarden zorgwekkend waren. Ook hij moest toen gas terugnemen, al is zijn fysieke transformatie minder zichtbaar dan die van zijn zoon.
Volgens insiders uit de omgeving van de familie Gillis is Peter ‘enorm trots’ op Mark. In interviews laat hij regelmatig weten dat zijn zoon een voorbeeldfunctie heeft voor jongeren die worstelen met overgewicht of verslavingen zoals roken. “Hij laat zien dat het kan, als je maar echt wilt,” aldus Peter.
Nieuwe Mark, nieuwe mindset
Wat misschien nog wel indrukwekkender is dan Marks fysieke transformatie, is zijn mentale omslag. In interviews en posts op social media klinkt een heel andere toon dan vroeger. Waar Mark eerder vooral bekend stond als een ietwat luie levensgenieter die vooral bezig was met lol maken, klinkt hij nu serieus, gedisciplineerd en dankbaar.
Hij spreekt openlijk over zijn ziekenhuisopname, het coma en de lange weg naar herstel. “Het was een wake-up call,” zegt hij. “Als je zo dicht bij de dood bent geweest, dan ga je dingen anders zien. Gezondheid is echt het allerbelangrijkste.” Die nuchtere, eerlijke houding zorgt voor veel sympathie onder zijn fans.
Motivatie voor anderen
Door zijn verhaal te delen, hoopt Mark anderen te inspireren. Hij laat zien dat het nooit te laat is om het roer om te gooien. Zelfs na een ernstige ziekte, een coma en jarenlang ongezond leven is herstel mogelijk. Zijn volgers prijzen hem dan ook om zijn doorzettingsvermogen. “Je bent een voorbeeld, Mark!”, “Wat een kracht heb jij!” en “Als jij het kan, kan ik het ook!” zijn veelvoorkomende reacties.
Ook in de gezondheidszorg is er aandacht voor publieke figuren die een gezonde levensstijl promoten. Volgens deskundigen kunnen mensen zoals Mark Gillis een positieve rol spelen in het bespreekbaar maken van leefstijlverandering, zeker als zij een breed publiek aanspreken via televisie of social media.
Nieuwe kansen op televisie?
De vraag is nu of Mark zijn nieuwe energie ook gaat gebruiken om zijn carrière een andere wending te geven. In Massa is Kassa speelde hij jarenlang een belangrijke rol als sidekick van zijn vader. Maar met zijn vernieuwde uitstraling zou hij zomaar eens in aanmerking kunnen komen voor nieuwe televisieprojecten. Er wordt zelfs al gekscherend gesuggereerd dat Mark nu zo fit is, dat hij zou kunnen solliciteren bij Baywatch.
Of hij daadwerkelijk die kant op gaat, is nog onbekend. Voorlopig lijkt hij zich vooral te richten op zijn gezondheid en zijn persoonlijke groei. Maar wie weet wat de toekomst brengt. Eén ding is duidelijk: Mark Gillis is niet meer de man die hij een paar jaar geleden was – letterlijk en figuurlijk.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: van realityster tot inspiratiebron
Wat begon als een bourgondisch bestaan vol ongezonde gewoontes, is omgeslagen in een inspirerend verhaal van herstel, kracht en doorzettingsvermogen. Mark Gillis laat zien dat zelfs in een wereld vol verleidingen en druk, het mogelijk is om jezelf opnieuw uit te vinden.
Met zijn transformatie heeft hij niet alleen zijn eigen leven verbeterd, maar ook velen geïnspireerd om gezonder te gaan leven. Zijn verhaal laat zien dat zelfs een keiharde realiteit – zoals een ziekenhuisopname en coma – kan leiden tot iets moois. Voor wie zelf worstelt met gezondheid of motivatie, is Mark het levende bewijs: verandering is mogelijk.
En nu is het alleen nog hopen dat hij, zoals een fan het mooi verwoordde, “niet terugvalt in de frikandellen.” Maar gezien zijn nieuwe mindset en doorzettingsvermogen, lijkt die kans gelukkig klein.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.