Algemeen
Nicol Kremers bewusteloos gevonden op KamaSutra Beurs
Nicol Kremers over incident op KamaSutra Beurs: ‘Ik ben gedrogeerd met GHB’
Nicol Kremers, voormalig partner van realityster Peter Gillis, heeft een aangrijpend verhaal gedeeld over een traumatische ervaring die zij heeft meegemaakt tijdens de KamaSutra Beurs. In een interview met Panorama doet ze uit de doeken hoe ze achter de schermen onwel werd en zich nauwelijks iets meer kan herinneren van wat er gebeurde. Volgens Kremers is ze slachtoffer geworden van dr*gsgebruik tegen haar wil: iemand zou GHB in haar drankje hebben gedaan.
Een schokkende ervaring
De gebeurtenis vond plaats op de KamaSutra Beurs, een evenement waar Nicol aanwezig was als bekend gezicht en contentmaker. Het evenement werd voor haar echter een nachtmerrie toen ze plotseling instortte. “Achter de schermen ben ik out gegaan,” vertelt Nicol.
Ze vermoedt dat iemand met kwade bedoelingen GHB in haar drankje heeft gedaan. “Misschien was het de gok dat ik op de wc onwel zou worden en dat diegene daar kon toeslaan,” zegt ze, zichtbaar aangeslagen. Wat er precies is gebeurd tijdens het moment waarop ze buiten bewustzijn was, weet ze zelf ook niet. Haar herinnering aan de avond is op meerdere punten wazig of volledig verdwenen.
Direct naar de GGD
De dag na het incident besloot Nicol geen risico te nemen en hulp te zoeken. Ze liet zich onderzoeken bij de GGD, waar haar bloed werd afgenomen om te achterhalen wat er in haar lichaam zat. Uit de testresultaten bleek dat ze inderdaad sporen van GHB in haar bloed had – een bevestiging van haar vermoedens.
Deze bevestiging was zowel beangstigend als verhelderend voor Kremers. Hoewel ze opgelucht is dat er een medische verklaring is voor haar toestand, baart het idee dat iemand haar moedwillig heeft gedrogeerd haar grote zorgen. Ze hoopt met haar verhaal anderen te waarschuwen en bewust te maken van de gevaren van dit soort dr*gs.
Wat is GHB?
GHB staat voor gammahydroxyboterzuur, een stof die van nature in het menselijk lichaam voorkomt in zeer kleine hoeveelheden, maar ook synthetisch wordt geproduceerd. Als recreatieve drug staat het bekend om zijn kalmerende en licht euforische werking. Het wordt soms ‘vloeibare XTC’ genoemd, al zijn de effecten en risico’s wezenlijk anders.
In lage doseringen kan GHB een ontspannen gevoel en verhoogde gevoeligheid voor aanraking en intimiteit veroorzaken. In hogere doseringen – die maar weinig schelen van de recreatieve – kan het leiden tot duizeligheid, misselijkheid, verwarring en in ernstige gevallen tot bewusteloosheid of ademhalingsproblemen. Het is niet voor niets dat GHB wereldwijd bekendstaat als een gevaarlijke drug, vooral omdat het geurloos, smaakloos en kleurloos is. Dit maakt het een veelgebruikte drug bij zogeheten ‘date rape’-incidenten.
Van reality-tv naar contentcreatie
Na haar relatiebreuk met Peter Gillis besloot Nicol haar leven een andere wending te geven. Ze werd actiever op sociale media en begon met het maken van exclusieve content via platforms als OnlyFans. Hierop biedt ze tegen betaling pikante foto’s en video’s aan, waarmee ze inmiddels een groot publiek heeft opgebouwd.
Hoewel ze aanvankelijk wat moeite had om haar bereik te behouden, kreeg haar profiel recentelijk weer een flinke impuls dankzij haar deelname aan het populaire tv-programma Echte Meisjes in de Jungle (EMIDJ). Daarin liet ze een andere kant van zichzelf zien en wist ze het publiek opnieuw voor zich te winnen. De extra media-aandacht zorgde voor een boost in haar online activiteit en abonnees.
De impact van het incident
Het incident op de beurs heeft echter diepe indruk op haar gemaakt. Niet alleen omdat haar gezondheid in gevaar was, maar ook omdat het idee dat iemand op een druk evenement zonder haar medeweten een verdovende stof aan haar drankje heeft toegevoegd, angstaanjagend is. Nicol voelt zich geschonden en waarschuwt anderen om extra alert te zijn, vooral in situaties waar veel mensen samenkomen en alcohol en andere middelen aanwezig zijn.
“Je denkt dat je veilig bent op zo’n beurs, tussen collega’s, fans en personeel. Maar blijkbaar hoeft er maar één persoon met slechte bedoelingen rond te lopen en je bent je veiligheid kwijt,” aldus Nicol. Ze pleit voor meer beveiliging op evenementen en meer voorlichting over dr*gs zoals GHB.
Ondersteuning vanuit haar omgeving
Na het incident heeft Nicol veel steun ontvangen van mensen uit haar omgeving. Vrienden, familie en fans hebben massaal berichten gestuurd om haar een hart onder de riem te steken. De schrik zit er echter nog goed in. Ze geeft aan dat ze voorlopig voorzichtig zal zijn met openbare optredens en evenementen.
Ook professionals uit de medische en juridische hoek hebben gereageerd op haar verhaal. Verschillende experts benadrukken het belang van directe medische hulp bij een vermoeden van dr*gsgebruik en roepen op tot betere preventie op feesten, beurzen en evenementen.
Waarschuwing aan anderen
Met haar openheid wil Nicol niet alleen haar eigen verhaal doen, maar ook anderen waarschuwen. “Dit kan iedereen overkomen,” zegt ze. “Of je nu bekend bent of niet, als je even niet oplet, ben je kwetsbaar.” Ze roept op tot alertheid: houd altijd je drankje in de gaten, accepteer geen drankjes van onbekenden en ga bij twijfel naar de hulpd!ensten.
Daarnaast hoopt ze dat haar ervaring leidt tot een bredere discussie over dr*gsgebruik en veiligheid op evenementen. “Er zijn te weinig maatregelen op plekken waar dit soort dingen kunnen gebeuren. Beveiliging moet beter, toezicht strenger en er moet meer bewustzijn komen bij het publiek.”
Blik op de toekomst
Ondanks het traumatische voorval is Nicol vastbesloten om door te gaan met haar carrière en haar leven niet te laten beheersen door angst. Ze weet dat herstel tijd kost – zowel fysiek als mentaal – maar voelt zich gesteund door de mensen om haar heen.
Ze blijft actief als contentmaker en werkt ook aan nieuwe projecten die haar hopelijk weer positieve energie geven. “Ik wil niet als slacht0ffer blijven leven. Ik wil mijn ervaring gebruiken om anderen te waarschuwen en sterker terug te komen,” besluit ze.
Tot slot
Het verhaal van Nicol Kremers is een schokkend voorbeeld van hoe kwetsbaar iemand kan zijn, zelfs op een drukbezocht evenement. Haar openheid en vastberadenheid om anderen te waarschuwen zijn bewonderenswaardig. Het incident benadrukt opnieuw hoe belangrijk het is om waakzaam te blijven, ook in ogenschijnlijk veilige omgevingen.
De realiteit is dat dr*gs als GHB nog steeds gemakkelijk in omloop zijn en dat het gevaar vaak onzichtbaar is. Nicol heeft haar stem gebruikt om dat gevaar onder de aandacht te brengen, en dat verdient respect. Hopelijk draagt haar verhaal bij aan meer bewustzijn, betere beveiliging op evenementen en een grotere mate van bescherming voor iedereen die zich in het publieke domein begeeft.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.