Onthuld: Dit zit écht in de korst van je kaas – Ouderen lopen groot risico als ze dit eten!

Kaas is voor veel mensen een onmisbaar onderdeel van hun dagelijks leven. Of het nu gaat om een romige jonge kaas, een pittige oude kaas of een stukje Parmezaan op je pasta, kaas is een geliefde smaakmaker. Maar er is één vraag die steeds meer mensen zich afvragen: kun je de korst van kaas eigenlijk wel eten? Recent onderzoek van de Keuringsdienst van Waarde werpt nieuw licht op deze kwestie en onthult schokkende feiten over wat er werkelijk in de korst van kaas zit.

Wat zit er eigenlijk in de korst?

Tijdens het rijpingsproces van kaas ontstaat vaak een natuurlijke korst. Deze vormt zich door de invloed van lucht en vocht, wat resulteert in een harde buitenlaag die de kaas beschermt. Dit klinkt onschuldig genoeg, maar niet alle kazen hebben een natuurlijke korst. Veel kazen die je in de supermarkt vindt, zijn voorzien van een kunstmatige beschermlaag. Deze laag is bedoeld om de kaas langer houdbaar te maken en te beschermen tegen schimmels, maar roept tegelijkertijd vragen op over de eetbaarheid.

De kunstmatige korst wordt vaak behandeld met coatings, waarvan sommige absoluut niet eetbaar zijn. Een veelvoorkomende techniek is het aanbrengen van een laagje plastic of paraffine, vooral bij kazen die een lange rijpingstijd hebben, zoals Goudse kaas of Edammer. Het idee dat je per ongeluk een stukje plastic zou kunnen eten, is verre van smakelijk.

De rol van natamycine (E235)

Een ander ingrediënt dat vaak in kunstmatige kaasranden wordt gebruikt, is E235, ook wel natamycine genoemd. Dit is een schimmelwerend middel dat voorkomt dat er schimmels op de kaas groeien. Hoewel natamycine over het algemeen als veilig wordt beschouwd voor incidentele consumptie, wordt het afgeraden om grote hoeveelheden van deze stof binnen te krijgen. Dit middel zit vaak in wasachtige korsten die je op de buitenkant van kazen aantreft.

Hoewel natamycine niet schadelijk is als je het een keer binnenkrijgt, blijft de vraag: waarom zou je het risico nemen als het niet nodig is? Experts adviseren dan ook om deze kunstmatige korsten simpelweg niet te eten.

Natuurlijke versus kunstmatige korsten

Niet alle kazen hebben een kunstmatige korst. Bij ambachtelijke kazen zoals brie of camembert ontstaat de korst op natuurlijke wijze en is deze meestal veilig te eten. Deze kazen worden tijdens het rijpingsproces regelmatig gekeerd en gewassen, waardoor een schimmelcultuur zich op de korst ontwikkelt. Dit proces geeft de kaas zijn unieke smaak en geur.

Bij harde kazen zoals Parmezaanse kaas of oude boerenkaas kun je vaak veilig de korst eten, mits deze niet is behandeld met kunstmatige coatings. De korst van Parmezaanse kaas wordt bijvoorbeeld regelmatig gebruikt in soepen en stoofschotels om extra smaak toe te voegen. Maar bij kazen die je in de supermarkt koopt, moet je altijd goed opletten.

Hoe herken je een eetbare korst?

Gelukkig zijn er een paar eenvoudige manieren om te bepalen of je de korst van je kaas kunt eten:

1. Lees de verpakking: Op de verpakking staat vaak vermeld of de korst eetbaar is. Als je termen ziet zoals “niet eetbaar” of “kunststof coating,” kun je de korst beter niet eten.
2. Voel aan de korst: Een natuurlijke korst voelt vaak droog en stevig aan, terwijl een kunstmatige korst een glad, plasticachtig oppervlak heeft.
3. Ruik aan de korst: Natuurlijke korsten hebben meestal een sterke, kaasachtige geur. Kunstmatige korsten ruiken vaak chemisch of neutraal.

Wat zeggen experts?

Volgens voedingsdeskundigen is het eten van natuurlijke kaasranden over het algemeen veilig, maar kunstmatige korsten kun je beter vermijden. Hoewel de stoffen in kunstmatige korsten zoals natamycine veilig zijn bevonden voor gebruik in voeding, kunnen ze bij overmatige consumptie schadelijke effecten hebben.

Een kaasboer uit Utrecht geeft als advies: “Bij ambachtelijke kazen kun je de korst meestal gewoon eten, maar bij supermarktkazen raad ik het af. Het is gewoon niet nodig om kunstmatige stoffen binnen te krijgen als je het kunt vermijden.”

Wat kun je doen met de korst?

Als je de korst van je kaas niet wilt eten, betekent dat niet dat je deze weg moet gooien. Er zijn genoeg manieren om de korst alsnog te gebruiken. Veel mensen raspen de korst en gebruiken deze in gerechten voor extra smaak. Ook kun je de korst laten meepruttelen in een stoofpot of soep en deze later verwijderen. Dit geeft een rijke, hartige smaak zonder dat je de korst daadwerkelijk hoeft te eten.

Een bewuste keuze

De onthullingen over kunstmatige korsten laten zien dat zelfs iets simpels als kaas ingewikkelder kan zijn dan het lijkt. Het is belangrijk om bewust te zijn van wat je eet en waar je kaas vandaan komt. Door goed op de verpakking te letten en te kiezen voor ambachtelijke kazen, kun je genieten van een heerlijk stukje kaas zonder ongewenste verrassingen.

Conclusie

De korst van kaas is niet altijd wat het lijkt. Soms is het een natuurlijke beschermlaag die je met een gerust hart kunt eten, maar in veel gevallen is het een kunstmatige coating die je beter kunt vermijden. Door aandacht te besteden aan het etiket, de structuur en de geur van de korst, kun je een weloverwogen keuze maken.

Volgende keer dat je een lekker stukje kaas op je bord hebt, weet je precies wat je moet doen. Smullen zonder zorgen begint met bewust kiezen. Of je nu geniet van een stukje Parmezaan, een ambachtelijke brie, of een pittige Goudse kaas, zorg ervoor dat je weet wat je eet – en wat je beter kunt laten liggen.