Op 1 juli 2024 zouden we de 63e verjaardag hebben gevierd van wijlen prinses Diana, een icoon wiens leven abrupt en tr@gisch eindigde 27 jaar geleden.

Op die noodlottige nacht in augustus 1997 vond er een catastrofaal auto-0ngeluk plaats in een Parijse tunnel, wat leidde tot een wereldwijd gevoel van verlies en rouw.

Deze gebeurtenis bracht haar laatste woorden aan het licht, woorden die vandaag de dag nog steeds resoneren en ons herinneren aan haar hartverscheurende laatste momenten.

Nacht

Prinses Diana, geboren op 1 juli 1961, was een geliefde figuur in zowel het Verenigd Koninkrijk als de rest van de wereld. Haar huwelijk met Prins Charles in 1981 werd wereldwijd bekeken door miljoenen mensen, en haar charme, gratie en betrokkenheid bij humanitaire zaken maakten haar tot een icoon van haar tijd.

Ondanks haar publieke rol had Diana een turbulente relatie met de media, die vaak indringend waren en haar privéleven onder een vergrootglas plaatsten.

N00dlottige

Op de avond van 31 augustus 1997 reisde prinses Diana, vaak aangeduid als de ‘Volksprinses’, samen met haar vermeende vriend Dodi Fayed door Parijs. Ze hadden net een exclusief diner bijgewoond in de Franse hoofdstad en bevonden zich op de achterbank van hun auto. Met hen in de auto waren Diana’s chauffeur, Henri Paul, en Dodi’s lijfwacht, Trevor Rees-Jones.

Na een avond vol romantiek en gezelligheid besloten Diana en Dodi de avond voort te zetten in het Ritz Paris, een van de meest prestigieuze hotels in de stad.

Dit hotel was eigendom van Dodi’s vader, Mohamed Al-Fayed. Het paar verliet het hotel later die avond, in een poging de paparazzi te ontwijken die hen de hele dag hadden gevolgd. Ze hoopten op een rustige rit naar Dodi’s appartement, weg van de nieuwsgierige blikken van de media.

Achterv0lging

Terwijl ze door de Pont de l’Alma-tunnel reden, werden ze achtervolgd door een menigte pers en paparazzi, vastbesloten om de beroemde prinses vast te leggen.

Dit leidde tot een chaotische situatie waarin Henri Paul de controle over het voertuig verloor. De auto botste met hoge snelheid tegen een pilaar in de tunnel, wat resulteerde in een verwoestend 0ngeluk.

De constante druk van de paparazzi, die vaak risicovolle manoeuvres uitvoerden om een glimp van Diana op te vangen, had hen de hele avond gevolgd.

Dit intense mediageweld was niet nieuw voor Diana, die vaak openlijk haar frustraties had geuit over de indringende aard van de pers. De gebeurtenissen van die nacht benadrukken de destructieve kracht van de media en hun obsessie met beroemdheden.

Gevolgen

Henri Paul en Dodi Fayed kwamen ter plekke om het leven. Trevor Rees-Jones overleefde het 0ngeluk, zij het met ernstige verwondingen. Prinses Diana werd bewusteloos aangetroffen maar herwon kort haar bewustzijn voordat ze opnieuw in coma raakte.

Hulpverleners arriveerden snel op de plaats van het ongeval en begonnen onmiddellijk met het verlenen van eerste hulp. De chaos en paniek waren voelbaar, met toeschouwers die geschokt toekeken terwijl brandweerlieden en medisch personeel hun uiterste best deden om de levens van de inzittenden te redden.

De scène was een tr@gische herinnering aan de fragiliteit van het leven en de onvoorspelbare wendingen van het lot.

Woorden

Franse brandweerman Xavier Gourmelon, die als een van de eerste hulpverleners ter plaatse was, deelde later haar laatste woorden met de wereld. Toen Diana kort bij bewustzijn kwam, vroeg ze: “O mijn god, wat is er gebeurd?”

Deze woorden, eenvoudig en vol verwarring, zijn voor altijd vastgelegd in de geschiedenis als haar laatste uiting. Gourmelon probeerde haar gerust te stellen en verzekerde haar dat ze in goede handen was.

Ingrijpen

Nadat ze uit de auto was gehaald, verslechterde haar toestand snel. Gourmelon herinnerde zich hoe Diana een hartstilstand kreeg, waarna ze werd gereanimeerd en kort weer bij bewustzijn kwam.

Ze werd met spoed naar het Pitié-Salpêtrière-ziekenhuis gebracht, waar artsen onvermoeibaar werkten om haar leven te redden. Prinses Diana was een symbool van medeleven en betrokkenheid bij humanitaire kwesties.

Haar werk met organisaties zoals het Rode Kruis, haar campagne tegen landmijnen en haar inzet voor hiv/aids-patiënten toonden haar diepe zorg voor de mensheid. Haar d00d was niet alleen een persoonlijk verlies voor haar familie, maar ook voor de vele gemeenschappen die ze had geholpen en geïnspireerd.

Verlies

Ondanks de inspanningen van de medische staf, stierf prinses Diana de volgende ochtend om vier uur na een tweede hartstilstand, waaruit ze niet kon worden gereanimeerd. Haar d00d markeerde het verlies van een geliefde figuur, wiens leven en werk nog steeds miljoenen mensen inspireert en beïnvloedt.

N@latenschap

Prinses Diana’s begrafenis was een nationaal rouwmoment, waarbij miljoenen mensen wereldwijd hun verdriet en steun betuigden. Haar nalatenschap leeft voort door haar kinderen, Prins William en Prins Harry, en de talloze goede doelen en initiatieven die ze tijdens haar leven ondersteunde.

Diana’s impact reikt verder dan haar publieke optredens en liefdadigheidswerk.

Haar openheid over haar eigen mentale gez0ndheidsproblemen, haar strijd met bulimia en haar kwetsbaarheid maakten haar een pionier in het bespreekbaar maken van onderwerpen die destijds taboe waren. Ze brak de koninklijke tradities en toonde empathie en warmte die ongeëvenaard waren in de koninklijke familie.