Nadia (14) uit Nederland dacht dat ze op vakantie zou gaan, maar wordt uitgehuwelijkt

Het schr!jnende verhaal van Nadia, die op slechts veertienjarige leeftijd werd uitgehuwelijkt aan een veel oudere man in Afghanistan, blijft ook anno 2023 actueel.

Na achttien lange jaren heeft Nadia eindelijk de moed gevonden om haar verhaal te delen.

Op een drukke dag op Schiphol staat de inmiddels 31-jarige Nadia, gekleed in het zwart, tussen de mensen.

Na al die jaren is ze weer thuis. Toen ze dertien was, werd ze voor het laatst in Nederland gezien.

Haar vader vertelde haar dat ze op vakantie zou gaan, maar dit was een leugen.

In werkelijkheid werd ze uitgehuwelijkt aan een oudere man en werd ze gedwongen om Afghanistan te verlaten.

In Afghanistan was het leven allesbehalve rooskleurig.

Haar stiefmoeder was gew*lddadig en m!shandelde Nadia regelmatig. Nadia’s echte moeder en jongere broer werden achtergelaten in Afghanistan, terwijl Nadia met haar vader naar Nederland kwam.

Op veertienjarige leeftijd werd Nadia uitgehuwelijkt aan een veel oudere man genaamd Imran.

Ze werd gedw0ngen om te wonen bij haar man, zijn ouders en broers.

Het leven was er gew*lddadig en onderdrukkend. Vrouwen hadden weinig rechten en mochten bijna niet naar buiten.

Imran was 0nverschillig en geweldd*dig naar Nadia en de kinderen.

Het huwelijk was een h$l, en Nadia leefde achttien jaar lang in an*gst en 0nderdrukking.

Gelukkig kreeg Nadia hulp van haar broer, die haar hielp 0ntsnappen.

Toen de familie weg was voor een bruiloft, trok ze een burka aan en vluchtte met haar zoontjes naar de grens met Pakistan.

Uiteindelijk bereikte ze de Nederlandse ambassade in Islamabad.

Helaas had Nederland haar nationaliteit ingetrokken, maar dankzij de inzet van organisaties als Vluchtelingenwerk en Femmes For Freedom kreeg Nadia uiteindelijk groen licht om terug te keren naar Nederland.

Nu is Nadia terug in Nederland, maar zonder haar kinderen die nog in Pakistan zijn.

Ze verblijft in een geheim opvanghuis en officieel heeft ze geen Nederlandse nationaliteit meer.

Desondanks voelt ze zich nog steeds een Nederlandse en hoopt ze ooit herenigd te worden met haar kinderen.

Het schr!jnende verhaal van Nadia is een sch0kkend voorbeeld van de realiteit waar honderden vrouwen in Nederland mee te maken hebben.

Het is een urgente kwestie die aandacht verdient, zodat we gezamenlijk kunnen streven naar een wereld waarin dit soort onrecht niet langer voorkomt.