Asielzoeker (20) ernstig teleurgesteld in Nederland: ‘Ik krijg te weinig geld en geen groot huis’

De 20-jarige Ibrahim uit Marokko had net als vele anderen grote dromen.

Hij dacht dat hij in Europa rijk kon worden, maar hij heeft al snel ingezien dat dat niet gaat lukken.

Ibrahim groeide op in Fez, Marokko, in een gezin met drie zussen en vijf broers.

Ze hadden het thuis niet breed en zijn vader werkte hard om zijn familie te onderhouden.

Ibrahim wilde echter dat zijn toekomstige kinderen een beter leven zouden hebben en realiseerde zich dat hij in Marokko niet veel kansen had vanwege de beperkte inkomens.

Hij raakte geïntrigeerd door de beelden van Nederland die hij op internet zag, een modern land waarvan hij hoorde dat de overheid mensen op allerlei manieren hielp, zoals met een inkomen en huisvesting.

Overtuigd door de verhalen die hij hoorde, nam hij het besluit om naar Nederland te gaan, ondanks de terughoudendheid van zijn familie.

Het probleem was dat hij geen geld had voor een vliegticket.

Uiteindelijk kreeg hij financiële steun van zijn oom, op voorwaarde dat hij het geld zou terugbetalen.

Eenmaal in Nederland aangekomen, merkte Ibrahim al snel dat de verhalen die hem waren verteld niet helemaal klopten.

Hij wist niet waar hij naartoe moest en belandde uiteindelijk in Ter Apel, waar hij om hulp vroeg bij het regelen van geld en huisvesting.

Hij ontdekte echter dat het niet zo eenvoudig was als hij had gehoopt.

Er waren allerlei formaliteiten en langdurige procedures waar hij doorheen moest voordat er iets geregeld kon worden.

Ibrahim had gehoopt meteen een baan te kunnen vinden en geld te verdienen om zijn familie te ondersteunen, maar dat bleek niet mogelijk.

Bovendien begreep hij niet waarom het verkrijgen van een verblijfsvergunning zo moeilijk was voor hem als Marokkaan.

Twee jaar zijn inmiddels voorbijgegaan en Ibrahim is nog steeds in onzekerheid.

Hij slaapt soms bij vrienden die hij in Nederland heeft gemaakt, maar verblijft ook regelmatig in het park.

Zijn situatie is verre van ideaal, en hij verlangt naar een terugkeer naar Marokko, waar hij tenminste nog toekomstperspectief had.

Hij kwam naar Nederland met de hoop rijk te worden, maar heeft nu geen cent op zak en kan niet wachten om terug te gaan.

Het verhaal van Ibrahim illustreert de harde realiteit waar veel migranten mee te maken krijgen.

Hun verwachtingen en dromen b0tsen vaak met de complexe realiteit van immigratieprocedures en de uitdagingen van het opbouwen van een nieuw leven in een vreemd land.

Het is van cruciaal belang om een meer empathische en ondersteunende benadering te hanteren ten aanzien van migranten, waarbij hun behoeften en welzijn centraal staan.