Algemeen
Willeke Alberti maakt ingrijpend nieuws bekend
Willeke Alberti keert terug op het podium: “Zingen is mijn manier van helen”
Na een periode van stilte, verlies en diepe r0uw keert Willeke Alberti (79) terug naar dat wat haar altijd kracht gaf: het podium. In een emotionele uitzending van Shownieuws kondigde de zangeres haar comeback aan. Geen grootse herstart, geen bombast, maar een oprechte terugkeer naar wat haar hart nodig heeft. “Ik miste het zó enorm,” verklaarde ze geëmotioneerd. “Niet om het verdriet weg te zingen, maar om ermee te kunnen leven.”
Een jaar vol verlies
Oktober 2024. Willeke trekt zich terug uit het openbare leven. Niet omdat haar stem is verstomd, maar omdat het leven haar op korte tijd hard treft. De zwaarste klap: het 0verlijden van haar dochter Daniëlle van ’t Schip, op 55-jarige leeftijd, aan de gevolgen van uitgezaaide kanker. Het verlies snijdt diep — dieper dan woorden kunnen vangen. Alsof dat nog niet genoeg is, 0verlijdt in korte tijd ook haar broer, twee tantes, een oom en een neef.
“Het was te veel om in één keer te dragen,” zegt Willeke. En dus trekt ze zich terug. De optredens worden afgezegd, de agenda leeggehaald. Ze kiest voor stilte, voor tijd, voor r0uw. Voor ademen.
R0uw en ritme: het leven opnieuw leren voelen
In die maanden zonder muziek, zonder applaus en zonder microfoon vindt Willeke opnieuw haar evenwicht. Niet door het verdriet te negeren, maar door het langzaam te leren kennen. Ze praat, huilt, denkt na. En uiteindelijk: ze zingt. Niet op een podium, maar in kleine kring, met dierbaren en haar vertrouwde band.
En ergens in die intieme momenten gebeurt iets. “Ik voelde ineens: het mag weer,” vertelt ze. “Het is nog steeds pijnlijk, maar zingen geeft me kracht. Het verbindt me met Daniëlle, met mijn publiek, met het leven.”
De terugkeer op Moederdag: zelden was een datum zo beladen
Haar officiële comeback vindt plaats op een symbolisch moment: Moederdag, 11 mei 2025, in Rotterdam. Precies de dag waarop moeders worden geëerd, treedt Willeke weer op. Maar deze keer als een moeder die zélf een kind heeft moeten loslaten. De keuze voor deze dag is niet toevallig — het is een bewuste manier om Daniëlle te eren. Met muziek. Met liefde. Met herinnering.
“Ze is er niet meer in de zaal, maar ze is bij elk lied aanwezig,” zegt Willeke. “Zingen is mijn manier om haar te blijven voelen.”
Het concert stond oorspronkelijk gepland voor 2024, maar werd toen begrijpelijkerwijs uitgesteld. Nu krijgt het een diepere laag, als eerbetoon aan een moeder-dochterband die verder leeft in elke noot.
Ook Zwarte Cross staat stil bij Daniëlle
Later deze zomer staat ook een optreden gepland tijdens de Zwarte Cross in Lichtenvoorde. Voor veel artiesten is dit een van de gezelligste festivals van het jaar, maar voor Willeke krijgt het een extra emotionele lading. Er komt een speciaal moment tijdens haar set, waarin muzikaal wordt stilgestaan bij Daniëlle’s leven, werk en invloed.
Daniëlle van ’t Schip was meer dan ‘de dochter van’. Ze schreef boeken over spiritualiteit, zingeving en innerlijke rust. Zelfs tijdens haar z!ekte bleef ze zoeken naar betekenis, naar licht in het donker. Haar nalatenschap leeft voort in haar woorden — en nu ook in de muziek van haar moeder.
“Zingen is geen werk, het is mijn ademhaling”
Wie Willeke Alberti kent, weet dat muziek voor haar meer is dan werk. Het is essentie, verbinding, troost en thuis. Al sinds de jaren ’60 is ze een vaste waarde in het Nederlandse muzieklandschap, met evergreens als Spiegelbeeld, Samen Zijn en Telkens Weer. Haar optredens zijn doordrenkt van emotie, menselijkheid en warmte.
Haar stem, gedragen door ervaring en geleefde liefde, raakt nog altijd harten. Voor velen is ze niet zomaar een zangeres, maar een baken van herkenning en herinnering. Haar muziek troost, heelt, verbindt. En in deze fase van haar leven wordt dat alleen maar sterker gevoeld.
Geen comeback, maar een doorstart
Willeke benadrukt dat haar terugkeer geen groots opgezette comeback is. Geen tourschema, geen mediacampagne, geen commercieel doel. Ze doet het omdat ze het moet voelen. Omdat het zingen haar helpt. Omdat het publiek haar nog steeds draagt — en zij het publiek.
“Ik weet niet wat de toekomst brengt,” zegt ze. “Misschien zijn het er maar een paar concerten. Misschien meer. Maar ik doe het op mijn tempo, met mijn hart als kompas.”
Haar omgeving ondersteunt haar daarin. Volgens bekenden is het geen strategie, maar een innerlijke noodzaak. Zingen helpt haar om niet overspoeld te raken door r0uw.
Voor het publiek is ze altijd gebleven
Hoewel Willeke Alberti de afgelopen tijd uit het oog was, is ze nooit uit het hart verdwenen. Onder haar fans leeft een diepe verbondenheid. Op sociale media verschijnen steunbetuigingen, herinneringen en warme woorden.
“Ze zong op de begrafenis van mijn moeder. Haar stem troostte ons toen we het zelf niet konden zeggen,” schrijft iemand op Facebook.
Voor veel mensen is haar stem verbonden aan hun levensverhaal. Aan bruiloften, begrafenissen, gezinsmomenten en jeugdherinneringen. Haar terugkeer voelt dan ook als thuiskomen — niet alleen voor haarzelf, maar ook voor wie haar jarenlang in het hart sloot.
Een stem voor wie het even niet kan zeggen
Wat Willeke doet, gaat verder dan optreden. Ze geeft een stem aan gevoelens die soms moeilijk uit te spreken zijn. R0uw, verlies, verdriet — ze verwerkt het in muziek en deelt het met anderen, zodat zij zich minder alleen voelen. In een tijd waarin veel mensen worstelen met verlies, is dat een krachtig gebaar.
Met haar terugkeer laat ze zien dat je, zelfs na de donkerste periode, weer voorzichtig naar het licht kunt lopen. Niet om het verleden te vergeten, maar om het een plek te geven. Lied voor lied. Stap voor stap.
Wat blijft is liefde
Uiteindelijk draait het bij Willeke Alberti altijd om liefde. De liefde voor haar dochter, haar familie, haar publiek. En de liefde voor muziek, die haar al decennia lang overeind houdt — ook nu.
In elk optreden, hoe klein of groot ook, klinkt die liefde door. Het is geen schreeuw, maar een fluistering die je voelt tot in je botten. Het is niet spektakel, maar echtheid. En juist daarom is haar terugkeer zo krachtig.
Conclusie: een terugkeer die raakt aan het hart
Willeke Alberti staat op. Na verlies, na stilte, na r0uw. Niet met tromgeroffel, maar met een open hart. Ze zingt opnieuw, niet ondanks het verdriet, maar dankzij haar wil om te verbinden, te troosten, en in leven te houden wat haar lief is.
Haar verhaal is herkenbaar voor iedereen die ooit afscheid nam, en toch de kracht vond om verder te gaan. Haar stem is niet alleen een muzikale terugkeer — het is een ode aan veerkracht, aan moed, en aan de liefde die nooit verdwijnt.
Wat betekent Willeke Alberti voor jou? Deel je herinnering, boodschap of steunbetuiging via onze Facebookpagina. Samen houden we de muziek en de herinneringen levend.
De uitzending van Miljoenenjacht op Nieuwjaarsdag kreeg dit jaar een extra bijzonder karakter. Niet alleen omdat het traditiegetrouw dé televisiestart van het nieuwe jaar is, maar vooral omdat de felbegeerde PostcodeKanjer van 59,7 miljoen euro daadwerkelijk viel. Het moment zorgde voor kippenvel, tranen en ongeloof – zowel bij de winnaars in Tiel als bij de kijkers thuis.
Een straat die plotseling miljonair werd
De PostcodeKanjer kwam terecht in de Diderik Vijghstraat in Tiel, op postcode 4001 SG. In één klap veranderde het leven van meerdere huishoudens. Presentatoren Caroline Tensen, Nicolette van Dam, Gaston en Winston Gerschtanowitz trokken door de straat om het goede nieuws persoonlijk te brengen. Winston vatte het moment treffend samen met de woorden: “Levens worden veranderd!” En dat bleek geen overdreven uitspraak.
De PostcodeKanjer bestaat uit twee delen. De helft van het bedrag – 29,85 miljoen euro – wordt verdeeld onder de zogenoemde thuiswinnaars: deelnemers die meespelen met de winnende postcode én een lot hebben op hun eigen huisnummer. De andere helft is bestemd voor deelnemers uit dezelfde wijk die meespelen met alleen de wijkcode.
Bedragen die nauwelijks te bevatten zijn
Voor de thuiswinnaars in de Diderik Vijghstraat betekende dit dat zij per huishouden maar liefst 1.865.625 euro ontvingen. Een bedrag waar de meeste mensen normaal gesproken alleen maar over dromen. De reacties op straat spraken boekdelen: ongeloof, verbazing, tranen en soms zelfs stilte. Sommige bewoners moesten even gaan zitten voordat het besef langzaam indaagde.
Voor de wijkcodewinnaars volgt het nieuws later. Volgende week organiseert de Postcode Loterij een bijeenkomst in de wijk, waar bekend wordt gemaakt hoeveel zij precies ontvangen. Dat kan per deelnemer verschillen, afhankelijk van het aantal meespelende loten in de wijk. De spanning blijft dus nog even hangen.
Emotionele momenten op televisie
De uitreiking van de prijzen zorgde voor een van de meest ontroerende afleveringen van Miljoenenjacht in jaren. Kijkers zagen bewoners die hun handen voor hun mond sloegen, elkaar omhelsden of stilletjes een traan wegpinkten. Voor sommigen betekende de winst financiële zekerheid na jaren van hard werken, voor anderen het eindelijk kunnen realiseren van een grote droom.
Een bijzonder moment was dat meerdere winnaars aangaven met het geld eindelijk een reis te kunnen maken naar de Molukken, iets wat voor hen al jaren op de wensenlijst stond maar financieel niet haalbaar was. Zulke verhalen maakten duidelijk dat het hier niet alleen om geld gaat, maar om mogelijkheden, rust en toekomstperspectief.
Sociale media ontploffen van positiviteit
Op sociale media, met name op X, stroomden de reacties massaal binnen. Opvallend was hoe positief en warm de toon was. Waar loterijwinsten soms ook jaloezie oproepen, overheerste dit keer vooral het gevoel dat het geld “goed terecht is gekomen”.
Een kijker schreef:
“Ik krijg gewoon tranen in
mijn ogen, wat is het goed terechtgekomen!”
Een ander reageerde: “Zo fijn
voor die mensen. Dit gun je iedereen.”
Weer iemand anders liet weten met vochtige ogen op de bank te
zitten en het programma ademloos te volgen.
Deze reacties laten zien dat Miljoenenjacht niet alleen draait om spanning en bedragen, maar ook om menselijkheid en gedeelde emotie. Het idee dat gewone mensen ineens zulke kansen krijgen, raakt blijkbaar een gevoelige snaar bij veel Nederlanders.
Miljoenenjacht als nieuwjaarstraditie
Dat Miljoenenjacht zo’n impact heeft, is niet nieuw. Het programma bestaat al sinds het jaar 2000 en is uitgegroeid tot een vaste waarde op Nieuwjaarsdag. Voor veel gezinnen hoort het koffertjesspel, de spanning in de studio en de uitreikingen in het land net zo bij 1 januari als oliebollen en goede voornemens.
De kracht van het programma zit in de combinatie van hoop, spanning en herkenbaarheid. Iedereen kan zich voorstellen hoe het zou zijn om opeens zo’n bedrag te winnen. En juist doordat de winnaars vaak heel gewoon en nuchter blijven, voelt het dichtbij.
Een nieuw begin voor Tiel
Voor de bewoners van de Diderik Vijghstraat markeert deze avond ongetwijfeld een nieuw hoofdstuk. Sommigen zullen hun hypotheek aflossen, anderen kiezen voor reizen, hulp aan familie of investeren in gezondheid en rust. Wat ze ook besluiten: de vrijheid om keuzes te maken is misschien wel het grootste cadeau.
De komende weken zal Tiel ongetwijfeld nog vaak genoemd worden als “die stad van de PostcodeKanjer”. Maar achter die titel schuilen vooral persoonlijke verhalen van mensen bij wie het leven in één avond een andere wending kreeg.
Ook wij feliciteren de winnaars
De golf aan positieve reacties laat zien dat deze winst niet alleen de betrokkenen raakt, maar ook iets losmaakt bij kijkers in het hele land. Het gevoel dat geluk soms écht onverwacht kan toeslaan, en dat het mensen gegund wordt.
Namens ons: van harte gefeliciteerd aan alle winnaars in Tiel en de wijk daaromheen. Moge deze winst niet alleen financieel, maar ook emotioneel een mooi en warm begin van het nieuwe jaar betekenen.