Algemeen
Monique Westenberg deelt een onverwachte spiegelselfie in een paarse bikini
Monique Westenberg, bekend als de voormalige partner van zanger André Hazes, heeft opnieuw de aandacht weten te trekken op sociale media. Deze keer doet ze dat met een opvallende foto in bikini, genomen aan zee tijdens een ontspannen vakantie. De foto, waarin haar natuurlijke uitstraling en ontspannen houding centraal staan, roept veel positieve reacties op van volgers en fans.
Hoewel Monique de afgelopen jaren vooral in de media verscheen door haar turbulente relatie met André Hazes, lijkt ze nu bewust een andere toon te zetten. In plaats van geruchten, spanningen of publieke verklaringen, kiest ze ervoor om kleine, persoonlijke momenten te delen. Momenten die warmte uitstralen, die laten zien hoe het leven er in alle eenvoud en eerlijkheid ook uit kan zien: zon, zee, een lach, en vooral: rust.
Vakantie in het teken van verbinding
De bikinifoto werd geplaatst in het kader van een gezamenlijke vakantie met familie, vrienden én André Hazes. Dat laatste detail is veel volgers natuurlijk niet ontgaan. De foto laat Monique zien in een lichte, zomerse setting — haar haren door de wind, haar blik vrolijk en vrij, en haar uitstraling energiek en ontspannen. Het zijn precies dit soort beelden waarmee Monique de afgelopen jaren een sterke band heeft opgebouwd met haar volgers. Niet door grootse woorden, maar door herkenbaarheid, echtheid en een flinke dosis zelfvertrouwen.
Naast de beelden van Monique zelf, verschenen er de afgelopen dagen ook foto’s waarop te zien is dat zij en André opnieuw tijd met elkaar doorbrengen. Of dat betekent dat ze opnieuw een stel zijn, laten ze in het midden. Wat wél duidelijk is: ze voelen zich zichtbaar op hun gemak in elkaars gezelschap. De gezamenlijke lachjes, de ontspannen blikken — het vertelt misschien meer dan woorden ooit zouden kunnen doen.
Een beeld zegt meer dan duizend woorden
De reactie op de bikinifoto was dan ook niet alleen bewondering voor Monique’s uiterlijk, maar ook voor haar uitstraling en de betekenis achter het moment. Velen zien in de foto een vrouw die zich niet laat leiden door roddels, maar haar eigen koers vaart. Een vrouw die in het hier en nu leeft, zonder maskers of verantwoording aan wie dan ook.
In de reacties onder de foto valt op hoe vaak woorden als ‘inspirerend’, ‘echtheid’ en ‘krachtig’ terugkomen. Iemand schrijft: “Wat straal jij! Niet omdat je in bikini bent, maar omdat je laat zien dat zelfvertrouwen begint bij jezelf.” Een ander reageert met: “Jij bent het voorbeeld dat liefde niet altijd een rechte lijn is, maar wel echt.”
Voor veel mensen is Monique een herkenbare figuur. Ze heeft zich nooit voorgedaan als perfect, maar toonde ook haar kwetsbare kanten in moeilijke periodes. Juist dat maakt haar voor velen toegankelijk. Ze is niet alleen de ‘ex van’, maar een vrouw met een verhaal, met keuzes, met kracht én zachtheid.
De band met André: open, maar zonder label
Dat Monique en André opnieuw samen tijd doorbrengen, roept zoals altijd de nodige vragen op. Zijn ze weer bij elkaar? Is het tijdelijk? Vinden ze elkaar gewoon weer in vriendschap? Op deze vragen komt voorlopig geen duidelijk antwoord — en misschien hoeft dat ook niet. Want wat de beelden vooral laten zien, is verbondenheid. Een band die ondanks alle pieken en dalen nooit helemaal is verdwenen.
In interviews heeft Monique in het verleden vaak benadrukt dat haar prioriteit ligt bij hun zoon, André jr. Dat zij en André als ouders een hechte band behouden, is voor haar altijd belangrijker geweest dan het label dat hun relatie draagt. Die insteek lijkt nu opnieuw zichtbaar te worden: of ze nu geliefden, exen of gewoon goede vrienden zijn — ze delen mooie momenten met hun zoon en tonen dat verbinding vele vormen kan aannemen.
Authenticiteit als kracht
Wat Monique uniek maakt in de wereld van BN’ers en realityfiguren, is haar manier van delen. Geen zorgvuldig geregisseerde perfectie, geen geforceerde campagnes, maar beelden die aanvoelen als kleine inkijkjes in haar leven zoals het werkelijk is. Een dag op het strand, een dansje in de woonkamer, een wandeling met haar hond — en nu dus een vakantiefoto waar warmte en vrijheid vanaf spatten.
Dat ze daarbij ook kwetsbaar durft te zijn, zorgt ervoor dat ze vertrouwen opwekt bij haar publiek. In tijden waarin social media vaak draait om het creëren van een ‘mooi plaatje’, laat Monique zien dat oprechte momenten nog altijd het meest raken.
Haar stijl is toegankelijk en oprecht. In plaats van alleen glamour, kiest ze bewust voor eenvoud. Een bikini aan zee, een open blik, geen poespas. Dat maakt haar niet alleen herkenbaar, maar ook inspirerend voor mensen die zich afvragen hoe je trouw blijft aan jezelf — ook als het leven soms grillig verloopt.
De kracht van stilte en beeld
De kracht van de recente post zit hem in het ontbreken van een bijschrift dat álles uitlegt. Monique laat het beeld spreken. En misschien is dat precies wat deze tijd zo aantrekkelijk maakt: minder uitleg, meer gevoel. Minder interpretatie, meer waarneming. En bovenal: minder oordelen.
In plaats van uit te leggen waar ze nu precies staat in haar relatie met André, laat ze zien waar ze is: op het strand, in het moment, met een glimlach. Voor wie wil kijken, is dat genoeg.
Een eigen pad
Na alles wat ze de afgelopen jaren heeft meegemaakt — de media-aandacht, de roddels, de breuken en herenigingen — lijkt Monique meer dan ooit haar eigen pad te volgen. Ze kiest wat goed voelt, deelt wat ze wil, en laat achterwege wat niet nodig is. In die zin is de bikinifoto meer dan een zomers kiekje: het is een teken van zelfbeschikking.
Ze laat zien dat je jezelf niet hoeft te verklaren aan de buitenwereld om geliefd en gerespecteerd te worden. Dat je met openheid en een beetje lef een band kunt opbouwen die verder gaat dan het oppervlakkige. En dat schoonheid begint met jezelf toestaan te zijn wie je bent.
Tot slot
Monique Westenberg blijft fascineren. Niet alleen vanwege haar uiterlijk, maar vooral door wat ze uitstraalt: kracht, echtheid en een grote liefde voor het leven. Of ze nu samen is met André of niet, ze laat zien dat liefde zich in vele vormen laat zien — en dat geluk vaak schuilt in de kleine momenten.
De bikinifoto is daarmee niet zomaar een zomerse post. Het is een stille boodschap van vrijheid, verbondenheid en zelfvertrouwen. En precies daarom blijft Monique ook na al die jaren een vrouw die veel mensen blijft inspireren.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.