Algemeen
Jimmie Boer bedankt iedereen voor warme steun tijdens eerbetoon aan zijn vader Jonnie Boer
De afgelopen dagen stond Nederland stil bij het afscheid van een van de meest iconische chefs van ons land: Jonnie Boer. In en rond De Librije in Zwolle namen honderden genodigden en fans op ingetogen wijze afscheid van de man die de Nederlandse gastronomie naar ongekende hoogten bracht. Zijn zoon Jimmie Boer, zelf actief in de wereld van smaak en beleving, brak nu het stilzwijgen met een dankbaar en liefdevol bericht: “Iedereen bedankt voor deze dag.”
Een dag vol herinnering, geur en kleur
De afscheidsdag voor Jonnie Boer stond volledig in het teken van wie hij was: eigenzinnig, creatief, hartelijk en intens betrokken. De bekende sterrenchef werd niet herdacht met een klassieke ceremonie, maar met een ode aan zijn levenswerk. In het hart van De Librije wandelden bezoekers langs kruidenrekken, smaakvolle symboliek en kleurrijke accenten die typerend waren voor Boers stijl.
De rol van Jimmie in het eerbetoon
Hoewel Jonnie’s echtgenote Thérèse en dochter Isabelle op de achtergrond bleven, nam zoon Jimmie een zichtbare rol in het afscheid. Hij deelde beelden op social media waarin de beschilderde kist zichtbaar was, versierd in graffiti-stijl en vergezeld van persoonlijke objecten van zijn vader — bokshandschoenen, een foto van Johan Cruijff, en de vlag van Giethoorn.
Met zijn openhartige bericht “Iedereen bedankt voor deze dag” gaf hij blijk van diepe dankbaarheid richting alle aanwezigen, volgers en sympathisanten. De woorden raakten veel mensen, en benadrukten hoezeer de familie Boer steun heeft ervaren van buitenaf.
Een warme golf van steun
De reacties op het dankwoord van Jimmie lieten niet lang op zich wachten. Onder zijn bericht stromen reacties binnen van collega-koks, vaste gasten, bekende Nederlanders en onbekende volgers. Woorden als “trots”, “respect” en “indrukwekkend” keren veelvuldig terug. Het onderstreept dat het afscheid van Jonnie Boer niet alleen een familieaangelegenheid was, maar een moment waarop een hele generatie koks en liefhebbers van gastronomie samenkwam.
De Librije als tastbaar eerbetoon
De keuze om het afscheid te laten plaatsvinden in De Librije — het restaurant dat Jonnie en Thérèse samen groot maakten — was veelzeggend. Niet alleen was het zijn professionele thuis, het weerspiegelde ook zijn levensfilosofie: smaak is emotie, en emotie is wat mensen verbindt.
Tijdens het afscheid liepen bezoekers een route door het restaurant. Ze werden omringd door geurige kruiden, bloemen en symbolen die Jonnie’s liefde voor het vak zichtbaar maakten. Dit afscheid was geen sombere bijeenkomst, maar een kleurrijke en betekenisvolle viering van zijn nalatenschap.
Harley-Davidsons en rozemarijn
Een ander bijzonder moment was de rol van de Harley-Davidson-motorclub die Jonnie dierbaar was. Meer dan honderd motorrijders vormden een indrukwekkende erehaag. Op hun sturen lag een klein bosje kruiden — waaronder rozemarijn, een knipoog naar de smaken waarmee Jonnie zijn hele leven werkte.
Toen de kist op een zijspan werd gelegd en de stoet vertrok naar Giethoorn, werd de stilte kort doorbroken door het nummer In the Air Tonight van Phil Collins. Het was een emotioneel moment dat velen nog lang zal bijblijven.
Aandacht voor rust en verwerking
Hoewel de familie Boer ervoor koos het afscheid deels vanuit de achtergrond te beleven, bleek uit Jimmies woorden dat ze alles intens hebben gevolgd. Op een groot bord bij de ingang stond te lezen dat Thérèse, Jimmie en Isabelle alles op afstand meebeleefden, maar de steun van iedereen voelden.
De openheid van Jimmie benadrukt ook het belang van ruimte nemen voor rouw en verwerking. In zijn korte maar krachtige boodschap toonde hij dat dankbaarheid en verdriet hand in hand kunnen gaan.
Symbolen die spreken
De kist van Jonnie Boer was allesbehalve traditioneel. In plaats van een sobere, eikenhouten uitvoering, koos de familie voor een uitbundige, kleurrijke graffiti-stijl die naadloos paste bij Jonnie’s karakter. Daarbij stonden enkele persoonlijke voorwerpen tentoongesteld: bokshandschoenen (symbool voor zijn vechtlust), een foto van zijn grote sportheld Johan Cruijff, en de vlag van zijn geliefde Giethoorn.
Deze keuzes vertellen een verhaal zonder woorden. Ze tonen wie Jonnie was: een man die met volle overgave leefde, werkte en liefhad.
Toost op het leven
Na de route door De Librije kregen genodigden de gelegenheid om het glas te heffen. Een subtiele, maar krachtige afsluiting van een gedenkwaardig afscheid. Zoals een van de aanwezigen verwoordde: “Het voelde alsof Jonnie er zelf bij was.”
De toost werd ook gezien als een symbolisch gebaar richting de toekomst. Een moment van verbinding tussen al diegenen die door Jonnie’s leven geraakt zijn — van jonge chefs tot trouwe gasten.
De betekenis van dankbaarheid
De woorden van Jimmie — “Iedereen bedankt voor deze dag” — werden breed gedeeld. Ze spreken niet alleen zijn persoonlijke dank uit, maar lijken ook namens de hele familie te komen. In een wereld die vaak snel verdergaat, vormt deze boodschap een stil moment van verbinding.
Dankbaarheid tonen in het openbaar vraagt moed. Zeker in een tijd van verlies. Het maakt duidelijk dat Jimmie zich bewust is van het grotere geheel: dat zijn vader niet alleen een gezinsman was, maar ook een publieke figuur die diepe sporen heeft nagelaten.
Jonnie Boers nalatenschap leeft voort
Hoewel het fysieke afscheid nu is geweest, leeft de nalatenschap van Jonnie Boer voort. In de keuken van De Librije, in de recepten die hij ontwikkelde, en in de vele collega’s die hij inspireerde. Maar vooral in de harten van zijn familie, vrienden en gasten.
Zijn levenswerk was nooit alleen gericht op perfectie op het bord, maar op het raken van mensen. En dat is wat er op deze bijzondere dag opnieuw is gebeurd: mensen werden geraakt, verbonden, en herinnerden zich waarom Jonnie Boer zo geliefd was.
Een blik op de toekomst
De komende tijd zal De Librije tijdelijk gesloten zijn, maar de heropening is al gepland. De familie liet eerder weten dat het Jonnie’s wens was om snel weer open te gaan. Niet als afsluiting, maar als voortzetting. Een eerbetoon in daden.
Met de liefdevolle woorden van Jimmie is de toon gezet: dit was niet het einde, maar het begin van een nieuw hoofdstuk waarin herinnering, smaak en verbinding centraal blijven staan.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie
De dank van Jimmie Boer raakt. In slechts enkele woorden — “Iedereen bedankt voor deze dag” — zegt hij alles. Het was een dag vol eer, emotie en schoonheid. Een dag waarop afscheid nemen samenging met vieren. En waarop zichtbaar werd dat Jonnie Boer nog altijd mensen weet te raken, zelfs nu hij niet meer fysiek aanwezig is.
De kracht van zijn nalatenschap zit in de details: in de kleuren, geuren en gebaren die samen een verhaal vertellen. Een verhaal dat zijn zoon, zijn familie en iedereen die Jonnie liefhad, nu verder mogen dragen.
De jaarwisseling van de Nederlandse koninklijke familie is dit jaar in alle rust verlopen, ver weg van de schijnwerpers. Koning Willem-Alexander, Koningin Máxima en hun dochters brachten de feestdagen door in Argentinië, het geboorteland van Máxima. Hoewel het Koninklijk Huis geen officiële mededelingen deed over deze reis, heeft een ooggetuige die in hetzelfde hotel verbleef tegenover een Argentijnse krant een opvallend inkijkje gegeven in hoe de Oranjes zich daar gedroegen.
Rust, eenvoud en geen vertoon
Wat de ooggetuige vooral bijbleef, was niet luxe of afscherming, maar juist de eenvoud van het koninklijke gezin. Volgens de bron bewogen Willem-Alexander, Máxima en hun dochters zich vrij over het hotelterrein. Ze maakten gebruik van dezelfde voorzieningen als andere gasten: de terrassen, het zwembad, de eetzaal en de ontbijtzaal. Daarbij hielden ze zich strikt aan de huisregels, zonder zichtbare uitzonderingen of privileges.
De aanwezigheid van de Oranjes werd door andere hotelgasten niet als storend ervaren. Integendeel: het viel op hoe vanzelfsprekend en ontspannen zij zich tussen de overige bezoekers bewogen. Er was geen overdadige beveiliging in beeld en geen afgezette ruimtes. Dat droeg bij aan een sfeer waarin het gezin kon opgaan in het dagelijkse ritme van het hotel.
Geen speciale verzoeken, geen afscherming
Volgens de ooggetuige liep het gezin vrijwel altijd samen door het hotel. Er werden geen speciale verzoeken gedaan richting het personeel en er waren geen momenten waarop delen van het hotel exclusief voor hen werden afgesloten. Dat is opvallend, zeker gezien de veiligheidsprotocollen die normaal gesproken rond een koninklijk bezoek gelden.
Het personeel behandelde de Oranjes als gewone gasten, en dat leek wederzijds. Er was geen sprake van afstand of formele omgangsvormen. De koninklijke familie zou bewust hebben gekozen voor een laagdrempelige houding, passend bij een vakantie die in het teken stond van rust en samenzijn.
Vriendelijk en benaderbaar
Ook de manier waarop de Oranjes met het personeel en andere gasten omgingen, maakte indruk. Groeten werden uitgewisseld met een eenvoudig “goedemorgen” of “goedemiddag”, zonder formele titels of protocol. Medewerkers omschreven het contact als vriendelijk en respectvol. Kleine gesprekken ontstonden vanzelf, zoals dat bij andere hotelgasten ook gebeurt.
Voor veel aanwezigen was het bijzonder om te zien hoe een koninklijke familie zich zo natuurlijk door een publieke ruimte beweegt. Het gaf de vakantie een bijna huiselijk karakter, alsof rang en status voor even naar de achtergrond waren verdwenen.
Een warm gezinsbeeld
De ooggetuige benadrukte ook de onderlinge band binnen het gezin. De prinsessen zouden hun moeder regelmatig begroeten met knuffels en kussen, iets wat door omstanders als warm en liefdevol werd ervaren. Dat beeld sluit aan bij hoe het gezin zich vaker in het openbaar presenteert: hecht, betrokken en zichtbaar op elkaar gericht.
Voor koningin Máxima, die in Argentinië opgroeide, lijkt zo’n reis extra betekenis te hebben. Het land is niet alleen een vakantiebestemming, maar ook een plek vol persoonlijke herinneringen en familiebanden. Dat haar dochters daar samen met haar konden zijn tijdens de jaarwisseling, geeft de reis een intieme lading.
Tijd voor ontspanning
Koning Willem-Alexander genoot volgens de ooggetuige zichtbaar van de faciliteiten rond de golfbaan. Dat is geen verrassing: de koning staat bekend als liefhebber van sport en buitenactiviteiten. In een ontspannen vakantiesetting lijkt hij die interesses graag de ruimte te geven.
De combinatie van rust, natuur en familiaire nabijheid zorgde ervoor dat het gezin zich zichtbaar op zijn gemak voelde. Dat was ook de indruk van andere hotelgasten, die de Oranjes vooral als ontspannen en toegankelijk omschreven.
Bewuste keuze voor privacy
Dat de vakantie zonder officiële aankondiging plaatsvond, lijkt een bewuste keuze te zijn geweest. De jaarwisseling is traditioneel een periode waarin het koningshuis veel publieke aandacht krijgt. Door die aandacht tijdelijk achter zich te laten en te kiezen voor een verblijf in Argentinië, kon het gezin ongestoord samen zijn.
Het woord “geheim” dat in sommige berichten opduikt, moet daarbij met nuance worden bekeken. Er was geen sprake van verborgen activiteiten, maar van het beperken van communicatie om privacy te waarborgen. Binnen koninklijke kringen is dat een gebruikelijke manier om rust te creëren in een verder strak geregisseerd leven.
Terugkeer naar de plicht
Op 2 januari vertrok het gezin weer uit het hotel. Daarmee kwam een einde aan een vakantie die vooral in het teken stond van samenzijn en ontspanning. Kort daarna keerde het koninklijk paar terug naar Nederland om de officiële werkzaamheden te hervatten, waaronder de traditionele nieuwjaarsreceptie.
Die overgang — van informele familietijd naar formele verplichtingen — illustreert de constante balans die het leven van de Oranjes kenmerkt. Privé en publiek lopen naadloos in elkaar over, waardoor momenten van rust des te waardevoller zijn.
Beeldvorming en realiteit
De beschrijving van de ooggetuige contrasteert sterk met de sensatiegerichte koppen die soms rondgaan wanneer de koninklijke familie in het buitenland verblijft. Waar termen als “schandalig” of “opvallend” snel worden gebruikt, schetst dit verslag juist een beeld van normaliteit en eenvoud.
Voor veel mensen bevestigt dit verhaal wat zij al vermoeden: achter de formele rol en het protocol schuilt een gezin dat, net als ieder ander, behoefte heeft aan rust, privacy en tijd samen. Het feit dat zij zich in een hotel zo natuurlijk tussen andere gasten bewogen, maakt dat beeld alleen maar sterker.
Een menselijk moment
De jaarwisseling in Argentinië lijkt daarmee minder een koninklijk evenement en meer een menselijk moment te zijn geweest. Geen gala’s, geen officiële toespraken, maar gezamenlijke maaltijden, ontspanning en kleine gebaren van genegenheid.
Of het Koninklijk Huis zelf nog reageert op de verhalen uit Argentinië, is onzeker. Meestal kiest men ervoor om privévakanties niet te becommentariëren. Maar het ooggetuigenverslag laat zien dat de Oranjes hun tijd daar op een manier hebben doorgebracht die bij velen een positieve indruk achterlaat.
Rust als zeldzame luxe
In een leven dat grotendeels wordt bepaald door agenda’s, protocollen en publieke verwachtingen, is rust een zeldzame luxe. De vakantie van Willem-Alexander, Máxima en hun dochters in Argentinië lijkt precies dat te hebben geboden: een moment waarop zij even niet “de Oranjes” waren, maar gewoon een gezin.
En misschien is dat wel het meest opvallende aan dit verhaal: niet wat er gebeurde, maar juist hoe weinig er gebeurde. Geen opsmuk, geen uitzonderingen, geen afstand. Alleen een koninklijke familie die, voor even, helemaal zichzelf kon zijn.