Algemeen
Bejaarde man (82) steelt in supermarkt omdat hij niet rondkomt met AOW
In een supermarkt in Rotterdam voltrok zich onlangs een schrijnende scène die velen aan het denken zet. Een 82-jarige man werd betrapt op winkeldiefstal. Niet vanwege inhaligheid of criminele motieven, maar simpelweg omdat hij niet meer rondkomt van zijn AOW-uitkering. Het incident is niet alleen ontroerend, maar ook confronterend: het legt bloot hoe kwetsbaar ouderen kunnen zijn in een samenleving die vaak te weinig oog heeft voor stille nood.
Een leven lang gewerkt, en toch tekort
De man, die we in dit verhaal Jan noemen, werkte zijn hele leven in de bouw. Zijn lichaam is inmiddels versleten, zijn spaargeld opgeslokt door medische kosten. Wat overblijft, is enkel de AOW. Daarmee moet hij rondkomen in een stad als Rotterdam, waar de levensstandaard hoger ligt dan gemiddeld. Dat lukt niet altijd. Jan moest kiezen tussen vaste lasten, medicijnen of eten — en maakte één keer de keuze om wat boodschappen onbetaald mee te nemen.
Niet uit onwil, maar uit nood
Toen Jan werd aangesproken door supermarktmedewerkers, bekende hij direct. Geen smoesjes, geen agressie. Alleen de pijnlijke waarheid: “Ik kan niet rondkomen van mijn AOW.” Zijn eerlijkheid raakte het personeel, dat ondanks hun verplichting tot melding, humaan handelde. Ook de politie toonde begrip en besloot Jan geen boete op te leggen. Wel kreeg hij een gesprek — en hopelijk ook hulp.
Een groter, groeiend probleem
Het geval van Jan staat niet op zichzelf. Steeds vaker raken hulpverleners ouderen tegen die op of onder de armoedegrens leven. De kosten voor huur, energie en zorg rijzen de pan uit, terwijl de AOW nauwelijks meegroeit. Voor alleenstaanden bedraagt die uitkering gemiddeld zo’n 1.300 euro per maand. In de praktijk is dat onvoldoende om fatsoenlijk van te leven. Veel ouderen schamen zich voor hun situatie en durven geen hulp te vragen. Daardoor blijven hun problemen vaak onzichtbaar.
Structurele tekortkomingen in het systeem
De situatie van Jan is een stille aanklacht tegen een systeem dat faalt in zijn zorgplicht. De solidariteit die ouderen in hun werkzame leven toonden, wordt niet altijd beantwoord met waardigheid op latere leeftijd. Het sociale vangnet blijkt voor velen niet toereikend. Dit roept de vraag op: hoe kan het dat mensen na een leven van bijdragen toch in zulke omstandigheden terechtkomen?
Wat moet er veranderen?
Er zijn verschillende oplossingen denkbaar. Zo zou de AOW verhoogd kunnen worden, of zou er automatische inkomensondersteuning moeten komen voor kwetsbare ouderen. Lokale overheden kunnen actiever zijn in het benaderen van senioren in financiële nood, bijvoorbeeld via voedselbanken of huisbezoeken. Ook vrijwilligersorganisaties, die vaak als eerste signalen opvangen, verdienen meer structurele steun en waardering.
Samen tegen stille ouderdomsarmoede
Meer dan ooit is er behoefte aan een bredere maatschappelijke discussie over ouderdom, armoede en waardigheid. Het gesprek moet open gevoerd worden, zonder oordeel, maar met empathie. Want niemand mag op hoge leeftijd nog worstelen met honger, kou of eenzaamheid — laat staan met schaamte.
Een waardige oude dag voor iedereen
Het verhaal van Jan is aangrijpend, maar niet hopeloos. Het is een krachtige oproep tot actie: aan beleidsmakers, aan gemeentes, en aan ons als samenleving. Ouderdom hoort gepaard te gaan met rust en respect, niet met onzekerheid en vernedering. Tijd voor beleid dat ouderdom eert in plaats van straft. Tijd voor menselijkheid — in elke kassa, elke straat en elk beleidstuk.
Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?
Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.
En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-
Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.
Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.