Algemeen
Jutta Leerdam stelt fans teleur met opmerkelijke actie 😱
Jutta Leerdam heeft kort voor de start van het NK afstanden in Heerenveen een onverwachte beslissing genomen. De schaatsster stond ingeschreven voor drie afstanden – de 500 meter, 1000 meter en 1500 meter – maar besloot zich vlak voor het toernooi terug te trekken uit de 1500 meter. De exacte reden voor haar keuze is nog niet officieel bekendgemaakt. Opvallend is dat Leerdam onlangs tijd doorbracht met haar vriend, Jake Paul, in Puerto Rico.
Last-minute beslissing van Leerdam
Tijdens de laatste World Cup in de Verenigde Staten gaf Leerdam nog aan dat ze naast haar specialiteit op de 500 en 1000 meter ook de 1500 meter wilde rijden. Haar naam verscheen op de deelnemerslijst voor die afstand, maar een dag voor de start van het toernooi kwam het nieuws naar buiten dat ze zich had teruggetrokken. Haar focus blijft volledig op de 500 en 1000 meter, die nog wel op haar programma staan.
Leerdam heeft haar schaatstechniek de afgelopen maanden verder geoptimaliseerd en rijdt sinds twee World Cups weer op haar oude, zachtere schaatsschoenen. Deze schoenen zijn volgens haar het meest geschikt voor de 1000 meter, haar favoriete afstand. Dit betekent echter dat ze op de 500 meter wat snelheid inlevert en dat haar kansen op een sterke prestatie op de 1500 meter minder zeker waren. Mogelijk heeft deze overweging bijgedragen aan haar besluit om zich op de kortere afstanden te concentreren.
Lieke Hoogendoorn vervangt Leerdam op de 1500 meter
Door de terugtrekking van Leerdam krijgt de jonge Lieke Hoogendoorn (18) de kans om zich te bewijzen op de 1500 meter. Hoogendoorn, die op zondag haar negentiende verjaardag viert, stond al op de deelnemerslijst voor de 1000 meter, maar mag nu ook dit onderdeel aan haar programma toevoegen.
Haar zus Chloe Hoogendoorn (20) eindigde dit seizoen als derde bij het NK sprint, en Lieke zelf heeft haar persoonlijk record op de 1500 meter al meerdere keren aangescherpt. Haar snelste tijd staat momenteel op 2.02,58. De extra race biedt haar een mooie kans om zich verder te ontwikkelen en ervaring op te doen op nationaal niveau.
Suzanne Schulting maakt ook keuzes
Niet alleen Leerdam, maar ook Suzanne Schulting heeft besloten om niet deel te nemen aan de 1500 meter. In een interview met Sportnieuws.nl licht ze haar beslissing toe:
“Dat was een optie, ja, maar ik heb dit seizoen maar één keer de 1500 meter gereden en in de afgelopen tien jaar in totaal maar drie keer. Ik wil volgend seizoen zeker kijken naar de mogelijkheden om de 1500 meter erbij te pakken, maar op dit moment moet ik de focus houden op de 500 en 1000 meter.”
Het laat zien dat meerdere topschaatsers zorgvuldig afwegen welke afstanden het best aansluiten bij hun vorm en doelen.
Jutta Leerdam en Jake Paul: privéleven en topsport
Naast haar drukke wedstrijdschema maakte Leerdam onlangs tijd vrij om haar vriend, de Amerikaanse bokser Jake Paul, te verrassen in Puerto Rico. Paul had geen idee dat Leerdam zou langskomen, omdat ze had aangegeven dat ze in voorbereiding was op een wedstrijd. Toch vloog ze onverwacht naar hem toe, om vervolgens 48 uur later alweer te vertrekken richting Nederland voor het NK afstanden.
De combinatie van een topsportcarrière en een relatie met een internationaal bekende sporter brengt ongetwijfeld uitdagingen met zich mee. Leerdam lijkt echter een balans te vinden tussen haar professionele ambities en haar privéleven.
Wat staat er op het spel bij het NK afstanden?
Het NK afstanden wordt gehouden van vrijdag tot en met zondag in Thialf, waar de nationale kampioenen in verschillende disciplines worden gekroond. Daarnaast kunnen schaatsers zich hier plaatsen voor de WK afstanden, die medio maart in Hamar, Noorwegen, worden gehouden.
Dit bericht op Instagram bekijken
De keuze van Leerdam om zich te richten op haar sterkste afstanden kan haar kansen op een titel vergroten. Met de 500 en 1000 meter nog steeds op haar schema, is de verwachting dat ze zich volledig zal focussen op deze disciplines.
Dit bericht op Instagram bekijken
De beslissing om de 1500 meter te laten schieten roept vragen op, maar toont ook aan dat Leerdam haar carrière zorgvuldig managet. Fans zullen uitkijken naar haar prestaties op de kortere afstanden en hopen op een nieuwe topklassering.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.