Algemeen
Rob Goossens neemt grote risico´s te midden van affairegeruchten: ´Hij zet alles op het spel!´
Rob Goossens heeft zich in een riskante positie geplaatst door deel te nemen aan het nieuwe seizoen van Ranking the Stars, vooral nu hij verwikkeld is in een rel rondom vreemdgaan. De ex-boulevardpresentator lijkt een flinke afbreuk aan zijn imago te riskeren, iets waar Tina Nijkamp haar zorgen over uitspreekt.
Hard aangepakt door collega’s
De eerste opnames van het programma zijn achter de rug, en volgens bronnen is Rob daar stevig onder vuur genomen door zowel Glennis Grace als Gordon, twee collega’s die nog een appeltje met hem te schillen hadden. Door recente beschuldigingen van buitenechtelijke chatgesprekken lijkt Rob van de uitdelende partij naar de incasserende kant te zijn verschoven.
Afbreukrisico volgens Tina Nijkamp
Tina Nijkamp, bekend van haar podcast Tina’s TV Update, denkt dat Rob een enorm groot afbreukrisico neemt. “Dat is natuurlijk best tricky”, zegt ze. “Hij zit zelf in de problemen door de berichten over een chatrelatie met andere vrouwen dan zijn vriendin.” Volgens Tina is het niet goed voor zijn imago, vooral nu hij zelf als presentator van RTL Boulevard vaak over dergelijke zaken rapporteerde. Ze hoopt voor Rob dat de schade niet te groot zal zijn.
Wurgcontract?
Tina benadrukt dat het niet slim is voor Rob om in dit programma te verschijnen, vooral gezien de recente schandalen. “Als ik hem was, zou ik na zo’n schandaal mijn deelname waarschijnlijk hebben geannuleerd”, voegt ze toe. Toch vermoedt ze dat Rob mogelijk onder druk staat door een “wurgcontract” dat hij heeft ondertekend, wat zijn beslissing zou kunnen verklaren.
Evert Santegoeds’ kritiek
Ook Evert Santegoeds, een andere bekende uit de showbusiness, vindt de deelname van Rob een ongelukkige zet. In de podcast Strikt Privé zegt hij: “Hij gaat er gewoon zitten en zal wel de kop van jut blijven. De afleveringen worden tot eind februari uitgezonden, en daarmee blijft zijn affaire tot die tijd in de belangstelling staan.” Evert is duidelijk niet enthousiast over Robs keuze, en benadrukt dat het allemaal erg dom is gedaan.
Domme keuzes
Evert vindt dat Rob het allemaal verkeerd heeft aangepakt. “Hij heeft veel te veel mensen meegesleurd in deze affaire”, zegt hij. “Het was geen slimme zet.” Volgens Evert is het niet verrassend dat Rob de afgelopen tijd minder te zien was op de RTL Boulevard-desk, gezien de problemen rond zijn privéleven.
Jordi Versteegden over Rob’s keuze
Co-host Jordi Versteegden voegt toe dat Rob slechts sporadisch te zien was in de uitzendingen van RTL Boulevard. Evert stelt verder dat Rob met zijn deelname aan Ranking the Stars duidelijk “om problemen vraagt”. De keuze om in het programma te verschijnen, lijkt voor de presentator allesbehalve verstandig.
Waarom Evert niet meedoet
In tegenstelling tot Rob was Evert zelf niet bereid om mee te doen aan Ranking the Stars, ondanks eerdere hints over zijn deelname. “Er was wel sprake van, maar uiteindelijk toch maar niet”, verklaart hij. Hij is niet helemaal tevreden met de huidige line-up van deelnemers en laat doorschemeren dat hij met sommige collega’s moeilijker overweg zou kunnen dan met anderen, verwijzend naar Gordon als een van de ‘problemen’.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.