Algemeen
Ophef om beelden Alexia: “Dit kan niet natuurlijk zijn”
De Nederlandse prinsessen Amalia en Alexia liggen opnieuw onder een vergrootglas, ditmaal vanwege geruchten over hun gewichtsverlies. Het weekblad Story heeft een debat aangewakkerd door voor-en-na-foto’s van de prinsessen te publiceren en te suggereren dat ze mogelijk gebruik maken van Ozempic, een medicijn bedoeld voor diabetespatiënten dat populair is geworden als afslankmiddel. De beweringen hebben voor veel ophef gezorgd, niet alleen vanwege de prinsessen, maar ook door implicaties dat andere leden van de Koninklijke Familie betrokken zouden zijn.
Geruchten over gewichtsverlies
Het opvallende gewichtsverlies van prinses Amalia heeft de afgelopen maanden al tot veel speculaties geleid. Terwijl sommigen aannemen dat ze een strikt dieet en intensieve trainingssessies volgt onder begeleiding van een personal trainer, vinden critici de snelheid van haar transformatie verdacht. Journalist Wierd Duk sprak in De Telegraaf zijn twijfels uit en vroeg zich af of het resultaat wel op natuurlijke wijze is bereikt. Story lijkt die twijfels te delen en suggereert nu dat het populaire medicijn Ozempic een rol speelt.
Het weekblad beperkt zich niet tot Amalia, maar noemt ook prinses Alexia als mogelijke gebruiker van het afslankmiddel. “Er gaan hardnekkige geruchten dat sommige leden van de Koninklijke Familie gebruik maken van het afslankmedicijn,” schrijft het blad. Deze uitspraak heeft de discussie verder op scherp gezet.
Betrokkenheid van de hele familie?
Wat de zaak extra controversieel maakt, is de suggestie dat niet alleen de prinsessen, maar ook koning Willem-Alexander en koningin Máxima mogelijk betrokken zijn. Story stelt dat meerdere leden van de Koninklijke Familie in korte tijd aanzienlijk zijn afgevallen. Het blad beweert dat het gewichtsverlies van de vier Oranjes nauwelijks volledig op eigen kracht te verklaren is.
“Vergelijk foto’s van een half jaar geleden met recente beelden, en het verschil is onmiskenbaar,” aldus Story. Daarbij wijst het blad op de sociale verplichtingen van de Koninklijke Familie, waarbij uitgebreide diners en borrels een vast onderdeel zijn. “Met zulke verplichtingen lijkt het haast onmogelijk om dit resultaat zonder hulpmiddelen te bereiken,” concludeert het artikel.
Breder opgepikt door media
De publicatie van Story heeft inmiddels ook andere media bereikt. Onder meer Shownieuws heeft de geruchten besproken, wat de kwestie naar een breder publiek heeft gebracht. Hoewel er geen concrete bewijzen zijn dat de prinsessen of andere leden van de Koninklijke Familie Ozempic gebruiken, blijven de geruchten voer voor speculatie. De Koninklijke Familie heeft zelf geen uitspraken gedaan over het onderwerp en lijkt de storm te negeren.
Ozempic: een controversieel middel
Ozempic is een medicijn dat oorspronkelijk is ontwikkeld voor de behandeling van diabetes type 2. Het werkzame bestanddeel, semaglutide, reguleert de bloedsuikerspiegel en helpt patiënten gewicht te verliezen. Het middel heeft echter de afgelopen jaren aan populariteit gewonnen als afslankmiddel bij mensen zonder diabetes. Deze trend heeft geleid tot wereldwijde schaarste en kritiek, vooral omdat diabetespatiënten soms moeilijk toegang hebben tot het medicijn.
Het gebruik van Ozempic bij gezonde personen wordt steeds vaker bekritiseerd, omdat het kan leiden tot bijwerkingen zoals misselijkheid, diarree en een verhoogd risico op galstenen. Bovendien roept het ethische vragen op over de verantwoordelijkheid van invloedrijke personen, zoals leden van de Koninklijke Familie, om een gezond voorbeeld te stellen.
Reacties uit het publiek
De geruchten hebben uiteenlopende reacties opgeroepen bij het publiek. Sommige mensen spreken hun afkeuring uit over de vermeende keuze van de prinsessen voor een medicijn als Ozempic, terwijl anderen vinden dat hun persoonlijke gezondheid een privézaak is.
Een veelgehoorde kritiek is dat het gebruik van afslankmiddelen door bekende figuren zoals prinsessen Amalia en Alexia een verkeerd signaal kan afgeven, vooral aan jonge mensen. “Ze hebben een voorbeeldfunctie,” merkt een commentator op. “Als zij Ozempic gebruiken om af te vallen, wat voor boodschap geeft dat dan aan jongeren die worstelen met hun lichaamsbeeld?”
Aan de andere kant zijn er ook mensen die benadrukken dat er geen harde bewijzen zijn en dat de prinsessen het recht hebben om hun eigen keuzes te maken. “Laat ze met rust,” schrijft een supporter op sociale media. “Ze staan al genoeg onder druk.”
Het zwijgen van de Koninklijke Familie
Ondanks de geruchten en de publieke discussie blijft de Koninklijke Familie stil. Dit past in een bredere strategie om niet te reageren op speculatie in de media. Echter, het voortdurende zwijgen kan ook bijdragen aan de groeiende belangstelling en speculatie rondom het onderwerp.
Koninklijke families wereldwijd hebben vaker te maken met soortgelijke geruchten en kritiek. Het Britse koningshuis, bijvoorbeeld, heeft ook een geschiedenis van het vermijden van publieke reacties op controversiële onderwerpen. Toch kan de publieke druk soms leiden tot verklaringen of verduidelijkingen, zeker als het gaat om gezondheidsgerelateerde kwesties.
Een bredere discussie over lichaamsbeeld
De discussie rondom het vermeende gebruik van Ozempic door prinsessen Amalia en Alexia werpt een breder licht op maatschappelijke kwesties zoals lichaamsbeeld en de druk om er perfect uit te zien. In een tijdperk waarin sociale media een belangrijke rol spelen in het vormen van normen over schoonheid, staan publieke figuren zoals de prinsessen onder een enorme druk.
Het debat roept vragen op over hoe deze druk wordt aangepakt binnen invloedrijke families en wat voor voorbeeld zij willen stellen. Is het gebruik van hulpmiddelen zoals afslankmedicatie acceptabel, of moeten publieke figuren streven naar transparantie en eerlijkheid over hun keuzes?
Conclusie: Geruchten blijven speculatief
Hoewel de geruchten over het gebruik van Ozempic door prinsessen Amalia en Alexia breed worden besproken, ontbreekt er tot nu toe hard bewijs. De betrokkenheid van andere leden van de Koninklijke Familie maakt de discussie extra beladen, maar blijft eveneens speculatief.
De stilte van de Koninklijke Familie draagt bij aan de voortdurende belangstelling, maar het blijft de vraag of zij zich hierover zullen uitspreken. Ondertussen blijft de discussie rondom lichaamsbeeld en het gebruik van afslankmiddelen actueel, zeker in een tijd waarin publieke figuren steeds meer onder een vergrootglas liggen.
Wat denkt u? Moet de Koninklijke Familie reageren op deze geruchten, of hebben zij recht op privacy? Deel uw mening in de reacties.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.