Algemeen
Monique Westenberg beroofd in Londen
Monique Westenberg, de partner van André Hazes jr., is gisteravond ber00fd in de Londense wijk West End. Het stel, dat samen met hun zoontje een luxe vakantie naar Londen had gepland, kreeg al op de eerste dag te maken met een opeenstapeling van tegenslagen, met de beroving als absoluut dieptepunt.
Een moeizame start
De reis naar Londen begon al allesbehalve soepel. André en Monique hadden een vlucht geboekt die om 9.30 uur zou vertrekken vanaf Amsterdam. “Ik dacht: anderhalf uur van tevoren is prima,” deelt André met zijn volgers op Instagram. Maar dat bleek een flinke inschattingsfout te zijn. “We kwamen aan bij de security en beseften dat het natuurlijk een vlucht buiten Europa is. Superdom van mij.”
De situatie verslechterde snel. “We renden als een gek naar de gate, maar toen we aankwamen, was de gate al gesloten. En alsof dat nog niet genoeg was, bleek de vlucht uiteindelijk ook nog eens gecanceld. We waren te laat én de vlucht ging niet door,” vervolgt André.
Via een omweg naar Londen
Het stel wilde koste wat het kost hun vakantie voortzetten. Bij de transferbalie kregen ze te horen dat er geen directe vluchten meer beschikbaar waren. “De enige optie was een route via Milaan. Dus dat hebben we maar gedaan,” vertelt André.
De reis via Milaan was echter ook niet zonder obstakels. “Onze overstap had een uur vertraging, en toen we eindelijk in het vliegtuig naar Londen zaten, kregen we te horen dat we ons tijdslot hadden gemist. Daardoor moesten we nog eens drie kwartier wachten. Tegen de tijd dat we eindelijk in Londen waren, was de hele dag voorbij.”
Nog meer tegenvallers
Eenmaal aangekomen in Londen bleek dat het gezin nog steeds niet van hun tegenslagen af was. “Tot overmaat van ramp zijn onze koffers niet aangekomen,” vertelt André. “Die staan nog in Amsterdam en worden als het goed is later naar Engeland gevlogen. Voor nu hebben we helemaal niets, zelfs geen schone onderbroek.”
Ondanks de vermoeiende dag probeerden André, Monique en hun zoontje toch te genieten. Ze besloten een bezoek te brengen aan de musical The Lion King in de populaire theaterwijk West End.
Beroving voor de theaterdeur
Tijdens hun bezoek aan het theater vond het dieptepunt van de dag plaats. “Voor de deur van het theater is Monique haar telefoon uit haar zak gestolen,” deelt André zichtbaar aangeslagen. De beroving vond plaats in de drukke straten van West End, een gebied dat bekendstaat om zijn levendigheid én helaas ook om zakkenrollers.
Londen heeft al langer te kampen met een stijgend aantal telefoondiefst*llen. Volgens lokale statistieken wordt er in de Britse hoofdstad elke tien minuten een telefoon gestolen. Ondanks deze trieste realiteit kwam de gebeurtenis als een harde klap voor Monique en André.
De pech hield echter niet op bij de beroving. “Tijdens de voorstelling viel er ook nog iemand flauw, waardoor de show tijdelijk werd stilgelegd,” voegt André toe. “Het was echt niet te geloven wat er allemaal gebeurde op één dag.”
Een dure afsluiting van de dag
Na de voorstelling besloot het gezin een fietstaxi, een zogenaamde tuktuk, te nemen van het theater naar hun hotel. Wat bedoeld was als een leuke en efficiënte manier om terug te keren, eindigde in nog een teleurstelling. “De taxichauffeur waarschuwde me: ‘Ik hoop dat je een goede deal hebt gemaakt met die tuktuk-bestuurder,’” vertelt André. “Ik dacht: ach, het zal wel wat prijzig zijn, maar ik wil gewoon naar bed.”
Tot André’s schrik bleek de rit hen 252 pond te kosten, omgerekend ruim 290 euro. “En ga maar eens in discussie met die meneer. Het was echt belachelijk,” zegt André gefrustreerd.
Frustraties stapelen zich op
Na alle gebeurtenissen van de dag was de maat vol voor André. “We gaan nu het hotel in. Het is klaar. Ik ben er helemaal klaar mee,” deelde hij met zijn volgers op Instagram. De dag die bedoeld was om te ontspannen en te genieten, was veranderd in een opeenstapeling van stressvolle situaties.
Een vakantie om snel te vergeten
Het tripje naar Londen, dat oorspronkelijk bedoeld was als een luxe afsluiting van het jaar, veranderde in een aaneenschakeling van tegenslagen. Van gemiste vluchten tot ontbrekende koffers en een beroving, de pech leek geen einde te kennen. Toch probeerde het stel er het beste van te maken, ondanks de onvoorziene problemen.
Hoewel de ervaring in Londen tot nu toe verre van ideaal is geweest, blijft het onduidelijk of het gezin hun vakantie zal voortzetten of eerder terug zal keren naar Nederland. Wat wel duidelijk is, is dat dit tripje in ieder geval niet als een hoogtepunt van het jaar zal worden herinnerd.
De gevaren van zakkenrollers in Londen
Het incident waarbij Monique haar telefoon werd gestolen, is helaas geen zeldzaamheid in Londen. Met name toeristische gebieden zoals West End en Soho worden vaak geteisterd door zakkenrollers en dieven. Politieke autoriteiten hebben meerdere campagnes gevoerd om bewustzijn te creëren onder toeristen, maar incidenten zoals deze blijven voorkomen.
Het is daarom belangrijk voor reizigers om altijd alert te blijven, vooral in drukke gebieden. Het gebruik van veilige tassen en het vermijden van het dragen van waardevolle spullen in gemakkelijk toegankelijke zakken kan helpen om risico’s te minimaliseren.
Conclusie
Wat begon als een luxe vakantie om het jaar af te sluiten, eindigde voor André Hazes jr. en Monique Westenberg in een ware nachtmerrie. Van gemiste vluchten en vertraagde bagage tot een beroving en torenhoge tuktuk-kosten, de dag zat vol tegenslagen. Toch blijft het stel strijden om er het beste van te maken, hoewel deze reis voorlopig weinig geluk lijkt te brengen. Hopelijk brengt de rest van hun verblijf in Londen wat meer positiviteit, want na zo’n dag hebben ze dat meer dan verdiend.
De Nederlandse YouTuber Dutch Travel Maniac staat bekend om zijn rustige, observerende manier van filmen. Met zijn camera reist hij al jaren door Europa om kijkers een ongefilterde indruk te geven van steden, dorpen en buurten die vaak vooral via nieuwsberichten bekend zijn. Geen snelle oordelen, geen harde conclusies, maar beelden en gesprekken die het publiek zelf laten nadenken. Deze keer bleef hij dicht bij huis. Zijn bestemming: Ter Apel.
Van Europa naar eigen bodem
Tot nu toe nam Dutch Travel Maniac zijn publiek mee langs uiteenlopende plekken in Europa. Hij liet zien hoe het dagelijks leven eruitziet in steden die te maken hebben met economische achterstand, leegloop of maatschappelijke spanningen. Die aanpak leverde hem een trouwe groep volgers op, juist omdat hij situaties toont zonder ze meteen te duiden.
Voor zijn nieuwste video besloot hij het niet over de grens te zoeken. In plaats daarvan koos hij voor een locatie die in Nederland al jaren onderwerp is van discussie: Ter Apel. Niet zomaar een dorp, maar de plek waar het landelijke aanmeldcentrum voor asielzoekers is gevestigd.
Ter Apel als symbool in het debat
Hoewel in Nederland op veel plekken asielzoekerscentra te vinden zijn, neemt Ter Apel een bijzondere positie in. Het dorp huisvest het centrale aanmeldpunt waar mensen zich melden om asiel aan te vragen. Daardoor komt de plaats regelmatig in het nieuws, vaak in een context van drukte, capaciteitsproblemen en organisatorische uitdagingen.
Berichten over te weinig opvangplekken, tijdelijke noodvoorzieningen en spanningen in de omgeving zijn de afgelopen jaren niet zeldzaam geweest. Ook het COA kwam herhaaldelijk in het nieuws vanwege de grote druk op de locatie. Voor veel Nederlanders is Ter Apel daardoor uitgegroeid tot een symbool in het bredere asieldebat.
Weinig ruimte voor pottenkijkers
In het verleden hebben meerdere journalisten geprobeerd om het reilen en zeilen rond het aanmeldcentrum in beeld te brengen. Dat bleek niet altijd eenvoudig. Er gelden strikte regels rond filmen en interviewen op het terrein, vooral vanwege privacy en veiligheid van de bewoners.
Juist dat gebrek aan zichtbaarheid roept vragen op. Voorstanders van openheid stellen dat transparantie kan bijdragen aan begrip, terwijl anderen wijzen op de kwetsbaarheid van de mensen die er verblijven. Het is een spanningsveld dat al jaren bestaat.
Een onverwacht telefoontje
Nog voordat Dutch Travel Maniac Ter Apel daadwerkelijk bereikt, krijgt hij een telefoontje van een wijkagent. Die wil weten wat hij precies van plan is bij het aanmeldcentrum. Volgens de agent is het onderwerp “een dingetje in de samenleving”, wat het gesprek meteen een bijzondere lading geeft.
Het gesprek verloopt opvallend open, maar laat ook zien dat zijn komst niet onopgemerkt blijft. Dat de politie alert is, verrast Tom niet. Wel valt op dat zijn intentie — observeren en filmen — meteen vragen oproept. Het gesprek onderstreept hoe gevoelig de locatie ligt.
Dit bericht op Instagram bekijken
Toch doorzetten
Ondanks het telefoontje laat Dutch Travel Maniac zich niet ontmoedigen. Hij legt uit wat zijn plannen zijn, wanneer de video online komt en verwijst de agent zelfs naar zijn YouTube-kanaal. Daarmee blijft hij trouw aan zijn aanpak: transparant zijn over wat hij doet en waarom.
In zijn video benadrukt hij dat hij niemand wil provoceren of voor schut wil zetten. Hij wil simpelweg laten zien hoe de situatie er ter plaatse uitziet, zonder montage of commentaar dat de beelden kleurt.
Filmen binnen duidelijke grenzen
Tijdens zijn bezoek wordt al snel duidelijk dat filmen op het terrein van het aanmeldcentrum zelf niet is toegestaan. Dat geldt overigens voor iedereen en is vastgelegd in de regels. Buiten het terrein mag in Nederland in principe vrij gefilmd worden, maar binnen gelden andere afspraken.
Toch slaagt Tom erin om buiten het hek en in de directe omgeving beelden te maken. Ook spreekt hij enkele mensen die in de buurt verblijven. Die gesprekken zijn kort en voorzichtig, maar geven wel een indruk van de diversiteit onder de bewoners.
Opvallende observaties
Wat kijkers opvalt, is dat sommige geïnterviewden de Duitse taal opvallend goed beheersen. Tom stelt daar geen harde conclusies over, maar merkt het wel op als observatie. Of deze mensen Duits in hun land van herkomst hebben geleerd, of eerder in Duitsland verbleven, blijft onduidelijk.
Juist door het bij constateringen te laten, dwingt de video kijkers om zelf na te denken. De beelden roepen vragen op, maar geven geen pasklare antwoorden.
Verwachting van verwijdering
Op het moment van publiceren staat de video slechts enkele uren online. Dutch Travel Maniac geeft aan te verwachten dat de video mogelijk door YouTube wordt verwijderd. Dat is niet omdat hij regels zou overtreden, maar omdat het onderwerp gevoelig ligt en meldingen snel worden gedaan.
Die verwachting zegt iets over het klimaat waarin dit soort content verschijnt. Discussies over asiel, opvang en veiligheid zijn beladen en zorgen regelmatig voor verhitte reacties, ook online.
Reacties van kijkers
De eerste reacties onder de video laten zien dat veel kijkers de rustige aanpak waarderen. Sommigen spreken van “verhelderend”, anderen vinden het vooral confronterend om de situatie zo onbewerkt te zien. Wat opvalt, is dat de video gesprekken losmaakt zonder dat de maker zelf stelling inneemt.
Dat lijkt precies zijn bedoeling: niet overtuigen, maar laten zien.
Openheid versus bescherming
De video van Dutch Travel Maniac raakt aan een fundamentele vraag: hoeveel openheid is wenselijk rond locaties als Ter Apel? Transparantie kan bijdragen aan begrip, maar kan ook leiden tot misinterpretatie of ongewenste aandacht voor kwetsbare groepen.
Door binnen de regels te blijven en geen gezichten onnodig in beeld te brengen, probeert hij een middenweg te vinden. Of dat voldoende is om kritiek te voorkomen, blijft de vraag.
Een spiegel voor Nederland
Wat zijn bezoek aan Ter Apel vooral duidelijk maakt, is hoe gespannen het onderwerp in Nederland ligt. Al voordat hij arriveert, is er contact met de politie. Filmen is beperkt. Verwachtingen over reacties en mogelijke verwijdering spelen mee.
Dat alles zegt misschien wel net zo veel als de beelden zelf. De video fungeert daarmee niet alleen als reportage, maar ook als spiegel: hoe gaan we als samenleving om met plekken die symbool zijn geworden voor complexe problemen?
Tot slot
Met zijn bezoek aan Ter Apel laat Dutch Travel Maniac zien dat hij zijn formule trouw blijft, ook als het onderwerp gevoelig is. Geen schreeuwerige koppen, geen uitgesproken oordeel, maar een camera en de bereidheid om te kijken.
Of de video online blijft staan, zal de tijd leren. Maar dat hij nu al gesprekstof oplevert, is duidelijk. En precies dat lijkt het doel: laten zien, vragen oproepen en het publiek uitnodigen om zelf na te denken over een onderwerp dat Nederland al jaren bezighoudt.