Algemeen
Graatmagere Mark Gillis laat zien hoe dun hij nu is: ”Had niemand verwacht”
Mark Gillis, jarenlang bekend als iemand die een voorliefde had voor (ongezond) eten, heeft door een ingrijpende z!ekenhuisopname zijn levensstijl drastisch omgegooid. Waar hij vroeger regelmatig de grens opzocht wat betreft zijn gezondheid, heeft hij nu een nieuwe weg ingeslagen. En dat is niet onopgemerkt gebleven. Mark is bezig aan een indrukwekkende transformatie, niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Wat ooit een worsteling leek te zijn met zijn gewicht en gezondheid, is nu een succesverhaal in wording. Bovendien lijkt hij geen gebrek aan vrouwelijke aandacht meer te hebben.
Mark krijgt een levensles
Het keerpunt voor Mark kwam eind juni van dit jaar, toen hij zijn moeder naar het z!ekenhuis bracht voor een medische afspraak. Tijdens dit bezoek viel het de artsen op dat Mark zelf ook bijzonder zwaar ademde. In eerste instantie leek dat geen verrassing, gezien zijn overgewicht en eerdere gezondheidsproblemen. Maar de situatie bleek ernstiger dan gedacht. Na een snelle controle besloten de artsen dat Mark onmiddellijk in het z!ekenhuis moest blijven. De diagnose was een ernstige longontsteking, en het ging zo slecht met hem dat hij in een kunstmatige coma werd gebracht.
Het was een schokkende ervaring voor zowel Mark als zijn familie. Lange tijd hing zijn herstel aan een zijden draadje, en het was zelfs onzeker of hij volledig zou herstellen. Hij moest aan de beademing en bleef wekenlang in het z!ekenhuis. Pas eind augustus mocht hij eindelijk naar huis, maar niet zonder enkele levensveranderende inzichten mee te nemen. Tijdens een door de familie belegd persmoment was duidelijk te zien dat zijn gezondheidssituatie zijn uiterlijk had veranderd: Mark was in totaal twintig kilo afgevallen.
Een nieuwe start
Het afvallen kwam niet alleen door het gedwongen vasten tijdens zijn z!ekenhuisverblijf. De ervaring had Mark wakker geschud en hem doen inzien dat hij zijn levensstijl drastisch moest veranderen. Hij voelde dat hij een tweede kans had gekregen, en die kans wilde hij niet verspillen. “Ik had een engeltje op mijn schouder,” vertelde hij in een interview met weekblad Privé. Het besef dat hij door het oog van de naald was gekropen, motiveerde hem om het roer volledig om te gooien.
Waar velen aanvankelijk twijfelden aan zijn doorzettingsvermogen, heeft Mark bewezen dat hij vastberaden is. Sinds zijn ontslag uit het z!ekenhuis heeft hij zich volledig gestort op sporten en gezonde voeding. Waar hij vroeger bekend stond om zijn ongezonde eetgewoontes, is hij nu bezig met een gezondere levensstijl die hem steeds meer in vorm brengt. De resultaten zijn duidelijk zichtbaar, en het blijft niet alleen bij die twintig kilo; Mark blijft afvallen en werkt hard aan zijn fysieke fitheid.
Veel aandacht van de dames
Naast zijn fysieke transformatie geniet Mark nu ook van meer aandacht van de vrouwen. In de realityshow Massa is Kassa, waarin hij jarenlang te zien was, zagen kijkers hoe zijn versierpogingen vaak op niets uitliepen. Het leek erop dat Mark moeite had om de juiste partner te vinden, ondanks zijn populariteit als televisiegezicht. Maar nu is dat anders.
Mark geeft aan dat hij inmiddels meer dan genoeg aandacht krijgt van vrouwen. In het interview met Privé vertelt hij dat hij veel berichten ontvangt van “lieve dames” die interesse in hem hebben. Dat geeft hem een goed gevoel en doet hem deugd, vooral omdat hij na zijn z!ekenhuisopname ook op zoek is naar een serieuze relatie. “Ik ben toe aan een mooie relatie,” aldus Mark. Hij staat er dan ook voor open om iemand te ontmoeten met wie het klikt, en hij hoopt in de toekomst zelfs een gezin te stichten.
Een nieuw leven
Mark heeft duidelijk een nieuwe richting gekozen in zijn leven. De bijna fatale longontsteking heeft hem doen beseffen dat gezondheid boven alles gaat, en hij is vastbesloten om zijn nieuwe levensstijl vast te houden. Zijn doel is niet alleen om zijn nieuwe gewicht te behouden, maar mogelijk nog verder af te vallen. Dit harde werken heeft niet alleen zijn fysieke gezondheid verbeterd, maar het heeft ook zijn zelfvertrouwen een boost gegeven.
De steun die hij krijgt van zijn omgeving, inclusief de vrouwelijke aandacht, helpt hem om gefocust te blijven. Het afvallen is voor hem niet zomaar een korte termijnoplossing, maar een permanente verandering. Het is een proces dat veel tijd en energie kost, en Mark heeft laten zien dat hij de wilskracht en het doorzettingsvermogen heeft om het vol te houden.
Kritiek en lof
Hoewel zijn transformatie indrukwekkend is, heeft Mark ook te maken gehad met kritiek en scepticisme. Veel mensen maakten in het verleden lacherige opmerkingen over zijn gewicht en levensstijl. Nu hij bezig is met afvallen, merken sommigen op dat dit een trend is die hij wellicht niet zal kunnen volhouden. Maar voor Mark is het duidelijk: hij heeft zijn leven teruggekregen en is vastbesloten om het op de juiste manier voort te zetten.
Afvallen is echter geen gemakkelijke opgave. Veel mensen onderschatten hoe zwaar het kan zijn om je leven om te gooien, vooral na een periode van z!ekte. Voor Mark is het een uitdaging die hij niet alleen fysiek, maar ook mentaal aangaat. De druk van zijn omgeving en zijn bekendheid maken het er niet makkelijker op, maar hij blijft gefocust op zijn doelen.
Wat brengt de toekomst?
Mark kijkt positief naar de toekomst. Hij geniet van het leven, voelt zich beter dan ooit en staat open voor nieuwe avonturen. Hij wil meer van de wereld zien en plant om vaker op vakantie te gaan, iets wat hij altijd al graag wilde doen. Een reis naar het buitenland is voor hem niet alleen een manier om te ontspannen, maar ook een kans om nieuwe mensen te ontmoeten en inspiratie op te doen.
Of hij zijn droomvrouw binnenkort tegenkomt, is nog maar de vraag. Maar Mark staat er in ieder geval voor open en hoopt op een mooie toekomst, met wellicht een gezin in het vooruitzicht. Voor nu is hij vooral blij dat hij weer gezond is en de kans heeft om zijn leven opnieuw vorm te geven.
Conclusie
De bijna fatale ervaring in het z!ekenhuis heeft Mark Gillis wakker geschud. Hij heeft zijn ongezonde levensstijl achter zich gelaten en is bezig met een indrukwekkende transformatie. Zijn vastberadenheid om gezonder te leven en zijn openheid over zijn zoektocht naar liefde maken hem een inspirerende persoonlijkheid voor velen. Mark is terug, gezonder en vastberaden om het beste uit zijn leven te halen, en hij hoopt daarbij de juiste partner aan zijn zijde te vinden.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.