Algemeen
Je lichaam herkent wanneer het einde nabij is en dat begint allemaal in je neus
De d00d, een onvermijdelijke maar vaak gevreesde fase van het leven, houdt vele mysteries vast die de mensheid door de eeuwen heen heeft geprobeerd te ontrafelen.
Verrassend genoeg ligt een potentieel antwoord verborgen in ons reukvermogen. Recente wetenschappelijke inzichten suggereren dat onze neus essentiële aanwijzingen kan bieden over de naderende d00d, niet alleen door het detecteren van de d00d bij anderen maar ook via het verlies van eigen reukvermogen als indicator voor gezondheidsproblemen.
Deze fascinatie voor de neus en zijn vermogen om ons te waarschuwen voor dreigend gevaar onderstreept de complexiteit en verfijning van het menselijk zintuiglijke systeem.
Het concept dat mensen de naderende d00d kunnen ‘ruiken’, is iets dat zowel wetenschappelijke nieuwsgierigheid als volksgeloof heeft geïnspireerd. Anekdotische verslagen van mensen die een unieke ‘geur van de d00d’ waarnemen voordat een dierbare 0verlijdt, zijn wijdverspreid en worden ondersteund door enkele wetenschappelijke studies.
Deze waarnemingen hebben geleid tot de theorie dat er een specifiek “zesde zintuig” bestaat binnen ons reuksysteem dat actief wordt onder bepaalde, vaak stressvolle omstandigheden.
Bijvoorbeeld, wetenschappers aan de Universiteit van Chicago hebben ontdekt dat dieren zoals honden en katten in staat zijn chemische veranderingen te detecteren die optreden in het menselijk lichaam bij bepaalde z*ektes zoals kanker.
Deze bevindingen suggereren dat sommige mensen, vooral die met een zeer gevoelig reukvermogen, mogelijk ook het vermogen hebben om zulke subtiele veranderingen waar te nemen, wat wijst op de mogelijkheid van een menselijk vermogen om de naderende d00d te ‘ruiken’.
Een andere boeiende theorie betreft de emotionele connectie van ons reukvermogen. Het idee is dat onze reukzin niet alleen fysieke geuren detecteert, maar ook veranderingen in de emotionele of fysiologische staat van anderen kan waarnemen.
Dit zou kunnen verklaren waarom sommige mensen zich intuïtief bewust worden van de naderende d00d van een naaste, niet door een expliciete geur, maar door een onbewuste reactie van hun reukzintuig op veranderende biochemische signalen.
Het verlies van het reukvermogen, medisch bekend als anosmie, is significant verbonden met diverse gezondheidsaandoeningen, met name neurodegeneratieve zektes zoals Alzheimer en Parkinson.
Diverse studies hebben aangetoond dat de afname van reuk vaak een van de eerste symptomen is die zich manifesteren, nog voordat andere, meer voor de hand liggende symptomen duidelijk worden. Dit maakt reukverlies een potentieel vroegtijdig waarschuwingssignaal voor deze z*ektes.
Verder heeft onderzoek, zoals dat gepubliceerd in het Journal of the American Geriatrics Society, uitgewezen dat ouderen met een verminderd reukvermogen een significant hogere kans hebben om binnen vijf jaar te 0verlijden dan hun leeftijdsgenoten met een intact reukvermogen.
Dit benadrukt de potentiële waarde van reukvermogen als een voorspellende factor voor algemene gezondheid en levensverwachting.
De voortdurende ontdekkingen op het gebied van de menselijke zintuigen, met name de reuk, openen nieuwe mogelijkheden voor de medische wetenschap.
Het vermogen van het reuksysteem om zowel de d00d als toekomstige gezondheidsrisico’s te voorspellen biedt opwindende vooruitzichten voor de ontwikkeling van nieuwe diagnostische methoden. Deze methoden zouden gebruik kunnen maken van ons reukvermogen om vroege waarschuwingssignalen te detecteren, wat kan leiden tot tijdige en potentieel levensreddende interventies.
Het vermogen van de neus om te functioneren als een waarschuwingssysteem voor zowel de naderende d00d als voor mogelijke gezondheidsproblemen is een bewijs van de complexiteit en het belang van ons reukvermogen.
Deze capaciteiten dagen ons uit om verder te kijken dan de traditionele zintuigen en de verborgen potentie van geur te erkennen als een krachtig hulpmiddel voor gezondheidsmonitoring en medisch inzicht.
De nieuwjaarsboodschap die Natasja Froger onlangs op Instagram deelde, had voor haar vooral een persoonlijk en emotioneel karakter. Toch leidde het bericht niet alleen tot warme reacties, maar ook tot felle kritiek en een verhitte discussie op sociale media. Wat begon als een intieme terugblik op een bewogen jaar, groeide uit tot een online debat over rouw, prioriteiten en de vraag wie bepaalt wat wel en niet benoemd moet worden in een persoonlijke boodschap.
Een openhartige terugblik op een zwaar jaar
In haar Instagram-post keek Natasja terug op het afgelopen jaar, dat ze omschreef als een periode vol uitersten. Bij het bericht plaatste ze een foto waarop ze haar man René Froger omhelst op het strand. De setting straalde rust en verbondenheid uit, maar de tekst maakte duidelijk dat die rust niet vanzelfsprekend was geweest.
Ze begon haar bericht met het benoemen van een bijzondere mijlpaal: 34 jaar huwelijk. Daarbij noemde ze René “de liefste” en beschreef ze hoe intens het jaar voor hen samen was geweest. Volgens Natasja waren er veel mooie momenten, maar ook zware periodes die diepe indruk hebben gemaakt. Vooral de zomer van het afgelopen jaar bleek een kantelpunt.
Zorgen om de gezondheid van René Froger
In haar boodschap ging Natasja uitgebreid in op de gezondheidsproblemen van haar man. Ze beschreef hoe zijn spierkracht in korte tijd sterk afnam en hoe dat hun dagelijks leven ingrijpend veranderde. Slapeloze nachten, onzekerheid en periodes waarin niets vanzelfsprekend leek, maakten plots deel uit van hun realiteit.
Ze benoemde ook de medische trajecten die volgden: onderzoeken, behandelingen en zware medicatie. Zonder in detail te treden, schetste ze het beeld van een periode waarin de zorgen groot waren en waarin het gezin zich moest aanpassen aan een nieuwe situatie. Voor Natasja was dit duidelijk een van de zwaarste fases van het jaar.
Tegelijkertijd legde ze de nadruk op veerkracht en herstel. Ze schreef hoe trots ze was op René, die volgens haar op een gegeven moment “de knop omzette” en keihard begon te trainen. Dat leidde ertoe dat hij weer meer kon dan eerder werd gedacht, zoals het optillen van zijn kleinkinderen en het hervatten van zijn optredens.
Trots en dankbaarheid
In de rest van haar bericht klonk vooral trots en dankbaarheid door. Natasja benadrukte hoe bijzonder het voor haar was om te zien dat René, ondanks alles, weer op het podium stond tijdens de Kerstshows in Ahoy. Voor haar symboliseerde dat niet alleen fysiek herstel, maar ook mentale kracht en doorzettingsvermogen.
Ze sloot haar boodschap af met warme woorden over hun huwelijk en de liefde die hen al meer dan drie decennia verbindt. Voor veel volgers voelde het bericht als een oprecht inkijkje in het leven van een bekend stel dat, net als ieder ander, te maken krijgt met tegenslagen.
Kritiek vanuit onverwachte hoek
Toch bleef het daar niet bij. Op X (voorheen Twitter) liet influencer MiesBee zich kritisch uit over de post. Zij plaatste vraagtekens bij de inhoud en toon van Natasja’s boodschap. Volgens haar was het opvallend dat Natasja uitgebreid stilstond bij de tijdelijke gezondheidsproblemen van René, maar geen woord wijdde aan het verlies van hun dierbare vriend Jonnie Boer, die recent was weggevallen.
In haar bericht suggereerde MiesBee dat het overlijden van Jonnie Boer, een goede vriend van de familie Froger, zwaarder had moeten wegen dan de gezondheidskwestie van René. Ze gebruikte daarbij harde bewoordingen en trok zelfs de intenties achter de post in twijfel. Haar kritiek was scherp en persoonlijk, wat de discussie direct op scherp zette.
Dit bericht op Instagram bekijken
Verdeelde reacties op sociale media
De uitspraken van MiesBee bleven niet onopgemerkt. Onder haar bericht ontstond al snel een stroom aan reacties, waarin gebruikers lijnrecht tegenover elkaar stonden. Sommigen schaarden zich achter haar kritiek en vonden dat Natasja met haar boodschap een verkeerd signaal afgaf. Zij vonden het ongepast dat het verlies van een dierbare vriend niet werd genoemd in een terugblik op een zwaar jaar.
Andere gebruikers namen het juist fel op voor Natasja. Zij wezen erop dat het om een huwelijksjubileum ging en dat het logisch is dat zij in zo’n bericht de focus legt op haar man en hun gezamenlijke ervaringen. Een gebruiker merkte op dat niemand verplicht is om alle gebeurtenissen uit een jaar in één enkele post te benoemen.
De vraag: wat mag je delen?
De discussie raakte aan een bredere vraag: wat verwachten we van publieke figuren als het gaat om persoonlijke rouw en prioriteiten? Moet iemand in een openbare boodschap rekening houden met alles en iedereen, of is er ruimte voor een selectieve, persoonlijke invalshoek?
Voorstanders van Natasja benadrukten dat rouw en zorgen zich op verschillende manieren kunnen uiten en dat het ontbreken van een naam in een Instagram-post niet automatisch betekent dat iemand geen verdriet voelt. Volgens hen is het onredelijk om te eisen dat elk verlies publiekelijk wordt benoemd.
Tegenstanders vonden juist dat bekende Nederlanders zich bewust moeten zijn van de impact van hun woorden en stiltes. In hun ogen kan het weglaten van een belangrijk verlies voelen als een gebrek aan erkenning, zeker richting nabestaanden.
Signaal richting anderen?
Een deel van de kritiek ging zelfs verder. Sommige gebruikers suggereerden dat Natasja’s bericht een signaal zou afgeven richting Thérèse Boer, de weduwe van Jonnie Boer. Zij stelden dat het voor haar pijnlijk zou kunnen zijn om te zien dat haar overleden man niet werd genoemd, terwijl andere moeilijke momenten wel aandacht kregen.
Anderen vonden deze redenering te ver gaan en benadrukten dat vriendschappen en rouwverwerking zich niet laten vangen in sociale media-updates. Volgens hen is het gevaarlijk om op basis van één bericht conclusies te trekken over iemands gevoelens of loyaliteit.
Een persoonlijke boodschap, een publiek debat
Wat deze situatie vooral laat zien, is hoe snel een persoonlijke boodschap van een bekend persoon kan uitgroeien tot een publiek debat. Waar Natasja waarschijnlijk vooral stil wilde staan bij haar huwelijk en de gezondheid van haar man, werd haar post door anderen langs een morele meetlat gelegd.
In een tijd waarin sociale media een verlengstuk zijn geworden van het publieke gesprek, vervaagt de grens tussen privé en publiek steeds meer. Bekende Nederlanders bevinden zich daarbij in een lastige positie: alles wat zij delen, kan worden geïnterpreteerd, bekritiseerd of uitvergroot.
Geen eenduidige conclusie
Of de kritiek terecht is, blijft uiteindelijk een kwestie van perspectief. Voor de één is Natasja’s bericht een liefdevolle en begrijpelijke terugblik op een zwaar jaar binnen haar huwelijk. Voor de ander roept het vragen op over wat wel en niet wordt benoemd.
Feit is dat de nieuwjaarsboodschap van Natasja Froger niet onopgemerkt is gebleven. Ze heeft niet alleen steun en begrip opgeleverd, maar ook een discussie aangewakkerd over empathie, prioriteiten en de verwachtingen die we hebben van publieke figuren. In die zin laat deze kwestie zien hoe kwetsbaar en beladen persoonlijke verhalen kunnen worden zodra ze het publieke domein betreden.