Algemeen
Als je een paarse vlindersticker bij een pasgeborene ziet moet je echt weten wat het betekent
Enkele weken nadat Millie Smith en Lewis Cann het opwindende nieuws ontvingen dat ze een tweeling verwachtten, kregen ze het hartverscheurende bericht dat slechts één van hun kinderen zou overleven. Op 30 april, na een risicovolle zwangerschap van 30 weken, beviel Millie van hun identieke tweeling, Callie en Skye. Helaas overleed Skye slechts drie uur na haar geboorte.
Een Verpletterende Ontdekking
Het tragische verhaal begon in november 2015 toen Millie en Lewis te horen kregen dat ze hun eerste kindje verwachtten. Smith, die een tweeling in de familie heeft, had een sterk vermoeden dat ze zelf ook een tweeling zou krijgen, hetgeen de artsen na 10 weken bevestigden. De vreugde werd echter al snel overschaduwd door droevig nieuws. Minder dan twee weken na de opwinding dat ze twee kinderen zouden verwelkomen, kreeg het stel te horen dat een van hun baby’s een fatale aandoening had en niet zou overleven na de geboorte.
Tijdens een van de zwangerschapscontroles viel de stilte van de arts op. “Tijdens de scan zei de dokter niets. Ik was erg opgewonden om de kleine baby’s te zien, maar ze zweeg. Lewis en ik wisten allebei meteen dat er een probleem moest zijn,” vertelde Smith.
Een Slechte Diagnose: Anencefalie
De artsen deelden mee dat een van de baby’s anencefalie had, een ernstige geboorteafwijking waarbij een baby wordt geboren zonder delen van de hersenen en schedel. Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) treft deze aandoening ongeveer één op de 4600 baby’s in de VS, en bijna alle baby’s met anencefalie sterven kort na de geboorte.
Het Besluit om Door te Gaan
Ondanks de diagnose besloten Smith en Cann om door te gaan met de risicovolle zwangerschap. Ze gaven hun tweeling de namen Skye en Callie. “We wisten dat Skye een naam moest hebben voordat ze geboren werd,” zei Smith. “Omdat ik wist dat ze maar een paar seconden of minuten zou overleven, wilde ik dat ze in die tijd een naam zou krijgen.” De naam Skye symboliseerde iets eeuwigs, iets waaraan ze altijd konden denken wanneer ze naar de lucht keken.
De Geboorte en Het Verlies
Op 30 april, na slechts 30 weken zwangerschap, kreeg Smith weeën en moest ze een spoedkeizersnede ondergaan. Om hen te helpen omgaan met het verlies, kregen ze tijdens de bevalling steun van een “rouwverloskundige” en werd er een speciale kamer voor hen ingericht, de “Daisy Room”, waar families tijd kunnen doorbrengen met een baby voor en na het overlijden.
“Toen de meisjes werden geboren, huilden ze allebei. Dit was een enorm moment, omdat ons was verteld dat Skye geen geluid zou maken of zou bewegen,” zei Smith. Het stel was dankbaar dat ze nog drie uur met Skye konden doorbrengen voordat ze stierf. “We waren Skye aan het knuffelen toen ze overleed. Dit was het ergste moment in ons leven. Ik heb nog nooit zo’n hartzeer gevoeld. Maar ik ben er trots op dat ze zo lang heeft gevochten om tijd met ons door te brengen.”
Het Leven op de NICU
Callie, die te vroeg geboren was, moest op de neonatale intensive care (NICU) blijven om aan te sterken. De afdeling was gevuld met andere tweelingen, wat de situatie voor Smith nog pijnlijker maakte. “De meeste verpleegkundigen wisten wat er was gebeurd, maar na verloop van tijd spraken mensen niet meer over Skye. Na ongeveer vier weken deed iedereen alsof er niets was gebeurd, wat betekende dat de families om me heen geen idee hadden van onze situatie,” herinnerde Smith zich.
Op een ochtend maakte een gestreste moeder van een andere tweeling op de NICU een opmerking tegen Smith. Ze zei onschuldig dat ze “zo gelukkig” was dat ze geen tweeling had. De opmerking, bedoeld als grap, raakte Smith diep. Ze rende in tranen de kamer uit en de moeder had geen idee waarom.
De Paarse Vlinder: Een Symbool van Herinnering
Deze ervaring bracht Smith op het idee om iets te creëren dat zou spreken voor ouders die net een baby hadden verloren. Ze ontwierp een poster voor de NICU waarop ze uitlegde dat elke couveuse met een paarse vlinder betekent dat één of meer baby’s van een meerling verloren zijn gegaan. “Ik koos voor vlinders, omdat ik dacht dat het passend was om de baby’s die wegvlogen te herdenken, en voor de kleur paars omdat die zowel bij jongens als bij meisjes past,” legde Smith uit.
Het concept van de paarse vlinder heeft zich sindsdien verspreid naar ziekenhuizen in verschillende landen over de hele wereld. De Skye High Foundation, opgericht ter nagedachtenis aan Skye, verspreidt het symbool en biedt steun aan gezinnen die een vergelijkbaar verlies meemaken.
Een Levendige Herinnering
Callie is nu een levendige, gelukkige zevenjarige en de herinnering aan de tweeling leeft voort in paarse vlinderkaarten en andere initiatieven om gezinnen met baby’s zoals Skye over de hele wereld te helpen. De paarse vlinders zijn er nu in allerlei vormen, zoals ornamenten, kaarten, dekens, knuffels en meer.
Smith blijft zich inzetten voor het voorkomen van misverstanden en het bieden van steun aan ouders die een kind hebben verloren. “Uiteindelijk zal ik nooit kunnen voorkomen dat dit gebeurt, maar hoe meer steungroepen we kunnen opzetten en hoe meer dingen we kunnen organiseren zoals de stickers, hoe beter het zal zijn. Het is het moeilijkste waar iemand mee te maken krijgt,” zei Smith.
Conclusie: Een Erfenis van Liefde en Steun
Het verlies van een kind, op welke leeftijd dan ook, is een onvoorstelbare tragedie voor ouders. Het verhaal van Millie Smith en Lewis Cann is een aangrijpend voorbeeld van hoe verdriet kan worden omgezet in een bron van steun en troost voor anderen. De paarse vlinder, symbool voor hun dochter Skye, biedt herkenning en erkenning aan ouders over de hele wereld die een soortgelijk verlies hebben meegemaakt.
Door dit verhaal te delen, hopen we dat anderen zullen begrijpen wat een paarse vlinder naast een pasgeborene betekent, en dat de herinnering aan Skye en andere baby’s die te vroeg zijn heengegaan, op een liefdevolle manier wordt geëerd.
De NS heeft woensdagochtend om exact 09.59 uur een sombere en onheilspellende update gedeeld. De boodschap is duidelijk: Nederlands grootste spoorwegmaatschappij heeft de situatie rond het winterweer nog altijd niet onder controle. Waar reizigers hoopten op herstel na dagen van chaos, blijkt de realiteit een stuk weerbarstiger. De gevolgen van sneeuw, vorst en technische problemen blijken groter en hardnekkiger dan vooraf werd ingeschat.
Winterweer houdt Nederland in de greep
Sinds afgelopen vrijdag wordt Nederland getroffen door aanhoudende en soms zeer intense sneeuwbuien. Op sommige plekken viel in korte tijd een dik pak sneeuw, wat leidde tot gladde wegen, vastlopend verkeer en een openbaar vervoersnet dat steeds verder onder druk kwam te staan. Treinen vielen uit, wissels raakten bevroren en stations veranderden in overvolle wachtruimtes.
De situatie werd dinsdagochtend nog nijpender toen daar ook een grote IT-storing bij kwam. Tot ongeveer 10.00 uur reden er vrijwel geen treinen in het hele land. Voor veel reizigers was dat de druppel: mensen kwamen te laat op hun werk, afspraken werden afgezegd en alternatieven waren nauwelijks voorhanden. Het vertrouwen dat de boel snel weer op de rails zou staan, kreeg daarmee een flinke deuk.
Advies om thuis te werken
De impact van het winterweer bleef niet beperkt tot het spoor. Rijkswaterstaat riep dinsdagavond nadrukkelijk op om, waar mogelijk, woensdag thuis te werken. De combinatie van gladheid, sneeuwresten en drukte maakte het verkeer op de weg onvoorspelbaar en gevaarlijk. Toch bleek die oproep niet voldoende om de drukte te temperen. Woensdagavond stond het verkeer op de Nederlandse snelwegen muurvast tijdens de spits, met lange files en vertragingen tot gevolg.
Dat onderstreepte hoe groot de ontwrichting is: als zowel het wegverkeer als het openbaar vervoer vastloopt, hebben reizigers nauwelijks uitwijkmogelijkheden. Juist in zo’n situatie is een betrouwbare treindienst cruciaal — en precies daar wringt het.
De update van 09.59 uur
Woensdagochtend kwam de NS met een update die weinig ruimte liet voor optimisme. Op de website van de spoorwegmaatschappij stond te lezen: “De gevolgen van het winterse weer zijn ernstiger dan verwacht.” Volgens de NS zijn er veel bijkomende storingen ontstaan, waardoor er aanzienlijk minder treinen kunnen rijden dan eerder aangekondigd.
Die storingen zijn divers van aard. Denk aan bevroren wissels, problemen met bovenleidingen door ijsafzetting en materieel dat niet op de juiste plek staat omdat treinen eerder zijn uitgevallen of omgeleid. Het gevolg is een dienstregeling die voortdurend moet worden aangepast, soms op het laatste moment.
Minder treinen, meer onzekerheid
Voor reizigers betekent dit vooral één ding: onzekerheid. Treinen die in de reisplanner stonden, kunnen alsnog uitvallen. Aansluitingen zijn niet gegarandeerd en overstappen kosten meer tijd. De NS waarschuwt daarom expliciet dat reizen langer kan duren dan normaal en dat treinen voller zijn dan gebruikelijk.
Ook internationale treinreizigers krijgen ermee te maken. De NS meldt dat internationale verbindingen niet volledig volgens plan rijden. Treinen naar en uit het buitenland kunnen vertraging oplopen, omgeleid worden of zelfs helemaal niet rijden. Voor mensen met belangrijke afspraken over de grens zorgt dat voor extra stress en lastige keuzes.
Oproep: stel je reis uit
De boodschap van de NS is helder, maar voor velen moeilijk te volgen: stel je reis uit als dat mogelijk is. Wie toch moet reizen, krijgt het dringende advies om de reis kort voor vertrek opnieuw te plannen. Alleen zo is de kans het grootst dat je beschikt over actuele informatie.
Daarnaast vraagt de NS om rekening te houden met extra overstappen en drukte in de trein. Dat laatste is vooral vervelend voor reizigers die al dagenlang geconfronteerd worden met volle coupés, vertragingen en beperkte zitplaatsen. De combinatie van kou, lange wachttijden en onduidelijkheid maakt de reiservaring allesbehalve prettig.
Frustratie onder reizigers
Op sociale media laten veel reizigers hun frustratie blijken. Ze klagen over gebrekkige informatie, treinen die op het laatste moment worden geschrapt en het gevoel dat de problemen zich opstapelen zonder dat er zicht is op verbetering. Sommigen vragen zich hardop af waarom het spoor in Nederland zo kwetsbaar lijkt bij winterse omstandigheden, terwijl landen met strengere winters hun treindiensten vaak beter op orde houden.
De NS wijst in dat verband op de specifieke infrastructuur in Nederland, met veel wissels, intensief gebruikte trajecten en een zeer strak geplande dienstregeling. Dat maakt het systeem efficiënt in normale omstandigheden, maar ook gevoelig voor verstoringen.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Een van de meest prangende vragen is hoe lang deze situatie nog aanhoudt. Het eerlijke antwoord is: dat is lastig te voorspellen. Zolang het winterweer aanhoudt en de temperaturen rond of onder het vriespunt blijven, blijft de kans op nieuwe storingen groot. Zelfs als het tijdelijk droger wordt, kan achtergebleven sneeuw en ijs opnieuw problemen veroorzaken.
De NS benadrukt dat er dag en nacht wordt gewerkt om wissels ijsvrij te houden, materieel te verplaatsen en storingen te verhelpen. Toch erkent de spoorwegmaatschappij impliciet dat volledige normalisatie voorlopig niet haalbaar is.
Begrip gevraagd, maar geduld raakt op
Hoewel veel reizigers begrip hebben voor het feit dat extreem weer impact heeft, raakt het geduld bij een groeiende groep op. De opeenstapeling van problemen — winterweer, IT-storingen, uitvallende treinen — zorgt ervoor dat het vertrouwen in een snelle oplossing afneemt.
Voor forenzen, studenten en mensen met cruciale beroepen is het extra lastig. Niet iedereen kan thuiswerken of afspraken uitstellen. Voor hen is het openbaar vervoer geen luxe, maar een noodzaak.
Conclusie: alert blijven en plannen
De update van de NS maakt één ding duidelijk: de winterse ontregeling is nog niet voorbij. Reizigers doen er verstandig aan om alert te blijven, reisplanners vlak voor vertrek te checken en waar mogelijk flexibel te zijn. De komende dagen zullen waarschijnlijk in het teken blijven staan van improviseren, aanpassen en hopen op betere omstandigheden.
Tot die tijd blijft het advies van kracht: alleen reizen als het echt nodig is, rekening houden met vertragingen en vooral: geduld hebben. Want zolang sneeuw en vorst Nederland in hun greep houden, blijft het spoor een kwetsbare schakel in het dagelijks leven.