Algemeen
Gigantische zonnestorm uitgebarsten: ”Alles gaat uitvallen.”
De zonnevlek die recent verantwoordelijk was voor de sterkste magnetische storm in 20 jaar tijd, keert deze week met volle kracht terug. Spaceweather.com meldt dat we te maken kunnen krijgen met black-outs, en er is ook een kans dat het noorderlicht weer te zien zal zijn.
Zonnestorm
De cluster, genaamd AR3664, is uitgebarsten vanaf de zuidoostelijke rand van de zon. Deze uitbarsting behoort tot de klasse X2.8, wat in leken termen de krachtigste soort is die de zon kan produceren. Dit roept de vraag op wat de gevolgen voor de aarde kunnen zijn. Voorlopig lijken we veilig te zijn. Volgens zonnefysicus Ryan French heeft deze uitbarsting een enorme coronale massa-ejectie veroorzaakt aan de kant van de zon die van ons af is gericht. Dit schrijft hij op X (Twitter).
Black-outs
Op 6 juni zal AR3664 echter volledig naar de aarde gericht zijn, wat geomagnetische stormen kan veroorzaken. Dit kan leiden tot ‘black-outs’ op aarde. Er is een kans dat GPS-signalen tijdelijk niet werken en dat het internet kan uitvallen. Voor veel mensen die afhankelijk zijn van hun smartphones en andere elektronische apparaten, kan dit behoorlijk ongemakkelijk zijn. Toch heeft deze situatie ook een positieve kant.
Tijdens de vorige uitbarsting van AR3664 was het noorderlicht een aantal dagen zichtbaar. De kans is groot dat we rond 6 juni opnieuw kunnen genieten van dit prachtige natuurverschijnsel. Het wordt dus zeker de moeite waard om de weersvoorspellingen in de gaten te houden.
De Impact van Geomagnetische Stormen
Geomagnetische stormen ontstaan wanneer een stroom van geladen deeltjes van de zon de magnetosfeer van de aarde raakt. Deze stormen kunnen aanzienlijke effecten hebben op onze technologie en infrastructuur. Hoewel de meeste geomagnetische stormen relatief mild zijn, kunnen krachtige stormen zoals die veroorzaakt door AR3664 serieuze verstoringen teweegbrengen.
GPS-systemen kunnen onnauwkeurig worden, wat problemen kan veroorzaken voor navigatie en tijdsynchronisatie. Luchtvaartmaatschappijen en zeevaart kunnen hinder ondervinden door verstoringen in communicatie en navigatie.
Ook stroomnetwerken kunnen beïnvloed worden, wat kan leiden tot black-outs. Elektriciteitsbedrijven moeten zich voorbereiden op dergelijke gebeurtenissen om de impact op de stroomvoorziening te minimaliseren.
Het Noorderlicht
Het noorderlicht, of aurora borealis, is een van de meest spectaculaire effecten van geomagnetische stormen. Wanneer de geladen deeltjes van de zon in de atmosfeer van de aarde terechtkomen, botsen ze met gasatomen en creëren ze prachtige lichtshows. Tijdens de vorige uitbarsting van AR3664 was het noorderlicht te zien in gebieden waar het normaal niet zichtbaar is, wat voor veel opwinding zorgde.
Met de aankomende uitbarsting is er opnieuw een kans om dit fenomenale schouwspel te aanschouwen. Het noorderlicht kan mogelijk zichtbaar zijn in delen van Noord-Europa en Noord-Amerika. Voor liefhebbers van dit natuurverschijnsel is dit een kans om een uniek en adembenemend uitzicht te zien.
Voorbereiding op de Zonnestorm
Hoewel de exacte impact van de aankomende zonnestorm moeilijk te voorspellen is, kunnen we ons voorbereiden op mogelijke verstoringen. Het is verstandig om back-upplannen te hebben voor communicatie en navigatie, vooral voor bedrijven die afhankelijk zijn van deze systemen. Mensen kunnen ervoor zorgen dat ze belangrijke apparaten volledig opgeladen hebben en dat ze alternatieve methoden voor communicatie paraat hebben.
Conclusie
De terugkeer van de zonnevlek AR3664 en de aankomende zonnestorm op 6 juni kunnen aanzienlijke effecten hebben op de aarde. Hoewel de mogelijkheid van black-outs en verstoringen in GPS en internet zorgwekkend zijn, biedt deze situatie ook de kans om het noorderlicht te bewonderen.
Het is belangrijk om voorbereid te zijn op mogelijke verstoringen en te genieten van de zeldzame schoonheid die deze zonnestorm met zich mee kan brengen. Houd de weersvoorspellingen in de gaten en wees klaar voor een unieke ervaring.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.