Algemeen
Bij deze bank moet je torenhoge kosten aftikken als je wil pinnen
Wie geld gaat pinnen, merkt soms dat er meer van hun bankrekening verdwijnt dan het opgenomen bedrag. Dit komt doordat sommige banken pinkosten in rekening brengen. In dit artikel vertellen we je welke banken kosten berekenen en hoeveel deze kosten bedragen.
Contant geld onder druk
Contant geld staat in Nederland onder druk. Het demissionaire kabinet had graag contante betalingen boven de 3.000 euro willen verbieden, maar dit is (nog) niet gelukt. Momenteel bestaat er geen limiet, maar als je aankopen van meer dan 10.000 euro met contant geld afrekent, moet de verkoper een cliëntencontrole uitvoeren om witwassen te voorkomen.
Kosten bij pinnen in het buitenland en Nederland
Wanneer je in het buitenland geld pint, weet je dat je extra kosten moet betalen. Wat minder bekend is, is dat ook in Nederland sommige banken kosten in rekening brengen voor het opnemen van contant geld. Op de website van de Rijksoverheid is te lezen dat banken deze kosten in rekening brengen omdat het gebruik van contant geld steeds duurder wordt. Banken mogen zelf bepalen of ze kosten in rekening brengen en hoeveel deze kosten zijn.
Pinkosten bij Nederlandse banken
Momenteel zijn er twee banken in Nederland die daadwerkelijk kosten in rekening brengen voor het opnemen van contant geld: Rabobank en Bunq. Vooral bij Bunq zijn deze kosten fors.
Rabobank
Bij de Rabobank kun je tot 17.500 euro per jaar opnemen zonder extra kosten. Zodra je dit bedrag overschrijdt, betaal je 5 euro plus 0,50% van het opgenomen bedrag. Dit betekent dat als je bijvoorbeeld 1.000 euro opneemt na het bereiken van de limiet, je 5 euro plus 5 euro (0,50% van 1.000 euro) betaalt, dus in totaal 10 euro.
Bunq
De situatie bij Bunq is anders. Klanten kunnen zes keer per jaar gratis contant geld opnemen. Voor de volgende vijf opnames betaal je 0,99 euro per transactie. Vanaf de twaalfde pinbeurt betaal je 2,99 euro per opname. Dit betekent dat als je vaak contant geld opneemt, de kosten snel kunnen oplopen. Stel dat je 15 keer per jaar pint bij Bunq, dan betaal je voor de laatste vier transacties 2,99 euro per keer, wat neerkomt op bijna 12 euro alleen voor deze opnames.
Waarom rekenen banken kosten aan?
Banken stellen dat de kosten voor het gebruik van contant geld stijgen. Het onderhouden van geldautomaten, het verwerken en vervoeren van contant geld en de beveiligingsmaatregelen die hiermee gepaard gaan, worden steeds duurder.
Daarnaast willen banken het gebruik van digitaal geld stimuleren, wat veiliger en efficiënter wordt geacht. Door kosten in rekening te brengen voor het opnemen van contant geld, hopen banken klanten te motiveren om vaker gebruik te maken van digitale betalingsmethoden.
Wat betekent dit voor de consument?
Voor consumenten betekent dit dat het belangrijk is om bewust om te gaan met het opnemen van contant geld, vooral als je klant bent bij Rabobank of Bunq. Het kan lonen om je pinbeurten te plannen en alleen geld op te nemen wanneer het echt nodig is.
Voor klanten die vaak contant geld gebruiken, kan het overwegen van een bank die geen of lagere kosten rekent voor het opnemen van contant geld, verstandig zijn.
Alternatieven voor contant geld
In plaats van contant geld te gebruiken, zijn er verschillende alternatieven die zowel kostenbesparend als handig kunnen zijn.
Contactloos betalen, mobiel bankieren en online transacties zijn enkele voorbeelden van digitale betalingsmethoden die door de meeste banken worden ondersteund en vaak geen extra kosten met zich meebrengen. Door deze alternatieven te gebruiken, kunnen consumenten de extra kosten vermijden die gepaard gaan met het opnemen van contant geld.
Conclusie
Het opnemen van contant geld kan bij sommige banken extra kosten met zich meebrengen. Rabobank en Bunq rekenen beide kosten, waarbij vooral Bunq hogere tarieven hanteert na meerdere opnames.
Dit maakt het belangrijk voor consumenten om bewust om te gaan met hun pinbeurten en de mogelijkheden van digitale betalingsmethoden te verkennen. Door gebruik te maken van alternatieven voor contant geld, kunnen consumenten kosten besparen en tegelijkertijd profiteren van de voordelen van digitale transacties.
Algemeen
Prinses Alexia heeft zojuist een belangrijk interview gehad – Ze kreeg na het interview veel kritiek: “Dit is echt onacceptabel”
Prinses Alexia staat de afgelopen dagen volop in de schijnwerpers, maar niet om een feestelijke reden. Wat begon als een kort, onschuldig interview tijdens de verjaardag van haar vader, koning Willem-Alexander, is uitgegroeid tot een breed maatschappelijk debat over online gedrag, empathie en de manier waarop we jonge publieke figuren behandelen. Het gesprek met de NOS was bedoeld als een luchtige momentopname, maar kreeg een onverwacht en hard vervolg op sociale media.
Een jonge prinses in een volwassen wereld
Afgelopen zomer werd prinses Alexia achttien jaar. Juridisch gezien betekent dat volwassen, maar emotioneel en sociaal is die overgang vaak een stuk minder zwart-wit. Voor de media verandert er echter wel degelijk iets: de beschermende terughoudendheid die bij minderjarigen vaak geldt, valt grotendeels weg. Daarmee komt er automatisch meer aandacht, meer duiding en helaas ook meer kritiek.
Tijdens Koningsdag en andere publieke momenten is het inmiddels gebruikelijk dat leden van het koninklijk gezin kort de pers te woord staan. Dat geldt ook voor de prinsessen. Toch is het belangrijk te beseffen dat Alexia geen doorgewinterde mediapersoonlijkheid is. Ze staat nog maar aan het begin van haar publieke rol en heeft weinig ervaring met interviews, laat staan met het enorme bereik en de impact die fragmenten tegenwoordig hebben via sociale media.
Een gesprek dat viraal ging
Het interview met de NOS duurde slechts enkele minuten. Alexia antwoordde op vragen over haar leven, haar toekomst en hoe zij de feestelijke dag beleefde. Tijdens het gesprek zocht ze zichtbaar naar woorden, aarzelde ze af en toe en viel er hier en daar een korte stilte. Geen ongebruikelijke reacties voor iemand die niet gewend is om onder druk te spreken voor camera’s die door heel Nederland bekeken worden.
Toch ging juist dát fragment razendsnel rond op sociale media. Losgeknipt van context en herhaald afgespeeld, werd haar aarzelende houding door sommigen geïnterpreteerd als onzeker, ongemakkelijk of zelfs ongeïnteresseerd. Binnen korte tijd veranderde het gesprek van een onschuldige televisie-uitzending in een mikpunt van commentaar.
Van kritiek naar persoonlijke aanvallen
Op platforms als X en andere sociale netwerken verschenen harde opmerkingen. Sommigen trokken conclusies over haar intelligentie, anderen uitten zich denigrerend over haar manier van praten. Er waren zelfs reacties die zich richtten op haar uiterlijk, waarbij werd gesuggereerd dat ze cosmetische ingrepen zou hebben ondergaan — opmerkingen die niet alleen ongepast zijn, maar ook volledig speculatief.
Wat vooral opviel, was de toon. Niet kritisch, maar spottend. Niet inhoudelijk, maar persoonlijk. De grens tussen mening en aanval werd door veel gebruikers ruimschoots overschreden. Voor velen voelde het ongemakkelijk om te zien hoe een achttienjarige publiekelijk werd afgebroken op basis van een paar minuten televisie.
Een golf van verontwaardiging en steun
Tegelijkertijd kwam er ook een tegenreactie op gang. Veel mensen spraken hun afschuw uit over de manier waarop Alexia werd behandeld. Zij wezen erop dat vrijwel iedereen op die leeftijd zenuwachtig zou zijn in een vergelijkbare situatie, zeker wanneer elk woord wordt uitvergroot en beoordeeld door honderdduizenden mensen.
“Dit is geen mediatrainingsexamen, maar een jong mens dat haar best doet,” schreef iemand. Anderen benadrukten dat onzekerheid geen zwakte is, maar juist een teken van authenticiteit. In plaats van spot, zo stelden zij, zou er begrip moeten zijn.
Ook deskundigen op het gebied van jeugd en media mengden zich in de discussie. Zij waarschuwden voor de impact die publieke vernedering kan hebben op jonge mensen, vooral wanneer die kritiek viraal gaat en nauwelijks te stoppen is. De psychologische gevolgen van online haat zijn reëel en kunnen lang doorwerken.
Achter de titel zit een mens
Een van de meest gehoorde reacties was dat mensen lijken te vergeten dat achter de titel ‘prinses’ ook gewoon een mens schuilgaat. Iemand van vlees en bloed, met gevoelens, onzekerheden en een leerproces. De koninklijke achtergrond verandert niets aan het feit dat Alexia een jonge vrouw is die haar plek nog moet vinden.
Juist omdat zij opgroeit in een omgeving waarin publieke aandacht onvermijdelijk is, zou zorgvuldigheid vanzelfsprekend moeten zijn. Veel mensen vroegen zich hardop af welke boodschap dit soort reacties afgeeft aan andere jongeren: dat je geen fouten mag maken, geen twijfel mag tonen en altijd perfect moet zijn.
Een bredere maatschappelijke vraag
Het incident rond Alexia raakt aan een groter thema: hoe gaan we als samenleving om met jonge publieke figuren? Waar ligt de grens tussen kritiek en beschadiging? En zijn we ons voldoende bewust van de gevolgen van onze woorden, zeker wanneer ze online worden gedeeld?
In een tijd waarin alles wordt gefilmd, gedeeld en becommentarieerd, is empathie geen luxe maar een noodzaak. Zeker voor jongeren die nog volop in ontwikkeling zijn. Veel mensen benadrukken dat kritiek op beleid, keuzes of gedrag iets anders is dan persoonlijke aanvallen op karakter of uiterlijk.
Leren, groeien en fouten mogen maken
Voorstanders van Alexia benadrukken dat onzekerheid juist een normaal onderdeel is van opgroeien. Niemand wordt geboren als zelfverzekerde spreker. Dat leer je door ervaring, door vallen en opstaan. Een veilige omgeving, waarin fouten mogen worden gemaakt zonder meteen publiekelijk afgerekend te worden, is daarbij cruciaal.
Dat geldt voor iedereen, maar misschien nog wel meer voor jongeren die vanaf jonge leeftijd onder een vergrootglas leven. De verwachting dat zij altijd eloquent, ontspannen en foutloos moeten zijn, is onrealistisch en onmenselijk.
Een oproep tot nuance
Het debat dat nu is ontstaan, gaat dan ook verder dan één interview. Het is een oproep tot nuance en menselijkheid. Tot het besef dat woorden ertoe doen, en dat online reacties echte mensen raken. Veel mensen hopen dat deze situatie leidt tot meer bewustwording over hoe snel kritiek kan doorslaan in iets wat schadelijk is.
Voor prinses Alexia zelf was dit ongetwijfeld geen fijne ervaring. Hopelijk kan zij zich gesteund voelen door de vele mensen die het voor haar opnemen en die benadrukken dat zij precies mag zijn wie ze is: een jonge vrouw die leert, groeit en soms even zoekt naar woorden.
Steun in plaats van spot
De conclusie die velen trekken, is helder: jonge mensen verdienen steun, geen spot. Zeker wanneer zij zich kwetsbaar tonen in het openbaar. Of iemand nu prinses is of niet, niemand zou publiekelijk afgebrand moeten worden om zenuwen of onzekerheid.
Prinses Alexia had misschien een lastige dag, maar het gesprek dat hieruit voortkomt is belangrijker dan ooit. Het herinnert ons eraan dat empathie geen zwakte is, maar een kracht. En dat we allemaal een rol spelen in het creëren van een samenleving waarin jongeren durven spreken — ook als dat niet perfect gaat.