Algemeen
Zangeres krijgt erg felle kritiek omdat ze zegt dat ze ‘geen muziek maakt voor witte mensen’
In het hedendaagse culturele landschap, waar muziek niet alleen als kunstvorm, maar ook als een krachtig communicatiemiddel fungeert, speelt de discussie over ras, authenticiteit en de invloed van populariteit op artistieke expressie een cruciale rol.
In dit spectrum staat Melissa Viviane Jefferson, beter bekend als Lizzo, als een fascinerende figuur wiens carrière een diepgaande casestudy biedt over deze thema’s.
Recentelijk heeft Lizzo met Vanity Fair gedeeld hoe zij omgaat met kritiek, en haar diepgaande perspectieven bieden een unieke kijk op haar muzikale ethos en de bredere culturele dynamieken die zij belichaamt.
Lizzo, wiens werk een breed spectrum van muzikale genres omvat,
is niet onbekend met kritiek.
Van commentaar op haar lichaamsbeeld tot haar stijlkeuzes, zij heeft het allemaal gehoord. Echter, de kritiek die volgens haar het meest misplaatst is, betreft de perceptie dat haar muziek specifiek gericht zou zijn op een wit publiek.
Lizzo weerlegt deze suggestie krachtig, benadrukkend dat haar muzikale creaties voortkomen uit haar persoonlijke en culturele ervaringen als zwarte vrouw.
Deze creaties, zo stelt zij, zijn bedoeld als een vorm van
persoonlijke genezing, met thema’s die sterk resoneren binnen de
zwarte gemeenschap, zoals zelfliefde en empowerment in het licht
van systematische marginalisatie en discriminatie.
De discussie die Lizzo aansnijdt, belicht een complex vraagstuk over culturele authenticiteit tegen de achtergrond van raciale dynamiek en populariteit.
Het fenomeen waarbij zwarte artiesten, na het bereiken van mainstream succes, voornamelijk witte publieken aantrekken, is niet nieuw.
Historische en hedendaagse voorbeelden, van Rosetta Tharpe tot Beyoncé, illustreren dit patroon.
Lizzo’s reflecties dagen ons uit om na te denken over de relatie tussen artistieke intentie en publieke perceptie, en de manieren waarop culturele en raciale identiteiten zich manifesteren binnen het domein van populaire muziek.
Een specifiek voorval dat Lizzo’s betrokkenheid bij deze thema’s illustreert, betreft de controverse rond het gebruik van het woord “sp*z” in haar nummer “GRRRLS”.
Nadat zij zich bewust werd van de schadelijke aard van dit woord, nam zij de beslissing om de tekst te wijzigen.
Deze actie weerspiegelt een dieper bewustzijn en
verantwoordelijkheid ten aanzien van haar platform en de impact van
haar woorden.
Lizzo’s bereidheid om te luisteren, te leren, en actie te ondernemen in het licht van kritiek, toont haar toewijding aan een inclusieve en bewuste artistieke expressie.
Door haar muziek en publieke optredens, biedt Lizzo inzicht in de complexiteit van culturele identiteit, artistieke authenticiteit, en sociale verantwoordelijkheid.
Haar acties, zoals de donatie aan Planned Parenthood en het National Network of Abortion Funds, benadrukken hoe ze haar invloed benut om belangrijke maatschappelijke kwesties aan te kaarten.
Lizzo’s verhaal is een getuigenis van de voortdurende strijd en kracht van zwarte vrouwen in Amerika, en de rol van kunstenaars in het bevorderen van sociale verandering.
Lizzo’s muzikale en publieke reis biedt een rijke lens om de
interactie tussen ras, cultuur, en populariteit in de
muziekindustrie te onderzoeken.
Haar persoonlijke verhaal en artistieke expressie nodigen uit tot een breder gesprek over inclusiviteit, zelfliefde, en de transformatieve kracht van muziek.
Lizzo’s artistieke reis is een baken van hoop en een krachtige herinnering aan de impact van authentieke zelfexpressie en het belang van culturele dialoog in onze voortdurend evoluerende wereld.
Vanaf 1 januari 2026 krijgen miljoenen Nederlanders te maken met hogere kosten voor hun betaalrekening. Zowel ING als ABN AMRO voeren nieuwe tarieven in. De banken stellen dat de prijsverhogingen nodig zijn om te investeren in betere beveiliging en moderne technologie. Veel klanten ervaren het echter vooral als wéér een stijging, in een tijd waarin ze al steeds meer digitaal moeten doen. Wat verandert er precies, wat betaal je straks en welke alternatieven zijn er?
Wat verandert er per 1 januari 2026?
De aanpassingen raken de basis van het dagelijkse bankieren: de maandelijkse kosten voor een standaard betaalrekening gaan omhoog. Wie daarnaast extra diensten afneemt—zoals een creditcard, papieren afschriften of aanvullende pasjes—ziet die kosten eveneens stijgen. Dat lijkt misschien beperkt per maand, maar op jaarbasis kan het om tientallen euro’s gaan.
Nieuwe tarieven in één oogopslag
-
ABN AMRO: het standaard betaalpakket stijgt van €3,70 naar €4,30 per maand. Dat is een verhoging van ruim 16%.
-
ING: verhoogt het tarief van €3,90 naar €4,00 per maand. Een kleinere stap, maar wel opnieuw omhoog.
Ook de extra opties worden duurder:
-
Creditcard
-
ING: van €1,90 naar €2,00 per maand
-
ABN AMRO: van €2,15 naar €2,55 per maand
-
-
Papieren afschriften
-
ING: van €1,25 naar €1,50 per maand (uitzondering: basis- en jongerenrekeningen blijven gratis)
-
Voor veel klanten zit de pijn vooral in het stapelen: een paar dubbeltjes hier, een paar dubbeltjes daar—en aan het eind van het jaar loopt het op.
En hoe zit het bij andere banken?
Niet elke grote bank verhoogt op dit moment de tarieven. Rabobank houdt de prijzen per 1 januari 2026 gelijk. Dat klinkt als goed nieuws, maar er is een kanttekening: Rabobank verhoogde de tarieven al in juni 2025. Klanten betalen daar dus al langer meer. Met een maandtarief dat rond de €5,45 ligt, behoort Rabobank bovendien al jaren tot de duurste aanbieders.
Wie verder kijkt dan de ‘grote drie’, ziet scherpere prijzen:
-
ASN Bank rekent €3,65 per maand en heeft dit tarief al geruime tijd niet verhoogd. Daarmee is ASN momenteel één van de goedkoopste opties voor een volledige betaalrekening.
-
Triodos hanteert een leeftijdsafhankelijk model:
-
18–22 jaar: gratis
-
23–25 jaar: €3,50 per maand
-
26 jaar en ouder: €5,00 per maand
-
Waarom verhogen banken de prijzen?
De banken geven verschillende redenen. ABN AMRO wijst op investeringen in veiligheid, zoals de Gesprek Check, waarmee klanten kunnen controleren of ze daadwerkelijk met de bank spreken en niet met een oplichter. ING spreekt breder over het “toekomstbestendig maken” van de dienstverlening.
Toch is niet iedereen overtuigd. Consumenten merken dat:
-
Bankieren steeds digitaler wordt (minder kantoren, minder personeel).
-
Ze zelf meer handelingen online moeten doen.
-
Tegelijkertijd de prijzen bijna elk jaar stijgen.
Consumentenorganisaties stellen daarom de vraag: als digitalisering kosten bespaart, waarom gaan de tarieven dan omhoog? Banken antwoorden dat cybercriminaliteit toeneemt en dat beveiliging en innovatie juist steeds duurder worden. Het debat daarover zal voorlopig niet verstommen.
Wat krijg je eigenlijk voor je geld?
Bijna alle betaalpakketten bieden dezelfde basis:
-
Een betaalrekening
-
Een pinpas
-
Toegang tot de app en internetbankieren
De verschillen zitten in de extra’s:
-
Wel of geen gratis spaarrekening
-
Pushmeldingen bij verdachte betalingen
-
Kosten voor extra passen of creditcards
-
Kosten voor papieren afschriften
-
Tarieven voor geld opnemen in het buitenland
Wie die extra’s niet gebruikt, betaalt soms onnodig. Juist daar valt vaak te besparen.
Zo houd je je bankkosten laag
Vind je de prijsstijgingen vervelend? Dan zijn er meerdere manieren om de schade te beperken—zonder in te leveren op gemak.
1. Overstappen
Overstappen naar een goedkopere bank kan je €30 tot €50 per jaar schelen. Met de Overstapservice regelen banken automatisch:
-
Overboekingen
-
Automatische incasso’s
-
Inkomende betalingen
De overstap is meestal binnen enkele weken rond.
2. Check je extra’s
-
Creditcard nodig? Veel mensen gebruiken hem nauwelijks.
-
Papieren afschriften? Zet ze uit als je alles digitaal bijhoudt.
-
Extra passen? Deel waar mogelijk een rekening met je partner.
3. Let op ‘kleine’ kosten
-
Geld opnemen in het buitenland
-
Betalen buiten de eurozone
-
Rood staan (dit kan op jaarbasis flink aantikken)
Kleine posten lijken onschuldig, maar samen kunnen ze duur uitpakken.
De rekensom: waarom vergelijken loont
Een verschil van €1 per maand voelt misschien minimaal. Maar:
-
€1 per maand = €12 per jaar
-
€2 per maand = €24 per jaar
-
€4 per maand = €48 per jaar
Dat is geld dat je ook kunt besteden aan iets leuks—or gewoon kunt besparen.
Conclusie: wees kritisch en kijk rond
De prijsverhogingen bij ING en ABN AMRO zijn geen wereldschokkende bedragen per maand, maar passen wel in een trend van jaarlijkse stijgingen. Wie niet kritisch kijkt, betaalt ongemerkt steeds meer voor dezelfde basisdienst.
Het loont dus om:
-
Tarieven te vergelijken
-
Te schrappen in overbodige extra’s
-
En eventueel over te stappen
Zo houd je zelf de regie over je bankkosten. Want die paar euro verschil per maand? Aan het eind van het jaar maakt het meer uit dan je denkt.