Algemeen
Zoraya (28) heeft besloten een einddatum te stellen, het leven is te zwaar voor haar
Sinds haar achttiende heeft Zoraya Ter Beek contact met de GGD. Na talloze therapieën en medicatie heeft ze geconcludeerd dat het “leven niet lukt” en daarom heeft ze besloten een euthan*sietraject te starten.
Tot haar grote teleurstelling staat ze op een wachtlijst van
maar liefst 2,5 jaar.
Voor Zoraya staat het behouden van haar eigenwaarde voorop. Ze
vertelt aan RTL Nieuws dat ze haar uiterste best heeft gedaan.
“Eigenlijk wil ik niet weg, maar het leven lukt niet. Dan moet
je kiezen tussen z!ek oud worden of de eer aan jezelf houden.”
Haar verleden op school was getekend door hevig pesten, wat haar
somber maakte. “Als volwassene draag je dat ook nog met je
mee.”
De GGZ en therapie hebben haar geholpen om hiermee om te gaan.
Ondanks verbetering bleef ze echter suïcidaal. “Kijk, je leert
dingen wel een plekje geven, maar therapie is nu ook weer geen
wondermiddel. Dus, ja.”
Op haar 28e heeft Zoraya geen fysieke gezondheidsproblemen, maar
ze verlangt simpelweg naar het beëindigen van haar leven omdat ze
niet kan omgaan met haar psychische lijden.
Ze heeft contact gezocht met het Expertisecentrum Euth*nasie,
nadat haar eigen huisarts en psychiater weigerden betrokken te zijn
bij haar traject vanwege de complexiteit ervan. Zoraya begrijpt hun
standpunt wel en zegt, “Het zijn ook gewoon mensen, he.”
Maar het blijkt niet eenvoudig om uit het leven te stappen,
zoals Zoraya zelf heeft ondervonden. De wachttijd hangt af van de
diagnose en de regio waar iemand woont.
Zoraya was zich bewust van de wachttijd, die online werd
vermeld. Na twee jaar had ze nog steeds niets gehoord.
Telefonisch kreeg ze te horen dat ze nog minstens twee tot zes
maanden extra moest wachten. Ondanks dit bleef ze haar dagelijkse
bezigheden voortzetten, zoals boodschappen doen en naar de
sportschool gaan. “Het leven gaat gewoon door, het kan niet op
pauze,” zegt ze.
Toch is de lange wachttijd moeilijk, vooral vanwege de
voortdurende onzekerheid. “Het is 2,5 jaar afvragen: waar doe ik
het voor. Hoe langer het duurt, hoe moeilijker het vol te houden
is.”
Bovendien voldoet Zoraya niet aan de zes wettelijke eisen voor
euth*nasie bij psychisch lijden, wat betekent dat ze een afwijzing
kan verwachten. Ze geeft echter aan dat als dit gebeurt, ze het
waarschijnlijk zelf zal proberen.
Ze heeft nooit getwijfeld om door te zetten, ondanks de
bezorgdheid van haar omgeving dat ze het misschien niet zou
volhouden.
In die 2,5 jaar moest ze hen regelmatig geruststellen dat ze
geen impulsieve beslissing zou nemen en geduldig zou wachten op het
traject.
Inmiddels heeft Zoraya het eerste gesprek gehad en voelt ze zich
weer gelukkig, hoewel dit samenviel met het 0verlijden van een
vriendin door euth*nasie.
Ze moet echter nog tal van gesprekken voeren die zes tot twaalf
maanden kunnen duren, en daarna wordt haar leven binnen zes weken
beëindigd.
Tot die tijd probeert ze te genieten van de momenten die ze
heeft. “Ik vind het leuk om koffie te drinken met mijn vriend en
bezoek te krijgen van vrienden.”
Ze kan nog lachen en plezier hebben met anderen. Hoewel ze haar
favoriete datum om naar het hiernamaals te gaan niet deelt, is één
ding zeker: ze wil Kerstmis nog vieren omdat ze er dol op is.
De finale van De Hanslers: van de Piste naar de Playa heeft gisteravond niet alleen het laatste hoofdstuk van een veelbesproken realityreeks afgesloten, maar ook een onverwachte mediastorm ontketend. De reacties waren zo fel en verdeeld, dat er achter de schermen direct is ingegrepen. Producent John de Mol en zijn mediabedrijf Talpa hebben na afloop een opvallend besluit genomen: er wordt geen beeldmateriaal van het programma meer vrijgegeven aan andere talkshows. Daarmee probeert de zender de gemoederen te bedaren en verdere escalatie te voorkomen.
Een finale die meer losmaakte dan verwacht
De slotaflevering van de SBS6-serie was bedoeld als afronding van een turbulent seizoen, maar werd juist het startpunt van een bredere discussie over verantwoordelijkheid, grensoverschrijdend gedrag en de rol van realitytelevisie. Vooral het optreden van moeder Monique richting haar ex-schoondochter Denise bleef bij veel kijkers hangen. Wat voor de één “scherpe televisie” was, voelde voor de ander als ongemakkelijk en pijnlijk om te zien.
Die publieke onrust had directe gevolgen. Kort na de uitzending werd duidelijk dat SBS6 geen fragmenten meer beschikbaar stelt voor andere programma’s die de finale wilden bespreken. Dat besluit leidde meteen tot frustratie bij collega-zenders.
Talkshows grijpen mis
Presentator Beau van Erven Dorens liet in zijn programma RTL Tonight weten dat hij het besluit betreurde. “We wilden graag laten zien waar iedereen het over heeft,” zei hij openlijk. “De kijkcijfers waren hoog, de discussie leeft enorm. Maar Talpa houdt alles tegen.”
Volgens Beau is het een bewuste poging om de situatie te laten afkoelen. “Er is de afgelopen dagen veel gezegd over Monique, en niet allemaal even vriendelijk. Ik snap dat ze de druk willen verminderen, maar het voelt ook als wegkijken van een debat dat nu eenmaal is ontstaan.”
Kritiek vanuit de media
De scherpste kritiek kwam van tv-columnist Angela de Jong, die in haar columns voor Algemeen Dagblad en in televisieoptredens geen blad voor de mond nam. Zij plaatste vraagtekens bij de keuze om deze familie een volledig seizoen te volgen, juist omdat de onderlinge verhoudingen zo explosief waren.
Volgens De Jong liet de serie zien hoe Denise langzaam veranderde onder de voortdurende spanningen. “Je ziet iemand zichtbaar kleiner worden,” stelde ze. “Dan moet je je als maker afvragen: wanneer stopt entertainment en begint verantwoordelijkheid?” Haar kritiek richtte zich niet alleen op de hoofdpersonen, maar ook op de redactionele keuzes achter de schermen.
Een ongemakkelijke balans
Beau van Erven Dorens kon die analyse grotendeels volgen. In zijn talkshow erkende hij dat het programma steeds meer draaide om confrontatie. “Het levert spanning op, en dat werkt voor de kijkcijfers,” zei hij. “Maar je ziet ook dat het ten koste gaat van een persoon die geen weerwoord meer heeft. Dan wordt het ingewikkeld.”
Dat is precies de kern van de discussie die nu woedt: hoe ver mag reality-tv gaan in het vastleggen van persoonlijke conflicten? En wie trekt de grens als de emoties te rauw worden?
Reactie van Monique
Monique zelf liet het er niet bij zitten. In een reactie tegenover Shownieuws gaf ze aan dat ze zich niet herkent in het beeld dat van haar wordt geschetst. Ze wilde niet direct ingaan op recente interviews van Denise, maar benadrukte dat het verhaal volgens haar complexer ligt. “Het is anders gelopen dan nu wordt verteld,” klonk het. Ze verwees daarbij naar de uitzendingen zelf en riep kijkers op hun eigen oordeel te vormen.
Die reactie zorgde opnieuw voor verdeeldheid. Waar sommigen haar standpunt begrijpen, vinden anderen dat het programma juist had moeten ingrijpen op momenten dat de spanningen te hoog opliepen.
Medelijden met Denise
Te midden van alle mediacommotie gaat het meeste medeleven uit naar Denise van der Laan, de ex-partner van Mike Hansler. Veel kijkers geven aan dat zij vooral een jonge vrouw zagen die steeds verder klem kwam te zitten in een dynamiek waar ze geen grip meer op had.
Angela de Jong verwoordde het sentiment dat bij veel mensen leeft: “Het wordt niet meer vermakelijk als iemand zichtbaar lijdt. Dan moet je als kijker én als maker een stap terugdoen.” Die woorden raakten een snaar en werden massaal gedeeld op sociale media.
Waarom Talpa ingrijpt
Het besluit van Talpa om geen beelden meer te verspreiden, lijkt ingegeven door schadebeperking. Door fragmenten te blokkeren, wordt voorkomen dat specifieke scènes eindeloos worden herhaald en uitvergroot in talkshows en online discussies. Tegelijkertijd roept het vragen op over transparantie. Kritische stemmen vinden dat juist openheid nodig is om een eerlijk gesprek te voeren over wat er is misgegaan.
Binnen de televisiewereld wordt het besluit dan ook met gemengde gevoelens ontvangen. Enerzijds is er begrip voor het beschermen van betrokkenen, anderzijds leeft de vrees dat hiermee een precedent wordt geschapen: zodra kritiek te luid wordt, verdwijnen de beelden.
Reality-tv onder een vergrootglas
Wat vaststaat, is dat De Hanslers: van de Piste naar de Playa meer heeft losgemaakt dan een doorsnee realityprogramma. De serie heeft een debat aangewakkerd over macht, familieverhoudingen en de ethiek van reality-tv. De vraag die nu blijft hangen: leren zenders en makers hier iets van, of verdwijnt de storm zodra de volgende realityhit zich aandient?
Voorlopig is het duidelijk dat Talpa de regie strak in handen houdt. Door de beelden achter te houden, proberen ze rust te creëren. Of dat ook lukt, zal de komende dagen blijken. Eén ding is zeker: dit verhaal is groter geworden dan één finale-aflevering, en het gesprek over grenzen op televisie is voorlopig nog niet voorbij.