Algemeen
Zoraya (28) heeft besloten een einddatum te stellen, het leven is te zwaar voor haar
Sinds haar achttiende heeft Zoraya Ter Beek contact met de GGD. Na talloze therapieën en medicatie heeft ze geconcludeerd dat het “leven niet lukt” en daarom heeft ze besloten een euthan*sietraject te starten.
Tot haar grote teleurstelling staat ze op een wachtlijst van
maar liefst 2,5 jaar.
Voor Zoraya staat het behouden van haar eigenwaarde voorop. Ze
vertelt aan RTL Nieuws dat ze haar uiterste best heeft gedaan.
“Eigenlijk wil ik niet weg, maar het leven lukt niet. Dan moet
je kiezen tussen z!ek oud worden of de eer aan jezelf houden.”
Haar verleden op school was getekend door hevig pesten, wat haar
somber maakte. “Als volwassene draag je dat ook nog met je
mee.”
De GGZ en therapie hebben haar geholpen om hiermee om te gaan.
Ondanks verbetering bleef ze echter suïcidaal. “Kijk, je leert
dingen wel een plekje geven, maar therapie is nu ook weer geen
wondermiddel. Dus, ja.”
Op haar 28e heeft Zoraya geen fysieke gezondheidsproblemen, maar
ze verlangt simpelweg naar het beëindigen van haar leven omdat ze
niet kan omgaan met haar psychische lijden.
Ze heeft contact gezocht met het Expertisecentrum Euth*nasie,
nadat haar eigen huisarts en psychiater weigerden betrokken te zijn
bij haar traject vanwege de complexiteit ervan. Zoraya begrijpt hun
standpunt wel en zegt, “Het zijn ook gewoon mensen, he.”
Maar het blijkt niet eenvoudig om uit het leven te stappen,
zoals Zoraya zelf heeft ondervonden. De wachttijd hangt af van de
diagnose en de regio waar iemand woont.
Zoraya was zich bewust van de wachttijd, die online werd
vermeld. Na twee jaar had ze nog steeds niets gehoord.
Telefonisch kreeg ze te horen dat ze nog minstens twee tot zes
maanden extra moest wachten. Ondanks dit bleef ze haar dagelijkse
bezigheden voortzetten, zoals boodschappen doen en naar de
sportschool gaan. “Het leven gaat gewoon door, het kan niet op
pauze,” zegt ze.
Toch is de lange wachttijd moeilijk, vooral vanwege de
voortdurende onzekerheid. “Het is 2,5 jaar afvragen: waar doe ik
het voor. Hoe langer het duurt, hoe moeilijker het vol te houden
is.”
Bovendien voldoet Zoraya niet aan de zes wettelijke eisen voor
euth*nasie bij psychisch lijden, wat betekent dat ze een afwijzing
kan verwachten. Ze geeft echter aan dat als dit gebeurt, ze het
waarschijnlijk zelf zal proberen.
Ze heeft nooit getwijfeld om door te zetten, ondanks de
bezorgdheid van haar omgeving dat ze het misschien niet zou
volhouden.
In die 2,5 jaar moest ze hen regelmatig geruststellen dat ze
geen impulsieve beslissing zou nemen en geduldig zou wachten op het
traject.
Inmiddels heeft Zoraya het eerste gesprek gehad en voelt ze zich
weer gelukkig, hoewel dit samenviel met het 0verlijden van een
vriendin door euth*nasie.
Ze moet echter nog tal van gesprekken voeren die zes tot twaalf
maanden kunnen duren, en daarna wordt haar leven binnen zes weken
beëindigd.
Tot die tijd probeert ze te genieten van de momenten die ze
heeft. “Ik vind het leuk om koffie te drinken met mijn vriend en
bezoek te krijgen van vrienden.”
Ze kan nog lachen en plezier hebben met anderen. Hoewel ze haar
favoriete datum om naar het hiernamaals te gaan niet deelt, is één
ding zeker: ze wil Kerstmis nog vieren omdat ze er dol op is.
SBS6 is het nieuwe televisiejaar voortvarend begonnen met een gloednieuw spelprogramma dat meteen de tongen losmaakt: Postcode Loterij in de Ring. De eerste aflevering is inmiddels uitgezonden en werd gepresenteerd door Linda de Mol, die daarmee opnieuw haar vertrouwde plek in het zaterdagavondentertainment inneemt. Het programma belooft spanning, spektakel en een hoofdprijs van 50.000 euro, maar of die belofte ook wordt waargemaakt, daarover zijn kijkers het voorlopig allesbehalve eens.
Een groots decor en een eenvoudig uitgangspunt
Wie inschakelde, zag meteen dat SBS groots heeft uitgepakt. In een enorme arena staan twaalf ringen opgesteld, die samen een soort obstakel vormen tussen honderd kandidaten aan de buitenkant en een duo in het midden. Dat duo staat letterlijk in de ring en vormt het hart van het spel. Hun missie: alle tegenstanders buiten de deur houden en zelf de volledige geldprijs van 50.000 euro binnenslepen.
Het basisidee is relatief eenvoudig. De honderd kandidaten buiten de ring – door het programma zelf ‘outsiders’ genoemd – willen één ding: het midden bereiken. Lukt dat, dan delen zij samen de geldprijs. Het duo in het centrum moet dat koste wat kost voorkomen. Hoe minder outsiders het midden bereiken, hoe groter de kans dat het duo met lege handen van tafel gaat.
Twaalf vragen, twaalf beslissende momenten
De spelopbouw draait om twaalf vragen die Linda de Mol één voor één stelt aan het duo in het midden. Elke vraag heeft meerdere mogelijke antwoorden. Wat het spel bijzonder maakt, is dat de outsiders hun antwoorden vooraf al hebben ingeleverd. Het duo weet dus niet wat de meerderheid heeft gekozen, maar moet dat proberen in te schatten.
De opdracht lijkt simpel, maar vergt inzicht en strategie: het duo moet per vraag een antwoord kiezen dat door zo veel mogelijk outsiders ook is gegeven. Iedereen die datzelfde antwoord heeft ingevuld, valt af en wordt uitgeschakeld. Zo wordt de groep tegenstanders na elke ronde kleiner.
Na iedere vraag verdwijnt er bovendien één ring. Dat betekent dat de overgebleven outsiders letterlijk dichterbij komen. De spanning wordt visueel opgevoerd: hoe minder ringen er zijn, hoe groter de dreiging voor het duo in het midden.
Alles of niets bij de laatste vraag
De twaalfde en laatste vraag is meteen de meest cruciale. Waar eerdere vragen een beperkter aantal antwoordmogelijkheden hebben, kent de slotvraag maar liefst tien juiste antwoorden. Het duo krijgt daarmee tien kansen om het juiste antwoord te kiezen en alsnog alle overgebleven outsiders uit te schakelen.
Maar hier zit ook het grote risico. Gaat het duo één keer de mist in, dan is het meteen voorbij. In dat geval winnen zij niets en wordt de volledige 50.000 euro verdeeld onder de outsiders die het midden hebben bereikt. Het spel kent dus geen middenweg: óf het duo pakt alles, óf ze blijven met lege handen achter.
Direct stevige reacties van kijkers
Hoewel het programma visueel indruk maakt, zijn de eerste reacties van kijkers opvallend kritisch. Op sociale media, met name op X, wordt al tijdens de uitzending volop gereageerd. Veel kijkers klagen over het tempo van het spel en de hoeveelheid overlegmomenten tussen de kandidaten.
Een veelgehoorde kritiek is dat het programma te traag op gang komt. Kijkers storen zich aan het overleg tussen de twee kandidaten bij elke vraag, vooral in het begin van de aflevering. Volgens sommigen haalt dat de spanning eruit en zorgt het ervoor dat de vaart volledig verdwijnt.
Ook wordt het format vergeleken met bestaande spelprogramma’s. Meerdere kijkers vinden dat Postcode Loterij in de Ring te veel lijkt op eerdere succesformats, maar dan ingewikkelder en minder strak geregisseerd. De combinatie van uitleg, overleg en herhaling zou volgens hen zorgen voor onnodig ‘gezever’ tussendoor.
Gebrek aan logica of kwestie van wennen?
Een ander punt van kritiek is de logica van het spel. Sommige kijkers geven aan dat ze moeite hebben om de spelregels volledig te volgen, zeker bij de latere vragen. Het idee dat er meerdere juiste antwoorden zijn, maar slechts één keuze mag worden gemaakt, voelt voor sommigen verwarrend en oneerlijk.
Toch zijn er ook kijkers die nuanceren. Zij wijzen erop dat het de eerste aflevering betreft en dat nieuwe formats vaak tijd nodig hebben om te landen. De combinatie van strategie, psychologie en groepsdynamiek kan volgens hen juist interessant worden zodra kandidaten en publiek het spel beter begrijpen.
De rol van Linda de Mol
Presentatrice Linda de Mol speelt in het geheel een centrale rol. Met haar ervaring weet ze het programma soepel aan elkaar te praten en rust te brengen in de chaos van honderd kandidaten. Haar vertrouwde stijl wordt door veel kijkers gewaardeerd, al vinden sommigen dat zelfs zij de vaart er niet altijd in kan houden.
Voor SBS6 is haar aanwezigheid zonder twijfel een bewuste keuze. Linda staat garant voor herkenbaarheid en betrouwbaarheid, zeker bij nieuwe formats. De vraag is echter of haar naam alleen voldoende is om kijkers vast te houden als het spelconcept zelf niet overtuigt.
Ambitieus begin van 2026
Met Postcode Loterij in de Ring laat SBS zien ambitieus te willen starten in 2026. Het programma combineert elementen van quizzen, groepsspellen en spektakeltelevisie, met een hoge geldprijs als extra lokmiddel. Tegelijkertijd laat de eerste aflevering zien hoe lastig het is om een balans te vinden tussen uitleg, spanning en tempo.
Of het programma zich in de komende weken kan herpakken, hangt af van kleine aanpassingen: strakker monteren, minder overlegmomenten en meer focus op het spel zelf. Kijkers hebben hun oordeel nog niet definitief geveld, maar duidelijk is dat de lat hoog ligt.
Een verdeeld publiek, maar volop gesprek
Eén ding staat vast: Postcode Loterij in de Ring maakt los. En dat is op zichzelf al een succes. In een tijd waarin veel programma’s geruisloos voorbijgaan, zorgt deze show tenminste voor discussie. Of die discussie uiteindelijk omslaat in enthousiasme of juist in afhaken, zal de komende afleveringen moeten blijken.
Voor nu blijft het oordeel verdeeld. Sommigen haken al na één aflevering af en roepen om de terugkeer van oude vertrouwde formats. Anderen geven het programma het voordeel van de twijfel. Wat de uitkomst ook wordt: SBS6 heeft met deze nieuwe show in elk geval bereikt dat iedereen er een mening over heeft.