Nieuwste
Monica laat zich door vriendje voeden met een trechter: “Ik wil de aller dikste vrouw ter wereld worden”
Texaanse Monica Riley weegt momenteel 700 pond (circa 317 kg) en haar gewichtsdoel is verre van gebruikelijk: ze streeft ernaar nog zwaarder te worden.

Met de ambitie om een halve ton te bereiken en haar mobiliteit
op te geven, heeft ze haar zinnen gezet op het verkrijgen van de
titel van ‘dikste vrouw ter wereld’.

Ondanks advies van haar arts heeft Monica haar levensdoel
nagestreefd en ze lijkt vastbesloten om door te gaan, zonder zelfs
0peraties te overwegen die het gewichtsverlies zouden
vergemakkelijken. Ze voelt zich zelfs als een koningin, zoals ze
aangeeft.

De 29-jarige Monica heeft haar hele leven al met overgewicht te
maken gehad.

Enkele jaren geleden stond ze op het punt om een 0peratie te
ondergaan die haar zou helpen om gewicht te verliezen, maar op het
laatste moment trok ze zich terug. In plaats daarvan heeft ze
besloten om nog dikker te worden.

In 2017 sprak Monica over haar ontevredenheid met haar gewicht
van 700 pond.

Haar doel was om haar gewicht te verhogen tot een
verbazingwekkende 1000 pond (ongeveer een halve ton), en zo ’s
werelds zwaarste vrouw te worden. Haar droom gaat zelfs zover dat
ze immobiel wil worden.

Monica’s vriend, Sid, is wat ze noemen een ‘feeder’. Hij voedt
haar dagelijks via een enorme trechter, terwijl ze streeft naar
haar doel.

Ze neemt maar liefst 8000 calorieën per dag in, ruim drie keer
meer dan de aanbevolen dagelijkse inname voor vrouwen.

Hoewel Monica gelukkig is met haar beslissing en beweert dat het
gewicht haar gelukkig maakt, zijn er veel kritische geluiden, met
inbegrip van bezorgde opmerkingen van haar eigen moeder.

Monica heeft hierop gereageerd door te zeggen dat, hoewel ze
haar moeder’s zorgen begrijpt, het haar leven is en dat ze zelf
beslist.

Monica en haar vriend Sid hebben zelfs plannen om kinderen te
krijgen en beweren dat hun gewicht haar niet zal weerhouden een
kind op te voeden.

Ze verklaren dat ze bereid zijn om alle n00dzakelijke
maatregelen te nemen om een goede ouder te zijn, ondanks wat
anderen als eg0ïsme zouden kunnen beschouwen.

Monica heeft herhaaldelijk aangegeven trots te zijn op haar
lichaam en dat ze geniet van de aandacht die ze krijgt.

Ze heeft weinig respect voor haar critici en blijft vol
overtuiging achter haar doel staan om immobiel te worden door haar
gewichtstoename.

De vraag rijst of Monica de juiste keuze maakt door haar droom
na te streven of dat haar streven naar extremen grenst aan
waanzin.

Wat ook de mening is, het blijft een opmerkelijk verhaal dat de aandacht trekt en discussies oproept.