Nieuwste
The Voice-deelnemer haalt snoeihard uit naar Marco Borsato: ‘Onrecht’
Marco Borsato zal niet vervolgd worden voor zijn vermeend wangedrag bij The Voice of Holland. Nu doet Babette van Vugt, deelneemster in 2012 en 2015, wel een boekje open over de zanger.

De zangeres zegt dat Marco haar de finale beloofde, maar die belofte kwam hij niet na. Ze klaagt erover dat de zanger constant loze beloftes maakte.

Babette nam voor het eerst deel aan de talentenjacht toen ze amper achttien jaar oud was. Dat was in 2012. Ze kwam onder leiding van Marco Borsato tot in de liveshows.

Drie jaar later kreeg ze plotseling een telefoontje van de zanger. In de podcast ‘En Dan?’ vertelt ze: “Om 01:00 uur ’s nachts. Of ik ervoor open stond om weer mee te doen. De audities waren toen bezig en dit was de laatste draaidag, de dag erop. En ze hadden niet genoeg mensen, leuke mensen, mensen waar ze weer sensatie op konden richten, denk ik.”

Aanvankelijk vond ze dit helemaal geen goed idee om nog eens mee te doen aan The Voice. Babette vertelt: “Mijn intuïtie zei al: niet doen. Ik wilde niet weer met die poppenkast meedoen.”

Maar dan beloofde de zanger haar iets heel bijzonder. “Uit het gesprek kwam naar voren: als je meedoet, neem ik je mee naar de finale”, aldus Babette.

Die belofte trok haar uiteindelijk wel over de streep. “Ik dacht: als dit de deal is, dan doe ik het gewoon. Ik ben toen om 10:00 uur opgehaald met de taxi, ben ik nog naar de kapper geweest en rond 13:00 of 14:00 uur stond ik mijn nummer al te zingen.”

Babette kwam makkelijk door de audities, maar de finale zou ze nooit halen. Ze voelde al dat er iets niet klopte tijdens de repetities voor de battle-ronde.

Babette onthult: “Er werd minder met mij gecommuniceerd.” En haar onderbuikgevoel zou helemaal terecht zijn.

Tijdens de battle-ronde vloog ze immers onverbiddelijk naar huis. Marco koos niet voor haar, maar voor haar concurrente.

De zangeres was compleet vernederd. “Ik dacht: even serieus. Ik kan dus niemand meer vertrouwen.”

Ze vervolgt: “Ik wilde echt een knopje hebben om door de grond te zakken en te verdwijnen. En toch moest ik nog naar hem toelopen en een knuffel geven. Er is mij zoveel onrecht aangedaan.”
