Rosalind Ashford, de oorspronkelijke zangeres van ‘Martha and the Vandellas’, is op 83-jarige leeftijd overleden

De Amerikaanse muziekwereld heeft afscheid moeten nemen van Rosalind Ashford-Holmes. De zangeres, die als oorspronkelijk lid van Martha and the Vandellas meewerkte aan wereldberoemde Motown-hits als Dancing in the Street, (Love Is Like a) Heat Wave en Nowhere to Run, is op 83-jarige leeftijd 0verleden. Haar voormalige groepsgenoot Martha Reeves reageert diepbedroefd op het verlies.

Ashford 0verleed dinsdag in Redford Township, een voorstad van Detroit. Volgens haar familie was er sprake van een natuurlijke doodsoorzaak.

Met haar 0verlijden verliest Motown opnieuw een artiest die nauw betrokken was bij de gouden jaren van het legendarische platenlabel.

Rosalind stond misschien niet zo nadrukkelijk op de voorgrond als Martha Reeves, maar haar stem maakte onmiskenbaar deel uit van het kenmerkende geluid waarmee Martha and the Vandellas wereldwijd succes boekten.

Martha Reeves reageert emotioneel

Martha Reeves heeft na het 0verlijden van haar voormalige groepsgenoot stilgestaan bij hun gezamenlijke geschiedenis.

„Ik ben diep bedroefd door het 0verlijden van Rosalind Ashford”, laat Reeves weten.

Ze benadrukt daarbij hoe belangrijk Rosalind was tijdens de beginperiode van Martha and the Vandellas.

„Haar stem zal voor altijd bij ons blijven via onze geweldige gezamenlijke opnames, en we zullen haar missen, maar nooit vergeten.”

Reeves sluit haar eerbetoon af met aangrijpende woorden over de Motown-artiesten die in de loop der jaren zijn weggevallen.

„Onze Motown-familie is nu weer een beetje kleiner geworden. Mijn hart is zwaar.”

Muzikale carrière begon al op school

Rosalind Ashford werd op 2 september 1943 geboren in Detroit, de stad die later onlosmakelijk verbonden zou raken met Motown.

Haar muzikale carrière begon al op jonge leeftijd.

Toen ze nog studeerde aan de Wilbur Wright High School vormde ze samen met Annette Beard en Gloria Williams een meidengroep.

De jonge zangeressen traden aanvankelijk op onder de naam The Del-Phis.

Later sloot ook Martha Reeves zich bij hen aan.

De groep maakte vervolgens eveneens opnames onder de naam The Vels, maar hun grote doorbraak moest toen nog komen.

Achtergrondzang voor grote Motown-sterren

Begin jaren zestig kwamen de vrouwen steeds dichter bij de wereld van Motown terecht.

In 1962 zongen ze achtergrondpartijen voor artiesten als Marvin Gaye en Mary Wells.

Daarmee bevonden ze zich plotseling tussen enkele van de artiesten die het geluid van Motown internationaal op de kaart zouden zetten.

De groep wist uiteindelijk de aandacht van Motown-oprichter Berry Gordy te trekken.

Daarna kwam er een platencontract en begon het verhaal van Martha and the Vandellas zoals miljoenen muziekliefhebbers dat later zouden leren kennen.

Na het vertrek van Gloria Williams ging de groep als trio verder.

Eerste grote hit in 1963

Het succes liet vervolgens niet lang op zich wachten.

In 1963 verscheen Come and Get These Memories.

Het nummer werd de eerste grote hit van Martha and the Vandellas en bereikte de 29e positie in de Amerikaanse Billboard Hot 100.

Op de R&B-hitlijst kwam het nummer zelfs tot nummer zes.

Het bleek slechts het begin.

Nog datzelfde jaar verscheen een nummer dat zou uitgroeien tot een van de bekendste Motown-opnames uit die periode: (Love Is Like a) Heat Wave.

‘Heat Wave’ wordt enorm succes

Met Heat Wave zette de groep een enorme stap vooruit.

Het nummer bereikte de vierde plaats in de Billboard Hot 100 en leverde de groep bovendien een Grammy-nominatie op.

De energieke combinatie van leadzang, achtergrondstemmen en de typische Motown-productie bleek een gouden formule.

Rosalind Ashford speelde als achtergrondzangeres een belangrijke rol in dat groepsgeluid.

Kort daarna volgde met Quicksand opnieuw een succesvolle single.

Martha and the Vandellas hadden zich binnen korte tijd ontwikkeld tot een van de belangrijke groepen binnen Motown.

‘Dancing in the Street’ maakt muziekgeschiedenis

De grootste klassieker volgde in de zomer van 1964.

Met Dancing in the Street schreef de groep muziekgeschiedenis.

Het nummer bereikte de tweede positie in de Billboard Hot 100 en groeide in de decennia daarna uit tot een van de bekendste Motown-nummers ooit.

De plaat bleef bovendien veel langer leven dan de oorspronkelijke hitperiode.

Verschillende grote artiesten namen later hun eigen versie op, waaronder The Mamas & the Papas en Van Halen.

Het nummer werd daardoor door meerdere generaties opnieuw ontdekt.

Meer grote hits volgen

Martha and the Vandellas bleven na Dancing in the Street grote successen boeken.

Onder meer Nowhere to Run, I’m Ready for Love en Jimmy Mack werden hits.

De groep groeide uit tot een vaste waarde binnen de succesvolle Motown-machine.

Voor Rosalind betekende het dat haar stem uiteindelijk op een groot aantal bekende opnames te horen was.

Ze was betrokken bij bijna twee dozijn nummers die de Top 40 van de Amerikaanse R&B-hitlijst wisten te bereiken.

Rosalind verlaat de groep

In 1969 besloot Rosalind Ashford Martha and the Vandellas te verlaten.

Daarmee kwam een einde aan haar eerste grote periode binnen de groep, maar ze nam niet volledig afscheid van de muziek.

In de jaren daarna trad ze nog verschillende keren op met voormalige leden van de Vandellas.

Tegelijkertijd bouwde ze ook een leven buiten de muziekindustrie op.

Zo werkte ze onder meer voor Michigan Bell Telephone Company.

Haar muzikale verleden bleef echter altijd een belangrijk onderdeel van haar leven.

Bijzondere erkenning in 1995

Decennia na de grote hits kreeg het werk van Martha and the Vandellas een van de belangrijkste onderscheidingen binnen de Amerikaanse popmuziek.

In 1995 werd de groep opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame.

Rosalind werd daarmee officieel geëerd voor haar bijdrage aan de muziekgeschiedenis.

Voor de groep was de opname bovendien bijzonder: Martha and the Vandellas behoorden tot de eerste volledig vrouwelijke groepen die deze erkenning kregen.

Het onderstreepte hoeveel invloed hun muziek tientallen jaren na de oorspronkelijke releases nog altijd had.

Onderdeel van het typische Motown-geluid

De betekenis van Rosalind Ashford zit voor een belangrijk deel in de manier waarop Motown-groepen destijds functioneerden.

De leadzangeres stond vaak het meest zichtbaar op de voorgrond, maar de samenzang was essentieel voor het herkenbare geluid.

Rosalinds stem was daardoor onderdeel van platen die inmiddels tot het collectieve muzikale geheugen behoren.

Wie naar de oorspronkelijke opnames van Martha and the Vandellas luistert, hoort daarmee ook haar muzikale nalatenschap.

Precies daarop wijst Martha Reeves in haar reactie: de stem van haar voormalige groepsgenoot blijft dankzij die opnames bestaan.

Een generatie Motown-artiesten verdwijnt

Het 0verlijden van Ashford maakt opnieuw duidelijk dat steeds meer artiesten uit de oorspronkelijke Motown-generatie wegvallen.

In de jaren zestig veranderde het label vanuit Detroit de Amerikaanse populaire muziek ingrijpend.

Artiesten als Marvin Gaye, The Supremes, The Temptations, Stevie Wonder en Martha and the Vandellas brachten een enorme hoeveelheid muziek uit die ook buiten de Verenigde Staten succesvol werd.

Rosalind maakte van dichtbij mee hoe die muzikale revolutie ontstond.

Van een jonge meidengroep op school groeide ze uit tot een zangeres wier stem op verschillende wereldberoemde opnames terechtkwam.

Zoon en vier kleinkinderen

Rosalind Ashford laat haar zoon Damon en vier kleinkinderen achter.

Voor hen is het verlies in de eerste plaats persoonlijk.

Voor muziekliefhebbers blijft vooral haar omvangrijke muzikale nalatenschap bestaan.

Meer dan zestig jaar nadat veel van de bekendste nummers van Martha and the Vandellas werden opgenomen, worden klassiekers als Heat Wave, Nowhere to Run en Dancing in the Street nog altijd beluisterd.

‘We zullen haar nooit vergeten’

Martha Reeves vat die nalatenschap treffend samen in haar afscheid van haar voormalige groepsgenoot.

„Rosalind speelde een belangrijke rol in de beginjaren van Martha and the Vandellas.”

De twee deelden een periode waarin een groep jonge vrouwen uit Detroit onderdeel werd van een van de belangrijkste hoofdstukken uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis.

Rosalind Ashford-Holmes is 83 jaar geworden. Haar tijd op het podium ligt achter haar, maar haar stem blijft voortleven op enkele van de beroemdste Motown-opnames ooit gemaakt. Zoals Martha Reeves het verwoordt: „We zullen haar missen, maar nooit vergeten.”