Nieuws
Nederlanders krijgen tot 220 euro per maand als ze statushouders in huis nemen: dit zijn de voorwaarden
Nederlanders die tijdelijk een statushouder in huis laten verblijven via de officiële logeerregeling kunnen daar sinds 1 mei 2026 een maandelijkse vergoeding voor ontvangen. Wie denkt daarmee een aardig extraatje te verdienen, komt echter bedrogen uit.
Voor één statushouder ontvangt een gastgezin 150 euro per maand. Wie twee of meer statushouders opvangt, krijgt maandelijks 220 euro.
Op het eerste gezicht lijkt dat misschien een aantrekkelijk bedrag voor het beschikbaar stellen van een kamer. Maar wanneer de extra kosten voor onder meer eten, water en energie worden meegerekend, blijft er volgens de aangehaalde berekening bij één logé nauwelijks iets over.
Daar komt bij dat gastgezinnen goed moeten kijken naar mogelijke gevolgen voor hun persoonlijke financiële situatie.
150 euro per maand voor één statushouder
De regeling is bedoeld voor mensen die vrijwillig tijdelijk woonruimte beschikbaar stellen aan een statushouder.
Statushouders zijn asielzoekers die een verblijfsvergunning hebben gekregen en daardoor in Nederland mogen blijven. Zij wachten soms nog op reguliere woonruimte.
Door tijdelijk bij een gastgezin te verblijven, kan iemand buiten een opvanglocatie wonen terwijl naar een structurelere oplossing wordt gezocht.
Sinds 1 mei 2026 staat daar voor het gastgezin een vergoeding tegenover.
Voor het opvangen van één persoon gaat het om 150 euro per maand.
Bij twee of meer logés loopt dat bedrag op tot 220 euro per maand.
Geen bedrag om aan te verdienen
De vergoeding is nadrukkelijk niet bedoeld als een soort huurinkomen waarmee gastgezinnen winst moeten maken.
Het bedrag moet vooral helpen om de extra huishoudelijke kosten op te vangen.
Een extra persoon in huis betekent immers vrijwel automatisch dat bepaalde uitgaven stijgen.
Er wordt meer water gebruikt, het energieverbruik kan toenemen en ook de boodschappen worden duurder.
Op basis van de aangehaalde berekening, waarbij onder meer naar cijfers van het Nibud is gekeken, zouden de extra kosten voor één persoon ongeveer 147,10 euro per maand bedragen.
Als daar de vergoeding van 150 euro tegenover wordt gezet, blijft theoretisch slechts 2,90 euro over.
Kosten kunnen per huishouden verschillen
Die 147,10 euro moet uiteraard niet worden gezien als een exact bedrag dat ieder gastgezin maandelijks kwijt is.
De werkelijke kosten hangen sterk af van de persoonlijke situatie.
Een huishouden waarin gezamenlijk wordt gegeten kan bijvoorbeeld andere extra kosten hebben dan een situatie waarin de logé grotendeels zelfstandig boodschappen doet.
Ook energiegebruik, waterverbruik en de duur van het verblijf spelen mee.
De berekening laat vooral zien waarvoor de vergoeding bedoeld is: het compenseren van extra kosten en niet het creëren van een nieuw verdienmodel.
Vergoeding wordt gezien als vrijwilligersvergoeding
Volgens de regeling gaat het om een vrijwilligersvergoeding.
Daarbij gelden fiscale grenzen.
In de genoemde situatie wordt uitgegaan van maximaal 220 euro per maand en 2.200 euro per jaar om binnen de betreffende belastingvrije grenzen te blijven.
Wie uitsluitend de vergoeding binnen die voorwaarden ontvangt, houdt het bedrag daardoor in beginsel netto over.
Wel is het verstandig om bij langdurige opvang goed op het totale bedrag over een kalenderjaar te letten en bij twijfel de actuele fiscale voorwaarden te controleren.
Statushouder krijgt zelf ook geld
Naast de vergoeding voor het gastgezin ontvangt de statushouder zelf eveneens geld voor de dagelijkse kosten.
In de aangehaalde informatie wordt gesproken over ongeveer 75 euro per week.
Een deel daarvan kan in de praktijk worden gebruikt als bijdrage aan de kosten binnen het gastgezin, bijvoorbeeld voor boodschappen of andere gezamenlijke uitgaven.
Dat betekent echter niet automatisch dat ieder gastgezin hetzelfde bedrag van de logé ontvangt.
Welke afspraken daarover worden gemaakt, kan per situatie verschillen.
Let goed op bij toeslagen
Een belangrijk aandachtspunt is de mogelijke invloed op toeslagen.
Dat is vooral relevant voor huishoudens die bijvoorbeeld huurtoeslag ontvangen.
Het feit dat iemand tijdelijk op hetzelfde adres verblijft, kan afhankelijk van de exacte registratie, regeling en persoonlijke situatie gevolgen hebben voor de manier waarop bepaalde toeslagen worden berekend.
Ook eventuele financiële bijdragen binnen het huishouden kunnen relevant zijn.
Het is daarom verstandig om vóór deelname te controleren wat de specifieke gevolgen in de eigen situatie zijn.
Een vergoeding die bedoeld is om extra kosten te compenseren, is immers een stuk minder aantrekkelijk wanneer iemand daardoor elders financieel nadeel ondervindt.
AOW wordt volgens regeling niet lager
Voor AOW-gerechtigden speelt weer een andere belangrijke vraag.
Wanneer iemand een statushouder tijdelijk in huis neemt, wil diegene natuurlijk weten of dat gevolgen heeft voor de hoogte van de AOW.
Volgens de informatie over deze logeerconstructie verandert de hoogte van de AOW niet enkel doordat een statushouder via de regeling tijdelijk in huis verblijft.
Dat kan voor oudere gastgezinnen een belangrijk verschil maken.
Toch blijft het verstandig om bij twijfel de eigen situatie vooraf te laten controleren, zeker wanneer daarnaast toeslagen of andere inkomensafhankelijke regelingen worden ontvangen.
Waarom bestaat deze logeerregeling?
Het achterliggende idee is dat statushouders die al een verblijfsvergunning hebben tijdelijk buiten de reguliere opvang kunnen verblijven.
Een verblijfsvergunning betekent namelijk niet automatisch dat iemand direct een eigen woning krijgt.
Door de krapte op de woningmarkt kan het vinden van passende woonruimte tijd kosten.
Een tijdelijk gastgezin kan in die tussenperiode uitkomst bieden.
Daarbij gaat het dus niet om permanente huisvesting.
Het is juist de bedoeling dat de statushouder uiteindelijk doorstroomt naar reguliere woonruimte.
Gastgezin doet het vooral vrijwillig
Met 150 euro voor één persoon is duidelijk dat de financiële vergoeding niet de belangrijkste reden zal zijn om aan de regeling mee te doen.
Wie daadwerkelijk ongeveer 147 euro extra aan maandelijkse kosten maakt, houdt volgens de genoemde berekening immers vrijwel niets over.
De keuze zal daarom vooral voortkomen uit de bereidheid om iemand tijdelijk te helpen.
Tegelijkertijd probeert de vergoeding te voorkomen dat gastgezinnen volledig zelf voor de extra dagelijkse kosten opdraaien.
Twee statushouders betekent niet dubbele vergoeding
Opvallend is ook dat het bedrag niet simpelweg verdubbelt wanneer een gastgezin twee personen opvangt.
Voor één persoon wordt 150 euro betaald.
Voor twee of meer statushouders is dat 220 euro per maand.
Een gezin dat twee mensen opvangt, ontvangt dus niet 300 euro.
Ook dat onderstreept dat de regeling niet is opgezet als commerciële verhuurconstructie.
Eerst financiële gevolgen controleren
Voor geïnteresseerde gastgezinnen is het daarom verstandig om niet uitsluitend naar de maandelijkse 150 of 220 euro te kijken.
De totale situatie is belangrijker.
Hoeveel extra kosten verwacht je daadwerkelijk te maken? Welke afspraken worden gemaakt over boodschappen? Ontvang je huurtoeslag of andere inkomensafhankelijke regelingen? En hoe lang zal de logeerperiode waarschijnlijk duren?
Pas wanneer die vragen zijn beantwoord, ontstaat een realistisch beeld van de financiële gevolgen.
Onderaan de streep blijft weinig over
Voor één statushouder is de rekensom op basis van de genoemde gemiddelde kosten in ieder geval eenvoudig.
Tegenover 150 euro vergoeding staan naar schatting ongeveer 147,10 euro aan extra maandelijkse uitgaven.
Op papier resteert dan slechts 2,90 euro.
In werkelijkheid kan dat bedrag natuurlijk hoger of lager uitvallen.
De maandelijkse vergoeding moet daarom vooral worden gezien als tegemoetkoming in de kosten. Wie sinds 1 mei 2026 via de officiële regeling één statushouder tijdelijk in huis neemt, ontvangt 150 euro per maand. Bij twee of meer personen is dat 220 euro. Financieel rijk word je er dus niet van. Voor gastgezinnen zal de belangrijkste afweging vooral zijn of ze tijdelijk ruimte willen maken om iemand te helpen – en of dat binnen hun eigen financiële en persoonlijke situatie past.
