Onze gedachten zijn momenteel bij Saskia Noort (58) – Ze bevestigde dit schokkende nieuws

Schrijfster Saskia Noort staat bekend om haar scherpe pen, psychologische diepgang en het vermogen om menselijke emoties genadeloos bloot te leggen. In haar boeken schuwt ze geen donkerte, geen angst en geen innerlijke strijd. Nu laat ze zien dat die thema’s niet alleen op papier bestaan. In een openhartig interview met LINDA. vertelt Saskia dat ze in een diepe depressie belandde nadat haar kinderen het huis verlieten. Een periode die haar volledig uit balans bracht en waarin ze het gevoel had dat ze opnieuw moest leren leven.

Een afscheid dat veel groter bleek dan verwacht

Voor veel ouders is het moment waarop kinderen uit huis gaan een mijlpaal. Een overgang naar meer vrijheid, rust en tijd voor zichzelf. In Saskia’s omgeving werd dat ook zo beleefd. Vriendinnen spraken enthousiast over lege kamers, spontane uitstapjes en het herontdekken van zichzelf. Voor Saskia was het tegenovergestelde waar.

“Ik vond het verschrikkelijk,” vertelt ze zonder omwegen. “Echt een gigantisch r0uwproces.” Waar anderen opluchting voelden, ervoer zij vooral leegte. Jarenlang draaide haar leven om haar kinderen. Dag en nacht was ze moeder, verantwoordelijk, betrokken, aanwezig. En dan ineens is die rol niet meer dagelijks nodig.

“Eigenlijk ben je twintig jaar lang continu met die kinderen bezig,” zegt ze. “En dan zijn ze opeens weg.” Dat abrupte einde van een levensfase raakte haar dieper dan ze ooit had verwacht.

In een depressieve periode terechtgekomen

Wat begon als verdriet, groeide uit tot iets zwaarders. Saskia vertelt dat ze in een diepe depressie belandde. Niet zomaar een sombere periode, maar een toestand waarin alles zijn kleur verloor en het dagelijks leven zwaar voelde.

“Ik raakte er echt in weg,” zegt ze. “Ik moest opnieuw leren leven.” Het klinkt bijna alsof ze haar eigen personage was geworden: iemand die zijn vaste houvast kwijt is en opnieuw betekenis moet vinden.

Wat haar vooral verbaasde, was hoe weinig aandacht er is voor dit moment in het leven van ouders. Het zogeheten lege-nest-syndroom wordt vaak luchtig besproken, alsof het vanzelf wel overgaat. Saskia ziet dat anders.

“Ik vind dat het enorm wordt onderschat,” zegt ze. “Het is niet zomaar een fase. Het is r0uw. Je neemt afscheid van een rol die je identiteit mede heeft bepaald.”

Waarom het zo hard aankomt

Voor Saskia Noort is moederschap altijd meer geweest dan een onderdeel van haar leven. Het was een kern. Iets wat structuur gaf, richting en betekenis. Dat maakte het verlies ervan des te ingrijpender.

Ze herkent zich niet in het beeld van de ouder die opgelucht ademhaalt wanneer de kinderen uit huis zijn. Integendeel: het voelde alsof er iets fundamenteels werd weggenomen.

Juist omdat haar omgeving het anders beleefde, voelde ze zich soms ook onbegrepen. Wanneer vriendinnen enthousiast vertelden over hun nieuwe vrijheid, kon zij daar niet in mee. Dat vergrootte het gevoel van isolement.

Een hond als pleister op de wond

Om het gemis enigszins op te vangen, nam Saskia snel een hond in huis. Een bewuste keuze. Iets om voor te zorgen, om structuur aan te geven en om niet alleen te zijn in huis.

Ze vertroetelt het dier volledig, vertelt ze. De hond bracht ritme, beweging en gezelschap. Toch erkent ze dat het het gemis van haar kinderen niet volledig kan vervangen.

Een hond is geen kind, hoe lief ook. Het biedt troost, maar geen antwoord op de diepere vraag: wie ben je, als de rol van moeder verandert?

Moeder zijn blijft het mooiste

Ondanks de pijn spreekt Saskia met grote liefde over het moederschap. Ze noemt het zonder aarzeling “het leukste” wat haar ooit is overkomen. Die uitspraak maakt duidelijk hoe diep die band zit.

Het feit dat het afscheid zo zwaar was, is voor haar juist het bewijs van hoe belangrijk die jaren zijn geweest. Ze kijkt met trots terug, niet met spijt.

En ze kijkt ook vooruit. Saskia hoopt ooit oma te mogen worden. Niet omdat dat het gemis oplost, maar omdat het opnieuw een vorm van verbondenheid en zorg kan brengen. Een nieuwe rol, in een andere fase van het leven.

Vrijgezel en de zoektocht naar verbinding

Naast het gemis van haar kinderen is Saskia ook open over haar vrijgezelle leven. Ze heeft eerder verteld dat daten niet vanzelfsprekend voor haar is. Dat bleek zelfs op een onverwachte manier, toen ze verbannen werd van Tinder.

In een interview met De Telegraaf vertelde ze daar vorig jaar over. Ze mocht nooit meer op de app, omdat men dacht dat haar profiel nep was. Vermoedelijk had iemand zich voor haar uitgegeven, iets wat vaker gebeurt bij bekende personen.

“Dat doen mensen gewoon,” zei ze daar nuchter over. De situatie liep zelfs zo uit de hand dat de p0litie haar een keer belde. Het is een absurd verhaal, maar ook tekenend voor hoe lastig het kan zijn om als bekende vrouw normaal te daten.

Succesvol, maar niet onaantastbaar

Wat haar verhaal extra krachtig maakt, is dat Saskia Noort professioneel gezien enorm succesvol is. Ze is een van de meest gelezen thrillerschrijvers van Nederland. Haar boeken zijn vertaald, verfilmd en internationaal uitgebracht.

Titels als Terug naar de kust en Nieuwe Buren groeiden uit tot grote publieksfavorieten. Nieuwe Buren werd niet alleen verfilmd in Nederland en Frankrijk, maar kreeg ook een Engelstalige bewerking onder de titel The Couple Next Door. Onlangs ging bovendien de theatervoorstelling in première.

Toch laat haar verhaal zien dat succes geen schild is tegen persoonlijke crises. Creativiteit, erkenning en roem bieden geen garantie tegen verdriet of depressie. Integendeel: juist mensen die diep voelen, kunnen hard geraakt worden wanneer hun leven verandert.

Schrijven als spiegel van het leven

Wie Saskia’s werk kent, ziet parallellen. Haar personages worstelen vaak met verlies, identiteitsvragen en verborgen emoties. Achter ogenschijnlijk stabiele levens schuilt bij haar altijd een breuklijn.

Het is verleidelijk om te denken dat haar eigen ervaringen die thematiek voeden. Al zegt ze daar zelf weinig expliciet over, het interview laat zien hoe dicht haar werk en haar leven soms bij elkaar liggen.

Een verhaal dat herkenning biedt

Met haar openheid hoopt Saskia Noort ook iets los te maken bij anderen. Niet iedereen praat makkelijk over dit soort gevoelens. Het lege nest wordt vaak gebagatelliseerd, terwijl het voor veel ouders een existentiële overgang is.

Door te benoemen dat zij in een diepe depressie terechtkwam, geeft ze woorden aan iets wat velen misschien voelen, maar niet durven uitspreken. Dat maakt haar verhaal niet alleen persoonlijk, maar ook maatschappelijk relevant.

Opnieuw leren leven

De kern van haar verhaal is misschien wel deze zin: “Ik moest opnieuw leren leven.” Het vat samen wat er gebeurt wanneer een levensfase eindigt en een nieuwe nog geen vorm heeft.

Het vraagt tijd, mildheid en soms hulp om daarin een weg te vinden. Saskia’s verhaal laat zien dat die zoektocht niet zwak is, maar menselijk.

Ze staat er nog middenin, maar door erover te praten, zet ze een stap. Voor zichzelf, en misschien ook voor anderen die zich in haar herkennen.