Algemeen
Pandora-kijkers gaan helemaal los en zeggen hetzelfde over de laatste aflevering
De verwachtingen waren hooggespannen, maar de eerste aflevering van Pandora heeft bij veel kijkers vooral verbazing en teleurstelling opgeroepen. De gloednieuwe spelshow ging vanavond in première op RTL 4 en werd vooraf aangekondigd als een spannend, psychologisch spel vol verleiding, macht en morele dilemma’s. In de praktijk bleek het publiek echter allesbehalve onder de indruk. Op sociale media werd het programma binnen enkele minuten na de start genadeloos gefileerd.
Grote belofte, hoge verwachtingen
RTL 4 zette met Pandora duidelijk in op een prestigieuze zaterdagavondshow. Het concept klinkt op papier aantrekkelijk: twaalf bekende Nederlanders die elkaar te slim af proberen te zijn in een spel dat losjes is geïnspireerd op Griekse mythologie. De iconische Doos van Pandora fungeert daarbij als symbool voor verleiding en gevaar. Elke keuze kan voordelen opleveren, maar ook leiden tot uitschakeling. De uiteindelijke inzet: een prijzenpot van 50.000 euro.
De presentatie is in handen van Ruben Nicolai, een van de meest ervaren en herkenbare gezichten van de Nederlandse televisie. Met zijn jarenlange ervaring in spel- en entertainmentprogramma’s leek hij een veilige keuze voor dit nieuwe format. Alles bij elkaar genomen leek Pandora op voorhand een solide mix van strategie, psychologie en spektakel.
BN’ers, strategie en mythologie
Zoals bij veel commerciële spelshows koos RTL opnieuw voor een cast die volledig bestaat uit bekende Nederlanders. Volgens de makers zouden juist die bekende gezichten zorgen voor extra spanning, omdat kijkers denken te weten hoe deze mensen in elkaar zitten. Bondjes, verraad, morele dilemma’s en strategische keuzes moesten de kern vormen van het spel.
De opdrachten en dilemma’s zijn geïnspireerd op figuren en verhalen uit de Griekse mythologie. Denk aan macht, hoogmoed, verleiding en straf. In theorie biedt dat veel ruimte voor dramatische momenten en psychologische spanning. In de praktijk vonden veel kijkers dat deze mythologische laag nauwelijks tot zijn recht kwam en vooral als decor diende voor eindeloze gesprekken.
“Veel praten, weinig spanning”
Al snel na de start van de uitzending stroomden de reacties op X (voorheen Twitter) binnen. De toon was opvallend eensgezind. Waar kijkers hadden gehoopt op een dynamische, spannende spelshow, kregen ze volgens eigen zeggen vooral “veel gelul en weinig actie”.
Een veelgehoorde klacht is het tempo. Kijkers vinden het programma traag, langdradig en te veel gericht op praten. Gesprekken tussen kandidaten, voice-overs en uitleg stapelen zich op, terwijl concrete actie volgens velen uitblijft. “Slaapverwekkend” is een woord dat meerdere keren terugkomt in reacties.
Ook de montage krijgt kritiek. Verschillende kijkers geven aan dat gesprekken door elkaar heen worden gemonteerd, waardoor het overzicht ontbreekt en de spanning niet wordt opgebouwd. In plaats van meeslepende televisie ervaren zij een rommelige wirwar van praatjes en strategisch overleg.
Weer dezelfde gezichten
Een andere veelgenoemde ergernis is de keuze voor opnieuw een volledig BN’er-cast. Voor een deel van het publiek voelt dat inmiddels als een uitgekauwd recept. Spelletjes doen, bondjes sluiten, elkaar wantrouwen en verraden: volgens critici hebben ze dit alles al talloze keren gezien in andere programma’s.
De vraag waarom er niet eens gekozen wordt voor onbekende deelnemers, wordt regelmatig gesteld. Veel kijkers denken dat juist onbekenden authentieker reageren en minder bezig zijn met hun imago. Bij bekende Nederlanders leeft bij sommigen het gevoel dat alles berekend is en dat echte emoties ontbreken.
Ruben Nicolai onder vuur
Hoewel de kritiek vooral gericht is op het format, blijft ook presentator Ruben Nicolai niet volledig buiten schot. Sommige kijkers geven aan “weer Ruben” te zien en suggereren dat hij inmiddels in te veel programma’s tegelijk te zien is. Dat gevoel van overexposure zorgt ervoor dat zijn aanwezigheid niet bijdraagt aan vernieuwing, maar juist aan voorspelbaarheid.
Tegelijkertijd zijn er ook kijkers die benadrukken dat Nicolai hier weinig aan kan doen. Zij wijzen erop dat het vooral het concept en de uitwerking zijn die tekortschieten, niet de presentatie zelf. Toch is het duidelijk dat zijn naam voor sommige kijkers geen extra reden meer is om te blijven hangen.
Een format dat moet groeien?
Niet iedereen is volledig negatief. Een kleine groep kijkers geeft aan dat het programma wellicht tijd nodig heeft om op gang te komen. De eerste aflevering zou vooral bedoeld zijn om de kandidaten en het spelmechanisme te introduceren. Volgens hen kan de spanning in latere afleveringen alsnog toenemen, wanneer de bondjes steviger worden en de belangen groter.
Toch overheerst op dit moment scepsis. Meerdere reacties voorspellen dat Pandora een eendagsvlieg zal blijken. Met slechts zes afleveringen in het eerste seizoen krijgt het programma bovendien weinig tijd om zich te herstellen van een matige start.
Zaterdagavond onder druk
De zaterdagavond is traditioneel een belangrijk moment voor grote familieshows. Concurrentie is er volop, niet alleen van andere zenders, maar ook van streamingdiensten. Kijkers zijn kritischer dan ooit en haken snel af als een programma hen niet direct weet te grijpen.
Pandora lijkt volgens veel reacties precies daar de plank mis te slaan. In plaats van spanning en sensatie krijgen kijkers een programma dat volgens hen te veel uitlegt, te weinig verrast en te langzaam op gang komt. Dat is een risico, zeker in een tijd waarin de aandachtsspanne van het publiek korter is dan ooit.
Hoe nu verder?
De grote vraag is of RTL 4 en de makers de kritiek ter harte nemen. Omdat de afleveringen al zijn opgenomen, is inhoudelijke bijsturing beperkt mogelijk. Wel zal moeten blijken of de spanning in volgende afleveringen daadwerkelijk toeneemt en of kijkers bereid zijn het programma nog een kans te geven.
Voorlopig staat Pandora gepland op zaterdagavond om 20.00 uur bij RTL 4. Wie de uitzending heeft gemist, kan deze terugkijken via Videoland, al is daarvoor wel een abonnement nodig. Vooruitkijken is niet mogelijk, wat betekent dat kijkers elke week opnieuw moeten beslissen of ze inschakelen.
Conclusie: valse start of groeiproces?
De eerste aflevering van Pandora heeft duidelijk geen onverdeeld enthousiasme opgeleverd. Integendeel: de reacties zijn opvallend kritisch en soms ronduit hard. “Saai”, “traag” en “niet vernieuwend” zijn woorden die het sentiment goed samenvatten.
Of Pandora zich weet te herpakken, zal de komende weken moeten blijken. Eén ding is zeker: met zo’n uitgesproken ontvangst ligt de lat nu nóg hoger. De doos van Pandora is geopend, maar voor veel kijkers kwam er vooral verveling uit tevoorschijn.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.