Algemeen
Geert Wilders woest om bizarre video: ‘Allemaal het land uit!’
PVV-leider Geert Wilders heeft zich in scherpe bewoordingen uitgelaten over incidenten rond de jaarwisseling. Aanleiding vormen beelden die op sociale media circuleren en waarop jongeren te zien zijn bij het Nationaal Monument in Amsterdam, terwijl zij zwaaien met een Syrische vlag. De video riep veel reacties op en leidde tot een fel statement van Wilders, die zijn ongenoegen via X (voorheen Twitter) uitte.
Beelden die emoties losmaken
De beelden verspreidden zich in korte tijd en werden duizenden keren bekeken en gedeeld. Te zien is hoe een groep jongeren zich manifesteert op een plek die voor veel Nederlanders symbool staat voor nationale herdenking en gezamenlijke geschiedenis. Voorstanders van vrijheid van meningsuiting wijzen erop dat vlaggen en symbolen in de openbare ruimte vaker worden getoond, maar critici vinden het moment en de locatie ongepast. Het is precies die spanning die de discussie voedt en die Wilders aangreep om zijn boodschap kracht bij te zetten.
Felle reactie van Wilders
Wilders reageerde boos op de video en gebruikte scherpe taal om zijn afkeuring duidelijk te maken. In zijn bericht koppelde hij het voorval direct aan zijn standpunten over immigratie en integratie. Volgens hem laat het incident zien dat er grenzen zijn overschreden. Hij pleitte opnieuw voor een streng beleid en stelde dat dergelijke uitingen niet passen bij wat hij ziet als Nederlandse waarden.
De toon van zijn berichten was onmiskenbaar fel en polariserend. Dat riep niet alleen bij zijn achterban bijval op, maar leidde ook tot stevige kritiek van tegenstanders, die vinden dat hij groepen over één kam scheert en het debat verder op scherp zet.
Jaarwisseling onder spanning
De uitspraken van Wilders kwamen niet los te staan van de bredere context van een onrustige jaarwisseling. In meerdere steden werden incidenten gemeld waarbij de sfeer grimmig werd. In onder meer Breda, Den Haag en Amersfoort werden vernielingen aangericht en ontstonden confrontaties met ordehandhavers. Beelden van brandende objecten en rondvliegend vuurwerk deden snel de ronde.
Volgens betrokken organisaties was het een van de meest gespannen jaarwisselingen in jaren. De combinatie van vuurwerk, alcohol en groepsdruk zorgde op verschillende plekken voor situaties die uit de hand liepen. Die achtergrond maakt dat reacties, zoals die van Wilders, bij een deel van het publiek extra weerklank vinden.
Tweede bericht: nog scherpere woorden
Na zijn eerste tweet volgde al snel een tweede, waarin Wilders zijn frustratie verder liet blijken. Daarbij verwees hij naar beelden uit Breda, waar jongeren vuurwerk richting ordehandhavers gooiden. In krachtige bewoordingen riep hij op tot harde maatregelen en wees hij wat hij ziet als structurele problemen aan. Zijn taalgebruik zorgde opnieuw voor verdeeldheid: voor sommigen verwoordde hij wat zij denken, voor anderen ging hij veel te ver.
Slachtoffers en schade
De jaarwisseling kende ook een zware menselijke tol. In Nijmegen kwam een minderjarige om het leven door een vuurwerkongeval. In Aalsmeer verloor een 38-jarige man het leven. Daarnaast raakten tientallen mensen gewond, onder wie veel omstanders.
In Rotterdam werden in een gespecialiseerd oogcentrum veertien patiënten behandeld voor ernstig oogletsel, vaak veroorzaakt door rondvliegende vuurwerkresten. Opvallend was dat een groot deel van de slachtoffers minderjarig was en zelf geen vuurwerk afstak. Die cijfers zorgden voor hernieuwde discussies over vuurwerkbeleid en veiligheid tijdens de jaarwisseling.
Grote brand in Amsterdam
Naast persoonlijk leed was er ook materiële schade. In Amsterdam brak kort na middernacht een grote brand uit in de Vondelkerk. Het gebouw raakte zwaar beschadigd; delen van het dak en de toren stortten in. De oorzaak van de brand was op het moment van schrijven nog niet vastgesteld, maar het incident droeg bij aan het beeld van een chaotische nacht.
Politiek debat laait op
Wilders gebruikte de gebeurtenissen om opnieuw aandacht te vragen voor wat hij omschrijft als een fundamenteel probleem in Nederland. Hij stelde dat de incidenten geen op zichzelf staande gebeurtenissen zijn, maar passen in een patroon dat volgens hem al langer zichtbaar is. Daarbij richtte hij zich niet alleen op de beelden uit Amsterdam, maar ook op eerdere incidenten in andere steden.
Zijn uitspraken leidden tot felle reacties vanuit andere politieke partijen en maatschappelijke organisaties. Critici waarschuwden dat het gebruik van generaliserende taal de tegenstellingen vergroot en het moeilijker maakt om gezamenlijk oplossingen te vinden. Zij pleiten juist voor nuance, dialoog en gerichte maatregelen tegen overlast, los van afkomst of religie.
Syriërs bezetten ons nationale monument in Amsterdam.
Stuur ze allemaal terug naar Syrië!
***
Syrians overtake our national monument in Amsterdam.
Send them all back to Syria!pic.twitter.com/wAG9eVQLNw
— Geert Wilders (@geertwilderspvv) January 2, 2026
Verdeelde reacties op sociale media
Op sociale media ontstond een fel debat. Onder de berichten van Wilders verschenen duizenden reacties. Een deel van de gebruikers sprak steun uit en vond dat hij “zegt waar het op staat”. Anderen veroordeelden zijn woorden en noemden ze polariserend en kwetsend. Ook werd gewezen op het belang van feiten en het onderscheid tussen individuen en groepen.
Opvallend is dat de discussie zich niet alleen richtte op de inhoud van de uitspraken, maar ook op de rol van sociale media zelf. Veel mensen vroegen zich af of korte, felle berichten bijdragen aan oplossingen, of juist olie op het vuur gooien in een toch al beladen debat.
Breder gesprek over samenleven
De gebeurtenissen rond de jaarwisseling en de reacties daarop raken aan een groter vraagstuk: hoe ga je als samenleving om met spanningen, symbolen en grenzen? Het incident bij het Nationaal Monument wordt door sommigen gezien als provocatie, door anderen als uiting van identiteit. Het antwoord op die vraag verschilt sterk per perspectief.
Wat vaststaat, is dat de combinatie van incidenten, slachtoffers en politieke reacties het gesprek over veiligheid, integratie en vrijheid opnieuw heeft aangewakkerd. De komende weken zal duidelijk worden hoe dit debat zich verder ontwikkelt, zowel in de politiek als in de samenleving.
Een beladen start van het nieuwe jaar
De jaarwisseling markeerde voor veel Nederlanders niet alleen het begin van een nieuw jaar, maar ook het startpunt van een hernieuwde discussie over samenleven in een diverse samenleving. De uitspraken van Geert Wilders hebben dat gesprek verder aangejaagd. Of ze leiden tot concrete beleidsveranderingen of vooral tot verhitte debatten, zal de tijd moeten uitwijzen. Eén ding is duidelijk: de beelden en woorden van deze nacht blijven nog wel even rondzingen.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.