Roy Oude Rikerink, bekend van
het indrukwekkende programma Over Mijn Lijk, heeft deze week belangrijk nieuws
gedeeld over zijn gezondheid. De 34-jarige Roy, die zeven jaar
geleden de diagnose hersentumor kreeg, liet zich afgelopen maandag
samen met zijn vrouw Annick onderzoeken in het Erasmus MC in
Rotterdam. De uitslag van dat bezoek heeft hij inmiddels zelf
gedeeld via sociale media. Het was een spannende en zenuwslopende
dag, maar gelukkig konden Roy en Annick met een opgelucht hart weer
huiswaarts keren.
Deelname aan Over Mijn Lijk
Roy werd in heel Nederland
bekend toen hij in 2019 deelnam aan Over Mijn Lijk, het televisieprogramma van BNNVARA en
Tim Hofman. In dit programma volgde Tim jongeren die te horen
hebben gekregen dat ze ongeneeslijk z!ek zijn en niet lang meer te
leven hebben. Roy was een van de deelnemers die de kijkers recht in
het hart wist te raken. Zijn openheid, zijn veerkracht en vooral de
liefdevolle band met zijn vrouw Annick en zoontje Scott maakten
diepe indruk. Samen lieten ze zien hoe je ondanks de zwaarste
boodschap nog steeds kunt kiezen voor leven, liefde en hoop.
In het programma vertelde Roy
over de impact van de diagnose op zijn leven. Hij kreeg de
hersentumor op jonge leeftijd en wist meteen dat het zijn toekomst
compleet op zijn kop zou zetten. Toch weigerde hij zich er volledig
door te laten leiden. In plaats daarvan koos hij ervoor om elke dag
bewust te leven en alles eruit te halen wat nog wél mogelijk was.
Samen met Annick en hun zoon Scott probeerde hij van elk moment
iets moois te maken.
Hersentumor: een diagnose die
alles verandert
Het is inmiddels zeven jaar
geleden dat bij Roy een hersentumor werd ontdekt. Een diagnose die
meteen duidelijk maakte: genezen zou niet meer mogelijk zijn. In de
jaren die volgden heeft Roy geleerd te leven met die boodschap. De
tumor is er, hij zal niet verdwijnen, maar zolang hij niet groeit,
is er ruimte om te blijven genieten van het leven. Toch is die
onzekerheid altijd aanwezig. “Je weet niet hoe lang je nog hebt,”
vertelde Roy daar eerder over. “Maar je weet wél dat je alles op
alles moet zetten om er het mooiste van te maken.”
Goed nieuws uit
Rotterdam
Afgelopen maandag was zo’n
dag waarop de toekomst opnieuw even heel dichtbij kwam. Samen met
Annick reisde Roy af naar het Erasmus MC in Rotterdam, het
z!ekenhuis waar hij onder controle staat. Het was tijd voor een
nieuwe scan, een nieuwe check om te kijken hoe de tumor zich
ontwikkeld had. Zenuwen? Die waren er zeker. Annick schreef op
Instagram: “Het is altijd een spannende dag. Je weet dat er veel op
het spel staat.”
Maar gelukkig hadden ze na
afloop reden tot opluchting. Annick deelde het goede nieuws meteen
met hun volgers. “Goed nieuws,” schreef ze bij een foto van Roy die
lachend op een bankje voor het Erasmus MC zit en zijn duim
opsteekt. “De tumor is niet gegroeid.” Een zinnetje dat zoveel zegt
– en tegelijk zoveel rust geeft. “Wat zijn we dankbaar dat we deze
zenuwslopende dag mogen afsluiten met zulk positief nieuws,” voegde
Annick eraan toe.
Verdrietige momenten
Dat Roy en Annick dit nieuws
zo intens beleven, heeft ook te maken met de moeilijke gesprekken
die ze de afgelopen periode moesten voeren. Hun zoontje Scott,
inmiddels oud genoeg om dingen beter te begrijpen, weten ze
inmiddels ook wat er speelt. “Vanmorgen tijdens het uitzwaaien was
Scott verdrietig,” schreef Annick daarover. “Op dat moment beseften
we ons des te meer: we hebben nu een kind thuis dat echt begrijpt
wat er speelt.”
Voor Roy en Annick was dat
een van de moeilijkste beslissingen tot nu toe. Hoe leg je aan een
kind uit dat papa z!ek is, dat er geen genezing meer mogelijk is?
Het zijn vragen waar geen handleiding voor bestaat. Maar zoals ze
altijd samen alles aanpakken, gingen ze ook dit gesprek met liefde
en eerlijkheid aan. “We wilden hem niet langer in een wereld laten
leven waarin hij misschien dingen aanvoelde, maar het niet mocht
weten,” zei Annick daarover. “Hij verdient de waarheid, hoe
moeilijk ook.”
Lichtpuntjes en moed
Het mooie nieuws dat de tumor
niet gegroeid is, geeft het gezin nu wat lucht. Even kan de angst
opzij. Even mogen ze ademen en het leven vieren zoals ze dat altijd
samen hebben gedaan. Annick schreef het prachtig: “Nu alles laten
bezinken, de afgelopen periode verwerken en dan: leven.” Want dat
is wat Roy en Annick steeds opnieuw proberen te doen. Niet focussen
op de dingen die niet meer kunnen, maar juist op de dingen die er
nog wél zijn. Van kleine geluksmomentjes tot grote dromen, die nog
steeds mogen bestaan.
Tegelijk weten ze ook dat dit
soort goede berichten tijdelijk zijn. De z!ekte blijft een schaduw,
altijd op de achtergrond. Maar het maakt de liefde en de
verbondenheid in hun gezin alleen maar sterker. Ze koesteren de
goede dagen, en proberen er samen alles uit te halen wat erin
zit.
Een voorbeeld voor velen
Roy’s verhaal raakt veel
mensen. Hij en Annick laten zien dat zelfs in de donkerste tijden
lichtpuntjes te vinden zijn. Dat het oké is om bang te zijn, om
verdrietig te zijn, maar dat het óók oké is om hoopvol te blijven.
Hun reis, met alle pieken en dalen, laat zien hoe belangrijk het is
om elkaar vast te houden en niet op te geven.
Via Instagram delen ze
regelmatig updates, niet omdat ze graag in de schijnwerpers staan,
maar omdat ze weten hoe belangrijk het is om dit verhaal te
vertellen. Ze willen laten zien dat je niet alleen bent als je
geconfronteerd wordt met k*nker. Dat het leven nog steeds waardevol
kan zijn, zelfs als je weet dat het eindig is. En dat er altijd
ruimte is voor liefde, voor mooie momenten, voor samen zijn.
Dankbaarheid
In de reacties op het bericht
over de goede uitslag stroomden de steunbetuigingen binnen.
Honderden mensen lieten weten hoe blij ze waren voor Roy en Annick,
hoe ze hen een periode van rust en geluk toewensen. Het is een
klein voorbeeld van hoeveel warmte en medeleven er is voor dit
gezin.
Roy zelf blijft ondanks alles
opvallend positief. Hij zei daarover eerder: “Je leert de kleine
dingen zoveel meer te waarderen. Een kop koffie in de zon, een
knuffel van Scott, een grapje van Annick. Dat is waar het om
draait.”
Wat de toekomst brengt, weet
niemand. Maar voor nu vieren Roy, Annick en Scott dit kleine, grote
nieuws. De tumor is niet gegroeid. En dat betekent dat ze nog even
verder mogen dromen, nog even verder mogen leven. Samen, in liefde
en in hoop.
Hun verhaal is een
herinnering voor ons allemaal: dat gezondheid niet vanzelfsprekend
is. Dat we de mooie momenten moeten koesteren. En dat er altijd
licht kan schijnen, ook in de moeilijkste tijden.
