Algemeen
Ken jij Ruud uit Big Brother nog? Zo ziet hij er nu uit
Ruud Benard, de iconische ‘knuffelkoning’ uit Big Brother, is na 25 jaar een stuk rustiger geworden. De 69-jarige Brabander, die ooit heel Nederland in zijn greep hield met uitspraken als ‘lekker knuffelen’ en ‘laat je niet gek maken’, leidt tegenwoordig een rustig bestaan. Ondanks zijn roemrijke verleden is Ruud, zoals hij zelf zegt, nu uitgeknuffeld.
Van Big Brother-held naar een rustig leven in Breda
Ruud Benard betrad 25 jaar geleden het Big Brother-huis als een energieke en markante veertiger. Zijn charisma en unieke uitspraken maakten hem een publiekslieveling. Hoewel hij nét niet de winnaar werd van de eerste editie, werd hij dankzij zijn persoonlijkheid een van de meest herkenbare gezichten van de show. Vandaag de dag geniet hij van zijn pensioen in een volkswijk in Breda, waar hij rust vindt in zijn tuin.
“Ik lees hier vaak de krant en kijk naar mijn planten. Soms zie ik insecten die door de tuin kruipen, dat geeft me een gevoel van rust,” vertelt Ruud in een interview met Omroep Brabant. Zijn rustige leven nu staat in schril contrast met de hectiek die volgde op zijn deelname aan Big Brother.
Herkenning en aandacht: een dubbel gevoel
Ruud wordt nog steeds herkend op straat. “Zelfs 25 jaar later weten mensen nog wie ik ben,” zegt hij. Zijn herkenbaarheid bracht onlangs een bijzondere situatie met zich mee. “Ik was laatst in de sauna in Schiedam, en ineens kwamen er een paar vrouwen helemaal hysterisch naar me toe. Ze sprongen naast me in het bubbelbad en begonnen te gillen. Het leek wel alsof het weer 1999 was.”
Hoewel hij deze aandacht soms als positief ervaart, kan het ook zwaar zijn. “Als mensen het op een leuke manier doen, vind ik het prima. Maar soms word ik er ook echt moe van. Het is alsof ik nooit gewoon Ruud kan zijn.”
De keerzijde van bekendheid
De roem die volgde op zijn deelname aan Big Brother had ook een schaduwkant. Ruud geeft toe dat zijn leven na de show niet altijd over rozen ging. “Na mijn deelname ging het helemaal mis. Ik heb veel geld verloren omdat ik de verkeerde mensen vertrouwde. Ze zagen me als een wandelende portemonnee en ik ben flink genaaid,” deelt hij openhartig.
Zijn persoonlijke leven werd ook getroffen. Zijn relatie liep na de show stuk en de constante aandacht werd hem te veel. “Ik heb vijf jaar niet normaal over straat kunnen lopen. Het leek wel alsof ik een soort Elvis Presley was. Vrouwen gooiden zich letterlijk aan mijn voeten. Het was complete waanzin.”
Een donkere periode
Ruud kreeg na de hectiek van Big Brother te maken met een zware depressie. “Er was een moment dat ik een hele week in bed lag. Op een gegeven moment barstte ik in huilen uit. Ik wist toen dat ik moest veranderen.” Het was een keerpunt in zijn leven. “Ik keek mezelf in de spiegel aan en dacht: ‘Ruud, je moet nu iets gaan doen.’ Vanaf dat moment begon ik langzaam de draad weer op te pakken.”
Gelukkig mens
Tegenwoordig kijkt Ruud met een nuchtere blik terug op zijn leven. Hij heeft geleerd om rust te vinden in de kleine dingen en is tevreden met waar hij nu staat. “Ik ben al een tijd een gelukkig mens. Het heeft even geduurd, maar ik heb mijn plek gevonden.”
Toch heeft hij geen spijt van zijn deelname aan Big Brother. “Het heeft me veel gebracht, maar ik zou het niet opnieuw doen. De prijs die je betaalt, is simpelweg te hoog.”
Big Brother: een tijdloos fenomeen
Ruud blijft een van de meest iconische deelnemers van Big Brother. De show heeft zijn leven op zowel positieve als negatieve manieren veranderd. Het programma mag dan inmiddels meerdere generaties aan kijkers hebben vermaakt, voor Ruud blijft het een hoofdstuk dat hij niet meer zou herhalen.
Met zijn verhalen over roem, valkuilen en herstel is Ruud een voorbeeld van hoe het leven zich altijd kan herstellen, zelfs na de meest hectische periodes. “Het draait uiteindelijk om rust, familie, en jezelf trouw blijven,” besluit hij.
Algemeen
André Hazes betreurt de naam van zijn zoontje: ´Had ik nooit mogen doen!´
André Hazes heeft een opvallende uitspraak gedaan in de podcast Real Talk. Hij deelt dat hij spijt heeft van de naamkeuze voor zijn zoon. Bij de geboorte van zijn zoon koos hij ervoor om hem te vernoemen naar zichzelf en zijn vader. Nu blikt hij terug op deze keuze met gemengde gevoelens.
Een naam als cadeau én vloek
“De naam André Hazes is het grootste cadeau dat ik ooit heb gekregen, maar het is ook een vloek,” vertelt André openhartig. Volgens hem brengt de naam een grote druk en hoge verwachtingen met zich mee. Dit geldt niet alleen voor hem, maar ook voor zijn zoon.
Schuldgevoelens over de naamkeuze
André geeft toe dat hij zich schuldig voelt over de druk die hij zijn zoon mogelijk heeft meegegeven. “Mijn zoon zal moeten omgaan met een vader én een bekende opa. Dat maakt de last op zijn schouders nog zwaarder,” zegt hij. Hij vraagt zich af of hij zijn zoon hiermee onbedoeld heeft benadeeld.
De trots achter de naam
Hoewel André spijt uit, geeft hij ook aan dat de keuze uit trots is gemaakt. “Het is een eerbetoon aan mijn vader en aan onze familie,” legt hij uit. Toch beseft hij nu dat trots alleen niet genoeg reden is om zo’n grote verantwoordelijkheid door te geven.
De verwachting van traditie
De zanger maakt zich zorgen over wat er gebeurt als zijn zoon in zijn voetsporen wil treden. “Dezelfde naam zorgt voor vergelijkingen en verwachtingen die bijna niet te overtreffen zijn,” vertelt André. Hij hoopt dat zijn zoon zich vrij voelt om zijn eigen keuzes te maken.
De druk van een bekende naam
André vergelijkt zijn situatie met die van zijn vader. “Ik had al moeite om mezelf los te maken van mijn vader. Voor mijn zoon wordt het nog lastiger, want hij heeft met twee generaties te maken.” Dit zet hem aan het denken over de lange termijnimpact van zijn beslissing.
Openheid over innerlijke strijd
Door deze gevoelens te delen, laat André zijn kwetsbare kant zien. Hij benadrukt dat het belangrijk is om na te denken over de gevolgen van naamkeuzes, vooral binnen bekende families. Zijn verhaal biedt een inkijkje in de keerzijde van bekendheid.
Een boodschap aan anderen
Met zijn woorden hoopt André dat anderen in soortgelijke situaties bewustere keuzes maken. “Ik wil dat mijn zoon trots kan zijn op wie hij is, zonder dat de naam hem belemmert,” zegt hij. Deze boodschap raakt een gevoelige snaar bij zijn luisteraars.
Erkenning van emoties
André’s bekentenis wordt door velen gezien als een moedige stap. Hij toont niet alleen trots, maar ook spijt en zelfreflectie. Dit maakt zijn verhaal menselijk en herkenbaar voor een breder publiek.