Algemeen
Artsen veronderstellen dat 8-jarige enkel last heeft van kiespijn – dan volgt een tragisch verloop wanneer zijn mond blijft opzwellen
Ethan Adams, een vrolijke jongen uit South Shields, Engeland, werd slechts een week na zijn negende verjaardag geconfronteerd met een zeldzame en d0delijke vorm van k*nker. Zijn ouders zijn vastbesloten ervoor te zorgen dat andere gezinnen niet hetzelfde vreselijke lot ondergaan als zij.
Ethan, wiens ouders hem beschreven als ondeugend maar met een
groot hart, kreeg op achtjarige leeftijd last van kiespijn. Bezorgd
brachten zijn ouders hem naar de tandarts, waar hij overstuur
raakte en zichzelf de schuld gaf omdat hij zijn tanden niet goed
had gepoetst.
In de mond van Ethan ontdekte de tandarts een zwelling, die
aanvankelijk werd gedacht als een tandinfectie. Maar tot hun
ontzetting bleef de zwelling groeien in plaats van af te nemen.
Na een bezoek aan het z!ekenhuis werd vastgesteld dat Ethan
tumoren in zijn hersenen en ruggengraat had. Het bleek dat hij leed
aan een zeldzame vorm van k*nker genaamd Rhabdomyosarcoom, waar
jaarlijks ongeveer 55 kinderen in het Verenigd Koninkrijk (25 in
Nederland) mee worden geconfronteerd. Deze k*nker ontwikkelt zich
in spierweefsel en kan zich manifesteren als zwellingen of knobbels
op verschillende delen van het lichaam.
Verdere tests onthulden dat de k*nker zich had verspreid naar
Ethan’s longen en beenmerg. Ondanks behandelingen met chem0therapie
en radiotherapie, kon zijn leven niet worden gered. Negen maanden
na de diagnose 0verleed Ethan, slechts een week na zijn negende
verjaardag.
Zijn vader, Mark, bekritiseerde de behandelingsopties als
verouderd en beschamend. In hun streven om een verschil te maken,
hebben Ethan’s ouders Ethan’s Arc opgericht, een inzamelingsactie
om onderzoek naar deze zeldzame vorm van kinderk*nker te
bevorderen.
Ze willen voorkomen dat andere gezinnen dezelfde tragedie moeten
doormaken als zij. De ouders hopen dat hun inspanningen zullen
bijdragen aan het verbeteren van de behandelingsopties voor
kinderen met k*nker.
In het Verenigd Koninkrijk is na de tragische d00d van Ethan de
financiering van kinderk*nkeronderzoek in het parlement ter
discussie gesteld, waarbij sommigen beweren dat er te weinig
middelen worden toegewezen aan dit onderzoek.
De ouders van Ethan roepen op tot steun voor het
Kinderk*nkerfonds en Ethan’s herdenkingsfonds om ervoor te zorgen
dat minder kinderen en hun families de pijn en het verdriet van
deze vreselijke z!ekte hoeven te ervaren. Rust in vrede, Ethan.
Moge er een dag komen waarop geen kinderen meer aan deze vreselijke
z!ekte hoeven te sterven.
De hartverscheurende ervaring van Ethan en zijn familie heeft de
aandacht gevestigd op het belang van meer middelen en onderzoek
voor kinderk*nker. Het verlies van deze jonge ziel heeft ouders,
wetgevers en medische professionals aangespoord om zich meer in te
zetten voor het begrijpen en behandelen van zeldzame vormen van
k*nker bij kinderen.
De ouders van Ethan hebben zich vastberaden ingezet om fondsen
te werven en bewustzijn te creëren voor Rhabdomyosarcoom en
kinderk*nker in het algemeen. Ze willen ervoor zorgen dat geen
enkele ouder meer geconfronteerd wordt met de hulpeloosheid en het
verdriet dat zij hebben moeten doorstaan.
Het Kinderk*nkerfonds speelt een cruciale rol bij het
ondersteunen van families die te maken krijgen met kinderk*nker, en
het stimuleren van onderzoek om effectievere behandelingen te
vinden. Donaties aan dit fonds kunnen een aanzienlijke impact
hebben op het leven van kinderen en hun gezinnen die worden
getroffen door deze verwoestende z!ekte.
Deze trieste gebeurtenis heeft ook geleid tot een bredere
discussie over de toewijzing van financiële middelen voor
kinderk*nkeronderzoek. Sommige waarnemers beweren dat er niet
genoeg wordt geïnvesteerd in het begrijpen en behandelen van k*nker
bij kinderen, vooral als het gaat om zeldzame vormen zoals
Rhabdomyosarcoom.
Het verhaal van Ethan herinnert ons eraan dat er meer
inspanningen nodig zijn om te zorgen voor de gezondheid en het
welzijn van kinderen die worden geconfronteerd met deze ernstige
z!ekte. Zijn ouders hebben met moed en vastberadenheid gehandeld om
zijn nalatenschap levend te houden en anderen te helpen die met
vergelijkbare uitdagingen worden geconfronteerd.
Terwijl de wereld rouwt om het verlies van Ethan, kunnen we zijn
herinnering eren door te streven naar een betere toekomst waarin
kinderen niet langer het slacht0ffer worden van zeldzame en
d0delijke z!ekten zoals Rhabdomyosarcoom.
Het is een oproep tot actie om te zorgen voor meer middelen,
meer begrip en meer hoop voor kinderen en gezinnen overal ter
wereld die met deze strijd worden geconfronteerd.
De uitzending van Miljoenenjacht op Nieuwjaarsdag kreeg dit jaar een extra bijzonder karakter. Niet alleen omdat het traditiegetrouw dé televisiestart van het nieuwe jaar is, maar vooral omdat de felbegeerde PostcodeKanjer van 59,7 miljoen euro daadwerkelijk viel. Het moment zorgde voor kippenvel, tranen en ongeloof – zowel bij de winnaars in Tiel als bij de kijkers thuis.
Een straat die plotseling miljonair werd
De PostcodeKanjer kwam terecht in de Diderik Vijghstraat in Tiel, op postcode 4001 SG. In één klap veranderde het leven van meerdere huishoudens. Presentatoren Caroline Tensen, Nicolette van Dam, Gaston en Winston Gerschtanowitz trokken door de straat om het goede nieuws persoonlijk te brengen. Winston vatte het moment treffend samen met de woorden: “Levens worden veranderd!” En dat bleek geen overdreven uitspraak.
De PostcodeKanjer bestaat uit twee delen. De helft van het bedrag – 29,85 miljoen euro – wordt verdeeld onder de zogenoemde thuiswinnaars: deelnemers die meespelen met de winnende postcode én een lot hebben op hun eigen huisnummer. De andere helft is bestemd voor deelnemers uit dezelfde wijk die meespelen met alleen de wijkcode.
Bedragen die nauwelijks te bevatten zijn
Voor de thuiswinnaars in de Diderik Vijghstraat betekende dit dat zij per huishouden maar liefst 1.865.625 euro ontvingen. Een bedrag waar de meeste mensen normaal gesproken alleen maar over dromen. De reacties op straat spraken boekdelen: ongeloof, verbazing, tranen en soms zelfs stilte. Sommige bewoners moesten even gaan zitten voordat het besef langzaam indaagde.
Voor de wijkcodewinnaars volgt het nieuws later. Volgende week organiseert de Postcode Loterij een bijeenkomst in de wijk, waar bekend wordt gemaakt hoeveel zij precies ontvangen. Dat kan per deelnemer verschillen, afhankelijk van het aantal meespelende loten in de wijk. De spanning blijft dus nog even hangen.
Emotionele momenten op televisie
De uitreiking van de prijzen zorgde voor een van de meest ontroerende afleveringen van Miljoenenjacht in jaren. Kijkers zagen bewoners die hun handen voor hun mond sloegen, elkaar omhelsden of stilletjes een traan wegpinkten. Voor sommigen betekende de winst financiële zekerheid na jaren van hard werken, voor anderen het eindelijk kunnen realiseren van een grote droom.
Een bijzonder moment was dat meerdere winnaars aangaven met het geld eindelijk een reis te kunnen maken naar de Molukken, iets wat voor hen al jaren op de wensenlijst stond maar financieel niet haalbaar was. Zulke verhalen maakten duidelijk dat het hier niet alleen om geld gaat, maar om mogelijkheden, rust en toekomstperspectief.
Sociale media ontploffen van positiviteit
Op sociale media, met name op X, stroomden de reacties massaal binnen. Opvallend was hoe positief en warm de toon was. Waar loterijwinsten soms ook jaloezie oproepen, overheerste dit keer vooral het gevoel dat het geld “goed terecht is gekomen”.
Een kijker schreef:
“Ik krijg gewoon tranen in
mijn ogen, wat is het goed terechtgekomen!”
Een ander reageerde: “Zo fijn
voor die mensen. Dit gun je iedereen.”
Weer iemand anders liet weten met vochtige ogen op de bank te
zitten en het programma ademloos te volgen.
Deze reacties laten zien dat Miljoenenjacht niet alleen draait om spanning en bedragen, maar ook om menselijkheid en gedeelde emotie. Het idee dat gewone mensen ineens zulke kansen krijgen, raakt blijkbaar een gevoelige snaar bij veel Nederlanders.
Miljoenenjacht als nieuwjaarstraditie
Dat Miljoenenjacht zo’n impact heeft, is niet nieuw. Het programma bestaat al sinds het jaar 2000 en is uitgegroeid tot een vaste waarde op Nieuwjaarsdag. Voor veel gezinnen hoort het koffertjesspel, de spanning in de studio en de uitreikingen in het land net zo bij 1 januari als oliebollen en goede voornemens.
De kracht van het programma zit in de combinatie van hoop, spanning en herkenbaarheid. Iedereen kan zich voorstellen hoe het zou zijn om opeens zo’n bedrag te winnen. En juist doordat de winnaars vaak heel gewoon en nuchter blijven, voelt het dichtbij.
Een nieuw begin voor Tiel
Voor de bewoners van de Diderik Vijghstraat markeert deze avond ongetwijfeld een nieuw hoofdstuk. Sommigen zullen hun hypotheek aflossen, anderen kiezen voor reizen, hulp aan familie of investeren in gezondheid en rust. Wat ze ook besluiten: de vrijheid om keuzes te maken is misschien wel het grootste cadeau.
De komende weken zal Tiel ongetwijfeld nog vaak genoemd worden als “die stad van de PostcodeKanjer”. Maar achter die titel schuilen vooral persoonlijke verhalen van mensen bij wie het leven in één avond een andere wending kreeg.
Ook wij feliciteren de winnaars
De golf aan positieve reacties laat zien dat deze winst niet alleen de betrokkenen raakt, maar ook iets losmaakt bij kijkers in het hele land. Het gevoel dat geluk soms écht onverwacht kan toeslaan, en dat het mensen gegund wordt.
Namens ons: van harte gefeliciteerd aan alle winnaars in Tiel en de wijk daaromheen. Moge deze winst niet alleen financieel, maar ook emotioneel een mooi en warm begin van het nieuwe jaar betekenen.