Algemeen
Baby voor de gek gehouden vanwege wit haar – jaren later is hij volledig gezond en gelukkig
Veel ouders genieten ervan om foto’s van hun pasgeboren kinderen te maken en deze te delen met vrienden en familie. Patricia Williams was niet anders. Ze legde liefdevol momenten met haar zoon vast en wilde die graag delen. Maar toen ze deze foto’s met anderen wilde delen, stond haar een onaangename verrassing te wachten.
Blijf lezen om meer te weten te komen…
In 2012 werd Patricia’s zoon Redd geboren, met opvallend wit haar. Echter, pas toen hij twee maanden oud was, begon zijn moeder iets ongewoons op te merken.
Zijn ogen bewogen ongewoon en toen haar man Dale de reden hiervoor opzocht op Google, deed hij een schokkende ontdekking: het was een symptoom dat meestal wordt geassocieerd met albinisme. Patricia had nog nooit van deze term gehoord en was sceptisch, maar de tekenen waren duidelijk aanwezig bij haar zoon: een bleke huid, wit haar en ogen die ongebruikelijk reageerden.
De volgende stap voor het paar was een ontmoeting met een optometrist en genetische specialisten om een officiële diagnose te krijgen. De diagnose was definitief: Redd had oculocutaan albinisme type één (OCA1), een zeldzame aandoening die slechts één op de 17.000 mensen treft.
Patricia herinnerde zich de opwinding van het ziekenhuispersoneel toen Redd werd geboren; iedereen wilde de baby met wit haar en blauwe ogen zien. Maar op dat moment maakte Patricia zich nog geen zorgen, aangezien zijzelf, haar man en hun oudste zoon Gage allemaal blond haar hadden.
Ze herinnerde zich hoe het haar van Redd een maand na de geboorte zo wit was dat het glinsterde in de zon. Zelfs als ze zijn ogen probeerde te bedekken, bleven ze de bewegingen volgen. Zijn ogen waren zo blauw dat ze soms zelfs rood fonkelden in bepaald licht.
Patricia dacht aanvankelijk dat haar zoon deze eigenschappen zou ontgroeien, maar toen haar tweede zoon met dezelfde aandoening werd geboren in februari 2018, besefte ze dat het een levenslange realiteit was.
Rockwell, de jongste zoon, werd geboren met dezelfde aandoening als zijn oudere broer. Helaas werden foto’s van de pasgeborene gestolen en gebruikt voor kwetsende memes op sociale media.
Redd had al eerder te maken gehad met pesterijen op school vanwege zijn uiterlijk, maar zijn oudere broer Gage beschermde hem altijd. Toen Rockwell werd geboren, was de familie echter al bekend met albinisme en was ze beter voorbereid. Wat ze echter niet hadden verwacht, was dat foto’s van hun zoon in memes zouden veranderen.
In eerste instantie probeerden Dale en Patricia contact op te nemen met degenen die de afbeeldingen deelden om ze te laten verwijderen, maar al snel beseften ze dat dit een onmogelijke taak was. Daarom besloten ze de kwestie te negeren en zich in te zetten om bewustzijn te creëren over albinisme, zodat kinderen met deze aandoening niet langer gepest zouden worden vanwege hun uiterlijk.
Patricia was diep bezorgd over hoe haar zoon in het leven zou worden behandeld vanwege zijn uiterlijk en hoe de dynamiek in hun gezin zou veranderen, gezien het feit dat Redd gemakkelijk verbrandt en gedeeltelijk blind kan zijn.
Ze verklaarde waarom Rockwell zoveel aandacht trok: “Het is buitengewoon zeldzaam om een baby met wit haar te zien, en Rockwells haar staat recht omhoog, waardoor het heel opvallend is.”
Nadat de beelden van haar zoon viraal waren gegaan als memes, kreeg Patricia veel volgers op sociale media. Mensen begonnen vragen te stellen over waarom haar zoon er zo uitzag, en dit bracht haar tot het besef dat er weinig kennis was over albinisme.
Ze besefte dat de meeste mensen hun informatie over albinisme haalden uit obscure films met weinig representatie. Ze zag dit als een kans om bewustzijn te verspreiden.
Redd onderging een succesvolle oogoperatie om zijn scheelzien te corrigeren en stapte over van een privéschool voor blinde kinderen naar een openbare school. Dit bleek een uitstekende beslissing te zijn voor het gezin, omdat het Redd enorm hielp.
In plaats van een ooglapje te dragen kozen ze voor de operatie, om te voorkomen dat Redd nog meer opviel en ongewenste aandacht kreeg. Naarmate Redd ouder werd, letten zijn vrienden steeds minder op zijn ‘anders zijn’.
Het enige wat ze wisten, was dat Redd een hoed, een donkere zonnebril en zonnebrandcrème nodig had om buiten te spelen, maar verder kon hij alles doen wat andere kinderen deden. Ook Rockwell deed het uitstekend.
Op 28 april 2023 deelde Patricia een video van Rockwell tijdens de ‘Western Dag’ op school. Deze keer ontving de jongen veel liefde en lof op sociale media. Mensen noemden hem ‘schattig’ en ‘lief’.
Patricia legde uit dat er een grote misvatting bestaat dat mensen met albinisme rode ogen hebben. Ze benadrukte dat ze meestal lichtblauwe ogen hebben vanwege het ontbreken van pigment.
De jongens floreren nu en genieten van hun leven!
We zijn erg blij voor dit geweldige gezin. Deel dit inspirerende verhaal met je vrienden op Facebook. Iedereen zal het zeker waarderen!
Het geruchtencircuit draait op volle toeren: zou het huwelijk van John de Bever en Kees Stevens onder druk staan? Volgens paragnost Thomas Woolthuis is er in ieder geval reden om alert te zijn. In een interview met weekblad Party spreekt hij over signalen die erop zouden wijzen dat het stel momenteel door een lastige fase gaat. Niet met grote explosies of openlijke ruzies, maar met sluimerende spanningen die zich langzaam opstapelen.
Geen breuk, wel frictie
Woolthuis staat bekend om zijn uitgesproken uitspraken over het privéleven van bekende Nederlanders. Hij benadrukt echter dat hij niet meteen spreekt over een breuk. “Ik heb eerder voorspeld dat John en Kees het samen niet lang meer zouden uithouden,” zegt hij. “Maar misschien keek ik toen wat te ver vooruit. In iedere relatie zijn er nu eenmaal momenten waarop het wringt.” Die nuance is volgens hem belangrijk, omdat geen enkel huwelijk probleemloos verloopt – zeker niet wanneer beide partners volop in de schijnwerpers staan.
Toch ziet hij meer dan alleen de gebruikelijke relatiehobbels. Volgens Woolthuis zijn er tekenen dat de spanningen zich aan het opstapelen zijn. “Gaandeweg lijkt er toch echt een probleempje te ontstaan,” zegt hij voorzichtig. Het gaat daarbij niet om één concrete gebeurtenis, maar om een combinatie van factoren die samen voor druk zorgen.
Druk van buitenaf
Een belangrijke oorzaak zou volgens de paragnost liggen in stress en een overvolle agenda. John de Bever, bekend van zijn muziekcarrière en publieke optredens, is vrijwel constant onderweg. Optredens, televisie, interviews en andere verplichtingen vragen veel tijd en energie. Kees Stevens, die jarenlang naast John stond als steun en toeverlaat, heeft eveneens zijn eigen verantwoordelijkheden en bezigheden.
Wanneer twee levens zo volgepland zijn, blijft er soms weinig ruimte over voor rust en echte aandacht voor elkaar. Woolthuis verwoordt het als volgt: “Het lijkt alsof ze een beetje klaar zijn met een aantal dingen. Niet met elkaar, maar met de omstandigheden waarin ze leven.” Volgens hem is het juist die voortdurende druk die relaties kwetsbaar maakt, vooral als er te weinig tijd is om gevoelens uit te spreken.
Het belang van praten
Wat volgens Woolthuis nu cruciaal is, is communicatie. “Er zal eens flink gepraat moeten worden,” zegt hij. Dat klinkt als een open deur, maar in de praktijk is het vaak lastiger dan het lijkt. Drukke schema’s, vermoeidheid en de wens om conflicten te vermijden kunnen ervoor zorgen dat gesprekken worden uitgesteld. Intussen blijven kleine irritaties zich opstapelen.
De paragnost spreekt van “iets dat rammelt”. Dat hoeft niet meteen iets groots te zijn, maar het kan wel uitgroeien tot iets groters als het te lang blijft liggen. “Als je niet oplet, kan zo’n gevoel van onvrede langzaam tussen twee mensen in gaan staan,” waarschuwt hij.
Liefde in de spotlights
Het huwelijk van John en Kees is vanaf het begin zichtbaar geweest voor het publiek. Hun relatie werd door velen gezien als warm, open en liefdevol. Juist daarom zijn geruchten over mogelijke problemen extra gevoelig. Fans zijn gehecht aan het beeld van het stel en hopen dat het hen goed blijft gaan.
Tegelijkertijd brengt publieke aandacht ook extra druk met zich mee. Elk gerucht, elke uitspraak of vermeende blik wordt uitvergroot. Dat kan het lastiger maken om problemen binnenskamers te houden en op eigen tempo op te lossen. Woolthuis benadrukt dat bekende koppels vaak minder ruimte ervaren om even stil te staan en te reflecteren. “Alles gaat door, ook als je privé eigenlijk even op de rem zou willen trappen.”
Nuancering blijft belangrijk
Hoewel de woorden van de paragnost tot onrust kunnen leiden, is het belangrijk te benadrukken dat het hier gaat om interpretaties en signalen, niet om vaststaande feiten. John en Kees zelf hebben zich niet uitgelaten over relatieproblemen. Naar buiten toe tonen ze zich nog altijd als een hecht stel, dat samen lacht en het leven viert.
Woolthuis zelf lijkt zich daar ook bewust van. Hij spreekt niet in absolute termen en laat ruimte voor herstel en groei. “In veel relaties komt er een punt waarop je opnieuw moet kiezen voor elkaar,” zegt hij. “Dat hoeft geen slecht teken te zijn. Soms is het juist een kans om sterker terug te komen.”
Een fase, geen einde
Relaties kennen fases. Zeker na jaren samen kan de dynamiek veranderen. Wat ooit vanzelf ging, vraagt soms meer aandacht en inzet. Dat geldt voor ieder stel, beroemd of niet. Het verschil is dat bij bekende Nederlanders elke mogelijke wrijving meteen onderwerp van gesprek wordt.
Volgens Woolthuis is dit mogelijk zo’n fase voor John en Kees: een moment van herbezinning. “Ze moeten misschien opnieuw kijken naar wat ze belangrijk vinden en hoe ze hun leven samen willen vormgeven.” Dat klinkt minder dramatisch dan een naderende breuk, maar wel als een serieuze uitdaging.
Afwachten wat volgt
Of de zorgen van de paragnost terecht zijn, zal de tijd moeten uitwijzen. Voorlopig blijft het bij signalen en vermoedens. Fans hopen ongetwijfeld dat John en Kees samen de rust en ruimte vinden om eventuele spanningen te bespreken en achter zich te laten.
Wat vaststaat, is dat relaties – zeker langdurige – onderhoud vergen. Liefde alleen is soms niet genoeg; aandacht, communicatie en begrip zijn minstens zo belangrijk. Of zoals Woolthuis het samenvat: “Er rammelt iets, maar dat betekent niet dat het onherstelbaar is.”
Voor nu blijft het afwachten. Gaat het om een tijdelijke dip of om een structureel probleem? Alleen John en Kees kennen het echte antwoord. Eén ding is zeker: zolang zij zelf zwijgen, blijft voorzichtigheid geboden bij het trekken van conclusies.