Wat gebeurt er met ons lichaam als onze mond gelikt wordt door een hond?

Het hebben van een huisdier is voor velen een waardevolle ervaring. Honden en katten, de meest voorkomende huisdieren, zijn bekend om hun genegenheid.

Honden staan erom bekend onvoorwaardelijk van hun eigenaren te houden en uiten dit op verschillende manieren, zoals kwispelen, blaffen en likken.

Maar kunnen we onze honden al hun genegenheid tonen zonder enige risico’s?

Sommige experts waarschuwen dat het niet zo vanzelfsprekend is.

Honden zijn unieke dieren die een diepe band met hun baasjes ontwikkelen en hen graag beschermen.

Veel mensen beschouwen hun honden als volwaardige gezinsleden, wat begrijpelijk is gezien de hechte relatie die zich ontwikkelt.

Maar hoewel het normaal is dat een hond genegenheid toont door te likken, kunnen er gezondheidsrisico’s zijn als we toestaan dat onze honden ons in het gezicht en zelfs op de mond likken.

Het is belangrijk om te beseffen dat honden veel tijd besteden aan het snuffelen en likken van diverse oppervlakken, objecten en plaatsen die niet bepaald schoon of gedesinfecteerd zijn.

Hierdoor kunnen ze een grote hoeveelheid virussen, bacteriën en z!ektekiemen in hun mond dragen.

Hoewel ons immuunsysteem veel van deze z!ekteverwekkers kan bestrijden, kunnen sommige toch z!ekten bij mensen veroorzaken.

Onze slijmvliezen, zoals die in de mond, neus en ogen, zijn mogelijk niet altijd sterk genoeg om virussen en bacteriën af te weren, waardoor er gezondheidsproblemen kunnen ontstaan.

Het is begrijpelijk dat we onvoorwaardelijk van onze honden houden en graag genegenheid tonen door ze te knuffelen en kussen.

Echter, om onze gezondheid te beschermen, is het wellicht verstandig om te voorkomen dat onze honden ons in het gezicht en op de mond likken.

Dit betekent niet dat we minder van onze honden hoeven te houden of ze minder als gezinsleden moeten beschouwen.

Het gaat erom bewust te zijn van mogelijke gezondheidsrisico’s en voorzorgsmaatregelen te nemen om onze eigen gezondheid te beschermen terwijl we nog steeds onvoorwaardelijk van onze harige vrienden kunnen genieten.