Algemeen
Waarschuwing van Rijkswaterstaat: Temperatuur gaat gigantisch dalen
Na het gure en onstuimige weer van storm Goretti maakt Nederland zich op voor een uitgesproken winterweekend met een heel ander karakter. Waar de afgelopen dagen vooral werden gekenmerkt door wind, sneeuwjacht en onrust, volgt nu een scherpe weersomslag. De lucht klaart op, de wind neemt af en de kou krijgt vrij spel. Het resultaat: een weekend met zon, vrieskou en lokaal zelfs strenge tot zeer strenge vorst. Het KNMI heeft de code oranje in het noorden van het land verlengd tot zaterdagavond 21.00 uur, vooral vanwege aanhoudende gladheid en winterse omstandigheden.
Van storm naar stilte
De overgang van stormachtig winterweer naar heldere vrieskou voelt bijna surrealistisch. Na dagen waarin sneeuw werd opgejaagd door harde wind, ontstaat nu een veel rustiger, maar niet minder uitdagend weertype. Juist de combinatie van helder weer en een sneeuwdek kan zorgen voor sterke afkoeling, vooral ’s nachts. Daardoor krijgt Nederland dit weekend te maken met temperaturen die we de afgelopen jaren nauwelijks hebben gezien.
Zaterdag: ijsdag met zon en lokale sneeuw
Volgens Weeronline begint de zaterdag in het zuiden en zuidoosten van het land met lichte sneeuwval. Deze neerslag is het gevolg van restanten winterse lucht die daar nog aanwezig zijn. In de rest van Nederland blijft het droog en laat de zon zich geregeld zien. Dat zorgt voor fraaie winterse beelden, maar ook voor verraderlijke omstandigheden op de weg.
De temperaturen blijven de hele dag onder het vriespunt, wat betekent dat we officieel spreken van een ijsdag. In het uiterste westen van Zeeland kan het maximum nog rond de 1 graad uitkomen, maar in grote delen van het land blijft het kouder. In het oosten en noorden wordt het niet warmer dan -2 graden.
Middag en avond: kou neemt toe
In de loop van de middag blijft het in het westen en zuidwesten rond het vriespunt hangen. Landinwaarts daalt het kwik verder naar -1 tot -3 graden. De zon heeft overdag weinig kracht om het oppervlak op te warmen, zeker waar sneeuw ligt. Dat betekent dat wegen en fietspaden die overdag nat lijken, in de avond snel weer kunnen bevriezen.
Zodra de zon ondergaat, volgt een snelle temperatuurdaling. In de avond en nacht naar zondag wordt het aanzienlijk kouder. Regionaal kan de temperatuur zakken tot -10 graden, en plaatselijk zelfs tot onder de -13 graden. Daarmee is sprake van zeer strenge vorst, iets wat in Nederland nog maar zelden voorkomt.
Nachtelijke kou en winterse neerslag
Tijdens de nacht is verspreid over het land nog wat winterse neerslag mogelijk. Het gaat dan om lichte sneeuw of sneeuwkorrels, die in combinatie met de kou snel blijven liggen. Vooral in gebieden waar al sneeuw ligt, kan de afkoeling extra sterk zijn. Heldere nachten versterken dat effect, omdat warmte ongehinderd kan uitstralen.
Deze omstandigheden zijn gunstig voor natuurijs, maar tegelijkertijd risicovol voor verkeer en infrastructuur. Gladheid kan zich snel en onverwacht vormen, vooral op bruggen, viaducten en schaduwrijke wegen.
Zondag: ijzig, droog en winters mooi
Ook zondag blijft het winterweer dominant. Het wordt opnieuw een ijskoude dag, maar wel overwegend droog. Vanuit het westen trekken sluierwolken over het land, die later op de dag worden gevolgd door wat meer bewolking. Toch blijft er voldoende ruimte voor zon, wat zorgt voor een klassiek winters decor.
De zuidoostenwind voert koude lucht aan. In Zeeland komt de temperatuur uit rond -1 graad, terwijl het in het oosten en noorden van het land -3 tot -4 graden wordt. Door de wind voelt het kouder aan dan de thermometer aangeeft. In de avond loopt de temperatuur langzaam weer iets op, al blijft het vriezen in veel regio’s.
Wegen blijven verraderlijk
Ondanks de rustiger weersomstandigheden blijft de situatie op de wegen voorlopig verraderlijk. De combinatie van sneeuwresten, ijs en strenge vorst zorgt ervoor dat gladheid hardnekkig kan zijn. Om die reden blijft waakzaamheid geboden, ook na het passeren van storm Goretti.
Rijkswaterstaat heeft extra maatregelen genomen om de overlast te beperken. Zo is onder meer het speciale voertuig ‘Lavastorm’ ingezet, een machine die is ontworpen voor zware winterse omstandigheden. Dit voertuig kan grote hoeveelheden strooimiddel verspreiden en is effectief bij langdurige vorst en gladheid.
Wat is Lavastorm?
De inzet van Lavastorm laat zien hoe serieus de situatie wordt genomen. Het voertuig wordt normaal gesproken alleen ingezet bij extreme winterse omstandigheden. Het is bedoeld om snel en efficiënt hoofdwegen begaanbaar te houden, zelfs wanneer reguliere strooivoertuigen tekortschieten.
Toch benadrukt Rijkswaterstaat dat techniek niet alles kan oplossen. Weggebruikers wordt geadviseerd hun rijgedrag aan te passen, voldoende afstand te houden en alleen de weg op te gaan als dat echt nodig is.
Ook maandag opletten
Hoewel het weekend het koudst verloopt, is ook maandag extra waakzaamheid geboden. De winterse neerslag en lage temperaturen kunnen ervoor zorgen dat gladheid hardnekkig blijft, vooral in de ochtenduren. Schaduwrijke plekken warmen nauwelijks op en kunnen verraderlijk blijven, zelfs als de temperatuur iets oploopt.
Daarnaast kunnen heldere perioden opnieuw zorgen voor nachtelijke afkoeling, waardoor natte wegdelen snel veranderen in ijs.
Winterweer met twee gezichten
Dit weekend laat zien dat winterweer twee gezichten heeft. Aan de ene kant zijn er de fraaie beelden: zon boven een wit landschap, heldere lucht en knisperende kou. Aan de andere kant schuilen er risico’s in de vorm van gladheid, ijzige wegen en extreme temperaturen.
Voor liefhebbers van winter en natuurijs zijn dit bijzondere dagen. Voor verkeer, logistiek en dagelijkse routines vraagt het weer juist om aanpassing en voorzichtigheid.
Vooruitblik
Na het weekend blijft het weerbeeld onzeker. De kou houdt voorlopig aan, maar kleine verschuivingen in windrichting en bewolking kunnen grote invloed hebben op de temperatuur. Of de vorst nog langer standhoudt of langzaam plaatsmaakt voor zachter weer, wordt in de loop van de komende dagen duidelijk.
Voor nu is de boodschap helder: geniet van het winterse decor, maar onderschat de omstandigheden niet. Met zon, vrieskou en zeer lage nachttemperaturen belooft het een weekend te worden dat veel mensen zich nog lang zullen herinneren.
Het is een verdrietige week voor Marjolein Faber. De voormalig minister van Asiel en Migratie heeft afscheid moeten nemen van haar paard Max, een dier dat al bijna drie decennia een vaste plek in haar leven innam. Via sociale media deelde Faber het persoonlijke nieuws en sprak ze haar dankbaarheid uit voor alles wat Max haar heeft gegeven. De boodschap raakte veel mensen, niet alleen vanwege haar publieke rol, maar vooral omdat het verlies van een dier voor velen herkenbaar en intens is.
Een afscheid dat diep raakt
Op haar account deelde Faber een foto van Max, vergezeld van een ingetogen maar emotionele tekst. “Vandaag heb ik mijn trouwe vriend Max in moeten laten slapen. 29 ben je geworden. Je was stoer, grappig, eigenwijs en had een hart van goud.” Het zijn woorden die de band tussen mens en dier tastbaar maken. Max was geen paard “voor erbij”, maar een levensgezel die Faber al kende sinds zijn geboorte.
“Dank je wel voor alles wat je hebt gegeven,” schreef ze verder. Daarmee vatte ze in één zin samen wat voor veel dierenliefhebbers moeilijk onder woorden te brengen is: jaren van vertrouwen, samenwerking en onvoorwaardelijke aanwezigheid.
Meer dan een hobby
Hoewel Marjolein Faber bij het grote publiek vooral bekend is als politica, speelt haar leven zich niet uitsluitend af in vergaderzalen en politieke debatten. Al jarenlang is ze een fervent paardenliefhebber. Regelmatig is ze te vinden op de Veluwe, waar ze zich bezighoudt met het mennen van paarden.
Mennen is een tak van de paardensport waarbij één of meerdere paarden aangespannen zijn voor een koets of wagen. De menner bestuurt het span met leidsels, stemhulpen en een zweepje, waarbij samenwerking en wederzijds vertrouwen centraal staan. Het is een sport die veel concentratie vraagt en waarin de band tussen mens en dier essentieel is.
Voor Faber was Max daarin een vaste partner. Samen maakten ze talloze tochten over de Veluwe, urenlang onderweg in stilte, natuur en beweging. Die gedeelde momenten vormen herinneringen die nu extra kostbaar zijn.
Max: een leven van 29 jaar
Dat Max 29 jaar oud werd, is bijzonder. Voor een paard is dat een respectabele leeftijd, wat duidt op goede verzorging en een leven waarin welzijn centraal stond. Toch maakt leeftijd het afscheid niet minder zwaar. Integendeel: hoe langer een dier deel uitmaakt van je leven, hoe dieper het gemis.
Faber beschreef Max als stoer, grappig en eigenwijs — eigenschappen die veel paardenliefhebbers herkennen. Elk paard heeft een eigen karakter, een eigen manier van reageren en communiceren. Juist die persoonlijkheid maakt dat een dier niet zomaar te vervangen is.
Reacties uit politiek en daarbuiten
Het bericht van Faber leidde tot veel reacties. Mensen uit alle hoeken van het land betuigden hun medeleven. Ook vanuit de politiek kwamen steunbetuigingen. Haar partijgenoot Geert Wilders wenste haar via zijn eigen platform sterkte met het verlies.
Die reactie laat zien dat verdriet om een dier partijgrenzen en politieke verschillen overstijgt. Rouw is universeel, en het verlies van een trouwe metgezel wordt door velen begrepen, ongeacht achtergrond of overtuiging.
Een andere kant van een bekend gezicht
Tijdens haar periode als minister van Asiel en Migratie in kabinet Schoof I, van juli 2024 tot juni 2025, stond Faber vaak in de schijnwerpers. Ze was een uitgesproken bestuurder, die meerdere keren onderwerp van debat en controverse werd. Voorstanders prezen haar standvastigheid, critici waren scherp op haar beleid en uitspraken.
Die publieke rol kan het beeld van iemand eenzijdig maken. Het afscheid van Max laat een andere kant zien: die van een mens met passies, emoties en een privéleven dat losstaat van politieke dossiers.
Van politieke druk naar stilte op de Veluwe
Voor veel politici is het privéleven een plek om op adem te komen. Voor Faber was die plek vaak te vinden in de natuur, samen met haar paarden. De rust van de Veluwe, het ritme van de hoeven en de concentratie die mennen vraagt, vormen een scherp contrast met de hectiek van de Haagse politiek.
Het verlies van Max betekent dan ook meer dan het wegvallen van een dier; het is het verlies van een vast rustpunt, een vertrouwde aanwezigheid die jarenlang meereisde door verschillende levensfasen.
Rouw om een dier is echte rouw
Mensen die zelf een huisdier of paard zijn verloren, weten hoe diep dat verdriet kan gaan. Een dier is er onvoorwaardelijk, zonder oordeel, zonder agenda. Het biedt gezelschap, structuur en vaak ook troost op momenten dat woorden tekortschieten.
Toch wordt rouw om een dier soms onderschat. Reacties als “het was maar een dier” doen geen recht aan de emotionele band die kan ontstaan. Het bericht van Faber en de reacties daarop laten zien dat die erkenning gelukkig steeds breder wordt gedeeld.
Steun en medeleven
Op sociale media riepen veel mensen op om Faber sterkte te wensen. Niet vanuit politieke sympathie of antipathie, maar vanuit menselijkheid. Dat laat zien dat gedeeld verdriet kan verbinden, zelfs in een tijd waarin meningen vaak tegenover elkaar staan.
Condoleren bij het verlies van een dier is geen formaliteit, maar een erkenning van wat iemand is kwijtgeraakt. Een routine, een relatie, een deel van het dagelijks leven.
Herinneringen blijven
Hoewel Max er niet meer is, blijven de herinneringen. De tochten over de Veluwe, de samenwerking in de koets, de momenten van stilte en beweging. Voor Faber zullen die herinneringen een blijvende plek innemen.
Het delen van haar verhaal maakt duidelijk dat achter publieke figuren altijd mensen schuilgaan met hun eigen vreugde en verdriet. In dit geval is dat verdriet tastbaar en herkenbaar voor velen.
Een moment van rust en reflectie
Het afscheid van Max komt op een moment waarop Faber niet langer minister is en haar leven zich opnieuw aan het herschikken is. Juist dan kan zo’n verlies extra binnenkomen. Tegelijkertijd kan de herinnering aan Max ook kracht bieden: als symbool van trouw, doorzettingsvermogen en gedeelde tijd.
Tot slot
Het verlies van een dier als Max is pijnlijk en ingrijpend, ongeacht wie je bent of welke functie je bekleedt. Marjolein Faber liet met haar bericht zien hoe diep die band was en hoeveel betekenis Max voor haar had.
Laten we haar, los van politieke voorkeuren, steunen met medeleven en begrip. Want wie ooit een dier heeft verloren, weet: sommige verbindingen laten een spoor na dat een leven lang meegaat.