Algemeen
Over Mijn Lijk-deelnemer (23) plotseling heengegaan
Het nieuws kwam hard binnen in Friesland en ver daarbuiten. In Drachten is Marit Kramer, bekend van het komende elfde seizoen van Over Mijn Lijk, onverwachts niet meer verder gegaan. Haar familie maakte het bericht bekend via Instagram, waar een rouwadvertentie werd gedeeld die inmiddels door veel mensen is overgenomen en verder verspreid.
De woorden op de advertentie zijn eenvoudig, maar raken diep: “Liefde houdt niet op waar leven eindigt. In liefde losgelaten, mijn lieve vrouw, onze geweldige dochter.” Het zijn zinnen die laten zien hoeveel Marit betekende voor de mensen om haar heen — als partner, als dochter en als mens.
Net getrouwd met haar grote liefde
Wat het nieuws extra aangrijpend maakt, is dat Marit nog maar kort geleden in het huwelijksbootje stapte met haar grote liefde Mackenzie. Vorige maand gaven zij elkaar het jawoord in het Lycklamahûs in Beetsterzwaag, een moment dat door vrienden en familie werd omschreven als intens, warm en vol betekenis.
Het huwelijk was geen uitgestelde droom, maar een bewuste keuze: het leven vieren zolang dat kan, en liefde vastpakken zonder uitstel. Foto’s en berichten van die dag lieten een stralende Marit zien, omringd door mensen die haar dierbaar waren.
Een diagnose die alles veranderde
Nog geen twee jaar geleden kreeg Marit te horen dat er een tumor bij haar was gevonden. Nader onderzoek wees uit dat het om botk*nker ging. Het bericht sloeg in als een mokerslag, maar Marit besloot al snel dat ze zich niet volledig door angst wilde laten leiden.
Er volgde een intens traject van chemotherapie dat ruim een jaar duurde. Lange tijd leek het de goede kant op te gaan. De behandelingen sloegen aan en Marit kwam in remissie. Dat bracht voorzichtig optimisme, hoop op tijd en ruimte om plannen te maken.
Die hoop werd echter opnieuw op de proef gesteld toen later toch uitzaaiingen werden ontdekt. De z!ekte bleek hardnekkiger dan gehoopt.
Nieuwe tegenslagen, moeilijke keuzes
Marit onderging een operatie aan één van haar longen, maar bij de andere long bleek ingrijpen niet meer mogelijk. De tumor was daar inmiddels zo ver ontwikkeld dat een operatie geen optie meer was. Verdere chemotherapie zou geen effect meer hebben.
Ze kreeg te horen dat de medische mogelijkheden waren uitgeput. Een boodschap die rauw en onontkoombaar is, zeker voor iemand van haar leeftijd. Toch probeerde Marit ook op dat moment vast te houden aan een vorm van regie over haar leven.
“Ik kan er niks aan doen, dus ik moet ook niet proberen er iets aan te doen,” zei ze daarover. “Ik moet er gewoon het beste van maken.” Die woorden zouden later symbool staan voor hoe ze haar resterende tijd invulde.
Leven met aandacht en intentie
In Over Mijn Lijk liet Marit zien hoe zij ervoor koos om niet alleen patiënt te zijn, maar vooral mens te blijven. Samen met Mackenzie richtte ze zich op wat wél mogelijk was: liefde, kleine geluksmomenten en bewust leven.
Ze sprak openlijk over haar wens om kijkers iets mee te geven. Niet vanuit zwaarte, maar vanuit helderheid. Volgens Marit is tijd kostbaar, ongeacht hoeveel je ervan denkt te hebben.
“Het maakt niet uit wat mensen over je denken en wat je doet,” vertelde ze in het programma. “Je moet echt voor jezelf leven.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een boodschap die blijft hangen
In haar voorstelvideo, die voorafgaand aan het seizoen werd gedeeld, sprak Marit woorden die inmiddels extra lading hebben gekregen. Ze zei daarin dat het leven niet per definitie donker hoeft te zijn als je z!ek bent.
“Ik probeer er gewoon het beste van te maken,” vertelde ze. “Ik zou het zonde vinden om later terug te kijken en mezelf alleen maar verdrietig te zien. Ik ben begonnen met doen wat ik echt wil doen — en het ook écht doen.”
Die houding maakte diepe indruk op kijkers en programmamakers. Niet omdat ze haar situatie ontkende, maar omdat ze weigerde haar identiteit er volledig door te laten bepalen.
Over Mijn Lijk als spiegel van veerkracht
Over Mijn Lijk staat al jaren bekend als een programma dat rauwe realiteit toont, maar ook levenslust en menselijkheid. Marit paste naadloos in dat beeld. Haar verhaal liet zien hoe kwetsbaarheid en kracht naast elkaar kunnen bestaan.
Ze was eerlijk over angst en verdriet, maar even eerlijk over liefde, humor en de waarde van het moment. Juist die balans maakte haar bijdrage aan het programma zo bijzonder.
Een reeks met meerdere verliezen
Het nieuws over Marit volgt op eerdere berichten over andere deelnemers uit hetzelfde seizoen. Eerder werd al bekend dat ook Tycho en Nicole, die eveneens in de nieuwe reeks te zien zouden zijn, er inmiddels niet meer zijn.
Dat maakt seizoen 11 van Over Mijn Lijk extra beladen. Voor kijkers, maar zeker ook voor de betrokken families en het productieteam. Elk verhaal staat op zichzelf, maar samen laten ze zien hoe onvoorspelbaar en ongelijk verdeeld het leven kan zijn.
Reacties vol medeleven
Op sociale media stromen de reacties binnen. Kijkers, onbekenden en mensen die Marit persoonlijk kenden, delen herinneringen, steunbetuigingen en dankwoorden. Velen geven aan geraakt te zijn door haar openheid en levenshouding.
Ook de makers van het programma staan stil bij haar betekenis. Niet alleen als deelnemer, maar als iemand die anderen heeft aangeraakt met haar woorden en keuzes.
Een nalatenschap van woorden
Hoewel Marit er fysiek niet meer is, blijft haar boodschap bestaan. In fragmenten, in uitspraken, en vooral in de manier waarop ze liet zien dat leven meer is dan tijd alleen.
Ze herinnerde mensen eraan dat wachten op “later” geen garantie is. Dat liefde geen planning nodig heeft. En dat jezelf zijn, juist in moeilijke omstandigheden, een vorm van moed is.
Stilte, maar geen leegte
Marit Kramer is op 12 december vorig jaar niet verder gegaan. Haar afscheid laat een leegte achter bij haar familie, haar partner en iedereen die haar verhaal volgde. Tegelijkertijd blijft er iets tastbaars: woorden die blijven resoneren, keuzes die inspireren en liefde die voelbaar blijft.
Zoals op haar rouwadvertentie staat: liefde houdt niet op waar leven eindigt. Dat is misschien wel de essentie van wat Marit heeft nagelaten.
Na maanden vol zorgen, spanning en stille hoop is er eindelijk reden voor opluchting binnen de familie Krabbé. In een korte maar veelzeggende verklaring laat de familie weten dat het duidelijk beter gaat met Martijn Krabbé. Dat nieuws wordt door hen niet voor niets omschreven als “fantastisch”. Voor iedereen die de afgelopen periode heeft meegeleefd, voelt het als een voorzichtig lichtpunt na een lange, zware tijd.
Een periode die alles op zijn kop zette
Het afgelopen jaar stond voor Martijn Krabbé volledig in het teken van zijn gezondheid. Hij sprak zelf openhartig over het intensieve medische traject dat hij doormaakte, een traject dat niet alleen lichamelijk veel vroeg, maar ook mentaal ingrijpend was. Voor iemand die jarenlang een vertrouwd gezicht was op televisie en leefde op creativiteit, humor en contact met mensen, voelde de gedwongen stilstand bijzonder zwaar.
De onzekerheid over hoe het zou verlopen, drukte een stempel op het dagelijks leven van Martijn en zijn naasten. De familie koos er bewust voor om selectief te communiceren, met respect voor rust en privacy. Juist daarom komt deze positieve update nu extra krachtig binnen.
“Het gaat echt beter”
Volgens bronnen dicht bij de familie is Martijn inmiddels sterk genoeg om voorzichtig vooruit te kijken. Niet in grote sprongen, maar stap voor stap. Zowel lichamelijk als mentaal lijkt hij een nieuwe fase te zijn ingegaan. Dat betekent niet dat alles achter de rug is, maar wel dat er ruimte ontstaat voor perspectief.
Een familielid verwoordt het als volgt: “Het gaat echt beter. Dat voelen we allemaal. Er is meer energie, meer rust en vooral meer vertrouwen.” Die woorden klinken misschien eenvoudig, maar dragen voor de familie een enorme lading.
Een belangrijke mijlpaal bereikt
Het meest concrete goede nieuws is dat Martijn groen licht heeft gekregen om weer kleine professionele plannen te maken. Geen lange draaidagen, geen stressvolle verplichtingen en geen volle agenda’s, maar wel iets waar hij enorm naar heeft uitgekeken: creatief bezig zijn, betrokken blijven en weer voelen dat hij méér is dan alleen patiënt.
Voor Martijn betekent dit een belangrijke mijlpaal. Werk was voor hem altijd meer dan een baan; het was een manier om zichzelf uit te drukken, om contact te maken en om plezier te delen. Dat hij nu, hoe voorzichtig ook, weer mag nadenken over die kant van zijn leven, voelt als een overwinning.
Meer dan werk alleen
Het vooruitzicht om weer iets te mogen doen, heeft een zichtbaar effect op zijn gemoedstoestand. “Dit betekent zoveel voor hem,” laat iemand uit de familie doorschemeren. “Het geeft energie, hoop en vooral het gevoel dat hij weer een stukje van zijn oude leven terugpakt.”
Dat gevoel werkt door in alles. Kleine dingen krijgen opnieuw betekenis. Een gesprek over ideeën, een glimlach bij het vooruitdenken, het besef dat de toekomst niet alleen uit wachten bestaat.
Een andere dynamiek thuis
Ook in de huiselijke sfeer is het verschil merkbaar. Waar de afgelopen maanden vooral in het teken stonden van voorzichtigheid en spanning, is de sfeer nu lichter. Er wordt weer meer gelachen, plannen voor de nabije toekomst worden niet langer vermeden en gesprekken krijgen een andere toon.
Het gaat daarbij niet om grootse dromen, maar om kleine, menselijke momenten: samen wandelen, een etentje plannen, herinneringen ophalen én nieuwe maken. Dat zijn de dingen die voor de familie Krabbé nu misschien wel waardevoller zijn dan ooit.
Fans leven intens mee
Het nieuws over de verbetering van Martijns situatie raakt ook veel mensen buiten zijn directe kring. Op sociale media stromen de reacties binnen. Fans spreken hun opluchting uit, delen steunbetuigingen en laten weten hoeveel Martijn voor hen betekent.
“Wat een opluchting,” schrijft iemand. “Dit gun je hem zo.” Anderen noemen het hoopgevend nieuws en prijzen Martijns openheid in een periode die hij ook in stilte had kunnen doormaken. Die verbondenheid tussen presentator en publiek blijkt onverminderd groot.
Openheid als kracht
Wat veel mensen raakt, is de manier waarop Martijn Krabbé de afgelopen periode benaderde. Door eerlijk te zijn over de zwaarte van zijn situatie, zonder sensatie of drama, maakte hij iets bespreekbaar dat voor velen herkenbaar is: de kwetsbaarheid van gezondheid en het verlies van vanzelfsprekendheid.
Die openheid zorgde ervoor dat veel kijkers zich met hem verbonden voelden. Niet alleen als televisiemaker, maar als mens. Het maakt het huidige positieve nieuws des te betekenisvoller.
Stap voor stap vooruit
De familie benadrukt nadrukkelijk dat het herstel nog altijd stap voor stap verloopt. Rust blijft essentieel en overbelasting ligt voortdurend op de loer. Het feit dat er nu voorzichtig plannen mogen worden gemaakt, betekent niet dat alles weer kan of moet.
Juist die nuance maakt het nieuws geloofwaardig en krachtig. Het is geen triomfantelijke aankondiging, maar een realistisch en hoopvol signaal. Er is vooruitgang, en die wordt gekoesterd.
Durven dromen, hoe klein ook
Misschien zit de kern van dit “fantastische” nieuws wel in iets heel eenvoudigs: Martijn durft weer te dromen. Niet over grote projecten of verre toekomstplannen, maar over betrokken blijven, creatief zijn en betekenis ervaren.
Voor iemand die altijd floreerde op energie en interactie, is dat van onschatbare waarde. Het idee dat hij niet alleen hoeft te herstellen, maar ook weer mag leven, maakt dit moment bijzonder.
Een overwinning in stilte
In een wereld waarin nieuws vaak groots en luid moet zijn, schuilt de kracht van dit verhaal juist in de bescheidenheid. Geen grote aankondigingen, geen details over wat er precies gaat gebeuren. Alleen de boodschap dat het beter gaat en dat er ruimte is voor hoop.
Soms zit fantastisch nieuws niet in spectaculaire wendingen, maar in het simpele feit dat iemand weer vooruit durft te kijken. Dat iemand na een lange periode van onzekerheid weer plannen maakt, al zijn ze nog zo klein.
Hoop als rode draad
Voor de familie Krabbé, voor Martijn zelf en voor de vele mensen die met hem meeleven, voelt dit als een kantelpunt. Niet het einde van een traject, maar het begin van een nieuwe fase. Eén waarin herstel, voorzichtig optimisme en levenslust hand in hand gaan.
En precies dát maakt dit nieuws zo bijzonder. Niet omdat alles ineens goed is, maar omdat er weer perspectief is. Omdat er weer gelachen wordt. En omdat Martijn Krabbé, stap voor stap, weer durft te dromen.