DIT was er kort voor overlijden aan de hand met Robert Jensen (52)

Het nieuws kwam gisteren hard binnen: Robert Jensen is er niet meer. De uitgesproken presentator en podcasthost, die jarenlang een vaste waarde was in het Nederlandse medialandschap, is op 52-jarige leeftijd onverwacht heengegaan na een acuut medisch incident aan het hart. Wat voor velen als een schok kwam, krijgt nu langzaam meer context. In de laatste maanden van zijn leven kampte Jensen namelijk met serieuze gezondheidsproblemen, waar hij zelf nog openhartig over sprak in zijn eigen programma.

Een aankondiging die alles stillegde

Het nieuws werd naar buiten gebracht door zijn jongere broer Frank Dane, die via Instagram liet weten dat zijn broer plots uit het leven is weggevallen. Binnen enkele minuten stroomden de reacties binnen. Collega’s, luisteraars en bekende Nederlanders spraken massaal hun medeleven uit. Voor velen voelde het onwerkelijk: Jensen was altijd aanwezig, uitgesproken, energiek en zichtbaar betrokken bij zijn werk.

Toch blijkt nu dat er achter de schermen al langere tijd sprake was van fysieke tegenslag.

“Dit was echt een rotjaar voor mij”

In de laatste aflevering van De Jensen Show sprak Robert Jensen opvallend eerlijk over het afgelopen jaar. Hij noemde het zonder omhaal een annus horribilis. Met zijn kenmerkende zwarte humor probeerde hij de ernst te relativeren, maar tussen de regels door was duidelijk dat het geen lichte periode was.

“Ik zou met recht kunnen zeggen dat dit echt een klotejaar voor mij was,”
zei hij toen tegen zijn luisteraars.

Hij gaf aan te kampen met wat hij zelf omschreef als medische uitdagingen, zonder daar in detail op in te gaan. Wel maakte hij duidelijk dat deze problemen ervoor hadden gezorgd dat hij langere tijd niet meer in beeld verscheen, maar zijn afleveringen uitsluitend nog als audio opnam.

Lichamelijke signalen die niet genegeerd konden worden

Jensen liet doorschemeren dat de klachten zich niet ineens aandienden, maar zich geleidelijk opstapelden. Op een typisch Jensen-achtige manier maakte hij zelfs een woordspeling over waar de eerste signalen zich manifesteerden.

“Dat was letterlijk ook zo,”
grapte hij wrang,
“daar begon de narigheid allemaal mee.”

Hoewel hij de details bewust achterwege liet, was duidelijk dat het om serieuze lichamelijke signalen ging die hem noopten tot uitgebreid medisch onderzoek. Voor iemand die naar eigen zeggen 52 jaar lang nauwelijks iets had meegemaakt, voelde het alsof zijn lichaam ineens meerdere obstakels tegelijk opwierp.

Van gezond leven naar medische zoektocht

Opvallend was Jensens eigen reflectie op het moment waarop zijn klachten begonnen. Hij vertelde dat de problemen juist ontstonden nadat hij bewust had besloten gezonder te gaan leven. Meer letten op voeding, leefstijl aanpassen, scherper op zijn lichaam letten.

“Het rare was dat het eigenlijk kwam nadat ik besloten had heel gezond te gaan leven,”
zei hij in november nog.

Met zijn kenmerkende ironie vroeg hij zich hardop af of hij het niet beter had kunnen laten zoals het was. Hij sprak zelfs – half grappend, half serieus – over het idee dat er misschien “iets uit zijn lijf moest”.

“Misschien is het dan toch zo dat er een bepaald vergif uit je lichaam moet komen,”
zei hij, doelend op een mogelijke ontgiftingsreactie.

Het was een uitspraak die destijds vooral als typisch Jensen-humor werd opgevat, maar die achteraf een wrange bijsmaak krijgt.

Medicatie en twijfel

Tijdens zijn medische traject liet Jensen zich, naar eigen zeggen, van A tot Z onderzoeken. Hij sprak over een lange zoektocht, waarin artsen probeerden te achterhalen wat er precies aan de hand was. Daarbij kwam ook medicatie ter sprake.

In zijn programma vertelde hij dat er middelen waren voorgeschreven die bedoeld waren om mogelijke complicaties te voorkomen. Hij noemde onder meer bètablokkers, medicijnen die vaak worden ingezet bij hart- en vaatgerelateerde klachten.

Toch was Jensen niet iemand die zomaar pillen slikte. Hij sprak openlijk over zijn twijfel:

“Als mens reageer ik altijd heel heftig op medicijnen en pillen.”

Hij vroeg zijn luisteraars zelfs om mee te denken. Moest hij luisteren naar zijn lichaam, of volledig vertrouwen op medische protocollen? Het tekende zijn karakter: kritisch, nieuwsgierig, maar ook zoekend.

Te lang genegeerd

In dezelfde aflevering erkende Jensen dat hij mogelijk te lang signalen had genegeerd. Niet uit ontkenning, maar omdat hij simpelweg gewend was door te gaan.

“Het is een grote speurtocht geweest om beter te worden,”
zei hij,
“na te lange tijd dingen genegeerd te hebben.”

Die woorden krijgen nu extra gewicht. Ze laten zien dat Jensen zich bewust was van zijn kwetsbaarheid, maar tegelijk vastberaden bleef om vooruit te kijken.

Vol plannen, vol levenslust

Wat misschien wel het meest aangrijpend is, is dat Jensen ondanks alles nog volop in het leven stond. Hij sprak over plannen, ideeën en de wens om weer volledig fit te worden.

“Ik ben ready om er tegenaan te gaan,”
zei hij.
“De komende twintig, vijfentwintig jaar.”

Die toekomstvisie is er niet meer gekomen. Afgelopen maandag werd Jensen in het z!ekenhuis getroffen door een acute hartcomplicatie, waarna hij het leven los moest laten. Het contrast tussen zijn woorden en de realiteit maakt het verlies des te schrijnender.

Een man van uitersten, ook in kwetsbaarheid

Robert Jensen stond bekend als iemand die polariseerde. Je hield van hem of je ergerde je aan hem, maar onverschillig liet hij niemand. Juist daarom raakt zijn openheid over gezondheid zoveel mensen. Hij toonde een kant die minder vaak zichtbaar was: twijfelend, kwetsbaar en menselijk.

Niet als slachtoffer, maar als iemand die probeerde te begrijpen wat zijn lichaam hem vertelde.

De reacties: verbijstering en reflectie

Sinds het nieuws bekend werd, is het gesprek verschoven. Niet alleen over zijn carrière of zijn uitgesproken meningen, maar ook over gezondheid, luisteren naar signalen en de kwetsbaarheid van ogenschijnlijk sterke mensen.

Veel luisteraars schrijven dat ze zich herkennen in zijn woorden over doorgaan, negeren, relativeren. Dat maakt zijn verhaal groter dan alleen dat van een bekende Nederlander.

Een abrupt einde, een blijvende stem

Wat blijft, is de herinnering aan een man die nooit bang was om te zeggen wat hij dacht, maar die in zijn laatste maanden ook liet zien dat achter die bravoure iemand schuilging die zocht naar balans en herstel.

Zijn stem is verstomd, maar zijn woorden – vooral die over leven, gezondheid en grenzen – blijven resoneren.

Onze gedachten zijn bij Frank Dane, zijn familie en iedereen die Robert Jensen van dichtbij heeft gekend.