Algemeen
Verwoestend nieuws voor Monique Hansler: ‘Het avontuur houdt hier op!’
De Hanslers en hun Spaanse droom: hoe een realityshow verandert in een onverwachte rollercoaster
De realityserie De Hanslers: van de Piste naar de Playa werd aangekondigd als een vrolijk, zonnig avontuur over een Brabants gezin dat een nieuw leven probeert op te bouwen onder de Spaanse zon. De insteek: de familie Hansler wil een eigen strandtent openen in Alicante, een plek die volgens hun visie warmte, gezelligheid en ontspanning moet uitstralen. Maar zoals bij elke grote droom blijkt ook hier dat niet alles zo eenvoudig verloopt als vooraf gehoopt — en dat achter de schermen soms meer speelt dan je als kijker kunt vermoeden.
Vanaf de eerste minuten van de serie wordt duidelijk dat het project grootser is dan alleen een verhuizing naar de playa. Het gaat om vergunningen, samenwerkingen, investeringen, planning, locatiekeuzes en eindeloze details die opeens allemaal tegelijk aandacht vragen. De Spaanse bureaucratie blijkt niet te vergelijken met de directe aanpak waar Brabanders aan gewend zijn. Het tempo ligt lager, afspraken lopen anders en niets gaat zo snel als het gezin vooraf had gedacht. Precies dat maakt het programma aantrekkelijk voor de kijker: het laat zien hoe een droom vorm krijgt, maar ook hoe frustraties ontstaan wanneer de werkelijkheid tegenvalt.
Een familie die wil bouwen aan een toekomst in Spanje
Het centrale element in de serie is de ambitieuze opening van Beachclub Tammies, de naam die de Hanslers vol trots op hun nieuwe onderneming willen plakken. Het doel van de strandtent is helder: een kleurrijke, sfeervolle plek creëren waar toeristen én locals terechtkunnen voor muziek, cocktails, gezelligheid en een ontspannen vibe.
Mike, die van nature vrij praktisch is ingesteld, probeert vooral de technische en zakelijke kant van het project te overzien. Denk aan vergunningen, gesprekken met de gemeente, logistieke keuzes en het uitzoeken van leveranciers. Hij probeert daarbij balans te vinden tussen ambitie en realiteit, wat soms lastig is wanneer deadlines elkaar overlappen.
Monique, die als het gezicht van de familie wordt neergezet, stort zich volledig op elk detail van het interieur en de uitstraling. Geen menukaart, barkruk, lampion of placemat ontkomt aan haar aandacht. Waar anderen sneller zouden loslaten, neemt Monique juist de leiding en wil ze alles perfect hebben. Dat zorgt soms voor irritatie of botsingen binnen de familie, maar laat ook de passie zien die zij heeft voor het project.
De serie toont daarmee een mix van humor, chaos, spanning en ondernemerschap. Het streven naar een nieuwe toekomst in Spanje is zichtbaar oprecht, en de kijker leeft mee met de ups en downs die onvermijdelijk zijn wanneer je op buitenlandse grond probeert iets nieuws op te bouwen.
Critici zetten vraagtekens: hoe echt ís het avontuur?
Hoewel De Hanslers bedoeld lijkt als een vrolijk inkijkje in een groot avontuur, ontstond al snel de nodige discussie over de echtheid van wat er op televisie verschijnt. Vooral de relatie tussen Mike en Denise, die in de serie een prominente rol krijgt, zorgt voor veel vragen.
Volgens verschillende bronnen zou de relatie tussen de twee al beëindigd zijn vóórdat de opnames begonnen. Fans én critici vragen zich daardoor hardop af of Denise speciaal teruggehaald werd voor de serie, om het verhaal rond te maken en spanning toe te voegen. De timing van bekendmakingen, beelden die online opdoken en uitspraken van betrokkenen zorgen ervoor dat een deel van het publiek zijn twijfels heeft bij de authenticiteit van het programma.
Juicekanalen, waaronder RealityFBI, stellen zelfs dat er een groot deel in scène gezet is. Hoewel niets daarvan officieel bevestigd is, zorgt het wel voor een stroom aan reacties. Sommige kijkers vinden het nog steeds vermakelijk, anderen haken af omdat zij liever echte verhalen zien dan situaties die te glad ogen.
Monique zelf kreeg het daarbij zwaar te verduren. Zij werd al gezien als een van de opvallendste figuren van het programma, maar critici vinden haar in de serie zó aanwezig dat de term “tenenkrommend” regelmatig valt. Toch kijken juist daardoor veel mensen: ze kunnen zich eraan ergeren, maar het blijft tegelijkertijd verslavende televisie.
Beachclub Tammies: droom of decor?
Het grootste twistpunt ontstaat echter bij de strandtent zelf. RealityFBI publiceerde in de zomer beelden van de locatie waarop te zien zou zijn dat Beachclub Tammies geen enkele dag echt open is geweest voor publiek. Volgens het kanaal zou de locatie uitsluitend gebruikt zijn voor opnames, decorstukken en marketing, maar niet voor daadwerkelijk bedrijfsvoering.
Daarbovenop is inmiddels op Google te lezen dat de beachclub ‘permanent gesloten’ is. Dat roept de vraag op of de onderneming ooit daadwerkelijk volledig operationeel is geweest, of dat de plannen onderweg vertraagd, aangepast of zelfs stopgezet zijn.
Hoewel er vanuit het gezin geen officiële verklaring is gegeven, lijkt het avontuur in Alicante in ieder geval niet te zijn geworden wat het volgens de eerste plannen had moeten zijn. Voor veel kijkers voelt dat als een teleurstelling, juist omdat de serie zo sterk startte met de droom van iets nieuws opbouwen in het buitenland.
Waarom blijft De Hanslers tóch zo populair?
Ondanks de kritiek, de speculaties en de vragen rond de echtheid, blijft de serie opmerkelijk goed bekeken. Veel kijkers noemen het “irritainment”: televisie waar je je aan ergert, maar die je toch aan laat staan omdat het simpelweg fascinerend blijft om te volgen.
Het concept werkt omdat het inspeelt op herkenbare thema’s: familiebanden, dromen najagen, botsende karakters en de chaos die ontstaat wanneer mensen te dicht op elkaar zitten tijdens een grote verandering. De Hanslers laten zien hoe mooi én ingewikkeld het leven in het buitenland kan zijn, iets waar veel Nederlanders met emigratieplannen juist benieuwd naar zijn.
Daarnaast speelt de persoonlijkheid van Monique een grote rol. Of mensen haar nu geweldig vinden of totaal niet kunnen verdragen: ze roept emotie op. En emotie zorgt voor gesprekken, clicks, meningen en kijkcijfers — iets waar elke realityserie uiteindelijk op drijft.
Het einde van het avontuur in Alicante?
Voor nu lijkt het erop dat de droom van Beachclub Tammies ten einde komt. Of de familie zelf nog openheid zal geven over de achtergrond, toekomstplannen of het daadwerkelijke verloop van hun onderneming, moet de komende tijd blijken.
Wat vaststaat, is dat de serie voorlopig genoeg stof biedt voor discussie. De Hanslers hadden gehoopt te laten zien hoeveel werk er achter een emigratie en een horecazaak zit, en dat doel hebben ze zeker bereikt — al is het misschien niet op de manier die ze vooraf voor ogen hadden.
De vraag is nu: hoe gaat de familie verder? Keert iedereen terug naar Nederland? Komt er een nieuwe serie? Of komt er tóch nog een verrassende wending in Spanje?
Eén ding is zeker: de kijker blijft kijken. Want net als bij andere realitysuccessen geldt ook hier…
Je ergert je suf — maar je kunt toch niet wegzappen.
Het zorgde voor gefluister, opgetrokken wenkbrauwen en drukte op sociale media: Prinses Beatrix werd samen met Prins Constantijn en Prinses Laurentien gespot bij de opening van de twintigste editie van het Holland Dance Festival. Sommige aanwezigen en online toeschouwers spraken al snel over ‘opvallend’ of zelfs ‘vreemd’ gedrag van de voormalige koningin. Maar wie verder kijkt dan een paar losse beelden en korte observaties, ziet geen ongemak of misplaatste situatie. Wat zichtbaar werd, was iets anders: een diepgewortelde, levenslange liefde voor dans en podiumkunst.
Bevestiging van koninklijke aanwezigheid
De Rijksvoorlichtingsdienst bevestigde maandag dat het koninklijke drietal op 4 februari aanwezig was bij de feestelijke opening van het jubileumfestival. Die vond plaats in Amare in Den Haag, waar het Nederlands Dans Theater de openingsvoorstelling verzorgde. Het ging om een avond vol internationale choreografieën, muzikaliteit en expressieve beweging – precies het soort voorstelling dat al decennialang op warme belangstelling van prinses Beatrix kan rekenen.
Volgens betrokkenen was de voormalige koningin zichtbaar geraakt door wat zich op het podium afspeelde. Ze reageerde enthousiast, expressief en aandachtig. Voor sommigen viel dat buiten het beeld dat zij hebben van een lid van het koningshuis: beheerst, ingetogen en vooral onbewogen. Maar juist die interpretatie doet geen recht aan wie prinses Beatrix is, en al helemaal niet aan haar relatie met de danswereld.
Reacties uit de danswereld
In de danswereld zelf was er geen spoor van verbazing of kritiek. Integendeel. Samuel Wuersten, artistiek directeur van het Holland Dance Festival, sprak vol waardering over de aanwezigheid van de koninklijke gasten en in het bijzonder over prinses Beatrix.
“Wij zijn ontzettend blij dat prinses Beatrix, prins Constantijn en prinses Laurentien bij deze twintigste jubileumeditie aanwezig zijn,” liet hij weten. “En prinses Beatrix heeft zelf ook een jubileum met ons te vieren: maar liefst tien edities mochten wij haar verwelkomen bij onze internationale dansbiënnale.”
Die woorden onderstrepen hoe structureel haar betrokkenheid is. Het gaat hier niet om een eenmalig bezoek of een verplicht koninklijk optreden, maar om jarenlange, consequente steun aan de danssector.
Geen etiquette, maar authenticiteit
Volgens Wuersten is de betrokkenheid van prinses Beatrix allesbehalve oppervlakkig. “Met haar scherpe belangstelling en oprechte interesse kunnen we ons geen betere ambassadeur voor de dans wensen,” aldus de artistiek directeur. Dat zij soms zichtbaar meebeweegt op muziek, intens reageert op een choreografie of zich laat raken door emotie, is volgens kenners juist een kracht.
Waar sommigen ‘vreemd gedrag’ meenden te zien, herkennen mensen uit de kunstwereld iets heel anders: authenticiteit. Prinses Beatrix bezoekt voorstellingen niet vanuit protocol, maar vanuit persoonlijke fascinatie. Ze kijkt niet alleen, ze beleeft.
Dans als rode draad in haar leven
Dans vormt al jarenlang een rode draad in het leven van prinses Beatrix. Tijdens haar koningschap, maar ook na haar aftreden, bleef zij een trouwe bezoeker van dansvoorstellingen, opera’s en concerten. Ze staat bekend als iemand die zich grondig voorbereidt, choreografen kent bij naam en inhoudelijke vragen stelt na afloop van een voorstelling.
Juist daarom is haar aanwezigheid bij het Holland Dance Festival zo betekenisvol. Het festival geldt als een van de belangrijkste internationale dansbiënnales van Nederland en brengt vernieuwende choreografieën samen met gevestigde namen. Voor Beatrix is het geen onbekend terrein, maar een vertrouwde omgeving waar kunst en diepgang samenkomen.
Een jubileum met betekenis
De twintigste editie van het Holland Dance Festival is niet zomaar een editie. Het jubileum markeert twintig jaar internationale dans in Nederland, met producties die de grenzen van beweging, muziek en expressie opzoeken. Het festival vindt plaats van 4 tot en met 21 februari en strijkt neer in vijf steden: Den Haag, Delft, Rotterdam, Utrecht en Tilburg.
Gedurende deze weken staat Nederland volledig in het teken van dans, met gezelschappen van wereldniveau en jonge makers die experimenteren met nieuwe vormen. De aanwezigheid van prinses Beatrix bij de opening geeft het festival extra glans, maar ook erkenning.
Meer dan symboliek
Wat haar aanwezigheid extra bijzonder maakt, is dat zij al tien edities eerder haar opwachting maakte bij het festival. Dat betekent dat zij de ontwikkeling van het Holland Dance Festival van dichtbij heeft meegemaakt: van groeiende internationale reputatie tot een vaste plek in het culturele landschap.
Volgens insiders binnen het festival is haar steun ook inhoudelijk van waarde. “Ze kijkt niet alleen, ze ziet,” klinkt het. “En dat verschil voel je.” Dat maakt haar tot meer dan een symbolische ambassadeur. Ze is een betrokken toeschouwer met kennis van zaken.
De Jiří Kylián Ring
Op 4 februari werd tijdens het festival bovendien voor de elfde keer de prestigieuze Jiří Kylián Ring uitgereikt. Deze onderscheiding is bedoeld voor personen die een uitzonderlijke en inspirerende bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van de dans in Nederland.
De uitreiking van deze ring is een vast hoogtepunt binnen het festival en ligt prinses Beatrix nauw aan het hart. Ze heeft in het verleden meermaals haar waardering uitgesproken voor dansvernieuwers en makers die internationale erkenning wisten te combineren met artistieke diepgang.
Sociale media versus context
De ophef die ontstond na de opening laat vooral zien hoe snel beelden zonder context hun eigen leven gaan leiden op sociale media. Een expressieve reactie wordt losgeknipt van haar achtergrond, een emotionele betrokkenheid vertaald naar ‘opvallend gedrag’. Maar wie de geschiedenis kent, ziet juist consistentie.
Prinses Beatrix heeft zich nooit laten beperken door een strak keurslijf als het om kunstbeleving gaat. Ze heeft altijd ruimte gelaten voor emotie, verwondering en enthousiasme. Dat zij dat ook nu nog doet, getuigt niet van vreemdheid, maar van trouw blijven aan zichzelf.
Een kracht in plaats van een tekortkoming
Wat door sommigen misschien werd bestempeld als ‘gênant’ of ‘onwennig’, blijkt bij nadere beschouwing juist een kracht. Een voormalige koningin die zich durft te laten raken door kunst, die haar emoties niet wegdrukt om aan verwachtingen te voldoen, maar ze toelaat.
In de ogen van velen in de danswereld maakt dat haar onmisbaar. Niet als ceremoniële figuur, maar als mens die kunst serieus neemt. En precies dat is wat dans nodig heeft: aandacht, betrokkenheid en ruimte om te raken.
Het beeld van prinses Beatrix bij de opening van het Holland Dance Festival is daarmee geen curiositeit, maar een bevestiging. Van haar liefde voor dans. Van haar rol als stille, maar krachtige pleitbezorger voor de kunsten. En van het feit dat echte betrokkenheid soms zichtbaar mag zijn.