Algemeen
Saskia Belleman deelt foto van de verdachte in de zaak Lisa: zo ziet hij eruit
De man die wordt verd*cht van betrokkenheid bij het ernstige incident waarbij de 17-jarige Lisa om het leven kwam, en van een gew*ldsdelict aan de Weesperzijde, verscheen vandaag voor het eerst in de rechtszaal. Het ging om een zogenoemde pro-forma zitting in Amsterdam, waarin voornamelijk wordt gekeken naar de voortgang van het onderzoek en de vraag of de verdachte langer vast blijft zitten. De rechtbank besloot dat de voorlopige hechtenis van de verd*chte wordt verlengd. Daarnaast werd duidelijk dat er nieuw forensisch materiaal aan het dossier is toegevoegd, wat volgens het 0penbaar Ministerie relevant kan zijn voor het verdere onderzoek.
De rechtszaal zat vol met familieleden, publiek, journalisten en andere belangstellenden. De rechter benoemde aan het begin van de zitting dat het een bijzonder emotionele dag was, niet alleen vanwege de ernst van de zaak, maar ook vanwege de aanwezigheid van de familie van Lisa. Haar ouders waren zichtbaar aangeslagen aanwezig en lieten via stichting Namens de Familie weten dat deze dag veel losmaakt, maar dat steun van hun omgeving hen helpt om door deze moeilijke periode heen te komen.
Familie vraagt om rust en respect in een zware periode
In een verklaring benadrukte de familie van Lisa dat deze rechtsdag opnieuw een zware confrontatie vormt met het verlies dat ze moeten dragen. Zij gaven aan dat het gemis groot blijft en dat er momenten zijn waarop de werkelijkheid hen volledig overspoelt. Hoewel steun uit het hele land veel voor hen betekent, willen zij de komende periode vooral in relatieve rust verwerken wat er allemaal op hen afkomt. Daarom vragen zij nadrukkelijk om privacy.
Die oproep werd door de rechter herhaald, met de boodschap dat het belangrijk is dat het proces respectvol wordt gevolgd, zowel binnen als buiten de rechtszaal.
Nieuw forensisch materiaal: DNA-sp0ren en een aangetroffen mes
Het 0penbaar Ministerie gaf vervolgens een overzicht van de nieuwste ontwikkelingen in het onderzoek. Daarbij kwam naar voren dat er aanvullende forensische bevindingen zijn gedaan. In het onderzoek zijn DNA-sp0ren van de verdachte gevonden op zowel het lichaam van Lisa als op dat van het slacht0ffer van het eerdere gew*ldsincident aan de Weesperzijde. Volgens het OM ondersteunt dit materiaal de verdenking dat de verdachte bij beide zaken een rol heeft gespeeld.
Daarnaast werd in een locker bij een COA-locatie een mes aangetroffen. Op dat mes is eveneens DNA van Lisa gevonden. Volgens het OM is dit mes onderdeel van een set die de verd*chte eerder aanschafte bij een winkelketen. Het object vormt daarmee een belangrijk onderdeel van het sp0renonderzoek.
De verdediging laat de bevindingen vooralsnog aan het OM en benadrukt dat vollediger onderzoek nodig is voordat definitieve conclusies kunnen worden getrokken.
De rol van camerabeelden en een opvallende zwarte fiets
Naast het DNA-materiaal speelt ook beeldmateriaal een rol in het onderzoek. Op camerabeelden die rondom beide incidenten zijn bekeken, lijkt een man te zien die zich verplaatst op een zwarte fiets met een witte voorvork. Deze fiets komt op verschillende cruciale momenten in beeld, zowel bij de Weesperzijde als in de nacht van het incident met Lisa.
Het OM stelt dat de verd*chte op basis van interne foto’s van een AZC-locatie is herkend. Toen ag*nten later een man zagen vertrekken die veel gelijkenissen vertoonde met deze foto’s, besloot een arr*statieteam hem aan te houden. Zijn gedrag, in combinatie met het beeldmateriaal, zou hebben bijgedragen aan de verdenk!ng.
Rec0nstructie van Lisa’s laatste minuten
In de rechtszaal schetste de 0fficier van justitie een rec0nstructie van de laatste minuten van Lisa, gebaseerd op p0litiegegevens en meldkamerinformatie.
Op 04.07 uur belde Lisa naar 112. In dat gesprek vertelde ze dat ze via haar fiets ten val was gekomen, in het gras terechtkwam en in de sloot belandde. Ze gaf aan dat er sprake was van een w0rsteling en dat de man die daarbij betrokken was, was weggefietst. Kort daarna raakte ze in paniek, begon te gillen en verloor ze het vermogen om te spreken. Het contact werd vervolgens verbroken.
Rond 04.16 uur werd Lisa gevonden. De officier stelde in de rechtszaal dat de verd*chte mogelijk eerst was weggereden en later is teruggekeerd. Die mogelijkheid wordt meegenomen in het onderzoek, maar wordt door de verdediging nog onderzocht.
De rec0nstructie zorgde voor een geladen moment in de zaal. De familie luisterde zichtbaar geëmotioneerd toe.
De zaak aan de Weesperzijde: een zeer ingrijpend incident
Tijdens dezelfde zitting werd ook gesproken over het ernstige geweldsincident aan de Weesperzijde. Dit vond plaats op 15 augustus. Het slacht0ffer, dat die avond langs het water liep, werd volgens het OM door de verdachte gegrepen. Ze zou een uur lang in een bedreigende situatie hebben verkeerd, waarbij ze meerdere klappen kreeg en vrezevolle woorden te horen kreeg.
Na afloop hielp de verdachte haar naar verluidt haar spullen op te rapen. Op haar kleding en lichaam zijn DNA-sp0ren aangetroffen die volgens het OM aan de verd*chte te koppelen zijn.
Onzekerheid over de identiteit van de verd*chte
Een opvallend element in deze zaak is dat de werkelijke identiteit van de verdachte nog altijd niet volledig vaststaat. De man noemt zichzelf ‘Chris Jude’, zegt 22 jaar te zijn en afkomstig uit Nigeria, maar beschikt over geen enkel identiteitsdocument. Rechtshulpverzoeken in meerdere landen hebben tot nu toe niets opgeleverd.
De verdediging gaf aan dat de verd*chte verklaart te zijn opgegroeid in weeshuizen in Nigeria en Tunesië, maar dit kan vooralsnog niet worden bevestigd. De rechtbank benadrukte dat het vaststellen van identiteit onderdeel blijft van het lopende onderzoek.
Chris Jude #Lisa @SaskiaBelleman https://t.co/TTPffviGln pic.twitter.com/OYLR9rB3iw
— Petra Urban (@PetraUrban) November 25, 2025
Mentale toestand: verd*chte zegt stemmen te horen
Tijdens de zitting werd ook stilgestaan bij de mentale gezondheid van de verd*chte. Zijn advocaat vertelde dat hij al vanaf jonge leeftijd stemmen hoort die opdrachten geven. In detentie krijgt hij medicatie, die volgens hem de stemmen deels dempt. Hij zegt dat hij geen herinneringen heeft aan de momenten waarop die stemmen de overhand krijgen.
De verdediging stelt dat de verdachte op dit moment geen erkenning geeft en geen ontkenning uitspreekt, omdat hij geen herinnering meent te hebben aan de gebeurtenissen. De rechtbank zal onderzoeken hoe dit zich verhoudt tot zijn procesbekwaamheid en zijn mentale toestand ten tijde van de incidenten.
Verw0ndingen en het aangetroffen mes
De advocaat meldde verder dat de verd*chte bij terugkomst in het COA verw0ndingen had aan zijn hand, maar dat hij niet meer weet waardoor die zijn ontstaan. Ook hierover moet meer onderzoek worden gedaan. De combinatie van de verw0nding en het aangetroffen mes vormt een relevante factor binnen het onderzoek, maar er zijn nog geen definitieve conclusies.
Vervolg van de zaak
De zitting duurde ruim een uur. Aan het einde besloot de rechtbank dat de man langer vast blijft zitten. De volgende zitting staat gepland op 11 februari, en betreft opnieuw een pro-forma zitting. Het onderzoek loopt nog, en het OM gaf aan dat aanvullende bevindingen op een later moment naar voren zullen komen.
Rechtbanktekenaar Petra Urban maakte een tekening van de verdachte tijdens de zitting, terwijl verslaggever Saskia Belleman beschreef hoe hij erbij zat: breedgeschouderd, rustig, in een donkergrijze outfit.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.