Algemeen
Norma (80) was twee keer in de hemel en werd teruggestuurd om mensen te vertellen wat je kunt verwachten
Norma Edwards vertelt over haar drie bijna-d00dervaringen: “Ik werd twee keer teruggestuurd met een boodschap”
Het verhaal van de Amerikaanse vrouw Norma Edwards gaat al jaren rond in spirituele kringen, maar nu bereikt het opnieuw een groter publiek. In een interview met de Britse krant Mirror vertelt de inmiddels oudere vrouw hoe ze naar eigen zeggen meerdere keren klinisch 0verleden is – en hoe ze tijdens twee van die momenten een reis maakte naar wat zij beschrijft als “een andere dimensie”.
Norma beweert dat ze tijdens die ervaringen buitenaardse of spirituele wezens ontmoette, zicht kreeg op haar levensdoel en zelfs te horen kreeg dat ze nog niet mocht blijven. Haar verhaal is zowel ontroerend als mysterieus, en hoe je het ook bekijkt, het raakt aan iets waar vrijwel iedereen vragen over heeft: wat gebeurt er nadat het leven stopt?
“Ik zag kleuren die op aarde niet bestaan”
Norma vertelt dat haar ervaringen altijd beginnen met hetzelfde gevoel: alsof ze door een oneindig donkere tunnel wordt getrokken. Een compleet duistere ruimte, zo zwart dat het bijna tastbaar lijkt. Toch zegt ze nooit bang te zijn geweest.
“Ik reisde met de snelheid van het licht,” vertelt ze. “En toen doemde er iets op dat leek op een regenboog, maar dan in kleuren die ik nooit eerder had gezien.”
Die kleuren gingen over in een felle witte gloed, helder en warm tegelijk. “Ik dacht dat het mijn ogen pijn zou doen,” zegt ze, “maar toen voelde ik dat ik met het licht versmolt. Alsof ik niet langer een lichaam had, maar veranderde in pure energie.”
Het zijn woorden die vaker terugkeren in verhalen van mensen die een bijna-d00dervaring hadden, maar Norma gaat veel verder. Zij zegt niet alleen licht of liefde te hebben gevoeld, maar daadwerkelijk in gesprek te zijn geweest met wezens aan de “andere kant”.
De eerste keer: een hartstilstand en een onthutsende ontdekking
Norma was pas twintig jaar oud toen ze voor het eerst in aanraking kwam met wat zij ziet als het hiernamaals. Ze was op weg naar haar werk toen ze plotseling instortte. In het z!ekenhuis ontdekten artsen dat er een 0verleden foetus in haar lichaam zat die een ernstige infectie had veroorzaakt. Haar lichaam was bezig zichzelf te vergiftigen.
Tijdens de operatie stopte haar hart. Voor de artsen was het een race tegen de klok; voor Norma begon een reis buiten de grenzen van het tastbare.
“Ik keek vanuit het plafond neer op mijn eigen lichaam,” zegt ze. “Ik zag hoe de artsen hun best deden, maar ik voelde geen pijn. Ik wilde zeggen dat het goed met me ging, maar niemand hoorde mij.”
Vanaf dat moment voelde ze zich weggetrokken uit de operatiekamer, alsof ze werd meegenomen naar een nieuwe wereld.
Een levensoverzicht in drie kolommen
Tijdens haar eerste ervaring zag Norma iets dat haar diep raakte. Ze spreekt over een soort enorm scherm waarop drie kolommen verschenen.
Kolom 1: het leven dat ze naar
eigen zeggen had gepland vóór haar geboorte.
Kolom 2: het leven zoals ze dat daadwerkelijk
leefde.
Kolom 3: het resultaat van die vergelijking.
“Keer op keer stond er: ‘Doel niet bereikt’,” vertelt ze. “Dat vond ik bijna grappig. Het was alsof ik naar een soort hemelse administratie keek.”
Het moment zorgde eerder voor verwondering dan voor angst. Maar meteen daarna veranderde de scène opnieuw.
Een rivier, een geliefde tante en een grens die ze niet mocht oversteken
Norma kwam bij wat ze beschrijft als een grote, rustige rivier. Aan de overkant stonden honderden zielen die haar leken te herkennen. Ze voelde warmte, verbondenheid en een liefde die ze met geen pen kan beschrijven.
Aan die overkant zag ze ook haar tante, iemand met wie ze tijdens haar jeugd veel contact had gehad.
“Ze stapte het water in om mij te ontmoeten,” vertelt Norma. “Ik deed hetzelfde. Maar net voordat we elkaar raakten, stopte ze.”
Toen sprak haar tante de woorden die Norma nooit heeft vergeten: “Het spijt me. Ze staan niet toe dat je blijft. Je wordt teruggestuurd met een boodschap.”
De boodschap, zegt Norma, was simpel maar krachtig: het leven stopt niet, het gaat verder. De ziel is eeuwig.
Op dat moment werd ze teruggetrokken in haar lichaam en ontwaakte ze op de operatietafel.
De tweede keer: een vrouwelijke aanwezigheid die haar begeleidde
De tweede keer dat Norma klinisch 0verleed, leek het proces in de kern hetzelfde, maar de details waren anders. Ze voelde opnieuw de overgang naar een donkere ruimte, opnieuw het licht en opnieuw de overweldigende liefde.
Maar ze stond er deze keer niet alleen voor.
“Ik voelde een vrouwelijke aanwezigheid naast me,” zegt ze. “Ik geloof dat het een engel was. Ze leidde me, alsof ze wilde voorkomen dat ik zou denken dat ik al mocht blijven.”
Net als de eerste keer kreeg Norma volgens eigen zeggen dezelfde boodschap: dat haar missie nog niet voltooid was. Dat ze moest terugkeren naar haar lichaam omdat ze hier op aarde nog iets te doen had.
Een missie op aarde: stervensbegeleiding
Na haar ervaringen besloot Norma haar leven te wijden aan het begeleiden van mensen in hun laatste levensfase. Ze werkt sindsdien als deskundige stervensbegeleider. Ze vertelt families wat zij zelf zegt gezien te hebben: dat de d00d geen eindpunt is, maar een overgang.
“De ziel sterft niet,” zegt ze. “We gaan ergens naartoe. Niemand hoeft bang te zijn.”
Ze probeert geen angst weg te wuiven, maar juist ruimte te maken voor rust, vertrouwen en betekenis tijdens het moeilijkste moment van het leven.
Een boodschap die mensen verdeelt
Het verhaal van Norma wordt zowel omarmd als bekritiseerd. Sommige mensen vinden troost in haar woorden. Anderen zijn sceptisch en wijzen op neurologische verklaringen voor bijna-d00dervaringen, zoals zuurstoftekort en hallucinaties.
Maar Norma zelf twijfelt geen seconde aan wat ze gezien heeft.
Voor haar is het geen mysterie, geen hersenspinsel, maar een realiteit die ze twee keer intens heeft meegemaakt.
“Ik weet wat ik voelde,” zegt ze. “En ik weet dat ik iets moest doorgeven.”
Wat betekenen deze ervaringen voor de rest van ons?
Of je nu gelooft in bijna-d00dervaringen of niet, verhalen zoals dat van Norma raken iets fundamenteels. Het idee dat er iets is na het leven, dat de d00d misschien niet het einde is, spreekt tot de verbeelding. Mensen zoeken houvast, hoop, betekenis. Norma komt met een boodschap die precies daarin raakt.
Haar verhaal is uiteindelijk niet alleen een mystiek verslag, maar ook een uitnodiging: om anders naar het leven te kijken. Om te reflecteren op je eigen keuzes, je eigen doelen, je eigen liefde voor mensen om je heen.
Bekende Nederlanders roepen op tot stoppen van De Hanslers: “Dit moet SBS 6 niet willen uitzenden”
De discussie rondom de realityserie De Hanslers is de afgelopen dagen flink opgelaaid. Waar kijkers al eerder lieten weten moeite te hebben met de sfeer in de serie, mengen nu ook meerdere bekende Nederlanders zich in het debat. Steeds meer mensen vinden dat de reeks beter van televisie kan verdwijnen, omdat het programma volgens hen een verkeerd signaal afgeeft en meer kwaad dan goed doet.
Hoewel de serie draait om het hele gezin Hansler, blijkt vooral één persoon onderwerp van gesprek: moeder Monique. Kijkers én BN’ers reageren massaal op de manier waarop zij zich opstelt tegenover haar gezinsleden, met name richting haar voormalige schoondochter Denise. En waar eerst vooral social media volstroomden met kritiek, gaan nu ook mensen uit de entertainmentwereld zich steeds nadrukkelijker uitspreken.
Steeds meer kritiek vanuit de mediawereld
Verslaggever Jordi Versteegden, die regelmatig aanschuift aan de desk van het programma Shownieuws, liet meerdere keren doorschemeren dat hij moeite heeft met het platform dat aan Monique Hansler wordt gegeven. Opvallend, omdat het programma onderdeel is van mediabedrijf Talpa, dezelfde groep achter de realityserie.
Volgens Versteegden zou een zender als SBS 6 zichzelf de vraag moeten stellen of dit écht het soort televisie is dat men wil maken. De toon is volgens hem te hard, de beelden te confronterend en de impact op betrokkenen groot.
Het is niet uitsluitend een kwestie van smaak, benadrukt hij. Volgens hem gaat het om de verantwoordelijkheid die een groot tv-bedrijf heeft richting kijkers én richting de personen die worden gevolgd.
BN’ers sluiten zich aan: “Dit moet je niet willen”
Nu mengen ook leden van het prominentenpanel van het tijdschrift Story zich in de discussie. Zij zijn unaniem kritisch. Hun belangrijkste punt: volgens hen maakt Talpa een mistake door Monique Hansler zo’n groot podium te geven.
Kunstenares Ans Markus reageert geschrokken op de manier waarop Monique zich in de serie presenteert. “Nee, dit moet je niet willen. Monique kwetst mensen, en dat hoort niet thuis op televisie. Zeker niet in deze tijd waarin respect en zorg voor elkaar zo centraal staan.”
Markus benadrukt dat televisie invloed heeft op hoe mensen met elkaar omgaan. Wanneer conflicten worden uitvergroot, kan dat volgens haar een verkeerd voorbeeld geven aan jonge kijkers.
Ook Bobbi Eden vindt dat SBS moet ingrijpen
Voormalig actrice en ondernemer Bobbi Eden schaart zich eveneens achter de oproep om de reeks te stoppen. Zij is vooral kritisch op de manier waarop negatieve interacties tussen familieleden worden uitvergroot.
Volgens haar is er in de samenleving al veel aandacht voor het tegengaan van pestgedrag. “We proberen pestgedrag juist overal te voorkomen,” zegt ze. “En dan maken we er nu een televisiesensatie van? Dat voelt dubbel, alsof kijkcijfers belangrijker zijn dan welzijn.”
Eden richt zich bovendien op zoon Mike, die volgens haar te weinig ingrijpt wanneer zijn moeder harde opmerkingen maakt. “Als vent moet je toch ergens een grens trekken? Hij had Denise moeten steunen.”
De kritiek richt zich niet op de familie als geheel
Opvallend genoeg gaat de kritiek nauwelijks over vader Peter of zoon Mike als personen; zij komen in de serie slechts sporadisch aan het woord. Het is vooral de dominante rol van Monique die veel kijkers en BN’ers zorgen baart.
Volgens sommigen is haar rol zo prominent dat de serie ongemerkt verschuift van luchtig familievermaak naar een programma waarin spanning overheerst. De vrolijke elementen waar realityshows vaak op drijven, zijn hierdoor naar de achtergrond verdwenen.
Kijkers benoemen dat vooral Denise, de ex-partner van Mike, regelmatig onderwerp lijkt te worden van kritiek of ongemakkelijke situaties. Dit zou bijdragen aan het beeld van een serie waarin eerder verdeeldheid dan warmte centraal staat.
Wat mag je verwachten van een realityserie?
Realitytelevisie draait traditioneel om herkenning, humor en authentieke interacties. Maar volgens critici verschuift De Hanslers gevaarlijk richting iets wat minder onschuldig is: het uitlichten van onderlinge conflicten om het publiek te trekken.
Steeds meer mensen uit de televisiewereld vinden dat dit soort formats zorgvuldig gewogen moeten worden. Waar ligt de grens tussen entertainment en het exploiteren van persoonlijke worstelingen? En hoe zorg je ervoor dat deelnemers zich gesteund voelen, in plaats van ter bescherming van kijkcijfers te worden blootgesteld aan situaties die hen kunnen schaden?
Deze vragen spelen niet alleen bij commerciële zenders, maar in de hele sector.
Saskia & Serge pleiten zelfs voor een verbod op schadelijke tv-formats
Ook het zangduo Saskia & Serge mengt zich in de discussie. Zij vinden dat televisieprogramma’s waarin mensen elkaar openlijk tegenwerken of negatief behandelen, helemaal niet meer van deze tijd zijn.
“Wij vinden dat alle programma’s waarin mensen elkaar bedriegen, verraden of wegstemmen, verboden zouden moeten worden. Het is een slecht voorbeeld voor jongeren,” stellen ze.
Toch plaatsen ze een nuance. Volgens het duo kan het óók waardevol zijn dat kijkers zien hoe kwetsend gedrag iemand raakt. De pijn van sommige momenten in de serie zou volgens hen ook kunnen leiden tot gesprekken over het voorkomen van groepsdruk en sociale uitsluiting.
Waarom de serie zoveel reacties oproept
De Hanslers begon als een luchtige familieréalité over een gezin met duidelijke karakters. Maar gaandeweg veranderde het gevoel bij veel kijkers. In plaats van een vrolijke reeks vol herkenbare momenten ontstond een programma waarin spanning overheerst.
De combinatie van openlijke familieconflicten, stevige uitspraken en harde onderlinge verhoudingen zorgt voor verdeeldheid. Sommige kijkers vinden het “echte televisie” — rauw en ongefilterd — maar veel anderen ervaren het als te heftig voor een gezellig avondprogramma.
De kritiek lijkt zich te concentreren op drie punten:
-
De toon van het programma – te scherp, te beladen.
-
De invloed op betrokken deelnemers – vooral op Denise.
-
De verantwoordelijkheid van de zender – waar ligt de grens bij het uitzenden van persoonlijke drama’s?
Hoe kijkt SBS 6 hiernaar?
Officiële reacties blijven vooralsnog beperkt, maar achter de schermen ontstaat naar verluidt twijfel. Eerder al werd bekend dat er minder beeldmateriaal naar talkshows werd gestuurd, om de commotie te dempen. Dat zou erop kunnen wijzen dat de zender een adempauze zoekt voordat er verdere beslissingen worden genomen.
Voor nu lijkt SBS te willen afwachten hoe de discussie zich ontwikkelt. Toch is duidelijk dat de druk vanuit kijkers én bekende Nederlanders groeit.
Is er toekomst voor De Hanslers?
Of de serie nog lang zal blijven bestaan, is de vraag. De publieke reacties zijn intens en negatief, en zelden klonk er zoveel kritiek vanuit de entertainmentwereld zelf. Wanneer meerdere gevestigde namen oproepen tot beëindiging, kan dat een kantelpunt vormen.
Wat wél zeker is: het debat over dit soort realityformats stopt niet snel. Steeds vaker klinkt de roep om programma’s te maken die bijdragen aan verbinding, positiviteit en herkenbare emoties, in plaats van conflicten en pijnpunten uit te vergroten.
Conclusie: een realityserie onder druk
Waar De Hanslers begon als een nieuw televisie-experiment, is het nu een programma dat Nederland verdeelt. Met stevige uitspraken van BN’ers en kritische geluiden vanuit het publiek staat de serie onder zware druk. De komende weken zal blijken of de zender vasthoudt aan het format, of inziet dat de grens is bereikt.