Algemeen
Mama Monique heeft snoeiharde boodschap voor iedereen die haar niet leuk vindt
Monique Hansler blikt vooruit op De Hanslers: van de Piste naar de Playa – en deelt duidelijke boodschap aan kritische kijkers
Vanavond gaat de langverwachte realityserie De Hanslers: van de Piste naar de Playa van start. Nog voordat de eerste aflevering is uitgezonden, is het duidelijk wie opnieuw de meeste aandacht naar zich toe trekt: Monique Hansler. Tijdens Winter Vol Liefde werd ze een van de meest besproken personen van het seizoen. Haar uitgesproken persoonlijkheid leverde haar evenveel voorstanders als critici op en zorgde ervoor dat ze bij velen bleef hangen.
Nu, aan de vooravond van haar eigen realityserie, blikt Monique terug, geeft ze nieuwe inzichten in hoe de serie tot stand kwam en richt ze zich rechtstreeks tot iedereen die moeite heeft met haar opvallende optreden op televisie.
Een turbulente introductie: van Winter Vol Liefde naar het Spaanse Altea
In Winter Vol Liefde begon het allemaal nog redelijk rustig. Mike, Moniques zoon, ontmoette Antine, met wie hij uiteindelijk het seizoen afsloot. Toch verliep het anders dan de kijker verwachtte: na de opnames groeide er alsnog een relatie met Denise – de vrouw die Mike eerder naar huis stuurde.
Dat nieuwe avontuur hield echter geen stand. Inmiddels is bevestigd dat Mike en Denise uit elkaar zijn, en speelt ook dat verhaal door in de nieuwe realityserie. De dynamiek tussen moeder, zoon en partner zorgde tijdens Winter Vol Liefde al voor veel gesprekken, en kijkers verwachten dat dezelfde spanningen opnieuw een rol gaan spelen in de serie.
‘Het is mij allemaal overkomen’ – of toch niet helemaal?
Toen Mike en zijn moeder onlangs bij Shownieuws aanschoven, kreeg Monique de vraag waarom ze zo graag op televisie wilde. Haar antwoord was toen nog resoluut: ze had er niet bewust naar gezocht. Volgens haar was alles min of meer toevallig ontstaan.
Maar inmiddels nuanceert ze dat beeld. Monique laat nu weten dat ze aanvankelijk helemaal niet stond te springen om een realityserie. Niet omdat ze bang was voor kritiek, maar omdat ze niet geloofde dat haar leven interessant genoeg was voor een programma.
“Mijn man Peter en Mike waren dolenthousiast. Zij haalden me over. Ze zeiden: ‘Zo’n kans krijg je niet zomaar.’ En eerlijk is eerlijk: toen de vraag werd gesteld, was ik toch vereerd,” vertelt Monique.
Het besluit om ja te zeggen was dus niet het resultaat van haar eigen ambitie, maar van het enthousiasme van haar gezin. En uiteindelijk dacht ze: waarom ook niet?
De Hanslers mochten zelf bepalen waar de serie zou worden opgenomen
Een bijzonder detail: de familie mocht zélf kiezen waar het programma zich zou afspelen. Volgens Monique was dat een van de leukste onderdelen van het voortraject.
Mallorca, waar de familie zes jaar woonde, viel direct af. “We kennen het eiland door en door, maar we wilden iets nieuws, iets dat nog niet zo verbonden was aan ons verleden.”
Andalusië was even in beeld, maar daar haakte Monique af vanwege de extreme zomerhitte.
“Die temperaturen zijn voor mijn ‘beautiful gurls’ veel te pittig,” grapt ze, verwijzend naar haar dochters en schoondochter-figuren.
De keuze viel uiteindelijk op Altea, een kustplaats in Spanje die bekend staat om haar mooie stranden, mediterrane sfeer en charmante witte huisjes. Monique omschrijft de plek bijna poëtisch:
“Het is hier net een Dickens-sprookje op de playa. Zó mooi. We kunnen bovendien makkelijk op en neer reizen naar Seefeld, waar we in de winter wonen.”
Monique over online kritiek: ‘Mensen kunnen keihard zijn’
Tijdens Winter Vol Liefde kreeg Monique het flink te verduren online. Vooral haar directe manier van praten, haar bemoeienis met Mike en haar stevige uitspraken werden breed uitgemeten op sociale media.
Toch zegt ze dat het haar niet alleen negativiteit bracht.
“Mensen kunnen hard zijn, maar ik heb ook ongelooflijk veel lieve, hartverwarmende berichtjes gekregen. Mensen die mij puur vinden, die zeggen dat ze het waarderen dat ik gewoon zeg wat ik denk.”
Dat laatste lijkt een belangrijk punt voor Monique: ze wil zichzelf blijven, ook als dat weerstand oproept.
Duidelijke boodschap aan critici: ‘Gebruik de uitknop’
Monique heeft inmiddels geleerd dat je nooit iedereen tevreden kunt stellen. Daarom heeft ze een boodschap voor kijkers die haar of de serie niet kunnen waarderen:
“Dan hoop ik dat ze de uitknop op de tv vinden. Ga je niet zitten ergeren – zapp gewoon verder.”
Het is een uitspraak die bij haar past: resoluut, eerlijk en zonder omwegen. Ze vindt dat mensen zelf verantwoordelijkheid dragen voor hun kijkgedrag, en dat frustratie over een televisieprogramma nergens voor nodig is.
Toch zelfreflectie: ‘Ik kon echt huilen om die screenshots’
Hoewel Monique vaak overkomt als iemand die weinig aantrekt van kritiek, blijkt dat ze soms wél geraakt werd door wat er online rondging.
Ze bekent dat ze zichzelf soms moeilijk kon terugzien tijdens Winter Vol Liefde:
“Dan zag ik mezelf op tv en dacht ik: wat heb ik nu
weer gezegd?
Maar het ergste vond ik hoe ik eruitzag op die screenshots op
social media. Ik kon daar echt om huilen.”
Die emoties verraden dat er achter haar stevige uitstraling óók onzekerheid en kwetsbaarheid schuilgaan.
Nieuwe energie door nieuwe levensstijl
Een positief gevolg van de periode na Winter Vol Liefde is dat Monique naar eigen zeggen veel actiever is geworden. Door de verhuizing naar Altea en de hectiek van het runnen van een beachclub, is ze meer gaan bewegen, wat haar gezondheid een boost heeft gegeven.
“Ik ben afgevallen en voel me fitter. Ik heb astma, maar ondanks dat voel ik me op deze plek energieker, vooral door al het traplopen in de beachclub.”
Het is een verrassende wending: waar velen kritiek hadden op haar tv-optredens, leverde het haar zelf juist een gezondere levensstijl op.
Een nieuwe start – of een herhaling van drama?
Nu de realityserie van start gaat, zijn de verwachtingen hoog. Zal Monique opnieuw volop in de schijnwerpers staan? Zal haar bemoeienis met Mike opnieuw zorgen voor discussies? En hoe ziet haar relatie met Denise eruit, nu duidelijk is dat Mike en Denise niet meer samen zijn?
De teasers doen vermoeden dat ook in deze serie emoties, botsingen en onverwachte wendingen centraal staan.
Monique lijkt er klaar voor: met hernieuwd zelfvertrouwen, een gezonde dosis bravoure en een duidelijke boodschap aan iedereen die haar liever niet ziet.
Of kijkers haar intentie zien als puur, vastberaden of gewoon recht voor zijn raap — dat is aan hen.
Gratis busvervoer voor asielzoekers tussen Ter Apel en Emmen zorgt voor brede discussie: ‘Is dit de juiste oplossing?’
Het besluit om het busvervoer tussen het asielzoekerscentrum in Ter Apel en station Emmen voortaan kosteloos te maken voor bewoners van het azc, zorgt voor veel reacties in het hele land. Het gaat om een maatregel die vooral bedoeld is om de veiligheid in het openbaar vervoer te verbeteren, maar de keuze roept tegelijkertijd vragen op over gelijkheid, handhaving en de rol van vervoersbedrijven. Voorstanders spreken van een pragmatische aanpak, terwijl anderen vinden dat hiermee een verkeerd signaal wordt afgegeven.
Een lange geschiedenis van incidenten en overlast
Al jaren klinken er zorgen over de situatie op de buslijn tussen Ter Apel en Emmen. Chauffeurs gaven eerder aan dat zij regelmatig te maken kregen met ongewenst gedrag, onduidelijkheid rondom ticketbetalingen en spanningen die opliepen tijdens ritten. Het ging daarbij soms om groepen reizigers die niet wilden betalen of moeite hadden met de regels van het openbaar vervoer.
Hoewel veel ritten zonder problemen verliepen, waren de uitzonderingen heftig genoeg om de veiligheid van chauffeurs en medereizigers onderwerp van gesprek te maken. Buschauffeurs hebben meerdere keren aangegeven dat zij onder grote druk stonden en dat sommige situaties erg onprettig aanvoelden. Voor een sector waarin veiligheid en klantvriendelijkheid centraal staan, was dat een reden om te zoeken naar oplossingen.
Eerdere maatregelen boden onvoldoende resultaat
Het probleem aanpakken was complex. Het COA zette hosts in die bewoners van het azc begeleidden naar de bushalte en hielpen bij het opstappen. Deze hosts moesten vooral zorgen voor rust, begeleiding en uitleg over de regels. In Emmen werden extra toezichthouders ingezet, die reizigers te woord stonden en konden ingrijpen als dat nodig was. Ook Qbuzz schakelde boa’s in op reguliere buslijnen. De buschauffeurs en boa’s hadden portofoons om sneller te kunnen communiceren wanneer zich iets voordeed.
Hoewel deze maatregelen soms hielpen om de situatie tijdelijk te stabiliseren, bleek de structurele overlast niet volledig te verdwijnen. De vraag bleef dus bestaan: wat kan er gedaan worden om ritten veiliger, rustiger en voorspelbaarder te maken?
Nieuwe aanpak: gratis pendeldienst moet rust terugbrengen
Daarom is nu besloten dat het vervoer tussen het azc in Ter Apel en station Emmen gratis wordt. Het doel hiervan is niet om bepaalde groepen te bevoordelen, maar om een belangrijk spanningspunt weg te nemen: de discussie over betalen. In eerdere incidenten bleek vooral de discussie over het wel of niet kopen van een ticket aanleiding voor onrust. Door dat element weg te nemen, hoopt Qbuzz dat de ritten voortaan zonder spanningen verlopen.
Qbuzz-directeur Laurence Hovenkamp noemt deze beleidswijziging een belangrijke schakel in een bredere aanpak. Volgens haar is de combinatie van maatregelen essentieel: toezicht, begeleiding én kosteloos vervoer voor deze specifieke route moeten samen zorgen voor een veiligere omgeving.
“Het vrij beschikbaar stellen van de pendeldienst is een cruciale stap om het totale pakket aan maatregelen te laten slagen,” aldus Hovenkamp.
Het gaat hierbij dus niet enkel om gratis reizen, maar om een compleet beleid dat onrust moet voorkomen en de ervaring van chauffeurs en reizigers moet verbeteren.
Veel discussie op sociale media
Het besluit zorgt online voor stevige reacties. Veel mensen vragen zich af waarom één specifieke groep gratis mag reizen, terwijl andere reizigers wel moeten betalen voor dezelfde afstand. Zij ervaren het als oneerlijk dat er kennelijk middelen beschikbaar zijn om dit vervoer kosteloos te maken, terwijl dit voor regulier openbaar vervoer niet gebeurt.
Aan de andere kant zijn er ook mensen die de keuze pragmatisch en begrijpelijk vinden. Zij wijzen op het feit dat veiligheidspunten in het openbaar vervoer bovenaan staan, en dat het wegnemen van conflictmomenten een bewezen manier is om de rust te bewaren. Volgens deze groep is het beter om te investeren in stabiliteit dan dat chauffeurs en reizigers zich onveilig voelen.
Waarom gratis vervoer als oplossing wordt gezien
Dat de betaaldiscussie zo’n grote rol speelt, heeft vooral te maken met het karakter van de route. Het traject tussen het azc en het station wordt dagelijks gebruikt door een grote, relatief vaste groep reizigers. Voor sommige bewoners van het azc is onduidelijk hoe het Nederlandse betaal- en vervoerssysteem werkt, waardoor misverstanden kunnen ontstaan.
Door het traject tijdelijk gratis te maken, hoopt men de ritten voorspelbaarder te maken en chauffeurs te ontlasten. Als er geen discussies meer zijn bij het instappen, komt er meer rust in de bus én aan de halte. Bovendien maakt het toezicht door hosts en boa’s het makkelijker om te signaleren waar extra uitleg of begeleiding nodig is.
Is dit de omgekeerde wereld?
Veel reacties online zijn gebaseerd op het idee dat er nu een “beloning” wordt gegeven voor gedrag dat eerder tot problemen leidde. Mensen vrezen dat er een precedent wordt geschapen: dat wie onrust veroorzaakt uiteindelijk extra geholpen wordt. Daarom noemen sommigen het besluit symbolisch ‘de omgekeerde wereld’.
Tegelijkertijd benadrukken beleidsmakers dat dit geen beloning is, maar een veiligheidsmaatregel. Het is vergelijkbaar met andere situaties waarin conflicten worden voorkomen door een procedure te vereenvoudigen — zoals wanneer voetbalclubs extra pendelbussen inzetten voor supportersgroepen om opstootjes te voorkomen.
Gelijke behandeling en toegankelijkheid van het openbaar vervoer
Een belangrijk punt in de discussie is het gevoel van gelijkheid. Het openbaar vervoer is een publieke dienst die voor iedereen toegankelijk moet zijn, en veel reizigers vinden dat regels voor iedereen hetzelfde moeten zijn. Wanneer één groep op een bepaalde route gratis reist, roept dat automatisch vragen op over solidariteit, eerlijkheid en uniformiteit van beleid.
Daarom benadrukken de betrokken partijen dat dit een uitzonderlijke situatie is, specifiek gekozen voor een zeer specifiek traject met specifieke veiligheidsuitdagingen. Het is dus geen beleidswijziging die breder wordt ingevoerd.
Hoe gaat het verder?
Voor nu blijft de gratis pendeldienst onderdeel van een proefperiode. In die periode wordt gemeten of het aantal incidenten daadwerkelijk afneemt en of chauffeurs zich veiliger voelen. Ook wordt gekeken of de begeleiding van het COA, de inzet van toezichthouders en het contact tussen vervoerder en overheid voldoende zijn om de situatie duurzaam te verbeteren.
Wanneer blijkt dat de maatregel effectief is, kan deze langer worden aangehouden. Als de resultaten tegenvallen, zullen opnieuw aanpassingen nodig zijn.
Wat vind jij van dit besluit?
Het onderwerp raakt veel mensen, omdat het gaat over veiligheid, verantwoordelijkheid en eerlijkheid. Vind jij het verstandig om dit traject gratis te maken om zo de rust terug te brengen? Of zijn er volgens jou andere oplossingen mogelijk die zowel veilig als eerlijk voelen?
Laat het vooral weten in de reacties — de discussie is nog lang niet voorbij, en jouw mening telt mee in hoe dit soort beleidskeuzes in de toekomst worden vormgegeven.