Algemeen
Zien: Nicol Kremers is bezig met film met ‘onbekende’ persoon
Nicol Kremers, ooit vooral bekend als de ex-partner van Peter Gillis uit de realityserie Massa is Kassa, heeft zich de afgelopen tijd op opvallende wijze opnieuw uitgevonden. Waar haar bekendheid in eerste instantie voortkwam uit haar rol binnen het populaire televisieprogramma, laat Nicol nu zien dat ze veel meer is dan slechts een ‘bijrol’ in andermans verhaal. De Brabantse weet haar eigen pad te bewandelen, met een combinatie van ondernemerschap, creativiteit en strategisch inzicht die haar tot een opvallende persoonlijkheid in de online mediawereld maakt.
Een nieuwe koers na reality-tv
Na haar relatiebreuk koos Nicol ervoor om zich los te maken van het televisiewereldje. Geen nieuwe realityshows of interviews waarin haar verleden centraal stond, maar een bewuste stap richting zelfstandigheid. Ze besloot het heft in eigen handen te nemen en zich te richten op digitale platforms. Daarmee maakte ze een opvallende keuze: exclusieve content delen via kanalen zoals OnlyFans en Friends2Follow.
Maar waar sommigen dergelijke platforms enkel associëren met sensatie, weet Nicol het anders aan te pakken. Haar insteek is niet enkel gericht op uiterlijk vertoon, maar juist op beleving, stijl en interactie. Ze creëert content waarin sfeer, creativiteit en storytelling centraal staan — en waarin haar volgers actief worden betrokken.
Van volgers naar community
Wat Nicol onderscheidt van andere influencers, is de manier waarop ze haar volgers ziet. Voor haar zijn het geen anonieme kijkers, maar mensen die ze actief betrekt bij haar proces. Ze nodigt ze uit om mee te denken, te reageren en zelfs onderdeel te worden van haar producties. Dat bleek onlangs nog tijdens een oproep voor een filmproject, waarin ze zocht naar een tegenspeler onder haar volgers. Dat type initiatief versterkt de band met haar publiek — en maakt haar merk alleen maar sterker.
Content met een visie
Een van de sleutels tot haar succes is de manier waarop ze haar content vormgeeft. Ze kiest voor verrassende locaties, originele invalshoeken en durft risico’s te nemen. Zo maakte ze recentelijk een populaire video in een luxe buitenlocatie met jacuzzi, waar sfeer en spontaniteit samenkwamen. De beelden gingen snel rond op social media, niet alleen vanwege hun visuele aantrekkingskracht, maar ook vanwege het persoonlijke karakter.
Ook buiten het scherm laat Nicol zich zien. Ze bezoekt regelmatig lifestylebeurzen en evenementen, waar ze volgers ontmoet en haar verhaal deelt. Die directheid en benaderbaarheid zorgen ervoor dat ze niet alleen een online fenomeen is, maar ook in het dagelijks leven een trouwe aanhang heeft opgebouwd.
Niet zonder controverse
Waar Nicol verschijnt, is er vaak ook ophef. Zo ontstond er recent commotie na het opnemen van beelden nabij een bekend pretpark. De betrokken organisatie wilde niet geassocieerd worden met de content, wat leidde tot een kleine mediastorm. Toch weerhoudt dit soort incidenten haar er niet van om door te gaan. Integendeel: ze gebruikt ook negatieve aandacht om haar bereik te vergroten — een tactiek die haar zichtbaarheid in stand houdt.
Nieuwe filmprojecten en creatieve stappen
Inmiddels is Nicol begonnen aan haar eerste eigen filmproject, waarin ze samenwerkt met een — voorlopig nog anonieme — tegenspeler. De film is een combinatie van lifestyle, fictie en real-life elementen, zoals we van haar gewend zijn. Het is een logische volgende stap in haar ontwikkeling: van contentmaker naar zelfstandige producent.
Wat opvalt, is de manier waarop ze het project promoot. Niet met grote mediacampagnes, maar door haar community stap voor stap mee te nemen in het maakproces. Van het kiezen van locaties tot het selecteren van kleding en scripts: haar volgers krijgen letterlijk een blik achter de schermen. En juist dát maakt hen loyaal. Ze voelen zich onderdeel van het geheel, en niet slechts toeschouwer.
Ondernemerschap in hart en nieren
De weg die Nicol bewandelt is niet vanzelfsprekend. Ze bouwt aan haar merk zonder grote mediapartners of tv-zenders achter zich. In plaats daarvan kiest ze voor onafhankelijkheid, wat haar toelaat om haar eigen regels te bepalen. Ze benut haar naamsbekendheid op slimme wijze, en laat zien dat het mogelijk is om na een mediagenieke relatiebreuk toch als zelfstandige succesvol te zijn.
Haar achtergrond in reality-tv heeft haar ongetwijfeld geleerd hoe de mediawereld werkt — maar het is haar zakelijk instinct dat haar vooruit duwt. Ze weet waar de aandacht ligt, speelt in op trends en behoudt haar eigen stem in een wereld vol ruis.
Een merk met een verhaal
Wie Nicol Kremers enkel kent van Massa is Kassa, ziet misschien een vrouw die toevallig in de schijnwerpers belandde. Maar wie beter kijkt, ziet een ondernemer die met lef en creativiteit haar eigen pad uitstippelt. Haar merk is inmiddels meer dan een naam op een scherm: het is een verhaal van doorzetten, vernieuwen en telkens weer opstaan.
En dat merk blijft zich ontwikkelen. Naast haar werk als contentmaker experimenteert ze nu met film, evenementen en samenwerkingen met andere creatievelingen. De komende maanden wil ze haar bereik verder uitbreiden — niet per se door groter te worden, maar door dieper te verbinden met haar bestaande publiek.
Reacties uit het publiek
Hoewel er altijd kritische geluiden blijven, is de meerderheid van haar fans enthousiast. Ze bewonderen haar moed, haar uitstraling en het feit dat ze zich kwetsbaar durft op te stellen. Veel volgers zien in Nicol een voorbeeld van iemand die haar verleden niet verloochent, maar gebruikt als springplank voor iets nieuws.
Ook de manier waarop ze met haar volgers omgaat, valt op. Ze neemt de tijd om te reageren, deelt persoonlijke verhalen en laat zien dat achter de schermen een echt mens zit — met dromen, twijfels en ambities. Die menselijkheid maakt haar geliefd én relevant.
Wat brengt de toekomst?
De exacte releasedatum van haar filmproject is nog niet bekend, maar de verwachtingen zijn hoog. Of het nu een artistiek hoogstandje wordt of een speelse productie, vaststaat dat Nicol zich verder ontwikkelt als maker en ondernemer.
In een wereld waarin mediabekendheid vaak vluchtig is, laat zij zien dat je met visie en doorzettingsvermogen blijvend iets kunt opbouwen. Ze bewijst dat er leven is na reality-tv — én dat het leven daar misschien pas écht begint.
Wat denk jij: is Nicol Kremers goed bezig met haar nieuwe koers? Deel je mening in de reacties op Facebook of Instagram.
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.