Algemeen
Ze weigerde een BH op werk: ‘Waarom mogen mannen wel met een blote borst lopen?
Shianne Fox roept discussie op over gelijkheid op de werkvloer tijdens zinderende werkdag in Sydney
Op een snikhete zomerdag in Sydney — de temperatuur liep op tot ruim 40 graden — viel vakvrouw Shianne Fox iets op wat ze niet meer kon loslaten. Terwijl haar mannelijke collega’s hun shirts mochten uittrekken om af te koelen, werd haar vriendelijk doch dringend gevraagd haar bovenkleding aan te houden. Voor Shianne was dit geen gewone werkdag meer, maar het begin van een gesprek over gelijkheid, zelfbeschikking en respect op de werkvloer.
“Waarom mogen mannen meer?”
Wat begon als een observatie, groeide uit tot een persoonlijke oproep. Via haar TikTok-account ‘The Bikini Tradie’ deelde Shianne haar ervaring en visie. Ze benadrukte dat haar keuze om een luchtigere top te dragen niets te maken had met aandacht trekken, maar puur met comfort en praktische werkhouding tijdens extreme hitte. “Ik wil dezelfde vrijheid als mijn mannelijke collega’s — niet meer, niet minder,” liet ze weten.
Volgens Shianne gaat het niet om privileges, maar om gelijke behandeling. In haar ogen mag kledingvoorschrift geen belemmering zijn voor welzijn, zolang veiligheid gewaarborgd blijft.
Warmte vraagt om aanpassing
Tijdens extreem warme dagen is verstandig omgaan met hitte essentieel. Voor mannen betekent dit vaak luchtigere kleding of een ontbloot bovenlijf. Shianne merkte dat voor vrouwen andere — vaak striktere — ongeschreven regels gelden. Ze roept op tot het herzien van deze normen, in het belang van iedereen die onder extreme omstandigheden werkt.
Verdeelde reacties uit de sector
Na het delen van haar video volgden duizenden reacties. Sommige vrouwelijke collega’s gaven aan zich ongemakkelijk te voelen bij Shianne’s keuze, uit vrees dat het hun eigen professionele imago zou beïnvloeden. Shianne reageerde met respect: “Iedereen mag werken zoals hij of zij zich prettig voelt. Diversiteit in stijl en aanpak is geen bedreiging, maar een kracht.”
Ervaring en passie
Met meer dan vier jaar ervaring in tuinaanleg en buitenprojecten, is Shianne vaak de enige vrouw op locatie. Toch voelt ze zich daar sterk en op haar plaats. “Voor mij is dit meer dan werk. Het is mijn passie,” zegt ze. Ze hoopt dat haar zichtbaarheid andere vrouwen motiveert om hun plek te vinden in technische of fysieke beroepen.
Gelijke regels, gelijke kansen
Hoewel Shianne de noodzaak van veiligheid op de werkvloer volledig erkent, pleit ze voor meer ruimte binnen die kaders. “Als mannen hun shirt mogen uittrekken vanwege de hitte, waarom mogen vrouwen dan geen vergelijkbare keuzes maken?” vraagt ze zich af. Het gaat haar niet om provocatie, maar om praktische gelijkheid en gezond verstand.
Een bron van inspiratie
Op sociale media deelt Shianne niet alleen haar werk, maar ook motiverende boodschappen voor jonge vrouwen. Haar doel? Laten zien dat authenticiteit en zelfvertrouwen net zo belangrijk zijn als technische vaardigheden. “Ik wil anderen laten zien dat je jezelf mag zijn, ook in sectoren waar dat niet vanzelfsprekend is.”
Het gesprek dat verder reikt dan kleding
Wat begon als een video over werkkleding groeide uit tot een bredere dialoog over inclusie en waardigheid op de werkvloer. Shianne’s boodschap is duidelijk: “Iedereen verdient een werkomgeving waarin je je veilig, gezien en gerespecteerd voelt. Dat begint bij luisteren naar elkaars verhaal.”
Belangrijkste inzichten:
-
Shianne Fox stelt de vraag waarom er bij hitte andere kledingnormen gelden voor mannen en vrouwen in de buitenluchtsector.
-
Ze roept op tot gelijke behandeling, zonder voorbij te gaan aan veiligheid en professionaliteit.
-
Haar verhaal zette een breed maatschappelijk gesprek in gang over comfort, vrijheid en respect op de werkvloer.
-
Ze blijft trouw aan haar visie, ondanks uiteenlopende reacties: “Er is ruimte nodig voor ieders stem en werkwijze.”
-
Haar boodschap inspireert vrouwen wereldwijd om zich uit te spreken en zichzelf te blijven — ook in een werkveld dat nog niet altijd vrouwvriendelijk is.
Algemeen
Een Huis Vol-kijkers willen dit gezin niet meer terug zien

Het nieuwe seizoen van Een Huis Vol maakt opnieuw veel los bij de vaste kijkers, maar niet alle gezinnen kunnen rekenen op onverdeelde steun. Vooral de familie Bakhcha uit Amsterdam ligt steeds vaker onder vuur. Waar zij in eerdere seizoenen nog door velen werden gezien als een frisse, energieke toevoeging aan het programma, lijkt de stemming dit jaar te zijn omgeslagen. Op sociale media, en met name in de populaire Een Huis Vol-fangroepen, groeit de kritiek met de week. Sommige kijkers gaan zelfs een stap verder en hopen openlijk dat KRO-NCRV besluit om de familie volgend seizoen niet meer terug te laten keren.

Van publiekslieveling naar mikpunt van kritiek
De familie Bakhcha wordt inmiddels al meerdere seizoenen gevolgd door de camera’s. Hun dagelijks leven, opvoeding, drukke huishouding en onderlinge dynamiek zijn daardoor voor veel kijkers herkenbaar geworden. Juist die langdurige aanwezigheid maakt dat de verandering in sentiment zo opvallend is. Waar kijkers hen eerder omschreven als warm, vrolijk en inspirerend, klinken nu steeds vaker woorden als “overdreven”, “gemaakt” en “alles voor de likes”.
In Facebookgroepen waar fans na elke aflevering uitgebreid napraten, verschijnen scherpe reacties. Kijkers laten weten zich te storen aan wat zij zien als een te gepolijste presentatie van het gezinsleven. “Vorig seizoen vond ik ze echt heel leuk, maar dit jaar echt vreselijk,” schrijft iemand. “Ik stoor me steeds aan het overdreven gedoe.” Anderen zijn nog feller en stellen dat het gezin “beter kan stoppen” met het programma.

De rol van sociale media
Een belangrijk punt in de kritiek lijkt te liggen bij de manier waarop de familie zich volgens kijkers profileert, zowel in het programma als daarbuiten. Meerdere reacties verwijzen naar het gevoel dat alles draait om zichtbaarheid en online aandacht. Kijkers hebben het idee dat momenten te bewust worden uitgespeeld voor de camera, alsof er steeds rekening wordt gehouden met hoe iets overkomt.
Dat roept vragen op over authenticiteit, een kernwaarde waar Een Huis Vol juist zo sterk op leunt. Het programma staat bekend om zijn eerlijke blik op grote gezinnen, met alle chaos, liefde en imperfectie die daarbij hoort. Wanneer kijkers het gevoel krijgen dat die spontaniteit plaatsmaakt voor een geregisseerde versie van het gezinsleven, haakt een deel af.

“Te perfect om echt te zijn”
Wat in veel reacties terugkomt, is de kritiek dat de familie Bakhcha “te perfect” probeert over te komen. Volgens sommige kijkers werkt dat averechts. “Ze proberen perfect te zijn, maar daardoor zijn ze juist niet leuk om te volgen,” klinkt het. In plaats van herkenning ervaren deze kijkers afstand.
Dat is een interessant spanningsveld, want reality-tv balanceert altijd tussen echtheid en entertainment. Gezinnen weten dat ze bekeken worden, en dat beïnvloedt onvermijdelijk hun gedrag. Toch lijkt bij de familie Bakhcha voor een groeiende groep kijkers de balans te zijn doorgeslagen.

Niet iedereen is negatief
Tegelijkertijd is het beeld niet eenduidig. In dezelfde online discussies zijn ook volop positieve geluiden te lezen. Er zijn kijkers die juist niets begrijpen van de felle kritiek en aangeven nog steeds met plezier naar de familie Bakhcha te kijken. “Fantastisch programma. Alle gezinnen zijn leuk,” schrijft iemand. Een ander noemt hen “een mooi, verzorgd gezin” en ziet geen enkel probleem in hun manier van doen.
Voor deze fans vertegenwoordigt de familie juist een positieve energie. Ze waarderen de uitstraling, de betrokkenheid onderling en de manier waarop het gezin samen functioneert. Sommigen noemen de familie zelfs een van hun favorieten, samen met andere bekende gezinnen uit het programma.
Polarisatie onder kijkers
Wat opvalt, is hoe verdeeld het publiek inmiddels is. De familie Bakhcha lijkt een echte splijtzwam te zijn geworden: je houdt van ze, of je ergert je eraan. Die polarisatie zorgt ervoor dat elke aflevering opnieuw onderwerp van discussie wordt. Waar dat voor het programma extra buzz oplevert, kan het voor de betrokkenen ook zwaar zijn.
Want achter de meningen en harde woorden schuilt een echt gezin, dat ongetwijfeld ook meeleest en meekrijgt wat er over hen wordt gezegd. Reality-tv maakt mensen zichtbaar, maar ook kwetsbaar. De grens tussen kritiek op gedrag en persoonlijke aanvallen is soms dun.
Wat betekent dit voor de toekomst?
De grote vraag is natuurlijk of deze kritiek gevolgen zal hebben voor de toekomst van de familie Bakhcha binnen Een Huis Vol. De omroep maakt daar zelf geen uitspraken over. Traditioneel kijkt KRO-NCRV naar meerdere factoren bij het samenstellen van nieuwe seizoenen: kijkcijfers, diversiteit tussen gezinnen en de dynamiek die elk gezin toevoegt aan het geheel.
Het is niet ongebruikelijk dat gezinnen na meerdere seizoenen afscheid nemen van het programma, soms vrijwillig, soms omdat de omroep ruimte wil maken voor nieuwe verhalen. Of de groeiende kritiek doorslaggevend zal zijn, is lastig te zeggen.
Kritiek als teken van betrokkenheid
Toch kan de felle discussie ook anders worden geïnterpreteerd. Dat kijkers zich zo druk maken over de familie Bakhcha, betekent ook dat ze betrokken zijn bij het programma. Een Huis Vol roept emoties op, en dat is precies wat het format al jaren succesvol maakt. Gezinnen worden gevolgd, beoordeeld, besproken en soms bekritiseerd, maar zelden genegeerd.
Voor de familie zelf kan dit een moment van reflectie zijn: hoe willen ze zich laten zien, wat willen ze delen, en waar ligt voor hen de grens? Want meedoen aan reality-tv is nooit vrijblijvend.
Een spiegel voor het genre
De situatie rond de familie Bakhcha raakt ook aan een bredere discussie over reality-tv in het algemeen. Hoe authentiek kan een programma blijven als deelnemers zich steeds bewuster worden van hun imago? En in hoeverre zijn kijkers bereid om dat te accepteren?
Wat voor de één overdreven is, voelt voor de ander juist inspirerend of vermakelijk. Dat maakt Een Huis Vol tot een programma waarover gepraat blijft worden — ook als de meningen botsen.
Conclusie: blijven of verdwijnen?
Of de familie Bakhcha volgend seizoen terugkeert, blijft voorlopig onzeker. Wat wel vaststaat, is dat ze een van de meest besproken gezinnen van dit moment zijn. Voorstanders blijven hen verdedigen, tegenstanders hopen op een afscheid. Ondertussen blijft Een Huis Vol doen wat het al jaren doet: het Nederlandse gezinsleven tonen, met alle meningen en emoties die daarbij horen.
Misschien is dat wel de kern van het succes. Want zolang kijkers blijven praten, discussiëren en reageren, blijft het programma leven — met of zonder de familie Bakhcha.




