Algemeen
Vreselijk nieuws bij afscheid Jonnie Boer
Afscheid van topchef Jonnie Boer in De Librije: een eerbetoon vol klasse, emotie en symboliek
In het hart van Zwolle werd donderdag op indrukwekkende wijze afscheid genomen van Jonnie Boer, de vermaarde chef-kok die zijn leven wijdde aan smaak, gastvrijheid en innovatie in de keuken. In zijn eigen restaurant, het wereldberoemde De Librije, kwamen familie, vrienden, collega’s en prominenten bijeen om hem de laatste eer te bewijzen.
Boer 0verleed vorige week woensdag onverwacht op Bonaire, op 60-jarige leeftijd, aan de gevolgen van een longembolie. Zijn 0verlijden bracht een schok teweeg in de culinaire wereld, maar ook ver daarbuiten. Wat donderdag volgde was een afscheid dat perfect aansloot bij wie hij was: warm, kleurrijk, eigenzinnig en tot in detail verzorgd.
De Librije als decor voor een uniek afscheid
Niet eerder werd in Nederland een chef-kok op deze manier herdacht: in zijn eigen restaurant, waar hij zijn levenswerk had opgebouwd samen met zijn vrouw Thérèse Boer. De deuren van De Librije gingen donderdagochtend open voor een select gezelschap dat Jonnie van dichtbij had gekend – in de keuken, aan tafel, of als vriend.
Bij aankomst werden gasten verwelkomd door personeel van De Librije en chef-kok Nelson Tanate, die ooit als stagiair begon onder Jonnie, en inmiddels mede-eigenaar is van het enige Nederlandse restaurant met drie Michelinsterren. Samen met de kinderen van Jonnie en Thérèse – Jimmie en Isabelle – leidt hij het bedrijf voort.
Voor de gelegenheid was de binnenstad van Zwolle deels afgesloten. Straten rond de Assiestraat en Diezerpoortenplas gingen dicht voor verkeer, de parkeergarage op het Noordereiland werd deels gereserveerd voor genodigden. Beveiligers en verkeersregelaars zorgden voor een respectvolle en rustige ontvangst.
Een kist die sprak: graffitikunst, symboliek en persoonlijkheid
Centraal in De Librije stond de opbaarkist van Jonnie Boer – niet traditioneel zwart of donkerbruin, maar kleurrijk beschilderd in graffitistijl. Een visueel eerbetoon aan zijn creativiteit, zijn lef, en zijn vermogen om altijd buiten de lijntjes te denken. De kist was een statement, net als de man die erin lag.
Aan de zijkant stond een ingelijste zwart-witfoto van Johan Cruijff, voorzien van handtekeningen. Cruijff was een grote inspiratiebron voor Jonnie, zowel in denken als in doen. Daarnaast lagen er persoonlijke voorwerpen rondom de kist: bokshandschoenen, een vishengel met molen, en flessen wijn – subtiele verwijzingen naar zijn passies buiten de keuken.
Op de kist lag ook een bloemenkrans van koning Willem-Alexander en koningin Máxima, een teken van nationale waardering voor de chef die de Nederlandse gastronomie wereldwijd op de kaart zette.
Afscheid met een glas in de hand
Gasten kregen bij aankomst de mogelijkheid om op hun eigen manier afscheid te nemen. Sommigen hieven een glas witte wijn bij het portret van Jonnie aan de ingang van het restaurant, anderen verkozen een stil moment met een glas water. Er werd niet formeel gesproken, maar de stilte sprak boekdelen.
De sfeer was ingetogen, met ruimte voor herinneringen en onderlinge gesprekken. Mensen die met Jonnie hadden gewerkt, met hem hadden gegeten of samen avonturen beleefden, vonden elkaar in verhalen en gedeeld verdriet. De liefde voor Jonnie en zijn werk was tastbaar.
Bekende gezichten uit de culinaire wereld en daarbuiten
Onder de aanwezigen waren grote namen uit de gastronomie, zoals Herman den Blijker, maar ook andere bekende Nederlanders die op een of andere manier met Jonnie verbonden waren. Namen als Jaap Stam, Humberto Tan, Jan Slagter, Jack van Gelder en Martijn Krabbé – die ernstig ziek is – lieten zich zien en toonden hun respect.
Ook burgemeester Peter Snijders van Zwolle was een van de eerste gasten die arriveerde. Hij noemde Jonnie “een ambassadeur voor Zwolle, een pionier, en bovenal een goed mens”.
Vanuit de Zwolse gemeenschap waren veel ondernemers en bekenden aanwezig, een teken dat Jonnie niet alleen nationaal, maar ook lokaal diep geworteld was.
Een brief uit stilte: het gezin spreekt via beeld
In eerste instantie waren Thérèse, Jimmie en Isabelle niet zichtbaar bij de ceremonie. Op een groot portret van Jonnie stond te lezen:
“Wat ontzettend fijn dat jullie hier zijn om afscheid te nemen van Jonnie. Wij blijven vandaag achter de schermen, maar krijgen alles op afstand mee.”
Deze beslissing werd gerespecteerd. Rouw kent geen vaste vorm, en dit gebaar paste bij de ingetogen kracht van het gezin. Later op de dag verscheen het drietal alsnog bij De Librije – stil, krachtig, en zichtbaar geraakt door de liefdevolle sfeer.
De kist werd in de loop van de ochtend uit De Librije gedragen, waarna de uitvaart in besloten kring plaatsvond.
De kracht van een chef die méér was dan zijn werk
Hoewel Jonnie Boer vooral bekend was als chef en restaurateur, werd tijdens het afscheid duidelijk dat zijn betekenis veel verder reikte. Hij was een mentor voor jonge chefs, een vriend voor vele collega’s, een ondernemer met visie en een vaderfiguur in zijn vakgebied.
Zijn creatieve geest, zijn nuchtere houding en zijn oprechte betrokkenheid bij mensen maakten hem geliefd in alle lagen van de samenleving. Hij bouwde aan meer dan een restaurant – hij bouwde aan een gemeenschap, waarin smaak, aandacht en kwaliteit centraal stonden.
Een afscheid dat recht doet aan een rijk leven
Het afscheid van Jonnie Boer was precies wat het moest zijn: persoonlijk, eigenzinnig en vol respect. Geen overdaad, maar wel doordachte symboliek. Geen show, maar wel zichtbaar vakmanschap – zelfs in het rouwproces.
Dat hij werd herdacht in zijn eigen keuken, omringd door mensen die hem écht kenden, maakt het moment uniek. Dit was geen publieke show, maar een liefdevol ritueel in de geest van Jonnie zelf: warm, creatief, met oog voor detail én voor de mensen om hem heen.
Een nalatenschap die blijft leven
Hoewel Jonnie Boer fysiek niet meer onder ons is, leeft zijn gedachtegoed voort. In De Librije, die onder leiding van zijn kinderen en Nelson Tanate verdergaat. In de chefs die hij inspireerde. In de boeken, gerechten en momenten die mensen met hem deelden.
Zijn d00d voelt als een gemis, maar zijn leven als een cadeau – aan Zwolle, aan de gastronomie, aan Nederland. Zoals één van de gasten het verwoordde bij het verlaten van De Librije:
“Jonnie kookte niet alleen met ingrediënten, hij kookte met hart. En dat proef je nog steeds.”
Het geruchtencircuit draait op volle toeren: zou het huwelijk van John de Bever en Kees Stevens onder druk staan? Volgens paragnost Thomas Woolthuis is er in ieder geval reden om alert te zijn. In een interview met weekblad Party spreekt hij over signalen die erop zouden wijzen dat het stel momenteel door een lastige fase gaat. Niet met grote explosies of openlijke ruzies, maar met sluimerende spanningen die zich langzaam opstapelen.
Geen breuk, wel frictie
Woolthuis staat bekend om zijn uitgesproken uitspraken over het privéleven van bekende Nederlanders. Hij benadrukt echter dat hij niet meteen spreekt over een breuk. “Ik heb eerder voorspeld dat John en Kees het samen niet lang meer zouden uithouden,” zegt hij. “Maar misschien keek ik toen wat te ver vooruit. In iedere relatie zijn er nu eenmaal momenten waarop het wringt.” Die nuance is volgens hem belangrijk, omdat geen enkel huwelijk probleemloos verloopt – zeker niet wanneer beide partners volop in de schijnwerpers staan.
Toch ziet hij meer dan alleen de gebruikelijke relatiehobbels. Volgens Woolthuis zijn er tekenen dat de spanningen zich aan het opstapelen zijn. “Gaandeweg lijkt er toch echt een probleempje te ontstaan,” zegt hij voorzichtig. Het gaat daarbij niet om één concrete gebeurtenis, maar om een combinatie van factoren die samen voor druk zorgen.
Druk van buitenaf
Een belangrijke oorzaak zou volgens de paragnost liggen in stress en een overvolle agenda. John de Bever, bekend van zijn muziekcarrière en publieke optredens, is vrijwel constant onderweg. Optredens, televisie, interviews en andere verplichtingen vragen veel tijd en energie. Kees Stevens, die jarenlang naast John stond als steun en toeverlaat, heeft eveneens zijn eigen verantwoordelijkheden en bezigheden.
Wanneer twee levens zo volgepland zijn, blijft er soms weinig ruimte over voor rust en echte aandacht voor elkaar. Woolthuis verwoordt het als volgt: “Het lijkt alsof ze een beetje klaar zijn met een aantal dingen. Niet met elkaar, maar met de omstandigheden waarin ze leven.” Volgens hem is het juist die voortdurende druk die relaties kwetsbaar maakt, vooral als er te weinig tijd is om gevoelens uit te spreken.
Het belang van praten
Wat volgens Woolthuis nu cruciaal is, is communicatie. “Er zal eens flink gepraat moeten worden,” zegt hij. Dat klinkt als een open deur, maar in de praktijk is het vaak lastiger dan het lijkt. Drukke schema’s, vermoeidheid en de wens om conflicten te vermijden kunnen ervoor zorgen dat gesprekken worden uitgesteld. Intussen blijven kleine irritaties zich opstapelen.
De paragnost spreekt van “iets dat rammelt”. Dat hoeft niet meteen iets groots te zijn, maar het kan wel uitgroeien tot iets groters als het te lang blijft liggen. “Als je niet oplet, kan zo’n gevoel van onvrede langzaam tussen twee mensen in gaan staan,” waarschuwt hij.
Liefde in de spotlights
Het huwelijk van John en Kees is vanaf het begin zichtbaar geweest voor het publiek. Hun relatie werd door velen gezien als warm, open en liefdevol. Juist daarom zijn geruchten over mogelijke problemen extra gevoelig. Fans zijn gehecht aan het beeld van het stel en hopen dat het hen goed blijft gaan.
Tegelijkertijd brengt publieke aandacht ook extra druk met zich mee. Elk gerucht, elke uitspraak of vermeende blik wordt uitvergroot. Dat kan het lastiger maken om problemen binnenskamers te houden en op eigen tempo op te lossen. Woolthuis benadrukt dat bekende koppels vaak minder ruimte ervaren om even stil te staan en te reflecteren. “Alles gaat door, ook als je privé eigenlijk even op de rem zou willen trappen.”
Nuancering blijft belangrijk
Hoewel de woorden van de paragnost tot onrust kunnen leiden, is het belangrijk te benadrukken dat het hier gaat om interpretaties en signalen, niet om vaststaande feiten. John en Kees zelf hebben zich niet uitgelaten over relatieproblemen. Naar buiten toe tonen ze zich nog altijd als een hecht stel, dat samen lacht en het leven viert.
Woolthuis zelf lijkt zich daar ook bewust van. Hij spreekt niet in absolute termen en laat ruimte voor herstel en groei. “In veel relaties komt er een punt waarop je opnieuw moet kiezen voor elkaar,” zegt hij. “Dat hoeft geen slecht teken te zijn. Soms is het juist een kans om sterker terug te komen.”
Een fase, geen einde
Relaties kennen fases. Zeker na jaren samen kan de dynamiek veranderen. Wat ooit vanzelf ging, vraagt soms meer aandacht en inzet. Dat geldt voor ieder stel, beroemd of niet. Het verschil is dat bij bekende Nederlanders elke mogelijke wrijving meteen onderwerp van gesprek wordt.
Volgens Woolthuis is dit mogelijk zo’n fase voor John en Kees: een moment van herbezinning. “Ze moeten misschien opnieuw kijken naar wat ze belangrijk vinden en hoe ze hun leven samen willen vormgeven.” Dat klinkt minder dramatisch dan een naderende breuk, maar wel als een serieuze uitdaging.
Afwachten wat volgt
Of de zorgen van de paragnost terecht zijn, zal de tijd moeten uitwijzen. Voorlopig blijft het bij signalen en vermoedens. Fans hopen ongetwijfeld dat John en Kees samen de rust en ruimte vinden om eventuele spanningen te bespreken en achter zich te laten.
Wat vaststaat, is dat relaties – zeker langdurige – onderhoud vergen. Liefde alleen is soms niet genoeg; aandacht, communicatie en begrip zijn minstens zo belangrijk. Of zoals Woolthuis het samenvat: “Er rammelt iets, maar dat betekent niet dat het onherstelbaar is.”
Voor nu blijft het afwachten. Gaat het om een tijdelijke dip of om een structureel probleem? Alleen John en Kees kennen het echte antwoord. Eén ding is zeker: zolang zij zelf zwijgen, blijft voorzichtigheid geboden bij het trekken van conclusies.