Algemeen
Thérèse Boer openhartig na afscheid Jonnie: “Ik ben helemaal kapot, maar zo trots op Isabelle en Jimmie”
In de dagen na het indrukwekkende afscheid van topchef Jonnie Boer heeft zijn vrouw Thérèse Boer zich voor het eerst uitgesproken over de emotionele periode die zij en haar gezin doormaken. In een ingetogen maar krachtige verklaring laat Thérèse weten dat ze nog altijd overmand is door verdriet, maar dat haar hart ook overloopt van trots en dankbaarheid. “Ik ben kapot van verdriet, maar ik ben ook zó trots op onze kinderen. Isabelle en Jimmie hebben laten zien wat echte kracht is.”
Een intiem en waardig afscheid
Het afscheid van Jonnie Boer was allesbehalve standaard. Geen koude ceremonie, geen afstandelijke bijeenkomst, maar een eerbetoon in de geest van de man zelf: warm, persoonlijk en vol karakter. Honderden mensen kwamen naar De Librije in Zwolle om hun respect te betuigen. Van culinaire grootheden tot trouwe gasten, van collega-koks tot vrienden en familie. De kist stond beschilderd in graffiti-stijl, kleurrijk en levendig — net als Jonnie zelf.
Thérèse vertelt dat ze ervoor koos om tijdens het publieke moment op de achtergrond te blijven. “Dat was geen makkelijke beslissing, maar ik wilde ruimte geven aan iedereen die Jonnie gekend en bewonderd heeft. Hij had zoveel betekend voor zóveel mensen, en ik gunde hen dat moment van afscheid.”
Een kist vol symboliek
De graffiti-beschilderde kist, vol kleur en leven, weerspiegelde volgens Thérèse wie Jonnie werkelijk was. “Jonnie hield van uitgesproken smaken, van contrasten, van kleur. Die kist vatte zijn geest perfect samen. Niet ingetogen, maar levendig. Het was zó hem.”
Daarnaast benadrukt ze dat het detail van de Harley-Davidson-motorstoet Jonnie op het lijf geschreven was. “Hij was dol op motoren. Dat geluid, dat gevoel van vrijheid. Toen ik die lange stoet zag vertrekken, voelde ik: dit klopt.”
Isabelle en Jimmie: de stille kracht
Wat Thérèse misschien nog wel het meeste raakte, was de manier waarop haar kinderen met het afscheid omgingen. “Ik heb ze zien groeien in een paar dagen tijd. Isabelle en Jimmie zijn mijn helden.”
Isabelle deelde voorafgaand aan de uitvaart een reeks oude familiefoto’s, waarin Jonnie als jonge vader en chef te zien was. “Zij gaf hem opnieuw een gezicht. Niet de chef met drie sterren, maar de papa die ons leerde genieten van de kleine dingen. Ze liet de wereld zien wie hij écht was.”
Jimmie, die zijn vader in de keuken opvolgt, deelde beelden van de motorstoet. “Met elke seconde liet hij zien hoe sterk en liefdevol hij is. Hij deed dit met zo veel respect. Dat raakt me als moeder.”
Het verdriet is groot, de trots nog groter
Hoewel de leegte immens is, benadrukt Thérèse ook hoe dankbaar ze is voor de steun van vrienden, collega’s en het publiek. “Het is ongelofelijk hoeveel berichten, bloemen en kaarten we hebben ontvangen. Mensen uit het hele land laten weten hoeveel Jonnie voor hen betekende.”
Die collectieve rouw bracht troost, maar legde ook de grootsheid van Jonnie’s nalatenschap bloot. “Hij kookte niet alleen, hij raakte mensen. Hij was niet zomaar een chef. Hij was iemand die herinneringen creëerde.”
Herinneringen die blijven
Thérèse haalt ook herinneringen op aan Jonnie als levensgezel. “We werkten samen, woonden samen, groeiden samen. Alles was verweven.”
Een van haar dierbaarste herinneringen is hoe hij altijd met een scherp oog door De Librije liep. “Niets ontging hem. Maar altijd met een glimlach en een bemoedigend woord voor het personeel. Hij was streng, maar rechtvaardig.”
Volgens Thérèse was zijn grootste talent niet alleen koken, maar inspireren. “Of het nu ging om jonge koks, wijnliefhebbers of vaste gasten: iedereen voelde zich gezien. Hij wist je te raken met een blik, een grap, of gewoon een goed bord eten.”
Trots op de Librije-familie
Ook het team van De Librije speelt een grote rol in haar dankbaarheid. “Onze medewerkers hebben het afscheid mee vormgegeven. Van de koks tot de bediening: iedereen stond er met liefde.”
Ze prijst vooral de manier waarop het personeel Jonnie’s gedachtegoed levend wil houden. “Ze werken met zijn recepten, zijn filosofie, zijn flair. Dat is het mooiste eerbetoon dat er is.”
Ze vertelt hoe collega’s verhalen delen over Jonnie’s typische uitspraken, zijn perfectionisme, maar ook zijn warme hart. “Ze blijven hem citeren in de keuken. ‘Net dat beetje extra!’, hoor ik ze zeggen.”
Een toekomst vol herinnering
De komende tijd zal in het teken staan van verwerking, maar ook van voortzetting. “De Librije gaat binnenkort weer open. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat Jonnie dat gewild zou hebben. Hij geloofde in doorgaan, in vooruitkijken, in samen sterk zijn.”
Thérèse benadrukt dat het geen afscheid is van Jonnie’s idealen. “Elke gang, elk gerecht dat hier wordt geserveerd, draagt zijn handtekening. Zijn geest blijft rondwaren in iedere hoek van De Librije.”
Het idee dat Jonnie’s visie voortleeft in het werk van hun kinderen, en in de handen van hun team, geeft Thérèse kracht. “Dat geeft me troost. Hij is niet weg, hij leeft voort in wat we samen gebouwd hebben.”
Persoonlijke kracht
Zelf probeert Thérèse zich vast te houden aan de kleine dingen: een herinnering, een geur, een foto. “Soms ruik ik iets in de keuken en moet ik huilen. Maar dan hoor ik hem in mijn hoofd zeggen: ‘Hup, doorgaan.'”
Ze weet dat de weg lang zal zijn, maar dat liefde en trots haar zullen dragen. “Ik ben verdrietig, maar ook intens dankbaar dat ik ruim dertig jaar naast hem heb mogen staan. We hebben samen iets neergezet dat groter is dan wijzelf.”
Dankbaar voor verbondenheid
Ook buiten Zwolle werd massaal meegeleefd. Thérèse noemt het hartverwarmend hoeveel mensen hun steun betuigden. “Zoveel collega’s, gasten, buren, zelfs onbekenden… ze kwamen langs, stuurden brieven, lieten bloemen achter. Dat doet meer dan ik onder woorden kan brengen.”
Ze noemt het bijzonder hoeveel verhalen ze hoorde van mensen voor wie Jonnie een inspiratie was. “Van jonge chefs die dankzij hem durfden te beginnen, tot gasten die zeggen dat hij hun liefde voor eten heeft aangewakkerd.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Slot: Liefde als nalatenschap
Het verhaal van Thérèse Boer is dat van een vrouw die rouwt, maar ook viert. Die huilt, maar ook glimlacht bij herinneringen. En die vooral gelooft in de kracht van familie, liefde en samenwerking.
“We gaan door, met Jonnie in ons hart. En met Isabelle en Jimmie als levende voorbeelden van wat hij ons heeft geleerd: trouw blijven aan jezelf, delen met anderen, en altijd koken met je hart.”
Met deze woorden laat Thérèse niet alleen zien hoe groot het gemis is, maar ook hoe krachtig het leven kan zijn dat achterblijft. Een leven vol smaak, liefde en herinnering aan een man die Nederland leerde dat eten meer is dan voeding – het is verbinding. En dat blijft, generatie op generatie.
Het nieuws kwam voor veel volgers als een donderslag bij heldere hemel: Loiza Lamers en haar verloofde Jelle Ploeg hebben besloten een punt te zetten achter hun relatie. Niet alleen een liefdesverhaal komt daarmee ten einde, ook een geplande toekomst samen – inclusief een huwelijk – is van de baan. Op sociale media leidde de aankondiging direct tot verbazing, verdriet en vooral veel vragen. Wat is er gebeurd? En hoe kijkt het stel zelf terug op deze ingrijpende beslissing?
Een gezamenlijke en zorgvuldige aankondiging
Via Instagram maakten Loiza en Jelle hun breuk gezamenlijk bekend. Geen losse statements, geen cryptische hints, maar één duidelijke boodschap waarin ze benadrukken dat het om een weloverwogen keuze gaat. “Wij hebben samen een moeilijke beslissing genomen,” schrijven ze. “Met veel respect voor wat is geweest, hebben wij besloten onze relatie te beëindigen.”
Die woorden zijn zorgvuldig gekozen en ademen rust en wederzijds respect. Er is geen sprake van beschuldigingen of drama in de openbare verklaring. Integendeel: het stel onderstreept dat de beslissing niet lichtvaardig is genomen en dat er veel liefde en dankbaarheid blijft voor de tijd die ze samen hebben gehad.
“Niet makkelijk, wel eerlijk”
In hun bericht laten Loiza en Jelle weten dat de breuk allesbehalve eenvoudig was. “Het is een eerlijke beslissing richting onszelf en naar elkaar,” schrijven ze. Daarmee geven ze aan dat het vooral gaat om trouw blijven aan hun eigen gevoelens en toekomstbeelden. Soms betekent dat, hoe pijnlijk ook, dat je moet loslaten wat ooit vanzelfsprekend leek.
Ze voegen eraan toe dat ze nu bewust tijd nemen om alles te verwerken en een plek te geven, buiten de schijnwerpers waar dat kan. Voor een koppel dat jarenlang zichtbaar was op sociale media, is dat een opvallend volwassen keuze. Het laat zien dat ze de behoefte voelen aan rust en privacy in een periode die emotioneel ongetwijfeld zwaar is.
De onvermijdelijke vraag: wat is er gebeurd?
Vrijwel direct na de aankondiging barstte de speculatie los. Want een relatie die eindigt is al ingrijpend, maar een verbroken verloving roept extra vragen op. Ook juicekanalen en entertainmentpagina’s sprongen erop. Zo merkte RealityFBI op: “Niet alleen een relatie ten einde, maar ook een verloving. Dan vraag je je af wat hier is gebeurd.”
Toch is er tot nu toe geen concrete aanleiding gedeeld. Geen derde persoon, geen groot conflict, geen schandaal. En juist dat maakt het voor buitenstaanders lastig te bevatten. In een tijd waarin breuken vaak gepaard gaan met uitgebreide uitleg, kiezen Loiza en Jelle bewust voor terughoudendheid. Dat is hun goed recht, al voedt het onvermijdelijk de nieuwsgierigheid.
Van droomkoppel naar afscheid
Loiza Lamers en Jelle Ploeg waren ruim vier jaar samen. In die jaren groeiden ze uit tot een geliefd koppel onder fans. Hun relatie werd vaak omschreven als warm, stabiel en ondersteunend. Zeker Loiza sprak in interviews regelmatig over hoe belangrijk Jelle voor haar was als veilige basis in een leven dat zich deels in de spotlights afspeelt.
In september 2024 leek alles nog in kannen en kruiken. Het stel deelde toen trots het nieuws van hun verloving. Tijdens een vakantie had Jelle de grote vraag gesteld, en Loiza zei volmondig ja. De beelden en berichten straalden geluk uit, en veel volgers gingen ervan uit dat een huwelijk slechts een kwestie van tijd was.
De druk van verwachtingen
Juist dat maakt de breuk extra beladen. Een verloving brengt niet alleen persoonlijke dromen met zich mee, maar ook verwachtingen van familie, vrienden en het publiek. Zeker bij een bekend gezicht als Loiza Lamers ligt die druk hoog. Elk nieuw hoofdstuk wordt gevolgd, becommentarieerd en soms ook beoordeeld.
Relaties kunnen echter veranderen, ook als de intenties aanvankelijk helder zijn. Wat op papier klopt, kan in de praktijk anders voelen. Verschillen in toekomstvisie, timing of persoonlijke ontwikkeling kunnen langzaam aan het licht komen. Dat zijn processen die zich vaak achter gesloten deuren afspelen en niet altijd te vangen zijn in één duidelijke reden.
Loiza Lamers: een leven in ontwikkeling
Voor Loiza Lamers is deze breuk ongetwijfeld extra ingrijpend. Ze heeft de afgelopen jaren al veel persoonlijke mijlpalen doorgemaakt, zowel professioneel als privé. Ze staat bekend als iemand die openhartig is over haar leven, maar ook duidelijke grenzen stelt als het gaat om haar mentale gezondheid en welzijn.
Juist daarom valt op hoe zorgvuldig deze aankondiging is geformuleerd. Geen details, geen emotionele uitbarstingen, maar een rustige toon die ruimte laat voor verwerking. Het past bij iemand die geleerd heeft om keuzes te maken die haar op de lange termijn goed doen, ook als die keuzes pijnlijk zijn.
Wat betekent dit voor de toekomst?
Voorlopig lijkt Loiza de focus te willen leggen op zichzelf en haar werk. Ze heeft een sterke carrière opgebouwd en blijft een invloedrijke stem in mode, media en maatschappelijke gesprekken. Deze periode van rust kan haar de ruimte geven om opnieuw balans te vinden, los van de rol van partner of verloofde.
Over Jelle Ploeg is minder bekend in de media, en ook hij lijkt bewust uit de publiciteit te blijven. Dat suggereert dat beiden ervoor kiezen om dit hoofdstuk niet verder uit te melken in de openbaarheid, maar het in stilte af te sluiten.
Respectvolle reacties, maar ook verdriet
Onder de aankondiging stroomden de reacties binnen. Veel volgers spraken hun verdriet uit en wensten het stel sterkte. Anderen prezen juist de manier waarop Loiza en Jelle dit samen naar buiten brachten: volwassen, respectvol en zonder moddergooien. Natuurlijk zijn er ook fans die hopen op verzoening, maar voorlopig lijkt het besluit definitief.
Een einde zonder drama
In een medialandschap waar relatiebreuken vaak gepaard gaan met sensatie, vormt deze aankondiging een opvallend contrast. Geen geruchten bevestigd, geen details gedeeld, geen vinger gewezen. Alleen de constatering dat iets wat ooit goed voelde, dat nu niet meer is.
Wat er precies is gebeurd, weten alleen Loiza en Jelle zelf. En misschien is dat ook genoeg. Soms is liefde niet bedoeld om voor altijd te duren, maar wel om iets waardevols achter te laten. Met hun boodschap laten ze zien dat respect en dankbaarheid ook na een breuk kunnen blijven bestaan.
Voor nu rest vooral één gevoel bij het publiek: teleurstelling dat een geliefd koppel uit elkaar is, maar ook bewondering voor de manier waarop ze dit moeilijke nieuws hebben gedeeld.