Algemeen
Thérèse Boer openhartig na afscheid Jonnie: “Ik ben helemaal kapot, maar zo trots op Isabelle en Jimmie”
In de dagen na het indrukwekkende afscheid van topchef Jonnie Boer heeft zijn vrouw Thérèse Boer zich voor het eerst uitgesproken over de emotionele periode die zij en haar gezin doormaken. In een ingetogen maar krachtige verklaring laat Thérèse weten dat ze nog altijd overmand is door verdriet, maar dat haar hart ook overloopt van trots en dankbaarheid. “Ik ben kapot van verdriet, maar ik ben ook zó trots op onze kinderen. Isabelle en Jimmie hebben laten zien wat echte kracht is.”
Een intiem en waardig afscheid
Het afscheid van Jonnie Boer was allesbehalve standaard. Geen koude ceremonie, geen afstandelijke bijeenkomst, maar een eerbetoon in de geest van de man zelf: warm, persoonlijk en vol karakter. Honderden mensen kwamen naar De Librije in Zwolle om hun respect te betuigen. Van culinaire grootheden tot trouwe gasten, van collega-koks tot vrienden en familie. De kist stond beschilderd in graffiti-stijl, kleurrijk en levendig — net als Jonnie zelf.
Thérèse vertelt dat ze ervoor koos om tijdens het publieke moment op de achtergrond te blijven. “Dat was geen makkelijke beslissing, maar ik wilde ruimte geven aan iedereen die Jonnie gekend en bewonderd heeft. Hij had zoveel betekend voor zóveel mensen, en ik gunde hen dat moment van afscheid.”
Een kist vol symboliek
De graffiti-beschilderde kist, vol kleur en leven, weerspiegelde volgens Thérèse wie Jonnie werkelijk was. “Jonnie hield van uitgesproken smaken, van contrasten, van kleur. Die kist vatte zijn geest perfect samen. Niet ingetogen, maar levendig. Het was zó hem.”
Daarnaast benadrukt ze dat het detail van de Harley-Davidson-motorstoet Jonnie op het lijf geschreven was. “Hij was dol op motoren. Dat geluid, dat gevoel van vrijheid. Toen ik die lange stoet zag vertrekken, voelde ik: dit klopt.”
Isabelle en Jimmie: de stille kracht
Wat Thérèse misschien nog wel het meeste raakte, was de manier waarop haar kinderen met het afscheid omgingen. “Ik heb ze zien groeien in een paar dagen tijd. Isabelle en Jimmie zijn mijn helden.”
Isabelle deelde voorafgaand aan de uitvaart een reeks oude familiefoto’s, waarin Jonnie als jonge vader en chef te zien was. “Zij gaf hem opnieuw een gezicht. Niet de chef met drie sterren, maar de papa die ons leerde genieten van de kleine dingen. Ze liet de wereld zien wie hij écht was.”
Jimmie, die zijn vader in de keuken opvolgt, deelde beelden van de motorstoet. “Met elke seconde liet hij zien hoe sterk en liefdevol hij is. Hij deed dit met zo veel respect. Dat raakt me als moeder.”
Het verdriet is groot, de trots nog groter
Hoewel de leegte immens is, benadrukt Thérèse ook hoe dankbaar ze is voor de steun van vrienden, collega’s en het publiek. “Het is ongelofelijk hoeveel berichten, bloemen en kaarten we hebben ontvangen. Mensen uit het hele land laten weten hoeveel Jonnie voor hen betekende.”
Die collectieve rouw bracht troost, maar legde ook de grootsheid van Jonnie’s nalatenschap bloot. “Hij kookte niet alleen, hij raakte mensen. Hij was niet zomaar een chef. Hij was iemand die herinneringen creëerde.”
Herinneringen die blijven
Thérèse haalt ook herinneringen op aan Jonnie als levensgezel. “We werkten samen, woonden samen, groeiden samen. Alles was verweven.”
Een van haar dierbaarste herinneringen is hoe hij altijd met een scherp oog door De Librije liep. “Niets ontging hem. Maar altijd met een glimlach en een bemoedigend woord voor het personeel. Hij was streng, maar rechtvaardig.”
Volgens Thérèse was zijn grootste talent niet alleen koken, maar inspireren. “Of het nu ging om jonge koks, wijnliefhebbers of vaste gasten: iedereen voelde zich gezien. Hij wist je te raken met een blik, een grap, of gewoon een goed bord eten.”
Trots op de Librije-familie
Ook het team van De Librije speelt een grote rol in haar dankbaarheid. “Onze medewerkers hebben het afscheid mee vormgegeven. Van de koks tot de bediening: iedereen stond er met liefde.”
Ze prijst vooral de manier waarop het personeel Jonnie’s gedachtegoed levend wil houden. “Ze werken met zijn recepten, zijn filosofie, zijn flair. Dat is het mooiste eerbetoon dat er is.”
Ze vertelt hoe collega’s verhalen delen over Jonnie’s typische uitspraken, zijn perfectionisme, maar ook zijn warme hart. “Ze blijven hem citeren in de keuken. ‘Net dat beetje extra!’, hoor ik ze zeggen.”
Een toekomst vol herinnering
De komende tijd zal in het teken staan van verwerking, maar ook van voortzetting. “De Librije gaat binnenkort weer open. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat Jonnie dat gewild zou hebben. Hij geloofde in doorgaan, in vooruitkijken, in samen sterk zijn.”
Thérèse benadrukt dat het geen afscheid is van Jonnie’s idealen. “Elke gang, elk gerecht dat hier wordt geserveerd, draagt zijn handtekening. Zijn geest blijft rondwaren in iedere hoek van De Librije.”
Het idee dat Jonnie’s visie voortleeft in het werk van hun kinderen, en in de handen van hun team, geeft Thérèse kracht. “Dat geeft me troost. Hij is niet weg, hij leeft voort in wat we samen gebouwd hebben.”
Persoonlijke kracht
Zelf probeert Thérèse zich vast te houden aan de kleine dingen: een herinnering, een geur, een foto. “Soms ruik ik iets in de keuken en moet ik huilen. Maar dan hoor ik hem in mijn hoofd zeggen: ‘Hup, doorgaan.'”
Ze weet dat de weg lang zal zijn, maar dat liefde en trots haar zullen dragen. “Ik ben verdrietig, maar ook intens dankbaar dat ik ruim dertig jaar naast hem heb mogen staan. We hebben samen iets neergezet dat groter is dan wijzelf.”
Dankbaar voor verbondenheid
Ook buiten Zwolle werd massaal meegeleefd. Thérèse noemt het hartverwarmend hoeveel mensen hun steun betuigden. “Zoveel collega’s, gasten, buren, zelfs onbekenden… ze kwamen langs, stuurden brieven, lieten bloemen achter. Dat doet meer dan ik onder woorden kan brengen.”
Ze noemt het bijzonder hoeveel verhalen ze hoorde van mensen voor wie Jonnie een inspiratie was. “Van jonge chefs die dankzij hem durfden te beginnen, tot gasten die zeggen dat hij hun liefde voor eten heeft aangewakkerd.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Slot: Liefde als nalatenschap
Het verhaal van Thérèse Boer is dat van een vrouw die rouwt, maar ook viert. Die huilt, maar ook glimlacht bij herinneringen. En die vooral gelooft in de kracht van familie, liefde en samenwerking.
“We gaan door, met Jonnie in ons hart. En met Isabelle en Jimmie als levende voorbeelden van wat hij ons heeft geleerd: trouw blijven aan jezelf, delen met anderen, en altijd koken met je hart.”
Met deze woorden laat Thérèse niet alleen zien hoe groot het gemis is, maar ook hoe krachtig het leven kan zijn dat achterblijft. Een leven vol smaak, liefde en herinnering aan een man die Nederland leerde dat eten meer is dan voeding – het is verbinding. En dat blijft, generatie op generatie.
Illegale fatbikes zijn in korte tijd uitgegroeid tot een zichtbaar én hardnekkig probleem in Nederland. Met een paar klikken verdwijnen elektrische tweewielers met gashendel, opvoerset en soms zelfs een meeleverde handleiding in digitale winkelmandjes. De lage prijs en snelle levering maken ze aantrekkelijk, vooral voor jongeren. Tegelijkertijd groeit de zorg over veiligheid, aansprakelijkheid en toezicht. De overheid ziet de risico’s, maar krijgt de stroom lastig scherp.
Makkelijk besteld, sneller bezorgd dan verwacht
Voor een paar honderd euro staat er via buitenlandse webshops een elektrische fiets met dikke banden voor de deur. De herkomst ligt vaak buiten Europa en de bezorging verloopt opvallend vlot—soms binnen zes dagen. De verpakking oogt legaal, de papieren lijken op het eerste gezicht in orde en bij binnenkomst ziet de douane geen directe reden om in te grijpen.
Dat gemak voedt de vraag. Jongeren wisselen tips uit via sociale media en weten precies welke aanbieders leveren en welke opties “meer kunnen” dan toegestaan. Op straat vertaalt zich dat in hogere snelheden en meer risicovolle situaties. De verkeersveiligheid staat onder druk en handhaving moet vaak pas achteraf reageren.
Beperkte grip op importstromen
Volgens het kabinet vormen platforms buiten de Europese Unie het grootste hoofdpijndossier. Met Nederlandse platforms bestaan afspraken om illegale aanbiedingen te weren, maar internationale shops opereren vaak zonder duidelijk aanspreekpunt. Juridische stappen zijn traag en complex, zeker wanneer verkopers zich snel verplaatsen of onder nieuwe namen terugkeren.
De schaal is enorm: jaarlijks komen meer dan een miljard producten de Europese Unie binnen. Elektrische voertuigen maken daar een deel van uit. Alles controleren is niet haalbaar, erkennen autoriteiten. Daardoor glipt er onvermijdelijk veel door de mazen.
Juridisch grijs gebied aan de grens
Fatbikes laten zich bij invoer niet altijd eenduidig classificeren. Ze kunnen als e-bike of als bromfiets worden opgegeven, afhankelijk van specificaties en documentatie. Voor grenspassage hoeft een voertuig bovendien nog niet geschikt te zijn voor de openbare weg. Dat maakt directe tegenhouding lastig.
De douane werkt met risicoselecties en steekproeven. Als documentatie klopt en het risico laag wordt ingeschat, volgt doorvoer. Pas later kan blijken dat het voertuig niet voldoet aan Europese eisen voor gebruik op de openbare weg.
Onzichtbare aantallen bij consumenten
Hoeveel illegale fatbikes uiteindelijk Nederlandse woonkamers bereiken, blijft onduidelijk. Er wordt geen onderscheid bijgehouden naar vermogen, aanwezigheid van een gashendel of opvoerset. Ook cijfers over onderscheppingen bij directe leveringen aan particulieren ontbreken.
Daar zit een praktische reden achter: zolang een product bij binnenkomst aan invoerregels voldoet, is vasthouden juridisch niet mogelijk. De echte toets volgt pas bij verkoop of wanneer het voertuig in het verkeer wordt aangetroffen.
Toezicht na levering en online opsporing
Na levering komen toezichthouders in beeld. Zij speuren online naar aanbod dat niet aan de regels voldoet en vragen platforms om advertenties te verwijderen zodra overtredingen zijn vastgesteld. Sinds februari 2024 zijn grote platforms verplicht sneller op te treden tegen illegale producten.
Dat helpt, maar geeft geen volledig zicht op de werkelijke omvang. Wat verdwijnt uit het zichtbare aanbod, kan elders blijven bestaan—of razendsnel terugkeren.
Kat-en-muisspel op platforms
Op verzoek van toezichthouders worden advertenties verwijderd, maar vaak verschijnen ze in aangepaste vorm opnieuw. Soms onder een andere naam, soms met een subtiel gewijzigde beschrijving die de verboden functies verhult. Het effect is daardoor beperkt: wat verdwijnt op de ene plek, duikt elders weer op.
Dit kat-en-muisspel vraagt veel capaciteit en maakt toezicht vooral reactief. Elke ronde kost tijd, terwijl het aanbod zich aanpast.
Sociale media en besloten kanalen
Steeds vaker verschuift de verkoop naar sociale media en besloten groepen. Daar is controle lastiger en ontbreken vaste rapportages. Transacties verlopen via privéberichten en betalingen buiten platforms om. Veel blijft volledig buiten beeld.
Dat maakt gerichte maatregelen moeilijk. Zonder zicht op aantallen en netwerken is het lastig prioriteiten te stellen en effectief in te grijpen.
Europese druk op grote webshops
De Europese Commissie kijkt kritisch naar de rol van grote internationale webshops bij de verkoop van illegale producten. Platforms zijn aangesproken op hun verantwoordelijkheid en moeten aantonen dat zij actief optreden tegen overtredingen.
Bij nalatigheid kunnen zware boetes volgen. Die druk helpt om processen aan te scherpen, maar biedt geen garantie dat het aanbod verdwijnt—zeker niet zolang verkopers alternatieve kanalen blijven vinden.
Nederlandse platforms onder toezicht
Met Nederlandse verkoopplatforms bestaan afspraken over productregels en moderatie. Het zichtbare aanbod van illegale fatbikes nam daardoor af. Het probleem verschuift echter naar minder zichtbare plekken: kleinere sites, buitenlandse webshops en besloten online groepen.
Wie bewust regels wil omzeilen, zoekt andere routes. Toezicht beweegt mee, maar blijft per definitie een stap achter.
Helmplicht voor jongeren staat los
Parallel aan deze problematiek werkt het kabinet aan een helmplicht voor jongeren op e-bikes. Die maatregel is bedoeld vanwege het stijgende aantal ernstige hoofdletsels en staat los van de fatbikeproblematiek. Onderzoek laat zien dat onderscheid maken tussen typen fietsen in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar is; aparte regels zouden weinig effect hebben.
De focus ligt daarom op eenvoud en handhaafbaarheid, los van het specifieke type elektrische fiets.
Bewustwording, gedrag en aansprakelijkheid
De aanpak richt zich niet alleen op handhaving en toezicht, maar ook op gedragsverandering. Campagnes wijzen jongeren en ouders op risico’s, aansprakelijkheid en de gevolgen van onverzekerd rijden met opgevoerde voertuigen. Wie met een illegale fatbike rijdt, kan bij een ongeval persoonlijk aansprakelijk worden gesteld.
Daarnaast wordt onderzocht waarom opvoeren aantrekkelijk blijft—sneller, stoerder, goedkoper—en welke prikkels dat gedrag kunnen afremmen. Denk aan betere voorlichting bij aankoop, zichtbare controles en consequenties die echt worden gevoeld.
Wat staat er op korte termijn te gebeuren?
Nieuwe voorstellen rond verkeersveiligheid en gedrag worden in het voorjaar van 2026 verwacht. Tot die tijd blijft het relatief eenvoudig om online een illegale fatbike te bestellen en volgt optreden vooral achteraf: bij verkoop, controle op straat of na een incident.
Voor consumenten geldt daarom een duidelijke waarschuwing: check de regels vóór aankoop en weeg de risico’s mee. Wat op het scherm legaal lijkt, kan op straat grote gevolgen hebben. Zie jij in jouw buurt meer opgevoerde fatbikes of gevaarlijke situaties? Deel ervaringen en praat mee—juist die praktijkverhalen helpen het probleem scherper te krijgen.