Algemeen
Thérèse Boer openhartig na afscheid Jonnie: “Ik ben helemaal kapot, maar zo trots op Isabelle en Jimmie”
In de dagen na het indrukwekkende afscheid van topchef Jonnie Boer heeft zijn vrouw Thérèse Boer zich voor het eerst uitgesproken over de emotionele periode die zij en haar gezin doormaken. In een ingetogen maar krachtige verklaring laat Thérèse weten dat ze nog altijd overmand is door verdriet, maar dat haar hart ook overloopt van trots en dankbaarheid. “Ik ben kapot van verdriet, maar ik ben ook zó trots op onze kinderen. Isabelle en Jimmie hebben laten zien wat echte kracht is.”
Een intiem en waardig afscheid
Het afscheid van Jonnie Boer was allesbehalve standaard. Geen koude ceremonie, geen afstandelijke bijeenkomst, maar een eerbetoon in de geest van de man zelf: warm, persoonlijk en vol karakter. Honderden mensen kwamen naar De Librije in Zwolle om hun respect te betuigen. Van culinaire grootheden tot trouwe gasten, van collega-koks tot vrienden en familie. De kist stond beschilderd in graffiti-stijl, kleurrijk en levendig — net als Jonnie zelf.
Thérèse vertelt dat ze ervoor koos om tijdens het publieke moment op de achtergrond te blijven. “Dat was geen makkelijke beslissing, maar ik wilde ruimte geven aan iedereen die Jonnie gekend en bewonderd heeft. Hij had zoveel betekend voor zóveel mensen, en ik gunde hen dat moment van afscheid.”
Een kist vol symboliek
De graffiti-beschilderde kist, vol kleur en leven, weerspiegelde volgens Thérèse wie Jonnie werkelijk was. “Jonnie hield van uitgesproken smaken, van contrasten, van kleur. Die kist vatte zijn geest perfect samen. Niet ingetogen, maar levendig. Het was zó hem.”
Daarnaast benadrukt ze dat het detail van de Harley-Davidson-motorstoet Jonnie op het lijf geschreven was. “Hij was dol op motoren. Dat geluid, dat gevoel van vrijheid. Toen ik die lange stoet zag vertrekken, voelde ik: dit klopt.”
Isabelle en Jimmie: de stille kracht
Wat Thérèse misschien nog wel het meeste raakte, was de manier waarop haar kinderen met het afscheid omgingen. “Ik heb ze zien groeien in een paar dagen tijd. Isabelle en Jimmie zijn mijn helden.”
Isabelle deelde voorafgaand aan de uitvaart een reeks oude familiefoto’s, waarin Jonnie als jonge vader en chef te zien was. “Zij gaf hem opnieuw een gezicht. Niet de chef met drie sterren, maar de papa die ons leerde genieten van de kleine dingen. Ze liet de wereld zien wie hij écht was.”
Jimmie, die zijn vader in de keuken opvolgt, deelde beelden van de motorstoet. “Met elke seconde liet hij zien hoe sterk en liefdevol hij is. Hij deed dit met zo veel respect. Dat raakt me als moeder.”
Het verdriet is groot, de trots nog groter
Hoewel de leegte immens is, benadrukt Thérèse ook hoe dankbaar ze is voor de steun van vrienden, collega’s en het publiek. “Het is ongelofelijk hoeveel berichten, bloemen en kaarten we hebben ontvangen. Mensen uit het hele land laten weten hoeveel Jonnie voor hen betekende.”
Die collectieve rouw bracht troost, maar legde ook de grootsheid van Jonnie’s nalatenschap bloot. “Hij kookte niet alleen, hij raakte mensen. Hij was niet zomaar een chef. Hij was iemand die herinneringen creëerde.”
Herinneringen die blijven
Thérèse haalt ook herinneringen op aan Jonnie als levensgezel. “We werkten samen, woonden samen, groeiden samen. Alles was verweven.”
Een van haar dierbaarste herinneringen is hoe hij altijd met een scherp oog door De Librije liep. “Niets ontging hem. Maar altijd met een glimlach en een bemoedigend woord voor het personeel. Hij was streng, maar rechtvaardig.”
Volgens Thérèse was zijn grootste talent niet alleen koken, maar inspireren. “Of het nu ging om jonge koks, wijnliefhebbers of vaste gasten: iedereen voelde zich gezien. Hij wist je te raken met een blik, een grap, of gewoon een goed bord eten.”
Trots op de Librije-familie
Ook het team van De Librije speelt een grote rol in haar dankbaarheid. “Onze medewerkers hebben het afscheid mee vormgegeven. Van de koks tot de bediening: iedereen stond er met liefde.”
Ze prijst vooral de manier waarop het personeel Jonnie’s gedachtegoed levend wil houden. “Ze werken met zijn recepten, zijn filosofie, zijn flair. Dat is het mooiste eerbetoon dat er is.”
Ze vertelt hoe collega’s verhalen delen over Jonnie’s typische uitspraken, zijn perfectionisme, maar ook zijn warme hart. “Ze blijven hem citeren in de keuken. ‘Net dat beetje extra!’, hoor ik ze zeggen.”
Een toekomst vol herinnering
De komende tijd zal in het teken staan van verwerking, maar ook van voortzetting. “De Librije gaat binnenkort weer open. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat Jonnie dat gewild zou hebben. Hij geloofde in doorgaan, in vooruitkijken, in samen sterk zijn.”
Thérèse benadrukt dat het geen afscheid is van Jonnie’s idealen. “Elke gang, elk gerecht dat hier wordt geserveerd, draagt zijn handtekening. Zijn geest blijft rondwaren in iedere hoek van De Librije.”
Het idee dat Jonnie’s visie voortleeft in het werk van hun kinderen, en in de handen van hun team, geeft Thérèse kracht. “Dat geeft me troost. Hij is niet weg, hij leeft voort in wat we samen gebouwd hebben.”
Persoonlijke kracht
Zelf probeert Thérèse zich vast te houden aan de kleine dingen: een herinnering, een geur, een foto. “Soms ruik ik iets in de keuken en moet ik huilen. Maar dan hoor ik hem in mijn hoofd zeggen: ‘Hup, doorgaan.'”
Ze weet dat de weg lang zal zijn, maar dat liefde en trots haar zullen dragen. “Ik ben verdrietig, maar ook intens dankbaar dat ik ruim dertig jaar naast hem heb mogen staan. We hebben samen iets neergezet dat groter is dan wijzelf.”
Dankbaar voor verbondenheid
Ook buiten Zwolle werd massaal meegeleefd. Thérèse noemt het hartverwarmend hoeveel mensen hun steun betuigden. “Zoveel collega’s, gasten, buren, zelfs onbekenden… ze kwamen langs, stuurden brieven, lieten bloemen achter. Dat doet meer dan ik onder woorden kan brengen.”
Ze noemt het bijzonder hoeveel verhalen ze hoorde van mensen voor wie Jonnie een inspiratie was. “Van jonge chefs die dankzij hem durfden te beginnen, tot gasten die zeggen dat hij hun liefde voor eten heeft aangewakkerd.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Slot: Liefde als nalatenschap
Het verhaal van Thérèse Boer is dat van een vrouw die rouwt, maar ook viert. Die huilt, maar ook glimlacht bij herinneringen. En die vooral gelooft in de kracht van familie, liefde en samenwerking.
“We gaan door, met Jonnie in ons hart. En met Isabelle en Jimmie als levende voorbeelden van wat hij ons heeft geleerd: trouw blijven aan jezelf, delen met anderen, en altijd koken met je hart.”
Met deze woorden laat Thérèse niet alleen zien hoe groot het gemis is, maar ook hoe krachtig het leven kan zijn dat achterblijft. Een leven vol smaak, liefde en herinnering aan een man die Nederland leerde dat eten meer is dan voeding – het is verbinding. En dat blijft, generatie op generatie.
In Almere heeft zich gisteravond een ernstig vu*rwerkincident voorgedaan dat diepe indruk maakt. In het stadsdeel Almere Hout raakte een 27-jarige man zwaar gewond nadat het misging met vu*rwerk. Het voorval gebeurde rond 22.00 uur en zorgde voor grote onrust in de buurt. Volgens berichtgeving van het AD zou het gaan om zwaar vu*rwerk, al wordt nog onderzocht wat er precies is gebeurd.
Heftige avond in Almere Hout
Wat begon als een ogenschijnlijk gewone avond in aanloop naar de jaarwisseling, eindigde voor de betrokkenen in een nachtmerrie. Omwonenden hoorden een harde knal en al snel werd duidelijk dat er iets ernstig mis was gegaan. Meerdere hulpd!ensten kwamen in korte tijd ter plaatse en troffen een man aan met zeer zware verw0ndingen. De ernst van de situatie maakte direct duidelijk dat er snel moest worden gehandeld.
Vanwege de toestand van het slachtoffer werden twee amb*lances en een traumahelikopter opgeroepen. De aanwezige hulpd!ensten hebben alles in het werk gesteld om de man ter plekke te stabiliseren. Vervolgens is hij met spoed overgebracht naar het z!ekenhuis in Amsterdam, waar hij verdere zorg ontvangt. Over zijn huidige toestand is op dit moment weinig bekend, maar duidelijk is dat het om een zeer ernstig letsel gaat.
Ook vrouw betrokken bij incident
Naast de 27-jarige man was ook een vrouw aanwezig bij het incident. Zij raakte gelukkig niet lichamelijk gewond, maar verkeerde wel in een hevige shocktoestand. Voor haar werd eveneens medische ondersteuning ingeschakeld. Het meemaken van een dergelijk voorval kan immers grote mentale impact hebben, ook wanneer iemand zelf geen verwondingen oploopt. De betrokken vrouw is ter plaatse opgevangen en begeleid door medisch personeel.
Wat de precieze rol van de vrouw was bij het incident, is niet duidelijk gemaakt. De autoriteiten richten zich momenteel vooral op het achterhalen van de toedracht en de omstandigheden waaronder het ongeluk heeft kunnen gebeuren.
Onderzoek naar oorzaak
De aanleiding van het vu*rwerkongeval wordt nog onderzocht. Vooralsnog is niet bekend welk type vu*rwerk precies is gebruikt en hoe het heeft kunnen leiden tot zulke zware verwondingen. Wel is duidelijk dat er sprake was van vu*rwerk met een grote impact. Volgens de berichtgeving wordt het incident niet verder strafrechtelijk onderzocht, maar dat neemt niet weg dat men wil begrijpen hoe dit heeft kunnen gebeuren.
In de aanloop naar de jaarwisseling vinden er elk jaar meerdere incidenten plaats met vu*rwerk. Vaak gaat het om ongevallen door verkeerd gebruik, ondeugdelijke producten of illegaal vu*rwerk dat veel krachtiger is dan toegestaan. Dit voorval in Almere past helaas in dat bredere beeld.
Laatste jaar met consumentenvu*rwerk
Dit jaar is bovendien bijzonder, omdat het het laatste jaar is waarin consumenten zelf vu*rwerk mogen afsteken. Vanaf volgend jaar geldt er een landelijk vu*rwerkverbod. Die aankondiging heeft er volgens experts toe geleid dat er dit jaar extra veel vuurwerk is aangeschaft. In de media verschenen al berichten dat de verkoop van vuurwerk hoger ligt dan ooit.
Die verhoogde verkoop brengt ook extra risico’s met zich mee. Niet alleen wordt er meer legaal vu*rwerk afgestoken, ook illegaal vu*rwerk is in grote hoeveelheden in omloop. In totaal is er dit jaar al meer dan 112.000 kilo vu*rwerk in beslag genomen. En dat terwijl de jaarwisseling nog moet plaatsvinden. Dat geeft aan hoe groot de schaal van het probleem is.
Reeks van ernstige incidenten
Het vu*rwerkongeval in Almere staat helaas niet op zichzelf. In de weken voorafgaand aan de jaarwisseling zijn er al meerdere ernstige ongelukken gebeurd. Eind november raakte een minderjarig kind in Schiedam zwaargewond en verloor daarbij een hand. Het incident leidde tot veel maatschappelijke verontwaardiging en hernieuwde discussies over vu*rwerkveiligheid.
Begin december ging het opnieuw mis, dit keer in Stompwijk. Drie minderjarige kinderen raakten daar zwaar gewond nadat zij vu*rwerk op een onveilige manier hadden gebruikt. De verwondingen betroffen onder meer gezicht en handen. Ook zij moesten met spoed naar het z1ekenhuis, waar zij langdurige zorg nodig hadden.
Vorige week kwam er opnieuw een schokkend bericht naar buiten. In het Brabantse Best raakte een kind van 9 jaar ernstig gewond tijdens het afsteken van zogenoemd F1-vu*rwerk, dat normaal gesproken als relatief onschuldig wordt beschouwd. Het incident kreeg veel aandacht nadat een foto werd gedeeld van het shirt van de jongen, dat vol br*ndgaten zat. Het onderstreepte dat zelfs vu*rwerk uit de lichtste categorie gevaarlijk kan zijn wanneer het verkeerd wordt gebruikt.
Discussie over veiligheid laait op
Door deze opeenvolging van incidenten laait de discussie over vu*rwerkveiligheid elk jaar weer op. Voorstanders van een totaalverbod wijzen op de zware verwondingen, de angst en het leed bij slacht0ffers en hun families, en de belasting voor hulpd!ensten. Tegenstanders benadrukken juist de traditie en het plezier dat veel mensen beleven aan vu*rwerk.
Het aankomende landelijke vu*rwerkverbod moet een einde maken aan veel van deze problemen, al zijn er ook zorgen over handhaving en illegale handel. Incidenten zoals dat in Almere maken in ieder geval duidelijk waarom de roep om strengere regels de afgelopen jaren steeds luider is geworden.
Oproep tot voorzichtigheid
Met Oud en Nieuw voor de deur roepen autoriteiten en experts opnieuw op tot uiterste voorzichtigheid. Wie toch nog vu*rwerk afsteekt, wordt dringend geadviseerd zich strikt aan de regels te houden, beschermende maatregelen te nemen en afstand te bewaren. Elk ongeluk is er immers één te veel.
Voor de betrokkenen in Almere is deze jaarwisseling nu al onlosmakelijk verbonden met een dramatische gebeurtenis. De hoop is dat de zwaargewonde man zal herstellen en dat dit incident anderen aan het denken zet over de risico’s van vu*rwerk. Want achter elke harde knal kan een verhaal van pijn, schrik en blijvende gevolgen schuilgaan.