Algemeen
Precies 23 jaar na aanslag op Pim Fortuyn wordt koelbloedige dader joggend in park gespot!
De aanslag op Pim Fortuyn: een politieke schokgolf die Nederland blijvend veranderde
Op 6 mei 2002 werd Nederland opgeschrikt door een gebeurtenis die diepe sporen naliet in de politieke en maatschappelijke geschiedenis van het land. Pim Fortuyn, de omstreden maar charismatische politicus die met zijn eigen lijst storm liep in de peilingen, werd op het Media Park in Hilversum verm00rd. Negen dagen voor de Tweede Kamerverkiezingen werd hij op brute wijze neergesch0ten op een parkeerterrein bij het Audiocentrum, direct na een radio-interview.
De dader: Volkert van der Graaf, een milieuactivist met een achtergrond in het links-extremistische activisme. Hij werd vrijwel onmiddellijk na de m00rd gearr*steerd. Zijn daad was bedoeld, zo verklaarde hij later, om te voorkomen dat Fortuyn naar zijn inzicht kwetsbare groepen in de samenleving zou “demoniseren”. De m00rd werd daarmee niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aantasting van het democratische proces. Het land r0uwde — en discussieerde.
Een golf van nationale en internationale verontwaardiging
De m00rd op Fortuyn veroorzaakte direct een golf van verbijstering, verdriet en woede. Nooit eerder in de recente Nederlandse geschiedenis was een politicus op deze manier het zwijgen opgelegd. De gebeurtenis haalde wereldwijd het nieuws en werd vergeleken met politieke m00rden zoals die op John F. Kennedy. Binnen Nederland barstte een felle discussie los over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, de rol van activisme, en de veiligheid van politici.
Er ontstonden ook snel complottheorieën. Was Van der Graaf wel alleen? Had de staat gefaald in haar taak om Fortuyn te beschermen? Er verschenen tal van boeken en documentaires die deze vragen onderzochten. Hoewel de officiële lezing nooit is weerlegd, is het wantrouwen bij een deel van de bevolking tot op de dag van vandaag voelbaar.
Fortuyns politieke erfenis en verkiezingssucces
Ondanks zijn overlijden bleef Fortuyn op de kieslijst staan voor de Tweede Kamerverkiezingen van 15 mei 2002. Het resultaat was historisch: zijn partij, de Lijst Pim Fortuyn (LPF), behaalde met 1.358.942 stemmen maar liefst 26 zetels. Nog nooit had een nieuwe partij bij haar debuut zo’n groot aandeel in de Kamer veroverd.
Toch bleek het succes kortstondig. De LPF had moeite zich te organiseren zonder haar leider, en interne conflicten domineerden het nieuws. Bij de verkiezingen van 2006 keerde de partij niet meer terug in de Tweede Kamer. Toch wordt Fortuyns naam nog vaak genoemd in het politieke debat. Veel thema’s die hij aansneed — zoals immigratie, integratie en bestuurlijke openheid — zijn vandaag de dag nog steeds actueel.
De rechtszaak tegen Volkert van der Graaf
Op 15 april 2003 werd Volkert van der Graaf veroordeeld tot 18 jaar gev*ngenisstraf. De rechtbank oordeelde dat de m00rd weliswaar schokkend was en op br*te wijze werd gepleegd, maar vond de inbreuk op het democratisch proces “niet ernstig genoeg” om een levenslange c*lstraf te rechtvaardigen. De kans op herhaling werd volgens een psychiatrisch rapport als klein ingeschat.
Toch woog de rechtbank wel degelijk zwaar mee dat de rechtsorde ernstig was geschokt. Naast moord werd Van der Graaf ook veroordeeld voor verboden w*penbezit en het bedreigen van Hans Smolders, Fortuyns chauffeur en lijfwacht, die de dader direct na de aansl*g achterna zat.
De strafmaat leidde tot publieke discussie. Was 18 jaar genoeg voor zo’n daad? Had levenslang niet meer recht gedaan aan de ernst van het feit en de maatschappelijke gevolgen?
Vroegtijdige vrijlating en een ongemakkelijk beeld
Na het uitzitten van twee derde van zijn straf — 12 jaar — kwam Van der Graaf in 2014 voorwaardelijk vrij. Hij kreeg te maken met diverse beperkingen, waaronder een meldplicht, contactverbod met media en een locatieverbod voor het Media Park en politieke bijeenkomsten. In 2020 kwamen deze beperkingen te vervallen. Sindsdien leeft Van der Graaf als vrij man, zonder toezicht van justitie.
Op 6 mei 2025, exact 23 jaar na de m00rd, werd Van der Graaf gesignaleerd tijdens een wandeling door een park in Apeldoorn. Op sociale media leidde dit tot veel beroering. Sommigen uitten hun afkeer over het feit dat de m00rdenaar van Fortuyn ogenschijnlijk ongestoord van zijn vrijheid geniet op de herdenkingsdag van zijn daad. Anderen riepen juist op tot kalmte en verwezen naar de rechtsstaat, die hem volgens de wet een tweede kans heeft gegeven.
De impact op nabestaanden en de samenleving
Voor de familie van Pim Fortuyn, zijn vrienden en zijn trouwe aanhang is de pijn nog altijd voelbaar. Elk jaar wordt er rond 6 mei een moment van herdenking gehouden bij het standbeeld van Fortuyn in Rotterdam. De herinnering aan zijn bijdrage aan het politieke debat blijft levend, net als de schok die zijn d00d teweegbracht.
Voor velen blijft het confronterend dat Van der Graaf inmiddels in volledige vrijheid leeft. De vraag hoe een samenleving omgaat met veroordeelden van zware misdr!jven — zeker met een duidelijke politieke lading — is geen makkelijke. Het raakt aan diepere vragen over straf, vergiffenis, veiligheid en rechtvaardigheid.
De herdenking en zijn laatste rustplaats
Fortuyn werd op 10 mei 2002 begraven op begraafplaats Westerveld in zijn geboortedorp Driehuis, na een indrukwekkende requiemmis in de Kathedraal van Rotterdam. Op 20 juli 2002 werden zijn st0ffelijke resten overgebracht naar een praalgraf in het Italiaanse Provesano, waar Fortuyn een vakantiewoning bezat. De herbegrafenis gebeurde op verzoek van zijn familie, in alle rust, ver weg van de hectiek van de Nederlandse politiek.
Conclusie: een open wond in de Nederlandse geschiedenis
De m00rd op Pim Fortuyn markeert een kantelpunt in de moderne Nederlandse geschiedenis. Het was niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aanv*l op het vrije politieke debat. De discussie over de balans tussen vrijheid van meningsuiting, veiligheid en activisme leeft tot op de dag van vandaag voort.
Dat Volkert van der Graaf inmiddels zonder beperkingen door het leven gaat, roept bij velen emotie en onbegrip op — zeker rond de herdenkingsdatum van de m00rd. Maar het herinnert ons er ook aan hoe complex de werking van een rechtsstaat is. Want zelfs voor wie onherstelbaar leed veroorzaakte, geldt uiteindelijk het principe van straf, herstel en — hoe moeilijk ook — wederopname in de samenleving.
Algemeen
Droevig nieuws uit het ziekenhuis over Tooske Ragas – Ze heeft het 5 minuten geleden bevestigd
Het is een bijzonder zware en emotionele periode voor Tooske Ragas. De actrice en presentatrice heeft zelf bevestigd dat zij momenteel in het z!ekenhuis verblijft, kort nadat haar vader recent is weggevallen. Het nieuws kwam hard binnen bij haar fans, collega’s en vrienden, die vrijwel direct massaal hun steun en medeleven zijn gaan uitspreken. Wat normaal gesproken een sterke en energieke publieke persoonlijkheid is, laat zich nu noodgedwongen van een kwetsbare kant zien.
Een klap die te groot werd om alleen te dragen
Volgens mensen uit de directe omgeving van Tooske was het verdriet al dagenlang intens aanwezig. Het gemis van haar vader, met wie zij een hechte band had, drukte zwaar op haar gemoed. Ze probeerde aanvankelijk door te gaan, zoals ze dat altijd doet: verantwoordelijk, professioneel en met oog voor anderen. Maar het verlies bleek uiteindelijk te groot om zonder hulp te verwerken. De emotionele belasting stapelde zich op, tot het moment kwam dat medische begeleiding noodzakelijk werd.
“Ze was compleet uitgeput,” vertelt een bron dichtbij de familie. “Niet alleen lichamelijk, maar vooral mentaal. Het was alsof alles tegelijk binnenkwam.” Die uitputting leidde ertoe dat Tooske in het z!ekenhuis werd opgenomen, niet vanwege een acute lichamelijke aandoening, maar omdat haar lichaam en hoofd simpelweg rust nodig hadden.
Alle verplichtingen op pauze
In overleg met haar naasten en professionals heeft Tooske besloten om al haar werkzaamheden voorlopig stil te leggen. Optredens, opnames en publieke verplichtingen zijn afgezegd. Een woordvoerder laat weten dat die beslissing met zorg is genomen. “Tooske krijgt nu de ruimte om te r0uwen, zonder druk of verwachtingen. Ze wordt omringd door familie en goede vrienden.”
Voor iemand die bekendstaat om haar discipline en betrokkenheid is dat geen makkelijke stap. Collega’s beschrijven haar als iemand die zelden klaagt en altijd doorgaat. Juist daarom maakt deze situatie zoveel indruk. Het laat zien dat r0uw zich niet laat plannen of beheersen, hoe sterk iemand ook is.
Massale steun van fans en collega’s
Kort na het bekend worden van haar z!ekenhuisopname stroomden de reacties op sociale media binnen. Fans delen warme woorden, hartjes en persoonlijke berichten. Sommigen vertellen hoe Tooske hen door de jaren heen heeft geraakt met haar werk, haar openheid of haar energie op televisie. Anderen spreken simpelweg hun hoop uit dat ze de rust en steun krijgt die ze nodig heeft.
Ook uit de media- en theaterwereld klinkt veel medeleven. Collega’s benadrukken dat Tooske altijd klaarstaat voor anderen en nu zelf diezelfde zachtheid verdient. “Dit is zo’n moment waarop alles even stil mag vallen,” schrijft iemand. “R0uw heeft geen tijdschema.”
Een publieke vrouw, een persoonlijk verlies
Hoewel Tooske gewend is om in de schijnwerpers te staan, is dit een situatie waarin privacy essentieel is. Het z!ekenhuis heeft dan ook geen verdere details gedeeld over haar toestand, behalve dat zij stabiel is en vooral emotioneel uitgeput. Er wordt nadrukkelijk gevraagd om rust rondom haar herstel.
Voor het publiek is het soms lastig te bevatten hoe zwaar een persoonlijk verlies kan wegen, juist bij bekende mensen. Zij worden vaak gezien als ‘sterk’, ‘succesvol’ of ‘altijd positief’. Maar ook zij zijn dochters, partners en familieleden, met gevoelens die net zo diep gaan als bij ieder ander.
R0uwen vraagt tijd en ruimte
R0uw is geen rechte lijn. Het komt in golven, onverwacht en soms overweldigend. In het geval van Tooske lijkt die golf nu allesomvattend te zijn. Dat zij in het z!ekenhuis verblijft, onderstreept hoe belangrijk het is om signalen serieus te nemen wanneer verdriet te zwaar wordt.
Deskundigen benadrukken dat het erkennen van die grens juist getuigt van kracht. Het betekent luisteren naar jezelf en accepteren dat je niet alles alleen hoeft te dragen. Voor Tooske is dit moment er een van stilstaan, voelen en langzaam verwerken.
Een warme herinnering aan haar vader
Hoewel Tooske zelf nog weinig woorden heeft gedeeld over haar vader, spreken mensen in haar omgeving over een liefdevolle band. Hij zou een belangrijke rol hebben gespeeld in haar leven en haar altijd gesteund hebben in haar keuzes en carrière. Dat maakt het gemis des te groter.
Fans herinneren zich eerdere momenten waarop Tooske sprak over familie, over dankbaarheid en over de waarde van verbinding. Die woorden krijgen nu een extra lading. Het laat zien hoe diep familiebanden kunnen doorwerken, ook – of juist – wanneer iemand volwassen is en een eigen leven heeft opgebouwd.
Respect voor stilte
In een tijd waarin nieuws zich razendsnel verspreidt en iedereen een mening deelt, klinkt ook een oproep tot terughoudendheid. Verschillende collega’s en fans vragen om respect voor de stilte die Tooske nu nodig heeft. Geen speculaties, geen druk, maar ruimte.
“Dit is geen show, dit is echt,” schrijft een fan treffend. “Laat haar gewoon mens zijn.”
Vooruitkijken zonder haast
Hoe het hersteltraject er precies uit zal zien, is nog niet duidelijk. En dat hoeft ook niet. Voor nu draait alles om rust, nabijheid en het langzaam hervinden van evenwicht. Niemand verwacht dat Tooske snel weer op het scherm verschijnt. Haar gezondheid en welzijn staan voorop.
Wat wel zeker is: de steun is groot, oprecht en warm. En die steun kan, hoe klein ook, bijdragen aan het gevoel er niet alleen voor te staan.
Een kwetsbaar moment, gedeeld met velen
Het verhaal van Tooske Ragas raakt, juist omdat het zo herkenbaar is. Achter de bekendheid schuilt een dochter die haar vader moet missen. Iemand die normaal anderen vermaakt, maar nu zelf gedragen moet worden.
Haar fans hopen dat ze, omringd door liefde, tijd krijgt om dit zware hoofdstuk te verwerken. Zonder haast, zonder verwachtingen. Want zelfs de sterkste mensen hebben soms een plek nodig om even stil te staan.