Algemeen
Precies 23 jaar na aanslag op Pim Fortuyn wordt koelbloedige dader joggend in park gespot!
De aanslag op Pim Fortuyn: een politieke schokgolf die Nederland blijvend veranderde
Op 6 mei 2002 werd Nederland opgeschrikt door een gebeurtenis die diepe sporen naliet in de politieke en maatschappelijke geschiedenis van het land. Pim Fortuyn, de omstreden maar charismatische politicus die met zijn eigen lijst storm liep in de peilingen, werd op het Media Park in Hilversum verm00rd. Negen dagen voor de Tweede Kamerverkiezingen werd hij op brute wijze neergesch0ten op een parkeerterrein bij het Audiocentrum, direct na een radio-interview.
De dader: Volkert van der Graaf, een milieuactivist met een achtergrond in het links-extremistische activisme. Hij werd vrijwel onmiddellijk na de m00rd gearr*steerd. Zijn daad was bedoeld, zo verklaarde hij later, om te voorkomen dat Fortuyn naar zijn inzicht kwetsbare groepen in de samenleving zou “demoniseren”. De m00rd werd daarmee niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aantasting van het democratische proces. Het land r0uwde — en discussieerde.
Een golf van nationale en internationale verontwaardiging
De m00rd op Fortuyn veroorzaakte direct een golf van verbijstering, verdriet en woede. Nooit eerder in de recente Nederlandse geschiedenis was een politicus op deze manier het zwijgen opgelegd. De gebeurtenis haalde wereldwijd het nieuws en werd vergeleken met politieke m00rden zoals die op John F. Kennedy. Binnen Nederland barstte een felle discussie los over de grenzen van de vrijheid van meningsuiting, de rol van activisme, en de veiligheid van politici.
Er ontstonden ook snel complottheorieën. Was Van der Graaf wel alleen? Had de staat gefaald in haar taak om Fortuyn te beschermen? Er verschenen tal van boeken en documentaires die deze vragen onderzochten. Hoewel de officiële lezing nooit is weerlegd, is het wantrouwen bij een deel van de bevolking tot op de dag van vandaag voelbaar.
Fortuyns politieke erfenis en verkiezingssucces
Ondanks zijn overlijden bleef Fortuyn op de kieslijst staan voor de Tweede Kamerverkiezingen van 15 mei 2002. Het resultaat was historisch: zijn partij, de Lijst Pim Fortuyn (LPF), behaalde met 1.358.942 stemmen maar liefst 26 zetels. Nog nooit had een nieuwe partij bij haar debuut zo’n groot aandeel in de Kamer veroverd.
Toch bleek het succes kortstondig. De LPF had moeite zich te organiseren zonder haar leider, en interne conflicten domineerden het nieuws. Bij de verkiezingen van 2006 keerde de partij niet meer terug in de Tweede Kamer. Toch wordt Fortuyns naam nog vaak genoemd in het politieke debat. Veel thema’s die hij aansneed — zoals immigratie, integratie en bestuurlijke openheid — zijn vandaag de dag nog steeds actueel.
De rechtszaak tegen Volkert van der Graaf
Op 15 april 2003 werd Volkert van der Graaf veroordeeld tot 18 jaar gev*ngenisstraf. De rechtbank oordeelde dat de m00rd weliswaar schokkend was en op br*te wijze werd gepleegd, maar vond de inbreuk op het democratisch proces “niet ernstig genoeg” om een levenslange c*lstraf te rechtvaardigen. De kans op herhaling werd volgens een psychiatrisch rapport als klein ingeschat.
Toch woog de rechtbank wel degelijk zwaar mee dat de rechtsorde ernstig was geschokt. Naast moord werd Van der Graaf ook veroordeeld voor verboden w*penbezit en het bedreigen van Hans Smolders, Fortuyns chauffeur en lijfwacht, die de dader direct na de aansl*g achterna zat.
De strafmaat leidde tot publieke discussie. Was 18 jaar genoeg voor zo’n daad? Had levenslang niet meer recht gedaan aan de ernst van het feit en de maatschappelijke gevolgen?
Vroegtijdige vrijlating en een ongemakkelijk beeld
Na het uitzitten van twee derde van zijn straf — 12 jaar — kwam Van der Graaf in 2014 voorwaardelijk vrij. Hij kreeg te maken met diverse beperkingen, waaronder een meldplicht, contactverbod met media en een locatieverbod voor het Media Park en politieke bijeenkomsten. In 2020 kwamen deze beperkingen te vervallen. Sindsdien leeft Van der Graaf als vrij man, zonder toezicht van justitie.
Op 6 mei 2025, exact 23 jaar na de m00rd, werd Van der Graaf gesignaleerd tijdens een wandeling door een park in Apeldoorn. Op sociale media leidde dit tot veel beroering. Sommigen uitten hun afkeer over het feit dat de m00rdenaar van Fortuyn ogenschijnlijk ongestoord van zijn vrijheid geniet op de herdenkingsdag van zijn daad. Anderen riepen juist op tot kalmte en verwezen naar de rechtsstaat, die hem volgens de wet een tweede kans heeft gegeven.
De impact op nabestaanden en de samenleving
Voor de familie van Pim Fortuyn, zijn vrienden en zijn trouwe aanhang is de pijn nog altijd voelbaar. Elk jaar wordt er rond 6 mei een moment van herdenking gehouden bij het standbeeld van Fortuyn in Rotterdam. De herinnering aan zijn bijdrage aan het politieke debat blijft levend, net als de schok die zijn d00d teweegbracht.
Voor velen blijft het confronterend dat Van der Graaf inmiddels in volledige vrijheid leeft. De vraag hoe een samenleving omgaat met veroordeelden van zware misdr!jven — zeker met een duidelijke politieke lading — is geen makkelijke. Het raakt aan diepere vragen over straf, vergiffenis, veiligheid en rechtvaardigheid.
De herdenking en zijn laatste rustplaats
Fortuyn werd op 10 mei 2002 begraven op begraafplaats Westerveld in zijn geboortedorp Driehuis, na een indrukwekkende requiemmis in de Kathedraal van Rotterdam. Op 20 juli 2002 werden zijn st0ffelijke resten overgebracht naar een praalgraf in het Italiaanse Provesano, waar Fortuyn een vakantiewoning bezat. De herbegrafenis gebeurde op verzoek van zijn familie, in alle rust, ver weg van de hectiek van de Nederlandse politiek.
Conclusie: een open wond in de Nederlandse geschiedenis
De m00rd op Pim Fortuyn markeert een kantelpunt in de moderne Nederlandse geschiedenis. Het was niet alleen een persoonlijke tragedie, maar ook een aanv*l op het vrije politieke debat. De discussie over de balans tussen vrijheid van meningsuiting, veiligheid en activisme leeft tot op de dag van vandaag voort.
Dat Volkert van der Graaf inmiddels zonder beperkingen door het leven gaat, roept bij velen emotie en onbegrip op — zeker rond de herdenkingsdatum van de m00rd. Maar het herinnert ons er ook aan hoe complex de werking van een rechtsstaat is. Want zelfs voor wie onherstelbaar leed veroorzaakte, geldt uiteindelijk het principe van straf, herstel en — hoe moeilijk ook — wederopname in de samenleving.
Ze is er, en haar komst zorgt voor een golf aan emoties. Daphne Govers en haar nieuwe partner Robert zijn trotse ouders geworden van een dochtertje. Via Instagram deelde Daphne het blije nieuws met haar volgers, vergezeld van een tedere foto en de woorden: “Welkom op de wereld, lieve kleine Mila.” Aan de datum is af te lezen dat Mila afgelopen vrijdag is geboren. Een klein meisje dat meteen een groot symbool is geworden van een nieuw begin, na een jaar dat voor haar ouders allesbehalve rustig verliep.
In een reactie aan Shownieuws laat Daphne weten dat de bevalling voorspoedig is verlopen. “Het ging allemaal heel snel en gelukkig ook heel goed. Ik voel me goed en met de kleine meid gaat het uitstekend,” vertelt ze zichtbaar opgelucht. Haar woorden stralen dankbaarheid uit, maar onder het geluk ligt ook een laag van complexiteit. Want de geboorte van Mila brengt onvermijdelijk opnieuw herinneringen en vragen naar boven over de turbulente periode die eraan voorafging.
Een bewogen jaar vol veranderingen
Het afgelopen jaar stond voor Daphne en haar omgeving in het teken van ingrijpende veranderingen. Eind mei maakte topdarter Michael van Gerwen bekend dat zijn huwelijk met Daphne, na ruim tien jaar samen, ten einde was gekomen. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een bom bij fans en volgers. Nog geen lange tijd later werd duidelijk dat Daphne zwanger was — en dat de baby niet van Michael was, maar van haar nieuwe partner Robert.
Die onthulling zorgde voor veel opschudding, niet alleen in de sportwereld, maar ook ver daarbuiten. Het verhaal werd breed uitgemeten in de media en leidde tot heftige discussies op sociale platforms. Voor Daphne betekende het een periode waarin geluk en spanning hand in hand gingen. Zwanger zijn is op zichzelf al een intens proces, maar wanneer dat gepaard gaat met een scheiding en publieke aandacht, wordt alles nog complexer.
De komst van Mila als nieuw begin
Nu Mila er is, lijkt er een nieuw hoofdstuk te beginnen. Op de foto die Daphne deelt, is de rust en trots voelbaar. Geen uitgebreide toelichting, geen lange verklaringen — alleen een warm welkom voor haar dochter. Voor veel volgers voelt dat als een bewuste keuze: minder uitleg, meer focus op wat er nu écht toe doet.
In gesprekken met mensen uit haar omgeving klinkt dat Daphne vastbesloten is om haar aandacht volledig te richten op haar rol als moeder. De eerste dagen na de geboorte staan in het teken van herstel, wennen en genieten van kleine momenten. Het leven vertraagt even, ondanks alles wat er omheen speelt.
De schaduw van het verleden
Toch is het onmogelijk om de situatie los te zien van het verleden. Nu de baby is geboren, laait de onrust rondom de scheiding en de verhoudingen opnieuw op. Volgens bronnen dicht bij de familie zou Michael van Gerwen zijn ex-vrouw hebben gevraagd om een DNA-test. Niet uit boosheid of wraak, zo wordt benadrukt, maar uit twijfel en hoop. “Ik hoop nog steeds dat het mijn kind is,” zou hij hebben gezegd.
Michael zelf heeft hierover geen officiële verklaring afgelegd. Juist dat stilzwijgen maakt het onderwerp gevoelig. De suggestie alleen al zorgt voor veel speculatie en emoties, zowel bij betrokkenen als bij het publiek. Het is een situatie waarin logica en gevoel door elkaar lopen, en waarin niemand eenvoudigweg ‘gelijk’ of ‘ongelijk’ heeft.
Een moeilijke positie voor iedereen
Voor Daphne is dit ongetwijfeld een lastige positie. Aan de ene kant is er het intense geluk van nieuw leven, aan de andere kant het verleden dat nog niet volledig is verwerkt. Mensen uit haar omgeving geven aan dat ze probeert zich niet te laten meeslepen door geruchten en zich te focussen op haar dochter. “Dit is haar moment met Mila,” klinkt het. “Ze wil vooral rust.”
Ook voor Robert is de situatie ingrijpend. In een eerder interview met Shownieuws sprak hij opvallend open over hoe onverwacht deze wending in zijn leven was. “Alles wat ik altijd zei nooit te willen — verhuizen, een kind erbij, een vrouw met kinderen — dat heb ik nu allemaal gedaan,” vertelde hij. “En toch voelt het goed.” Die woorden laten zien hoe groot de omslag voor hem is geweest, maar ook hoe bewust hij achter zijn keuzes staat.
Liefde in onverwachte vorm
De relatie tussen Daphne en Robert ontstond niet volgens een gepland script. Het was geen zorgvuldig uitgestippeld pad, maar een opeenvolging van gebeurtenissen die hun eigen dynamiek kregen. Juist dat maakt hun verhaal voor velen herkenbaar. Het leven laat zich niet altijd sturen, en soms ontstaan nieuwe vormen van geluk op momenten dat niemand ze had verwacht.
Volgens bekenden van het stel heeft Robert zich volledig op de rol van vader voorbereid. De komst van Mila zou hem diep hebben geraakt. “Hij is enorm betrokken,” klinkt het. “Voor hem voelt dit als een verantwoordelijkheid die hij met beide handen aangrijpt.”
Publieke belangstelling en privégrenzen
De geboorte van Mila laat opnieuw zien hoe dun de lijn is tussen publieke belangstelling en privéleven. Daphne is geen BN’er in de klassieke zin, maar door haar lange relatie met Michael van Gerwen stond haar leven jarenlang in de schijnwerpers. Die aandacht verdwijnt niet zomaar na een scheiding, zeker niet wanneer er nieuwe ontwikkelingen volgen.
Toch lijkt Daphne steeds duidelijker haar eigen grenzen te bewaken. Ze deelt wat ze wil delen, maar laat veel onbesproken. Die houding wordt door veel volgers gerespecteerd. Onder haar Instagrambericht stromen felicitaties binnen, vaak zonder oordeel, maar met warme woorden voor haar en haar dochter.
Wat brengt de toekomst?
Of er daadwerkelijk een DNA-test komt en wat de uitkomst daarvan zou betekenen, is op dit moment onduidelijk. Het zijn vragen die nog in de lucht hangen en die pas later beantwoord kunnen worden — of misschien helemaal niet publiekelijk. Voor alle betrokkenen geldt dat tijd nodig is om emoties te laten bezinken en nieuwe verhoudingen te vinden.
Wat wel vaststaat, is dat Mila’s geboorte een kantelpunt vormt. Niet alleen voor Daphne en Robert, maar ook in het bredere verhaal dat zich het afgelopen jaar heeft afgespeeld. Een nieuw leven dwingt tot reflectie, tot keuzes en tot het herdefiniëren van prioriteiten.
Een verhaal vol lagen
De komst van Mila is meer dan alleen een vrolijk geboorteverhaal. Het is een verhaal over liefde die een andere vorm krijgt, over afscheid en nieuw begin, over publieke druk en persoonlijke kwetsbaarheid. Het laat zien dat achter de koppen en discussies echte mensen schuilgaan, met gevoelens die niet in zwart-wit te vatten zijn.
Voor nu overheerst het geluk. Een klein meisje, veilig in de armen van haar moeder, markeert een nieuw begin. Hoe het verhaal zich verder ontvouwt, zal de tijd leren. Maar één ding is zeker: voor Daphne staat de wereld de komende tijd vooral in het teken van Mila — en alles wat daarbij hoort.