Algemeen
Populair MAFS-koppel trekt stekker eruit en vraagt scheiding aan
Bram en Eva nemen afscheid in Married At First Sight: emotioneel einde na stille strijd
Het einde van het huidige seizoen van Married At First Sight nadert, en dat betekent dat de stellen voor het laatst samenkomen om hun ervaringen te bespreken. Tijdens het eindgesprek wordt duidelijk wie samen blijft – en wie als vrijgezel verdergaat. Eén van de koppels die daarbij veel losmaakt onder kijkers is dat van Bram (36) en Eva (31).
Hun reis begon hoopvol, met een rustige, verstandige klik. Maar zoals al vaker in het programma bleek: chemie laat zich niet afdwingen, en goede bedoelingen zijn soms niet genoeg voor liefde.
Een rustige start, maar weinig vuur
Vanaf het allereerste moment was er bij Bram en Eva sprake van een vriendelijke verstandhouding. Er was geen directe afwijzing, geen felle discussies, maar juist veel beleefdheid en wederzijds respect. Toch was er ook iets opvallends afwezig: romantiek.
Hoewel beide deelnemers hun best deden het experiment serieus te nemen, ontbrak het aan de sprankel die van vreemden geliefden maakt. Gesprekken bleven vaak oppervlakkig, knuffels voelden geforceerd en blikken ontweken elkaar vaker dan dat ze elkaar opzochten.
Kleine scheurtjes tijdens het koppelsdiner
De eerste echte barsten in hun tijdelijke huwelijk kwamen naar boven tijdens het inmiddels beruchte koppelsdiner. In het bijzijn van de andere koppels werden gevoelens besproken en moesten de stellen hun relatie een cijfer geven. En juist daar viel op dat Bram en Eva elkaar anders ervoeren dan ze dachten.
Bram gaf een beduidend lager cijfer dan Eva en onderbouwde dat met zijn gevoel van afstand en het gebrek aan diepgang. Eva reageerde zichtbaar verrast – en teleurgesteld. Ze vond dat hij zijn twijfels eerder had moeten uitspreken. Dit moment werkte als een katalysator voor verdere verwijdering tussen de twee.
Koppelsweekend: het breekpunt
Het weekend waarin de stellen samen doorbrengen op een gezamenlijke locatie werd voor Bram en Eva het definitieve keerpunt. Waar sommige koppels tijdens het weekend dichter tot elkaar komen, groeiden Bram en Eva alleen maar verder uit elkaar. De ongemakkelijke sfeer, de stille irritaties en de onuitgesproken verwachtingen bleven in de lucht hangen.
Na een reeks ongemakkelijke momenten besloten ze tijdens dit weekend gezamenlijk dat het huwelijk geen toekomst had. In overleg trokken ze de stekker uit het avontuur. Dat besluit werd met respect genomen, maar liet bij beiden ook sporen van teleurstelling na.
Een eindgesprek vol emoties
Toch kwamen de twee nog één keer samen: tijdens het officiële eindgesprek met de experts. Wat volgt, is een gesprek vol ingetogen emoties. Bram, zichtbaar geëmotioneerd, vecht tegen de tranen terwijl hij uitlegt dat hij het experiment met oprechte intenties is ingestapt.
Eva uit op haar beurt haar teleurstelling over bepaalde momenten. Ze benoemt dat Bram volgens haar soms tegenstrijdig communiceerde: eerst toenadering zoeken, dan weer afstand nemen. Bram voelt op zijn beurt juist dat Eva zich emotioneel niet openstelde, wat voor hem het grootste struikelblok was in hun poging tot opbouwen van een band.
Brieven met wederzijds respect
In het eindgesprek lezen de deelnemers traditiegetrouw een brief voor die ze speciaal voor elkaar hebben geschreven. Ondanks alle hobbels op de weg, is er ruimte voor vriendelijkheid en dankbaarheid. Eva noemt Bram “zorgzaam” en heeft “veel respect” voor zijn werk en de manier waarop hij in het leven staat.
Bram noemt Eva “een bijzondere vrouw met sterke principes” en bedankt haar voor de rust die ze in het begin samen hadden. Het zijn zachte woorden, die duidelijk maken dat het mislukken van de relatie geen gevolg is van ruzie, maar van gemis aan verbinding.
Geen boosheid, wel verdriet
De beslissing om definitief uit elkaar te gaan komt niet als een verrassing – maar makkelijk is het allerminst. Voor Bram voelt het als een mislukking, al beseft hij dat je liefde niet kunt forceren. Eva blijft realistisch en zegt: “Soms kun je het nog zo graag willen, maar als het gevoel er niet komt, dan komt het ook niet.”
Beiden verlaten het programma met een zekere rust, maar ook met het besef dat ze opnieuw zullen moeten zoeken naar een partner die écht bij hen past. Het avontuur mag dan ten einde zijn, de lessen en inzichten nemen ze mee.
Kijkers verdeeld over het stel
Op sociale media is er volop gereageerd op het verloop van Bram en Eva’s huwelijk. Veel kijkers spreken hun waardering uit voor de respectvolle manier waarop de twee met elkaar zijn omgegaan. “Niet iedereen hoeft met ruzie uit elkaar te gaan. Dit was volwassen,” schrijft iemand op X.
Toch zijn er ook kritische geluiden, vooral over Eva’s houding. Sommigen vonden haar te gesloten of zelfs kil, terwijl anderen juist bewondering hadden voor haar nuchtere en eerlijke benadering. Bram wordt vooral omschreven als emotioneel, kwetsbaar en oprecht, en krijgt veel steun voor zijn openheid tijdens het eindgesprek.
Wat blijft er over van dit MAFS-avontuur?
Hoewel Bram en Eva het programma verlaten als vrijgezellen, is hun deelname aan Married At First Sight niet zinloos geweest. Ze leerden meer over zichzelf, over wat ze zoeken in een partner en over hoe belangrijk emotionele openheid is in een relatie.
Soms is het niet het perfecte plaatje dat overblijft na afloop van een MAFS-seizoen, maar juist het besef dat liefde meer vraagt dan goede bedoelingen. Voor Bram en Eva was er geen romance – maar misschien wel een waardevolle spiegel.
Conclusie: een waardig afscheid van een mislukt huwelijk
Het huwelijk tussen Bram en Eva begon met hoop, ging door met twijfel en eindigde met een heldere conclusie: er was simpelweg geen basis om verder te gaan. Toch laten ze met hun houding tijdens het eindgesprek zien dat respect en mildheid ook in het afscheid een plek kunnen hebben.
Hun verhaal is een herinnering dat niet elk liefdesavontuur eindigt zoals gehoopt – maar dat elke ervaring, ook zonder happy end, iets kan opleveren. En dat is precies waar Married At First Sight om draait.
In de nieuwste aflevering van HNM De Podcast heeft Hélène Hendriks een anekdote gedeeld die bij luisteraars meteen tot de verbeelding sprak. Niet vanwege groot drama of scherpe televisie-oordelen, maar juist door een onverwacht, licht ongemakkelijk én vooral humoristisch moment uit haar carrière. Het verhaal draait om Dani, de voormalige Portugese middenvelder die eind jaren negentig voor Ajax speelde en destijds bekendstond om zijn flair, uitstraling en zelfvertrouwen — eigenschappen die hij, zo blijkt, nooit helemaal is kwijtgeraakt.
Een werkdag die anders liep dan gepland
Het voorval speelde zich af tijdens een werkbezoek aan de Johan Cruijff ArenA, rond een wedstrijd van Ajax. Hendriks was daar in professionele hoedanigheid, samen met oud-internationals Wesley Sneijder en Khalid Boulahrouz, met wie ze regelmatig samenwerkt bij voetbaluitzendingen. Alles wees erop dat het een routineklus zou worden: interviews, analyses en daarna weer door naar de volgende uitzending.
Maar zoals zo vaak in de mediawereld kunnen onverwachte ontmoetingen een werkdag ineens een heel andere kleur geven.
“Wie was daar nog meer?”
In de podcast wordt het moment opnieuw opgerakeld door Noa Vahle, die met hoorbaar plezier terugblikt op het verhaal. “Jij was daar met Wesley en Khalid,” zegt ze tegen Hendriks. “Maar wie was daar nog meer?” Het antwoord volgt vrijwel meteen: Dani.
Voor veel voetbalfans is die naam nog altijd herkenbaar. Dani speelde tussen 1996 en 2000 bij Ajax en was een vaste waarde in een periode waarin de club internationaal aanzien genoot. Inmiddels is hij 49 jaar, maar volgens Hendriks heeft hij weinig van zijn charisma verloren.
Een onschuldige opmerking met gevolgen
Het moment waarop alles kantelde, ontstond volgens Noa vrij spontaan. Tijdens een interview — niet strak voorbereid, zoals Hendriks zelf ook toegeeft — liet ze zich ontvallen dat Dani er “nog steeds goed uitziet”. Een losse, collegiale opmerking, zoals die in mediakringen wel vaker wordt gemaakt.
Maar, zo concludeert Noa lachend in de podcast: “Dat was voor Dani the way in. Een vrijbrief.”
Het typeert de dynamiek die volgt. Wat voor de één een onschuldige observatie is, kan voor de ander een uitnodiging lijken. En Dani, met zijn bekende Zuid-Europese flair, liet die kans niet onbenut.
De charme-offensief
Volgens Hendriks kwam het moment kort na het interview. Dani werd gevraagd wat hij na de wedstrijd ging doen. Zijn antwoord was allesbehalve standaard. “Of jij en ik kunnen ook een hapje gaan eten,” zou hij hebben gezegd.
In de podcaststudio leidt die zin tot zichtbaar plezier en gegniffel. Hendriks vertelt het verhaal met zelfspot en gevoel voor timing, waardoor het eerder charmant dan ongemakkelijk wordt. Haar reactie was even gevat als professioneel: “Dat lijkt me uitstekend. Ik moet alleen nog even een programma doen.”
Een antwoord dat de deur op een kier laat — maar tegelijk duidelijk maakt dat werk voorgaat.
Professioneel tot het einde
Voor wie zich afvraagt of het aanbod nog een vervolg kreeg, is Hendriks helder. “Nee,” benadrukt ze. “Ik ben gewoon keurig bij Wesley en Khalid gebleven en we hebben lekker die uitzending gedaan.”
Daarmee wordt het verhaal precies wat het is: een luchtige anekdote, geen sensatie. Geen afspraakje, geen verborgen romance, maar een moment dat vooral laat zien hoe dun de lijn soms is tussen werk en persoonlijke interactie — zeker in een wereld waarin sport, media en persoonlijkheden samenkomen.
Hilariteit aan tafel
In de podcaststudio zorgt het verhaal voor veel gelach. Noa Vahle kan het niet laten om te concluderen: “Hij is zijn streken nog niet verloren.” Een opmerking die zowel plagerig als bewonderend klinkt.
Wat meespeelt, is dat Dani’s reputatie hem vooruitgaat. In zijn actieve jaren stond hij bekend als een stijlvolle speler met een grote persoonlijkheid. Dat beeld blijkt nog altijd springlevend, al is het nu vooral voer voor humoristische terugblikken.
Hendriks als verteller
Wat dit verhaal extra kracht geeft, is de manier waarop Hendriks het brengt. Ze zet zichzelf niet neer als middelpunt van een flirt, maar als observator van een licht absurd moment. Ze relativeert, lacht om zichzelf en benadrukt dat het vooral een grappige situatie was, ontstaan uit een spontane opmerking.
Juist die toon maakt het verhaal herkenbaar. Veel luisteraars zullen situaties kennen waarin een opmerking anders wordt opgevat dan bedoeld — zeker in een professionele context.
Media, sport en menselijke momenten
De anekdote onderstreept ook hoe menselijk de sportwereld is. Achter grote namen, stadions en camera’s schuilen gewone interacties: plagerijen, misverstanden en soms een charmante poging die nergens toe leidt.
Voor Hendriks is het inmiddels onderdeel van een lange carrière waarin ze talloze sporters, coaches en oud-spelers heeft ontmoet. Dat dit moment nu pas wordt gedeeld, laat zien dat het vooral een herinnering is die met de tijd alleen maar grappiger is geworden.
Een podcast vol persoonlijkheid
HNM De Podcast staat bekend om dit soort verhalen: open, ongefilterd en met ruimte voor zelfspot. Het is geen plek voor harde onthullingen, maar voor gesprekken die laten zien wie mensen achter de schermen zijn. Deze anekdote past daar perfect bij.
Het laat Hélène Hendriks zien als iemand die stevig in haar professionele schoenen staat, maar ook kan lachen om onverwachte situaties. En het laat Dani zien als iemand die, zelfs jaren na zijn voetbalcarrière, zijn charme nog niet heeft ingeleverd.
Een verhaal zonder bijbedoelingen
Aan het eind van de aflevering is één ding duidelijk: dit is geen verhaal over grenzen die overschreden worden, maar over een moment van luchtige bravoure. Een herinnering die nu, jaren later, vooral voor plezier zorgt bij luisteraars.
En misschien is dat precies waarom het zo aanslaat. Geen sensatie, geen geruchten, maar een menselijke anekdote uit de sport- en mediawereld — verteld met humor, relativering en een knipoog.