Algemeen
Populair MAFS-koppel trekt stekker eruit en vraagt scheiding aan
Bram en Eva nemen afscheid in Married At First Sight: emotioneel einde na stille strijd
Het einde van het huidige seizoen van Married At First Sight nadert, en dat betekent dat de stellen voor het laatst samenkomen om hun ervaringen te bespreken. Tijdens het eindgesprek wordt duidelijk wie samen blijft – en wie als vrijgezel verdergaat. Eén van de koppels die daarbij veel losmaakt onder kijkers is dat van Bram (36) en Eva (31).
Hun reis begon hoopvol, met een rustige, verstandige klik. Maar zoals al vaker in het programma bleek: chemie laat zich niet afdwingen, en goede bedoelingen zijn soms niet genoeg voor liefde.
Een rustige start, maar weinig vuur
Vanaf het allereerste moment was er bij Bram en Eva sprake van een vriendelijke verstandhouding. Er was geen directe afwijzing, geen felle discussies, maar juist veel beleefdheid en wederzijds respect. Toch was er ook iets opvallends afwezig: romantiek.
Hoewel beide deelnemers hun best deden het experiment serieus te nemen, ontbrak het aan de sprankel die van vreemden geliefden maakt. Gesprekken bleven vaak oppervlakkig, knuffels voelden geforceerd en blikken ontweken elkaar vaker dan dat ze elkaar opzochten.
Kleine scheurtjes tijdens het koppelsdiner
De eerste echte barsten in hun tijdelijke huwelijk kwamen naar boven tijdens het inmiddels beruchte koppelsdiner. In het bijzijn van de andere koppels werden gevoelens besproken en moesten de stellen hun relatie een cijfer geven. En juist daar viel op dat Bram en Eva elkaar anders ervoeren dan ze dachten.
Bram gaf een beduidend lager cijfer dan Eva en onderbouwde dat met zijn gevoel van afstand en het gebrek aan diepgang. Eva reageerde zichtbaar verrast – en teleurgesteld. Ze vond dat hij zijn twijfels eerder had moeten uitspreken. Dit moment werkte als een katalysator voor verdere verwijdering tussen de twee.
Koppelsweekend: het breekpunt
Het weekend waarin de stellen samen doorbrengen op een gezamenlijke locatie werd voor Bram en Eva het definitieve keerpunt. Waar sommige koppels tijdens het weekend dichter tot elkaar komen, groeiden Bram en Eva alleen maar verder uit elkaar. De ongemakkelijke sfeer, de stille irritaties en de onuitgesproken verwachtingen bleven in de lucht hangen.
Na een reeks ongemakkelijke momenten besloten ze tijdens dit weekend gezamenlijk dat het huwelijk geen toekomst had. In overleg trokken ze de stekker uit het avontuur. Dat besluit werd met respect genomen, maar liet bij beiden ook sporen van teleurstelling na.
Een eindgesprek vol emoties
Toch kwamen de twee nog één keer samen: tijdens het officiële eindgesprek met de experts. Wat volgt, is een gesprek vol ingetogen emoties. Bram, zichtbaar geëmotioneerd, vecht tegen de tranen terwijl hij uitlegt dat hij het experiment met oprechte intenties is ingestapt.
Eva uit op haar beurt haar teleurstelling over bepaalde momenten. Ze benoemt dat Bram volgens haar soms tegenstrijdig communiceerde: eerst toenadering zoeken, dan weer afstand nemen. Bram voelt op zijn beurt juist dat Eva zich emotioneel niet openstelde, wat voor hem het grootste struikelblok was in hun poging tot opbouwen van een band.
Brieven met wederzijds respect
In het eindgesprek lezen de deelnemers traditiegetrouw een brief voor die ze speciaal voor elkaar hebben geschreven. Ondanks alle hobbels op de weg, is er ruimte voor vriendelijkheid en dankbaarheid. Eva noemt Bram “zorgzaam” en heeft “veel respect” voor zijn werk en de manier waarop hij in het leven staat.
Bram noemt Eva “een bijzondere vrouw met sterke principes” en bedankt haar voor de rust die ze in het begin samen hadden. Het zijn zachte woorden, die duidelijk maken dat het mislukken van de relatie geen gevolg is van ruzie, maar van gemis aan verbinding.
Geen boosheid, wel verdriet
De beslissing om definitief uit elkaar te gaan komt niet als een verrassing – maar makkelijk is het allerminst. Voor Bram voelt het als een mislukking, al beseft hij dat je liefde niet kunt forceren. Eva blijft realistisch en zegt: “Soms kun je het nog zo graag willen, maar als het gevoel er niet komt, dan komt het ook niet.”
Beiden verlaten het programma met een zekere rust, maar ook met het besef dat ze opnieuw zullen moeten zoeken naar een partner die écht bij hen past. Het avontuur mag dan ten einde zijn, de lessen en inzichten nemen ze mee.
Kijkers verdeeld over het stel
Op sociale media is er volop gereageerd op het verloop van Bram en Eva’s huwelijk. Veel kijkers spreken hun waardering uit voor de respectvolle manier waarop de twee met elkaar zijn omgegaan. “Niet iedereen hoeft met ruzie uit elkaar te gaan. Dit was volwassen,” schrijft iemand op X.
Toch zijn er ook kritische geluiden, vooral over Eva’s houding. Sommigen vonden haar te gesloten of zelfs kil, terwijl anderen juist bewondering hadden voor haar nuchtere en eerlijke benadering. Bram wordt vooral omschreven als emotioneel, kwetsbaar en oprecht, en krijgt veel steun voor zijn openheid tijdens het eindgesprek.
Wat blijft er over van dit MAFS-avontuur?
Hoewel Bram en Eva het programma verlaten als vrijgezellen, is hun deelname aan Married At First Sight niet zinloos geweest. Ze leerden meer over zichzelf, over wat ze zoeken in een partner en over hoe belangrijk emotionele openheid is in een relatie.
Soms is het niet het perfecte plaatje dat overblijft na afloop van een MAFS-seizoen, maar juist het besef dat liefde meer vraagt dan goede bedoelingen. Voor Bram en Eva was er geen romance – maar misschien wel een waardevolle spiegel.
Conclusie: een waardig afscheid van een mislukt huwelijk
Het huwelijk tussen Bram en Eva begon met hoop, ging door met twijfel en eindigde met een heldere conclusie: er was simpelweg geen basis om verder te gaan. Toch laten ze met hun houding tijdens het eindgesprek zien dat respect en mildheid ook in het afscheid een plek kunnen hebben.
Hun verhaal is een herinnering dat niet elk liefdesavontuur eindigt zoals gehoopt – maar dat elke ervaring, ook zonder happy end, iets kan opleveren. En dat is precies waar Married At First Sight om draait.
Het zorgde voor gefluister, opgetrokken wenkbrauwen en drukte op sociale media: Prinses Beatrix werd samen met Prins Constantijn en Prinses Laurentien gespot bij de opening van de twintigste editie van het Holland Dance Festival. Sommige aanwezigen en online toeschouwers spraken al snel over ‘opvallend’ of zelfs ‘vreemd’ gedrag van de voormalige koningin. Maar wie verder kijkt dan een paar losse beelden en korte observaties, ziet geen ongemak of misplaatste situatie. Wat zichtbaar werd, was iets anders: een diepgewortelde, levenslange liefde voor dans en podiumkunst.
Bevestiging van koninklijke aanwezigheid
De Rijksvoorlichtingsdienst bevestigde maandag dat het koninklijke drietal op 4 februari aanwezig was bij de feestelijke opening van het jubileumfestival. Die vond plaats in Amare in Den Haag, waar het Nederlands Dans Theater de openingsvoorstelling verzorgde. Het ging om een avond vol internationale choreografieën, muzikaliteit en expressieve beweging – precies het soort voorstelling dat al decennialang op warme belangstelling van prinses Beatrix kan rekenen.
Volgens betrokkenen was de voormalige koningin zichtbaar geraakt door wat zich op het podium afspeelde. Ze reageerde enthousiast, expressief en aandachtig. Voor sommigen viel dat buiten het beeld dat zij hebben van een lid van het koningshuis: beheerst, ingetogen en vooral onbewogen. Maar juist die interpretatie doet geen recht aan wie prinses Beatrix is, en al helemaal niet aan haar relatie met de danswereld.
Reacties uit de danswereld
In de danswereld zelf was er geen spoor van verbazing of kritiek. Integendeel. Samuel Wuersten, artistiek directeur van het Holland Dance Festival, sprak vol waardering over de aanwezigheid van de koninklijke gasten en in het bijzonder over prinses Beatrix.
“Wij zijn ontzettend blij dat prinses Beatrix, prins Constantijn en prinses Laurentien bij deze twintigste jubileumeditie aanwezig zijn,” liet hij weten. “En prinses Beatrix heeft zelf ook een jubileum met ons te vieren: maar liefst tien edities mochten wij haar verwelkomen bij onze internationale dansbiënnale.”
Die woorden onderstrepen hoe structureel haar betrokkenheid is. Het gaat hier niet om een eenmalig bezoek of een verplicht koninklijk optreden, maar om jarenlange, consequente steun aan de danssector.
Geen etiquette, maar authenticiteit
Volgens Wuersten is de betrokkenheid van prinses Beatrix allesbehalve oppervlakkig. “Met haar scherpe belangstelling en oprechte interesse kunnen we ons geen betere ambassadeur voor de dans wensen,” aldus de artistiek directeur. Dat zij soms zichtbaar meebeweegt op muziek, intens reageert op een choreografie of zich laat raken door emotie, is volgens kenners juist een kracht.
Waar sommigen ‘vreemd gedrag’ meenden te zien, herkennen mensen uit de kunstwereld iets heel anders: authenticiteit. Prinses Beatrix bezoekt voorstellingen niet vanuit protocol, maar vanuit persoonlijke fascinatie. Ze kijkt niet alleen, ze beleeft.
Dans als rode draad in haar leven
Dans vormt al jarenlang een rode draad in het leven van prinses Beatrix. Tijdens haar koningschap, maar ook na haar aftreden, bleef zij een trouwe bezoeker van dansvoorstellingen, opera’s en concerten. Ze staat bekend als iemand die zich grondig voorbereidt, choreografen kent bij naam en inhoudelijke vragen stelt na afloop van een voorstelling.
Juist daarom is haar aanwezigheid bij het Holland Dance Festival zo betekenisvol. Het festival geldt als een van de belangrijkste internationale dansbiënnales van Nederland en brengt vernieuwende choreografieën samen met gevestigde namen. Voor Beatrix is het geen onbekend terrein, maar een vertrouwde omgeving waar kunst en diepgang samenkomen.
Een jubileum met betekenis
De twintigste editie van het Holland Dance Festival is niet zomaar een editie. Het jubileum markeert twintig jaar internationale dans in Nederland, met producties die de grenzen van beweging, muziek en expressie opzoeken. Het festival vindt plaats van 4 tot en met 21 februari en strijkt neer in vijf steden: Den Haag, Delft, Rotterdam, Utrecht en Tilburg.
Gedurende deze weken staat Nederland volledig in het teken van dans, met gezelschappen van wereldniveau en jonge makers die experimenteren met nieuwe vormen. De aanwezigheid van prinses Beatrix bij de opening geeft het festival extra glans, maar ook erkenning.
Meer dan symboliek
Wat haar aanwezigheid extra bijzonder maakt, is dat zij al tien edities eerder haar opwachting maakte bij het festival. Dat betekent dat zij de ontwikkeling van het Holland Dance Festival van dichtbij heeft meegemaakt: van groeiende internationale reputatie tot een vaste plek in het culturele landschap.
Volgens insiders binnen het festival is haar steun ook inhoudelijk van waarde. “Ze kijkt niet alleen, ze ziet,” klinkt het. “En dat verschil voel je.” Dat maakt haar tot meer dan een symbolische ambassadeur. Ze is een betrokken toeschouwer met kennis van zaken.
De Jiří Kylián Ring
Op 4 februari werd tijdens het festival bovendien voor de elfde keer de prestigieuze Jiří Kylián Ring uitgereikt. Deze onderscheiding is bedoeld voor personen die een uitzonderlijke en inspirerende bijdrage hebben geleverd aan de ontwikkeling van de dans in Nederland.
De uitreiking van deze ring is een vast hoogtepunt binnen het festival en ligt prinses Beatrix nauw aan het hart. Ze heeft in het verleden meermaals haar waardering uitgesproken voor dansvernieuwers en makers die internationale erkenning wisten te combineren met artistieke diepgang.
Sociale media versus context
De ophef die ontstond na de opening laat vooral zien hoe snel beelden zonder context hun eigen leven gaan leiden op sociale media. Een expressieve reactie wordt losgeknipt van haar achtergrond, een emotionele betrokkenheid vertaald naar ‘opvallend gedrag’. Maar wie de geschiedenis kent, ziet juist consistentie.
Prinses Beatrix heeft zich nooit laten beperken door een strak keurslijf als het om kunstbeleving gaat. Ze heeft altijd ruimte gelaten voor emotie, verwondering en enthousiasme. Dat zij dat ook nu nog doet, getuigt niet van vreemdheid, maar van trouw blijven aan zichzelf.
Een kracht in plaats van een tekortkoming
Wat door sommigen misschien werd bestempeld als ‘gênant’ of ‘onwennig’, blijkt bij nadere beschouwing juist een kracht. Een voormalige koningin die zich durft te laten raken door kunst, die haar emoties niet wegdrukt om aan verwachtingen te voldoen, maar ze toelaat.
In de ogen van velen in de danswereld maakt dat haar onmisbaar. Niet als ceremoniële figuur, maar als mens die kunst serieus neemt. En precies dat is wat dans nodig heeft: aandacht, betrokkenheid en ruimte om te raken.
Het beeld van prinses Beatrix bij de opening van het Holland Dance Festival is daarmee geen curiositeit, maar een bevestiging. Van haar liefde voor dans. Van haar rol als stille, maar krachtige pleitbezorger voor de kunsten. En van het feit dat echte betrokkenheid soms zichtbaar mag zijn.