Algemeen
Oudste zoon Anneke Grönloh plotseling heengegaan
Familie van Anneke Grönloh opnieuw in diepe r0uw na verlies zoon Steven
Voor de nabestaanden van de legendarische zangeres Anneke Grönloh is opnieuw een ingrijpende periode aangebroken. Privé meldt dat haar oudste zoon, Steven van der Laan, onverwachts is komen te 0verlijden. Het nieuws kwam als een schok voor zijn directe omgeving. “Zijn 0verlijden kwam totaal onverwacht,” aldus voormalig manager Bart Peeters.
Een stille strijd met de gezondheid
Volgens Peeters, die jarenlang nauw samenwerkte met Anneke Grönloh, kampte Steven al enige tijd met gezondheidsproblemen. Hij was jarenlang een stevige roker, wat leidde tot de ontwikkeling van COPD – een chronische longz!ekte die de ademhaling geleidelijk belemmert. Hoewel hij zijn aandoening grotendeels onder controle had, verslechterde zijn toestand plotseling door een dubbele longontsteking.
Na opname in het z!ekenhuis leek zijn situatie aanvankelijk stabiel, maar een ernstige bacteriële infectie zorgde voor complicaties. De infectie sloeg over op zijn hart, wat uiteindelijk leidde tot zijn 0verlijden – slechts twee dagen na de z!ekenhuisopname. “Het ging allemaal ontzettend snel,” zegt Peeters. “Niemand had dit verwacht.”
Afscheid in kleine kring
Het plotselinge 0verlijden van Steven was niet alleen een groot verdriet voor zijn familie, maar ook voor mensen die hem van nabij kenden. De uitvaart vond plaats in besloten kring, in het bijzijn van naaste familieleden en een handjevol goede vrienden. “Het was een intiem afscheid, precies zoals Steven het gewild zou hebben,” vertelt Peeters.
Hoewel het verlies intens is, klinkt er ook opluchting dat zijn moeder, Anneke Grönloh, dit drama niet meer heeft hoeven meemaken. “Anneke was zó toegewijd aan haar kinderen. Als ze dit had meegemaakt, zou het haar hart gebroken hebben. Haar kinderen waren haar wereld.”
Anneke Grönloh: een muzikale nalatenschap
Anneke Grönloh zelf 0verleed in 2018 op 76-jarige leeftijd, eveneens als gevolg van een longaandoening. Ze blijft een van de meest iconische zangeressen uit de Nederlandse muziekgeschiedenis. Haar wereldwijde verkoop van meer dan 30 miljoen platen en een indrukwekkende lijst van onderscheidingen – waaronder zestien gouden en platina platen – maken duidelijk hoe groot haar invloed was.
Haar bekendste nummer “Brandend Zand” groeide uit tot een evergreen, en haar deelname aan het Eurovisie Songfestival versterkte haar status als nationale trots. Postuum werd haar oeuvre nog bekroond met een uitgebreide boxset van 25 cd’s, goed voor meer dan 500 liedjes. Deze uitgave onderstreepte de blijvende waardering voor haar werk bij meerdere generaties muziekliefhebbers.
Een familie met veel te verwerken verdriet
Voor de nabestaanden van Anneke Grönloh is het 0verlijden van Steven een nieuw hoofdstuk in een toch al beladen familiegeschiedenis. Na het afscheid van hun moeder is het verlies van een zoon en broer een harde klap. Familie en vrienden zijn opnieuw geconfronteerd met het broze karakter van het leven.
Steven was, ondanks zijn bescheidenheid in het publieke leven, geliefd bij mensen die hem kenden. Hij leefde grotendeels buiten de schijnwerpers, in tegenstelling tot zijn moeder, maar had zijn eigen kring van dierbaren en kennissen die hem enorm zullen missen.
Reflectie op een kwetsbaar leven
De d00d van Steven werpt opnieuw licht op de gevolgen van chronische z!ekten zoals COPD. Roken, levensstijl en vroegtijdige signalen worden steeds vaker onder de loep genomen. In Stevens geval werd zijn toch al kwetsbare gezondheid fataal getroffen door bijkomende infecties. Het is een pijnlijk voorbeeld van hoe snel het kan gaan, zelfs wanneer men denkt dat een z!ekte redelijk stabiel is.
COPD is een aandoening die vaak sluipend verloopt. Velen beseffen pas hoe ernstig het kan worden wanneer het al in een vergevorderd stadium is. De combinatie van ademhalingsproblemen, verminderde weerstand en verhoogde gevoeligheid voor infecties maakt deze z!ekte verraderlijk.
Stil verdriet
Hoewel er op sociale media nog geen publieke verklaringen zijn verschenen van familieleden, is het duidelijk dat het verdriet groot is. Het verlies van een kind, een broer, een vriend: het zijn wonden die niet snel helen. De stilte rondom zijn 0verlijden en het ingetogen karakter van de uitvaart benadrukken de persoonlijke aard van het rouwproces.
Toch hopen velen dat de familie troost vindt in de warme herinneringen aan Steven, zijn karakter en de momenten die ze samen deelden. “Het is een gemis dat je in je hart draagt,” aldus een vriend van de familie. “En dat verandert je, voor altijd.”
Herinnering aan een zoon
Voor wie ooit geraakt werd door de muziek van Anneke Grönloh, zal dit nieuws ongetwijfeld extra binnenkomen. Haar nalatenschap leeft voort, maar het besef dat haar familie opnieuw afscheid moest nemen van een dierbare, is hartverscheurend. Steven maakte geen muziek, maar zijn leven was verbonden met dat van een van de grootste artiesten van Nederland. Hij leefde een ander leven, maar was onlosmakelijk verbonden met haar geschiedenis.
Eerbetoon
In de muziekwereld klinkt stil respect. Hoewel Steven geen publieke figuur was, wordt er in muzikale kringen met medeleven gereageerd. Artiesten die met Anneke hebben gewerkt, betuigen hun steun aan de nabestaanden. “De muziekwereld herinnert zich Anneke, maar vergeet ook haar gezin niet,” schrijft een bekende zanger op Instagram. “Rust zacht, Steven.”
Tot slot
De familie Grönloh heeft in de afgelopen jaren meer dan eens afscheid moeten nemen. De onverwachte d00d van Steven van der Laan voegt een pijnlijke bladzijde toe aan hun verhaal. Maar met elke herinnering aan hun dierbaren, met elke noot muziek die blijft klinken, leeft er ook iets verder.
Namens velen wensen we de nabestaanden heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Wie zijn medeleven wil betuigen, kan dat doen via de sociale kanalen van de familie. Iedere boodschap van steun is welkom – juist nu.
Na zijn optreden in het populaire AVROTROS-programma Maestro is er één ding volstrekt duidelijk: Jamai Loman heeft iets losgemaakt wat maar zelden gebeurt op de Nederlandse televisie. Zijn uitvoering van de muziek uit Schindler’s List liet niet alleen de jury sprakeloos achter, maar zorgde ook bij kijkers thuis voor een collectief moment van stilte, ontroering en diepe bewondering. Sociale media ontploften vrijwel direct na afloop: dit was niet zomaar een goede aflevering, dit was een historisch moment binnen het programma.
Een stilte die meer zei dan applaus
Het moment direct na de laatste noot was misschien wel het meestzeggend. Geen gejuich, geen onmiddellijke ovatie, maar een korte, intense stilte. Alsof iedereen – orkest, jury, publiek en kijkers – even moest landen. Presentator Frits Sissing verwoordde het gevoel treffend: “Hier zijn toch geen woorden voor?” Een uitspraak die de lading perfect dekte.
Jamai zelf reageerde zichtbaar geraakt, maar beheerst. “Maar woorden zijn er ook niet nodig als er zo prachtig gespeeld wordt,” antwoordde hij. “Het stuk brengt je naar een andere plek.” Die paar zinnen onderstreepten precies wat zijn optreden had gedaan: het publiek meenemen, niet naar een televisieprogramma, maar naar emotie, herinnering en betekenis.
Muziek als moreel kompas
Wat deze uitvoering zo bijzonder maakte, was niet alleen de technische beheersing, maar vooral de inhoudelijke lading. Schindler’s List is geen eenvoudig stuk. Het vraagt niet om bombast of spektakel, maar om terughoudendheid, precisie en respect. Jamai koos niet voor effectbejag, maar voor stilte, spanning en ademruimte. En dat bleek een schot in de roos.
Frits Sissing merkte terecht op dat muziek kan ontspannen wanneer ze mooi wordt gebracht. Jamai nuanceerde dat meteen: hij had zelf vooral moeten vechten tegen zijn emoties. “Zeker als je er middenin staat,” gaf hij toe. Die opmerking liet zien hoe intens de ervaring voor hemzelf was geweest. Niet als zanger, niet als entertainer, maar als iemand die tijdelijk de volledige verantwoordelijkheid droeg voor de emotionele koers van het orkest.
Jury unaniem onder de indruk
De jury, die in Maestro doorgaans kritisch en analytisch is, was ditmaal opvallend eensgezind. Ed Spanjaard sprak vol bewondering over Jamai’s muzikaliteit en leiderschap. Hij prees vooral de ernst en de liefdevolle aandacht waarmee het stuk werd benaderd. “Waar je volledig in gelooft,” zei hij, “en waar het orkest in meeging.”
Met name het rubato – de vrijheid die een solist krijgt binnen het tempo – werd door Spanjaard uitgelicht. Dat is een subtiel en riskant element, maar Jamai wist precies wanneer hij ruimte moest geven en wanneer hij weer moest opvangen. “Voortreffelijk,” luidde het oordeel. Een woord dat in deze context meer betekende dan een compliment; het was erkenning.
‘Beste optreden ooit in Maestro’
Misschien wel de meest uitgesproken reactie kwam van Dominic Seldis. Hij noemde het zonder omwegen “het beste optreden dat hij ooit in Maestro had gezien”. Een uitspraak die extra gewicht krijgt wanneer je bedenkt hoeveel seizoenen en kandidaten hij al heeft meegemaakt.
Seldis plaatste het optreden ook in een bredere context. “We leven in een vreemde wereld,” zei hij, “en jij hebt met muziek gezegd wat duizend mannen in de politiek niet kunnen zeggen.” Daarmee raakte hij aan de kern van waarom dit optreden zo binnenkwam: het voelde relevant, noodzakelijk en eerlijk.
Hij benoemde ook de technische moeilijkheid voor de solisten – de cor anglais en de viool – en hoe Jamai hen zichtbaar vertrouwen gaf. “Je stelde de musici in staat het beste uit zichzelf te halen,” aldus Seldis. Dat is misschien wel de essentie van dirigeren, en precies daar blonk Jamai uit.
Sociale media: van verbazing tot ontzag
Waar juryleden nog weleens voorzichtig zijn met superlatieven, lieten kijkers zich op sociale media volledig gaan. Op X verschenen honderden reacties, variërend van ontroering tot pure verbijstering. Veel mensen gaven toe dat ze Jamai nooit in deze rol hadden verwacht.
Ilse Raasing schreef: “Wat een ongelooflijk talent heeft Jamai Loman! Dit heb ik nog nooit gezien. Hij kan zo zijn carrière ombuigen naar dirigent.” Een andere kijker, Josephien Sierag, bekende dat de muziek haar altijd raakt, maar dat deze uitvoering extra intens was. “Staande ovatie, en terecht,” luidde haar conclusie.
Sommige reacties waren ronduit overdonderd. “WTF, Jamai Loman is beter dan menig professioneel dirigent!!!” schreef een gebruiker. Anderen spraken van perfectie, emotie en pure klasse.
Kritiek verstomt
Misschien nog opvallender was dat zelfs oude sceptici van gedachten leken te veranderen. Jamai, ooit doorgebroken via Idols, had bij sommige kijkers nog altijd het imago van ‘lichte entertainment’. Dat beeld lijkt na dit optreden definitief te zijn bijgesteld.
Een gebruiker schreef openlijk: “Ik vond dat mannetje met dat Idols helemaal niks. Maar wat een wereldprestaties zet hij neer in Maestro!” Zulke reacties illustreren hoe krachtig dit moment was: niet alleen als televisie-ervaring, maar ook als herpositionering van Jamai als artiest.
Meer dan een tv-moment
Wat dit optreden onderscheidde van andere hoogtepunten in Maestro, is de gelaagdheid. Het was technisch sterk, emotioneel diepgaand en maatschappelijk relevant. Het voelde niet als een wedstrijdmoment, maar als een concert. Als een moment waarop televisie even kunst werd.
Voor Jamai zelf lijkt dit optreden een kantelpunt. Zijn bescheidenheid bleef intact, maar zijn autoriteit op de bok was onmiskenbaar. Hij stond daar niet als kandidaat, maar als dirigent. En dat werd door iedereen – van orkest tot jury, van publiek tot thuisblijver – feilloos aangevoeld.
Een blijvend moment
Of Jamai Loman uiteindelijk Maestro wint, is bijna bijzaak geworden. Wat hij met deze uitvoering heeft bereikt, staat los van punten of rankings. Hij heeft laten zien wat muziek kan doen wanneer ze met respect, inzicht en emotionele eerlijkheid wordt gebracht.
Dit was geen gewone aflevering. Dit was een moment dat blijft hangen, waar mensen later nog naar zullen verwijzen als ze het hebben over de kracht van Maestro. En bovenal: het was een avond waarop Jamai Loman bewees dat hij veel meer is dan een bekende naam. Hij liet zien dat hij een muzikaal verteller is, iemand die zonder woorden een verhaal kan vertellen dat niemand onberoerd laat.