-

Algemeen

OML’er Alex krijgt slecht nieuws: ‘Onwijs klote’

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Alex uit Over Mijn Lijk krijgt opnieuw slecht nieuws: “Gewoon even een extra soort k*nker erbij”

Alex, die veel Nederlanders leerden kennen via het achtste seizoen van het indrukwekkende BNNVARA-programma Over Mijn Lijk, is opnieuw geconfronteerd met zwaar nieuws. De jonge man, die al jaren vecht tegen een agressieve hersentumor, blijkt nu ook een zeer zeldzame vorm van k*nker te hebben: een sarcoom.

Waar hij en zijn gezin hoopten dat een recent ontstane zwelling het gevolg zou zijn van een infectie, kregen zij te horen dat het gaat om een nieuwe, onbekende tumor. Zijn vrouw Linda deelt het nieuws openhartig via hun gezamenlijke blog, in de hoop steun te vinden én bewustwording te creëren.


Een verhaal dat velen raakte

Alex werd in 2019 bekend bij het grote publiek toen hij deelnam aan het achtste seizoen van Over Mijn Lijk, een programma dat jonge mensen met een terminale z!ekte volgt in hun laatste levensfase. Alex was op dat moment al gediagnosticeerd met een hersentumor, maar wist – tegen alle verwachtingen in – jaren langer te leven dan artsen aanvankelijk voorspelden.

Zijn optimisme, nuchtere kijk op het leven en de liefdevolle band met zijn vrouw Linda maakten diepe indruk op kijkers. Terwijl andere deelnemers uit zijn seizoen inmiddels zijn overleden, bleef Alex in leven – en inspireerde hij velen met zijn veerkracht.


Onverwachte wending: “We dachten aan een infectie”

De afgelopen weken waren zwaar voor het stel. Linda schrijft dat ze met spanning wachtten op de uitslagen van onderzoek naar een snelgroeiende zwelling bij Alex. Aanvankelijk gingen artsen uit van een ontsteking, mogelijk veroorzaakt door een bacterie. Een behandeling met antibiotica leek binnen handbereik.

“Lieve allen, het wachten op de uitslag van de soort bacterie en de start van de antibiotica liet maar op zich wachten,” opent Linda het blogbericht. “Helaas kregen we eind vorige week al wat verontrustende berichten. Die zijn vandaag voorlopig bevestigd.”

De zwelling bleek geen ontsteking, maar iets ernstigers. Elf stukjes bot, weefsel en de bult zelf zijn onderzocht door de patholoog. De voorlopige uitslag: een zeer zeldzaam sarcoom, een kwaadaardige tumor die meestal voorkomt in botten of bindweefsel.


Extra zorgen, extra onzekerheid

De ontdekking van deze tweede vorm van k*nker komt als een donderslag bij heldere hemel. Alex en Linda dachten dat ze een bacterie met antibiotica konden aanpakken. In plaats daarvan krijgen ze nu te maken met een complex, zeldzaam z!ektebeeld, waarvan de behandeling nog onbekend is.

“Gewoon even een extra soort k*nker erbij,” schrijft Linda met wrange humor. Ze vermoedt dat de tumor mogelijk is ontstaan als laat gevolg van bestraling die Alex eerder onderging voor zijn hersentumor. Zulke secundaire tumoren zijn zeldzaam, maar helaas niet uitgesloten bij intensieve behandelingen.

Omdat het sarcoom zo bijzonder is, zijn de monsters inmiddels doorgestuurd naar een gespecialiseerd pathologisch centrum, waar een expert zal onderzoeken:

  • Om welke specifieke soort sarcoom het gaat

  • Hoe kwaadaardig de tumor is

  • En welke behandelopties eventueel mogelijk zijn

Het is nog te vroeg om iets te zeggen over de prognose. Maar duidelijk is dat de situatie opnieuw onzeker is – en zwaar.


Liefde en kracht in de donkerste momenten

Wie Alex en Linda volgt via hun blog of sociale media weet dat ze, ondanks alle tegenslagen, proberen het leven vast te grijpen waar dat kan. Ze delen openhartig hun emoties, twijfels, kleine geluksmomenten én angsten – en ontvangen daar veel steun voor terug.

De toon van Linda’s blog is rauw, maar liefdevol. Er is ruimte voor verdriet en frustratie, maar ook voor dankbaarheid en verbondenheid. De manier waarop ze over Alex schrijft – met respect, bewondering en humor – raakt veel lezers diep.

“Het is onwijs klote,” schrijft ze. “We dachten met een antibiotica ervan af te zijn en nu wordt het misschien chemo.” De teleurstelling is voelbaar. Maar tegelijk is er ook weer die onuitgesproken kracht, die zoveel mensen aan dit stel bindt.


Geen onbekende strijd

Alex leeft al jaren met een hersentumor waarvan artsen in het begin dachten dat hij hem maar kort te leven gaf. Door een combinatie van behandelingen, alternatieve therapieën en een enorme wilskracht bleef hij langer in leven dan wie dan ook had durven hopen.

Gedurende die tijd maakte hij talloze mensen deelgenoot van zijn reis. Via televisie, social media en lezingen deelde hij zijn visie op het leven, de d00d en alles ertussenin. Zijn boodschap: leef vandaag, stel liefde niet uit, en wees eerlijk over je angsten.

Met deze nieuwe tegenslag lijkt zijn pad opnieuw ingewikkelder geworden. Maar als iemand heeft laten zien hoe je met waardigheid, humor en veerkracht kunt omgaan met het ondenkbare, dan is het Alex.


Steun van volgers en bekenden

Na het nieuws dat Linda deelde, stroomden de steunbetuigingen binnen. Mensen uit het hele land laten via reacties weten hoe zeer ze meeleven, hopen op een meevallende uitslag, en bewondering hebben voor de openheid waarmee Alex en Linda hun verhaal delen.

Onder de reacties vinden we berichten van andere (ex-)deelnemers van Over Mijn Lijk, mensen met vergelijkbare ervaringen, en talloze onbekenden die zich geraakt voelen.

“Jullie verhaal heeft me geleerd om meer te genieten van het nu.”
“Wat een kracht, zelfs als het uitzichtloos lijkt.”
“Lieve Alex en Linda, ik hoop zo dat het behandelbaar is.”

De steun is hartverwarmend – en laat zien hoe groot de impact is van een eerlijk verteld, menselijk verhaal.


Wat is een sarcoom?

Een sarcoom is een zeldzame en vaak agressieve vorm van k*nker die ontstaat in het bindweefsel, bot of spierweefsel. In tegenstelling tot veel andere vormen van k*nker, komt het sarcoom relatief weinig voor, waardoor het soms lastig te diagnosticeren en behandelen is.

De aard van het sarcoom – bijvoorbeeld of het langzaam of snel groeit, en waar het zich precies bevindt – bepaalt de mogelijke behandeling. Deze kan bestaan uit chirurgie, chemotherapie of bestraling. In sommige gevallen is er sprake van een palliatief traject, gericht op kwaliteit van leven.

Omdat Alex al eerder bestraling heeft gehad, is het mogelijk dat het sarcoom daarmee verband houdt. Maar dat moet nog worden vastgesteld door specialisten.


Hoop in onzekere tijden

Hoewel de situatie ernstig is en de toekomst opnieuw onzeker, straalt het verhaal van Alex en Linda ook nu iets krachtigs uit: samen sta je sterker, zelfs als het leven je tot het uiterste drijft.

Hun openheid, liefde voor elkaar en eerlijkheid over hoe het echt voelt om hiermee te leven, geven niet alleen inzicht, maar ook troost aan anderen die te maken krijgen met z!ekte of verlies.

Wat de komende weken ook zullen brengen: Alex blijft voor velen een symbool van moed en menselijkheid. En Linda – met haar woorden vol zachtheid en scherpte – is zonder twijfel een van de meest indrukwekkende stemmen binnen dit verhaal.


Conclusie: een onverwachte wending in een ongekende reis

Alex’ verhaal raakt opnieuw aan de kern van wat Over Mijn Lijk ooit bedoelde te tonen: niet de d00d als eindpunt, maar het leven in al zijn rauwe, liefdevolle, moeilijke en betekenisvolle momenten.

Wat er nu volgt is onzeker. Maar één ding is duidelijk: deze reis maakt indruk, inspireert en verbindt.

En dat is – in tijden van z!ekte en pijn – misschien wel het kostbaarste dat er is.

Algemeen

Dutch Travel Maniac bezoekt Ter Apel en laat zien hoe het er echt aan toe gaat

Avatar foto

Gepubliceerd

op

De Nederlandse YouTuber Dutch Travel Maniac staat bekend om zijn rustige, observerende manier van filmen. Met zijn camera reist hij al jaren door Europa om kijkers een ongefilterde indruk te geven van steden, dorpen en buurten die vaak vooral via nieuwsberichten bekend zijn. Geen snelle oordelen, geen harde conclusies, maar beelden en gesprekken die het publiek zelf laten nadenken. Deze keer bleef hij dicht bij huis. Zijn bestemming: Ter Apel.

Van Europa naar eigen bodem

Tot nu toe nam Dutch Travel Maniac zijn publiek mee langs uiteenlopende plekken in Europa. Hij liet zien hoe het dagelijks leven eruitziet in steden die te maken hebben met economische achterstand, leegloop of maatschappelijke spanningen. Die aanpak leverde hem een trouwe groep volgers op, juist omdat hij situaties toont zonder ze meteen te duiden.

Voor zijn nieuwste video besloot hij het niet over de grens te zoeken. In plaats daarvan koos hij voor een locatie die in Nederland al jaren onderwerp is van discussie: Ter Apel. Niet zomaar een dorp, maar de plek waar het landelijke aanmeldcentrum voor asielzoekers is gevestigd.

Ter Apel als symbool in het debat

Hoewel in Nederland op veel plekken asielzoekerscentra te vinden zijn, neemt Ter Apel een bijzondere positie in. Het dorp huisvest het centrale aanmeldpunt waar mensen zich melden om asiel aan te vragen. Daardoor komt de plaats regelmatig in het nieuws, vaak in een context van drukte, capaciteitsproblemen en organisatorische uitdagingen.

Berichten over te weinig opvangplekken, tijdelijke noodvoorzieningen en spanningen in de omgeving zijn de afgelopen jaren niet zeldzaam geweest. Ook het COA kwam herhaaldelijk in het nieuws vanwege de grote druk op de locatie. Voor veel Nederlanders is Ter Apel daardoor uitgegroeid tot een symbool in het bredere asieldebat.

Weinig ruimte voor pottenkijkers

In het verleden hebben meerdere journalisten geprobeerd om het reilen en zeilen rond het aanmeldcentrum in beeld te brengen. Dat bleek niet altijd eenvoudig. Er gelden strikte regels rond filmen en interviewen op het terrein, vooral vanwege privacy en veiligheid van de bewoners.

Juist dat gebrek aan zichtbaarheid roept vragen op. Voorstanders van openheid stellen dat transparantie kan bijdragen aan begrip, terwijl anderen wijzen op de kwetsbaarheid van de mensen die er verblijven. Het is een spanningsveld dat al jaren bestaat.

Een onverwacht telefoontje

Nog voordat Dutch Travel Maniac Ter Apel daadwerkelijk bereikt, krijgt hij een telefoontje van een wijkagent. Die wil weten wat hij precies van plan is bij het aanmeldcentrum. Volgens de agent is het onderwerp “een dingetje in de samenleving”, wat het gesprek meteen een bijzondere lading geeft.

Het gesprek verloopt opvallend open, maar laat ook zien dat zijn komst niet onopgemerkt blijft. Dat de politie alert is, verrast Tom niet. Wel valt op dat zijn intentie — observeren en filmen — meteen vragen oproept. Het gesprek onderstreept hoe gevoelig de locatie ligt.

Toch doorzetten

Ondanks het telefoontje laat Dutch Travel Maniac zich niet ontmoedigen. Hij legt uit wat zijn plannen zijn, wanneer de video online komt en verwijst de agent zelfs naar zijn YouTube-kanaal. Daarmee blijft hij trouw aan zijn aanpak: transparant zijn over wat hij doet en waarom.

In zijn video benadrukt hij dat hij niemand wil provoceren of voor schut wil zetten. Hij wil simpelweg laten zien hoe de situatie er ter plaatse uitziet, zonder montage of commentaar dat de beelden kleurt.

Filmen binnen duidelijke grenzen

Tijdens zijn bezoek wordt al snel duidelijk dat filmen op het terrein van het aanmeldcentrum zelf niet is toegestaan. Dat geldt overigens voor iedereen en is vastgelegd in de regels. Buiten het terrein mag in Nederland in principe vrij gefilmd worden, maar binnen gelden andere afspraken.

Toch slaagt Tom erin om buiten het hek en in de directe omgeving beelden te maken. Ook spreekt hij enkele mensen die in de buurt verblijven. Die gesprekken zijn kort en voorzichtig, maar geven wel een indruk van de diversiteit onder de bewoners.

Opvallende observaties

Wat kijkers opvalt, is dat sommige geïnterviewden de Duitse taal opvallend goed beheersen. Tom stelt daar geen harde conclusies over, maar merkt het wel op als observatie. Of deze mensen Duits in hun land van herkomst hebben geleerd, of eerder in Duitsland verbleven, blijft onduidelijk.

Juist door het bij constateringen te laten, dwingt de video kijkers om zelf na te denken. De beelden roepen vragen op, maar geven geen pasklare antwoorden.

Verwachting van verwijdering

Op het moment van publiceren staat de video slechts enkele uren online. Dutch Travel Maniac geeft aan te verwachten dat de video mogelijk door YouTube wordt verwijderd. Dat is niet omdat hij regels zou overtreden, maar omdat het onderwerp gevoelig ligt en meldingen snel worden gedaan.

Die verwachting zegt iets over het klimaat waarin dit soort content verschijnt. Discussies over asiel, opvang en veiligheid zijn beladen en zorgen regelmatig voor verhitte reacties, ook online.

Reacties van kijkers

De eerste reacties onder de video laten zien dat veel kijkers de rustige aanpak waarderen. Sommigen spreken van “verhelderend”, anderen vinden het vooral confronterend om de situatie zo onbewerkt te zien. Wat opvalt, is dat de video gesprekken losmaakt zonder dat de maker zelf stelling inneemt.

Dat lijkt precies zijn bedoeling: niet overtuigen, maar laten zien.

Openheid versus bescherming

De video van Dutch Travel Maniac raakt aan een fundamentele vraag: hoeveel openheid is wenselijk rond locaties als Ter Apel? Transparantie kan bijdragen aan begrip, maar kan ook leiden tot misinterpretatie of ongewenste aandacht voor kwetsbare groepen.

Door binnen de regels te blijven en geen gezichten onnodig in beeld te brengen, probeert hij een middenweg te vinden. Of dat voldoende is om kritiek te voorkomen, blijft de vraag.

Een spiegel voor Nederland

Wat zijn bezoek aan Ter Apel vooral duidelijk maakt, is hoe gespannen het onderwerp in Nederland ligt. Al voordat hij arriveert, is er contact met de politie. Filmen is beperkt. Verwachtingen over reacties en mogelijke verwijdering spelen mee.

Dat alles zegt misschien wel net zo veel als de beelden zelf. De video fungeert daarmee niet alleen als reportage, maar ook als spiegel: hoe gaan we als samenleving om met plekken die symbool zijn geworden voor complexe problemen?

Tot slot

Met zijn bezoek aan Ter Apel laat Dutch Travel Maniac zien dat hij zijn formule trouw blijft, ook als het onderwerp gevoelig is. Geen schreeuwerige koppen, geen uitgesproken oordeel, maar een camera en de bereidheid om te kijken.

Of de video online blijft staan, zal de tijd leren. Maar dat hij nu al gesprekstof oplevert, is duidelijk. En precies dat lijkt het doel: laten zien, vragen oproepen en het publiek uitnodigen om zelf na te denken over een onderwerp dat Nederland al jaren bezighoudt.

Lees verder