Algemeen
Kopen Zonder Kijken-stel zet woning in de verkoop en probeert dikke winst te maken
Kopen Zonder Kijken-koppel Jaap en Jessica zetten hun huis te koop na gezinsuitbreiding: “We hebben meer ruimte nodig”
De populaire tv-show Kopen Zonder Kijken is alweer volop te zien op maandagavond, en kijkers genieten wekelijks van nieuwe avonturen van stellen die hun woondroom toevertrouwen aan het inmiddels bekende team van experts. Van makelaar Bob Sikkes tot stylist Roos Reedijk en bouwdeskundige Alex van Keulen: het team zet zich iedere aflevering in om het onmogelijke toch mogelijk te maken. Maar hoewel de afleveringen vaak eindigen in tranen van blijdschap, blijven de verhalen van de kandidaten zich ook ná de opnames ontwikkelen.
Een van die verhalen komt nu uit Leidschendam, waar Jaap en Jessica — deelnemers uit het seizoen van 2020 — hun door het programma aangeschafte woning na vijf jaar weer in de verkoop hebben gezet. En daar zit een logische reden achter: het gezin is inmiddels uitgebreid met drie kinderen, waardoor de woning simpelweg te krap is geworden.
Een huis via Kopen Zonder Kijken
In 2020 deden Jaap en Jessica mee aan het programma in de hoop eindelijk hun ideale woning te vinden. De huizenmarkt was toen al niet gemakkelijk, maar het KZK-team wist voor het stel een huis te vinden aan de Graaf Ottolaan in Leidschendam. Voor een bedrag van €340.000 kregen ze een karakteristieke eengezinswoning met vier slaapkamers, een ruime tuin en een moderne badkamer.
Op televisie zagen we hoe Jaap en Jessica blij verrast waren met het resultaat. De locatie, de inrichting en de indeling sloten goed aan bij hun toenmalige wensen. De aflevering eindigde met een enthousiaste ontvangst van het huis en plannen voor de toekomst.
Een ander hoofdstuk
Fast forward naar 2025: het leven is inmiddels veranderd voor het stel. Tegenover RTL Boulevard vertelt Jaap dat hun gezin inmiddels is uitgebreid met drie kinderen: “We hebben nu Teun, Luuk en Benjamin. En daarom hebben we simpelweg meer ruimte nodig.” De woning in Leidschendam, die ooit als ruim werd ervaren, begint inmiddels wat krap te voelen.
Voor het stel was de keuze dan ook duidelijk. Ze besloten hun huidige woning te koop te zetten. De vraagprijs? Een stevige €525.000 — een flink verschil met het bedrag waarvoor ze de woning vijf jaar eerder via het KZK-programma konden aanschaffen. Daarmee lijkt de investering die dankzij het programma werd gedaan ook financieel een goede zet geweest te zijn.
Geen bitter afscheid
Waar sommige koppels in het verleden snel na de aflevering alweer afscheid namen van hun woning — denk bijvoorbeeld aan Diana en Jeffrey, die hun KZK-huis al na één dag in de verkoop zetten vanwege de donkere uitstraling — ligt het bij Jaap en Jessica anders. Hun verhaal is er een van geleidelijke groei en veranderende levensomstandigheden.
Hun beslissing om te verhuizen heeft dan ook niets te maken met ontevredenheid over het huis zelf, maar alles met het feit dat het gezin inmiddels groter is geworden. De vier slaapkamers zijn voor vijf personen nog wel werkbaar, maar Jaap en Jessica kijken liever vooruit. Ze willen hun kinderen meer ruimte geven, en misschien zelf ook wel een extra werkkamer of speelruimte creëren.
Verhuizen, maar dichtbij huis
Hoewel de woning nu op Funda staat en het stel plannen heeft om te verhuizen, betekent dat niet dat ze Leidschendam vaarwel zullen zeggen. “We blijven wel in de buurt,” aldus Jaap. De kinderen hebben hier inmiddels hun school, vriendjes en vaste activiteiten. Een verhuizing verder weg ligt dus niet voor de hand.
Of ze al een nieuwe woning op het oog hebben, is nog niet bekendgemaakt. Wat wel duidelijk is, is dat ze hun beslissing weloverwogen hebben genomen. Het verkopen van een huis dat via een populair programma tot stand kwam, is immers geen lichtvaardige stap.
Positieve herinneringen
Voor Jaap en Jessica blijft hun deelname aan Kopen Zonder Kijken een bijzondere mijlpaal in hun leven. De aflevering bracht niet alleen een woning, maar ook een waardevolle ervaring en herinnering met zich mee. In interviews laten ze weten het programma nog altijd met veel plezier terug te kijken.
Ze zijn zich ervan bewust dat het format van het programma — waarbij stellen hun volledige vertrouwen geven aan wildvreemde experts — iets is dat niet voor iedereen werkt. Toch heeft het voor hen goed uitgepakt. Dat ze na vijf jaar afscheid nemen van het huis doet daar niets aan af.
De woning zelf
De woning die Jaap en Jessica nu van de hand doen, is een typische gezinswoning met veel licht, moderne afwerkingen en een gezellige tuin. De foto’s op Funda laten een goed onderhouden huis zien, met vier slaapkamers, een ruime badkamer, een open keuken en een prettige ligging in een rustige woonwijk.
Met een vraagprijs van €525.000 is het huis aanzienlijk duurder dan de oorspronkelijke koopprijs van €340.000. Of die stijging volledig het gevolg is van marktomstandigheden of ook van de verbeteringen die in de woning zijn aangebracht, is niet bekend. Maar het laat wel zien hoe waardevol een goede woning kan zijn — ook op lange termijn.
Terugblik: eerdere verkochte KZK-woningen
Dat deelnemers van Kopen Zonder Kijken hun woning soms na verloop van tijd weer verkopen, is niet uniek. Eerder kwam het koppel Diana en Jeffrey al in het nieuws, omdat zij hun woning al direct na de aflevering weer verkochten. Hun grootste bezwaar was het gebrek aan lichtinval en een interieur dat ze als ‘te kil’ omschreven. Ze gaven het huis zelfs de bijnaam “de grafsteen”.
Bij Jaap en Jessica is dat dus beslist niet het geval. Zij kijken met warme gevoelens terug op de woning, maar zijn door hun gezinsgroei simpelweg toe aan de volgende stap.
Wat zegt dit over Kopen Zonder Kijken?
Dat deelnemers hun woning uiteindelijk weer verkopen, roept bij sommige kijkers vragen op. Is het format wel zo duurzaam? Of zijn de oplossingen die het team biedt soms slechts tijdelijk houdbaar? Toch laten veel verhalen — waaronder dat van Jaap en Jessica — zien dat het programma gezinnen daadwerkelijk op weg helpt. Niet elk huis is voor het leven, maar het is vaak wel een belangrijke schakel in een groter geheel.
Conclusie
Jaap en Jessica’s verhaal is er één van verandering, groei en vooruitkijken. Wat begon met een zoektocht naar een geschikt huis werd een televisie-avontuur en uiteindelijk een thuis voor een groeiend gezin. Nu hun levensfase verandert, verandert ook hun woonbehoefte.
Met hun huis op Funda en plannen om in de buurt te blijven, zetten ze een nieuwe stap. En wie weet: misschien zijn ze in de toekomst nog eens te zien in een ander woonprogramma — of geven ze ooit zelf advies aan nieuwe KZK-deelnemers.
Ben jij benieuwd naar hun voormalige woning? Neem dan een kijkje op Funda en oordeel zelf: was dit ook voor jou een droomhuis geweest?
Wat jarenlang in Den Haag werd gezien als een vanzelfsprekende, bijna vanzelfsprekende alliantie, lijkt definitief tot het verleden te behoren. De politieke samenwerking tussen Rob Jetten (D66) en Jesse Klaver (GroenLinks/PvdA) vertoont diepe scheuren en volgens ingewijden is van echte chemie nauwelijks nog sprake. Waar zij ooit als een soort progressief “power couple” werden beschouwd — eensgezind, zichtbaar en ideologisch verbonden — is nu vooral afstand, irritatie en wederzijds onbegrip voelbaar.
De breuk is niet plotseling ontstaan. Ze is het resultaat van weken, zo niet maanden, van oplopende spanningen, botsende strategieën en fundamenteel verschillende visies op hoe politiek bedrijven er in deze fase uit moet zien. Recente debatten maakten pijnlijk duidelijk dat wat ooit als complementair werd gezien, nu vooral schuurt.
Van bondgenoten naar tegenpolen
Jetten en Klaver stonden jarenlang symbool voor de progressieve samenwerking in Nederland. In talkshows, Kamerdebatten en klimaattoppen waren ze vaak samen te zien. De één scherp en ideologisch, de ander verbindend en strategisch. Samen vormden ze een herkenbaar front tegen rechts-populistische stromingen, tegen stilstand in klimaatbeleid en tegen groeiende ongelijkheid.
Die samenwerking werkte, zolang de omstandigheden relatief overzichtelijk waren en de vijand duidelijk. Maar nu de politieke realiteit complexer is geworden — met fragiele meerderheden, moeizame coalities en electorale druk — blijken hun verschillen steeds minder te overbruggen.
De hypotheekrenteaftrek als breekpunt
Het dossier dat de onderlinge spanningen definitief zichtbaar maakte, is de afbouw van de hypotheekrenteaftrek. Een thema dat al jaren gevoelig ligt, niet alleen in de Kamer, maar ook bij kiezers.
Voor Jesse Klaver is de positie helder en al lange tijd onveranderd: het systeem is ongelijk, bevoordeelt hogere inkomens en moet fundamenteel worden hervormd. Het is voor hem een ideologisch kernpunt, passend bij zijn bredere visie op herverdeling en rechtvaardigheid.
Rob Jetten staat daar anders in. Hoewel hij inhoudelijk niet per se tegen hervorming is, bevindt hij zich in een politieke werkelijkheid waarin compromissen onvermijdelijk zijn. Regeren betekent voor hem: stappen zetten die haalbaar zijn, ook als ze niet ideaal zijn.
Tijdens een recent debat probeerde Jetten de scherpe randjes af te vijlen:
“We hebben gekeken naar wat nodig is om de woningmarkt gezonder te maken. De experts zijn duidelijk: op lange termijn moet je ervan af.”
Het was een typische Jetten-zin: inhoudelijk richtinggevend, maar voorzichtig geformuleerd. Voor Klaver was dat precies het probleem. Waar hij helderheid en durf wil, ziet hij bij Jetten terughoudendheid en afzwakking.
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd…”
Het moment waarop de spanning echt voelbaar werd, kwam toen Jetten zichtbaar vermoeid in de plenaire zaal zei:
“Er zijn al zoveel breekpunten gepasseerd de afgelopen weken…”
Die opmerking ging over meer dan alleen de hypotheekrenteaftrek. Voor veel waarnemers klonk het als een verzuchting van iemand die het gevoel heeft voortdurend over zijn eigen grenzen te moeten gaan. Alsof hij probeerde een samenwerking in stand te houden die intern al was vastgelopen.
Volgens insiders is dit precies waar het misging. Jetten voelt zich steeds vaker klemgezet tussen zijn eigen partij, coalitiepartners en de verwachtingen van progressieve bondgenoten. Klaver, zo wordt gefluisterd, zou vinden dat Jetten te snel toegeeft en te weinig strijdt.
Idealisme versus pragmatisme
De kern van het conflict lijkt te liggen in hun politieke karakter.
Jesse Klaver blijft de idealist. De politicus van grote woorden, duidelijke lijnen en principiële standpunten. Voor hem is politiek in de eerste plaats een moreel kompas: je staat ergens voor, en daar wijk je niet zomaar van af.
Rob Jetten is de pragmaticus. Iemand die gelooft in vooruitgang via haalbare stappen, via onderhandelingen en via het zoeken naar meerderheden. Voor hem is politiek niet alleen zeggen wat juist is, maar vooral zorgen dat er íets gebeurt.
Ooit vulden die rollen elkaar aan. Nu botsen ze frontaal.
De druk van regeren
De huidige politieke constellatie maakt de situatie extra explosief. Op het dossier van de hypotheekrenteaftrek staan de partijen lijnrecht tegenover elkaar:
-
D66 wil afbouw
-
CDA staat daar inmiddels ook voor open
-
VVD wil er absoluut niet aan tornen
Jetten zit daarmee gevangen tussen twee werelden. Aan de ene kant de progressieve visie die hij deelt met Klaver, aan de andere kant de compromissen die nodig zijn om überhaupt beleid van de grond te krijgen.
Klaver heeft die druk niet in dezelfde mate. Als oppositieleider kan hij scherper zijn, duidelijker, minder gebonden aan bestuurlijke realiteit. Dat verschil in positie vergroot het onderlinge onbegrip.
Een insider vatte het treffend samen:
“Jesse vindt dat Rob te veel toegeeft. Dat hij te snel buigt. Dat knaagt.”
Een symbolisch moment
Het debat dat onlangs viraal ging op sociale media wordt inmiddels gezien als het symbolische eindpunt van hun politieke band. Klaver keek zichtbaar weg terwijl Jetten sprak. Jetten klonk vermoeid, minder energiek dan normaal.
Het was geen explosieve ruzie, geen harde woordenwisseling. Maar juist die stilte, die afstand, zei alles. Het deed denken aan twee mensen die op een feest naast elkaar staan, maar elkaar niet meer aankijken.
Wat betekent dit voor progressief Nederland?
De verwijdering tussen Jetten en Klaver is meer dan een persoonlijk conflict. Ze staat symbool voor een bredere spanning binnen progressief Nederland:
-
idealisten versus pragmatisten
-
principes versus compromissen
-
harten versus hoofden
De vraag die nu boven de markt hangt, is hoe duurzaam progressieve samenwerking nog is als de onderlinge vertrouwensband zo zichtbaar beschadigd is.
Vooruitblik: wat nu?
Met nieuwe formatierondes in het vooruitzicht wordt de situatie extra precair. Wie trekt straks met wie op? En belangrijker: wie durft nog te bouwen op een bondgenootschap dat zo openlijk is gescheurd?
Voorlopig lijkt de politieke “liefde” tussen Rob Jetten en Jesse Klaver verdwenen. Wat overblijft, is een kille professionaliteit — en de wetenschap dat zelfs de sterkste allianties kunnen bezwijken onder druk.
In Den Haag wordt inmiddels gefluisterd dat dit niet zomaar een tijdelijke crisis is, maar een structurele breuk. Of die ooit nog te lijmen valt, is hoogst onzeker. Eén ding is duidelijk: het tijdperk waarin Jetten en Klaver vanzelfsprekend samen optrokken, lijkt voorbij.